အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္ ခ်စ္ရပါေသာ ကၽြန္မ ကိုယ္ပြားေလး

ကၽြန္မ ဘ၀မွာ ဒီေလာက္အထိ အရိပ္ တၾကည့္ၾကည့္နဲ႕ ခ်စ္ရမယ့္ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ ရွိလာလိမ့္မယ္လို႕ ထင္ကို မထင္မိပါဘူး ကၽြန္မ ဘ၀မွာ သူနဲ႕ မိုးလင္း သူနဲ႕ပဲ မိုးခ်ဴပ္ အဲ့ေလာက္ထိကို ခ်စ္ျမတ္နိုး ခဲ့မိတာပါ..သူမရွိရင္ မျဖစ္ပါဘူး ခဏေလးေတာင္ ခြဲျပီးေနလို႕မရလို႕ အျဖစ္သည္းတယ္ ေျပာၾကမလား တကယ္ပါ သူမရွိရင္ ကၽြန္မ ဘ၀မွာ တစ္ခုခုလိုေနသလို သူနဲ႕ ေ၀းေနလို႕ မျဖစ္ေအာင္ကို ျဖစ္ခဲ့တယ္ဆိုရင္ လြန္တယ္လို႕ ေျပာၾကမလား..

သူ႕ကို စခ်စ္မိတုန္းကေတာ့ အေ၀းကေနပဲ ၾကည့္ျပီး ရင္ခုန္ခဲ့ရတယ္ ပိုင္ဆိုင္လိုစိတ္ရွိေပမယ့္ တန္ဖိုး ၾကီးမား လြန္း တဲ့ သူ႕အနားကပ္ခြင့္ မရေသးလို႕ အျမဲ သက္ျပင္း ခ်ျပီး လွည့္လွည့္ျပန္ရတယ္ တစ္ခါတစ္ေလ အေျခ အေန ေပးရင္ေတာ့ သူ႕ကိုယ္ေလးကို ခပ္ဖြဖြ ပြတ္ၾကည့္ျပီး ရယူ လိုစိတ္ေတြ တစ္ဖြားဖြား ျဖစ္လာတယ္ သူ႕ကို တကယ္ ပိုင္ခြင့္ ရတဲ့ အခ်ိန္ ကဆို ရင္ေတြ ခုန္လိုက္တာ ဆိုတာေလ အခုေျပာ အခု ရင္တုန္ ေနတုန္း အဲ့တုန္း ကမ်ားဆို ျမင္ေစ့ ခ်င္တယ္ သူ႕ကို ရင္ခြင္ထဲ ထည့္ျပီး ေမာ္ၾကြားတဲ့ အမူအယာနဲ႕ ဟိုလူျပံဳးၾကည့္ ဒီလူျပံဳးျပနဲ႕ ေပါ့ အရမ္းလဲ ေပ်ာ္မိတယ္ သူမ်ားေတြက ေျပာၾကတယ္ သူက သိပ္မလွဘူးတဲ့ ျပီးေတာ့ သူက ေမာ္ဒယ္လ္ ေအာက္ေနျပီတဲ့ သူက သိပ္ အၾကမ္း မရဘူး နုတယ္ဆိုတဲ့ သေဘာေပါ့ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္မသူ႕ကို ခ်စ္တယ္ ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ရျပီ ဆိုမွေတာ့ ေပ်ာ္စရာအတိေပါ့

သူ႕ကို ကၽြန္မ ေနတ့ဲ အခန္းေလးကို ေခၚလာတုန္း ကမ်ားဆို ရွင္းေနတဲ့ ကားေပၚက ေဘးခံုေပၚမွာေတာင္ မထားရက္ပဲ ကားက ခုန္ေနလို႕ သူ တစ္ခုခုျဖစ္မွာစိုးလို႕ သူ႕ကို ကၽြန္မရင္ခြင္ထဲ အပ္ျပီး ေပါင္ေပၚ တင္ထား လိုက္တယ္ သူငယ္ခ်င္းက အၾကံေပး ပါေသးတယ္ နင္ ေလးမွာေပါ့တဲ ့ ေနပါေစလို႕ ျပံဳးျပီး ေျပာမိေတာ့ အျဖစ္သည္း တဲ့ ကၽြန္မကို သူက ျပံဳးစိစိ ၾကည့္ေနတယ္ ကၽြန္မ မရွက္ပါဘူး သူ႕ကို ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ရတာ ကၽြန္မ အရမ္း ဂုဏ္ယူတယ္ အေရအတြက္ နည္းလြန္းတဲ့ ကၽြန္မ ပိုင္ဆိုင္မူေတြထဲမွာ သူဟာ တန္ဖိုးအၾကီးဆံုးပါပဲ အမွန္တိုင္း ေျပာရရင္ အသက္ ၂၈နွစ္ေက်ာ္မွ သူ႕ကို တရား၀င္ကိုယ္ပိုင္အျဖစ္ ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ရတာပါစိတ္၀င္စားလို႔ဖတ္ခ်င္ေသးတယ္
သူ႕ကို စျပီး ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ ရတဲ့ အခ်ိန္ကတည္းက ကၽြန္မအခန္းထဲမွာ အခန္႕သား ေနေနတဲ့ သူ႕အတြက္ အဆင္ေျပမယ့္ ေနရာ လုိက္၇ွာျပီး စိတ္တိုင္းမက် လိုက္တာ ေလေအးစက္နဲ႕မွ သူေနေပ်ာ္မယ္ဆိုတာ သိေပမယ့္ ေလာေလာဆယ္ သူ႕အတြက္ ပန္ကားေလး ဖြင့္ေပးထားတယ္ စိတ္ထဲေတာ့ မေကာင္းဘူး မတတ္နိုင္ဘူးေလ သူေအးမွာပါ ေနလို႕ ျဖစ္မွာပါလို႕ ေျဖေတြးလိုက္တယ္ တစ္ေန႕တစ္ေန႕ သူ႕အနားက မခြာခ်င္တာ အနက္ေရာင္ သန္းေပမယ့္ အရမ္း ၾကည့္လို႕လွတဲ့ သူ႕မ်က္နွာကို တစိမ့္စိမ့္ၾကည့္ေနမိတာ ထမင္းေမ့ ဟင္းေမ့ပါပဲ ခပ္မာမာ ျဖစ္ေနေပမယ့္ ၾကည္လင္တဲ့ သူ႕အသံပဲ ၾကားခ်င္တာ ပူေလာင္ေပမယ့္ အေႏြးဓာတ္ ရတဲ့ သူ႕ရင္ခြင္ထဲ ၀င္ျပီး အားလံုးကို ေမႊေနွာက္ရွာေဖြမိတာ.ေနံတိုင္း ေန႕မအိပ္နိုင္ ညမအိပ္နုိင္ သူ႕နဲ႕ပဲ တစ္ေနကုန္ တစ္ခါ တစ္ေလ ညလံုးေပါက္ေနမိတယ္ သူငယ္ခ်င္းက ေျပာတယ္ ၾကာရင္ နင္ က်မ္းမာေရး ထိမယ္ေနာ္တဲ့ တစ္ခါ တစ္ေလမ်ားဆို ေရေသာက္ ဖို႕ေတာင္ ေမ့ပါတယ္ဆို ေနာက္ေတာ့ သူ ေဘးနားက မခြာခ်င္တာနဲ႕ မုန္႕ထုတ္ေလးေတြ အခ်ိဳရည္ဘူးေလးေတြ ခ်စားပစ္လိုက္တယ္ သူ႕ကိုယ္ထဲကိုလဲ ပုရြက္ဆိတ္ ၀င္မွာစုိးတယ္ ဒါေပမယ့္ အျမဲ သူ႕ေနရာေလးကို ရွင္းေပးေနက်ပါ...

တစ္ခါတစ္ေလ သူေနမေကာင္းမ်ားျဖစ္ျပီဆုိရင္ ေျခမကိုင္မိ လက္မကိုင္မိ နွလံုးေရာဂါ ေတာင္ ျဖစ္မလိုပဲ သူကလဲ သူ အရမ္း စိတ္ေကာက္ျမန္တယ္ နည္းနည္းေလး သူ႕ကို ခိုင္းတာ မ်ားသြားရင္ ငူငူၾကီး လုပ္ေနရင္း တန္းလန္း မေျပာမဆို ရပ္ပစ္ လုိက္ေရာ ကၽြန္မ အမ်ိဳးမ်ိဳး သူ႕ကို ျပန္ျပီး အလုပ္လုပ္ ေအာင္ ေခ်ာ့ေပမယ့္ လံုး၀ကို မလူပ္ေတာ့တာ အဲ့လိုမ်ိဳး တစ္ခုုခု ျဖစ္ျပီဆိုရင္ ကၽြန္မ ခုိင္းတာ ဘာတစ္ခုမွ မလုပ္ ေပးေတာ့ဘူး ဆိုရင္ စိတ္ထဲ ေတာ္ေတာ္ မေကာင္း ဘူး ဘာျဖစ္မွန္း မသိ ဂ်စ္ကန္ကန္ ျဖစ္လာတဲ့ သူ႕အတြက္ ကၽြန္မ စိတ္ပူ လိုက္ရတာ ဆိုတာေလ သူ႕ကိုယ္ေလးကို ခပ္ဖြဖြ ပုတ္ျပီး မ်က္ရည္ေတာင္ က်တယ္ တစ္ခါ တစ္ေလေတာ့ နည္းနည္း စိတ္တိုရင္ သူ႕ကုိယ္လံုးကို တဖံုးဖံုး ထုရုိက္မိတယ္ အဲ့တာဆို သူက အလန္႕တၾကား ျပန္အလုပ္ လုပ္တယ္ ျပန္စတဲ့အခါ ထြက္လာတဲ့ သူအသံေလး ကေတာ့ ျငီးသံေလးလို ၾကားရတာ စိတ္ထဲ မေကာင္းဘူးေပါ့ .

တစ္ခါတစ္ေလ ဘယ္လို ထုရိုက္လို႕မွလဲ နွိပ္လို႕မရ ဘယ္လိုမွ သူကို လံုး၀ ေခၚလို႕မရ ေျပာလို႕မရ ျဖစ္သြားျပီ ဆိုရင္ေတာ့ ကၽြန္မ သိျပီ သူ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ေနမေကာင္း ျဖစ္ေနလို႕ပဲ အဲ့ဒီ့ အခ်ိန္ေတြဆို ကၽြန္မ ေခၽြးေတြ ျပန္ျပီး ေျခမကိုင္မိ လက္မကိုင္မိ သူကလဲ သူ တစ္ခုခုဆို ျဖစ္ျပီ အရမ္းနုတယ္ ရာသီေျပာင္းခ်ိန္ေတြဆို ကူးစက္ ေရာဂါေတြ ျဖစ္ဖို႕ အသင့္ အထူးသျဖင့္ ကၽြမနဲ႕သူ နယ္စိမ္းေတြ မသိတဲ့ေနရာေတြ သြားမိရင္ ျဖစ္ျပီ ေနမေကာင္း တဲ့အခါ ေနရာစိမ္းေတြကေန သူ႕ကို ကူးလာတဲ့ ဗိုင္းရပ္စ္ေလးေတြကို ဘယ္လို သတ္ရမယ္ဆိုတဲ့ သတ္နည္း ျဖတ္နည္းေတြကိုပါ ေဆးကု ကၽြမ္းတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ နားပူေအာင္ လုိက္ေမးမိတယ္ ေဆးျမီးတုိနဲ႕ ကုလို႕ မရေတာ့ဘူးဆိုရင္ သူ႕ကို ရင္ခြင္ထဲထည့္ျပီး နီးစပ္ရာ ေဆးခန္းကို အျမန္ေျပးျပရတယ္ တစ္ခုခ်င္း ခၽြတ္ျပ ေနရတဲ့ သူ႕ကုိယ္လံုးေလးကို ၾကည့္ရင္း ရင္ထဲ မေကာင္းလိုက္တာ ဟိုနွူိက္ ဒီနွူိက္လုပ္ရင္း သူ႕ကိုယ္ထဲက တစ္ခုခုမ်ား နိုူက္ယူ ထားလိုက္ရင္ဆိုတဲ့ အသိနဲ႕ မ်က္လံုးျပဴး မ်က္စံျပဴး လိုက္ၾကည့္မိလို႕ ေမာင္း အထုတ္ခံ ရေသးတယ္ ေနာက္ တစ္နာရီမွ လာျပန္ေခၚလွည့္ပါ ဆိုေပမယ့္ တစ္ေယာက္တည္း မ်က္စိသူငယ္နဲ႕ က်န္ခဲ့ရတဲ့ သူ႕အတြက္ ေနာက္ဆံ တင္းျပီး အျခားေနရာေတြကို အပ်င္းေျပေတာင္ လိုက္မၾကည့္ခ်င္ေတာ့လို႕ ေရတစ္ဗူး ၀ယ္ျပီး စားပြဲေပၚမွာ ငူငူၾကိး ထိုင္ေနမိတယ္ စိတ္ထဲမွာလည္း ေတာ္ျပီ ေနာက္ဆို သူကို ေရာဂါပိုးမ်ားတဲ့ လူထူထူ ေနရာေတြကို ေခၚမသြားေတာ့ဘူးလို႕ ဆံုးျဖတ္လုိက္တယ္..

သူ႕အတြက္ ေငြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရင္းျပီးမွ သူေနေကာင္းသြားရင္လဲ ေနာက္တစ္ေခါက္ ထပ္ျဖစ္မွာစိတ္ပူလို႕ သူ႕ကိုယ္ေလး ပူေနလား ေအးေနလား သူ႕ကို ကၽြန္မ ခိုင္းေနတာ ၾကာျပီလား အရိပ္ တၾကည့္ၾကည့္ ၾကည့္ေန ရတယ္ ဟိုေန႕ကဆို သူပူေနမွာစိုးလို႕ သူ႕ေအာက္မွာ ခုထားလို႕ရတဲ့ ပန္ကာေလးေတာင္ ၀ယ္ခဲ့ ေပးေသးတယ္ အဲ့ေန႕က သူ႕ေအာက္ကေန ပင့္တိုက္လာတဲ့ ေလေလး တျဖဴးျဖဴးနဲ႕ ေနရလို႕ သူ႕မ်က္နွာေလးက ပိုၾကည္ ေနသလိုပဲ အင္း ဒုတ္ခ သူက တစ္မ်ိဳးေလး ေအာက္ပိုင္း ပူလာရင္ ေနမေကာင္းျဖစ္ေရာ တစ္ခုခုျဖစ္မွာ သိပ္ စုိးရိမ္ မိတယ္ ဘ၀မွာ ပိုင္ဆိုင္ရျပန္ေတာ့လည္း ဆံုးရံုးရမွာ ေၾကာက္ေနမိတယ္..

အဲ့လိုနဲ႕ မိုးလင္း မိုးခ်ူဳပ္ သူနဲ႕ပဲ အတူေနလာတာ နွစ္နွစ္ေလာက္ရွိလာတယ္ အခုတေလာ သူ အရမ္းကို ဂ်စ္ကန္ကန္ ျဖစ္လာျပီး ေျပာစကား ဆိုစကား နားမေထာင္ခ်င္ျဖစ္လာတဲ့ သူ႕ကို ကၽြန္မ နည္းနည္း စိတ္နာ လာတယ္ ကၽြန္မမွာ တစ္ခါတစ္ေလ အခ်ိ္န္ကိုက္ လုပ္ရလို႕ သူက ကၽြန္မကို သိပ္ ကူညီညာ မလုပ္ခ်င္ ေပးဘူး ဆိုရင္ သူ႕ကို ကၽြန္မ ဆဲမိတယ္ ထုရိုက္မိတဲ့ အခ်ိန္ေတြမ်ားလာတယ္ ကၽြန္မကို ျပန္မလုပ္ ဘူးဆိုတာကို သိသိခ်ည္းနဲ႕ ကၽြန္မဘက္က လက္ပါလာတာ မ်ားတယ္ဆိုပါေတာ့ ခ်စ္တာေတာ့ ခ်စ္ပါတယ္ သူလဲ သိပ္ မဟုတ္ ေတာ့ဘူး ေဗြေဖာက္ ခ်င္လာတယ္ေလ သူ႕အတြက္ အိမ္မက္ထဲမွာေတာင္ စိတ္ပူတာ ဂရုစိုက္တာ သိသိခ်ည္းနဲ႕ နည္းနည္း အနိုင္က့်င့္ လာတယ္ တစ္ခုခုဆို အလုပ္မလုပ္ခ်င္ပဲ မာယာမ်ားလာတယ္ ထင္မိတယ္ အပ်င္းလဲ ထူလာ သလိုပဲ သူ႕ကို နည္းနည္းလဲ စိတ္ကုန္ေနသလို ကၽြန္မလဲ နည္းနည္း စိတ္ညစ္လာျပီ အသစ္ ရွာခ်င္ သလိုလုိ လဲ ျဖစ္လာတယ္ အခု တေလာ သူ႕လို ခပ္ထူထူ ခပ္ေလးေလး မဟုတ္ပဲ ခပ္ပါးပါးနဲ႕ အရမ္းသြက္တဲ့ အသစ္ ေလးေတြ ျမင္ရင္ သြားငမ္းမိတယ္ အရမ္းကို လွလြန္းတဲ့ ဒီဇိုင္း ဆန္းဆန္းေလးေတြနဲ႕ သူ႕လို ေလးေတြ ျမင္ေတာ့ အေဟာင္း ပစ္ခ်င္စိတ္ အသစ္ လိုခ်င္စိတ္ ျပင္းျပမိျပန္တယ္.သူကလဲ ရွိေန ေသးတယ္ ဆိုေတာ့ အင္း ဒါေပမယ့္ သူ ရွိေနရင္း နဲ႕ေတာ့ အသစ္ေျပာင္းဖို႕ဆိုတာ မျဖစ္ေသးပါဘူးလို႕ သက္ျပင္းခ်ရင္းက သူ အရမ္း ဆိုးဆိုး ၀ါး၀ါး တစ္ခုခု မျဖစ္မခ်င္း သူ႕နဲ႕ပဲ ေနရမွာ ပဲေလလို႕ ေတြးမိတယ္ သူ အလုပ္ မလုပ္ နုိင္ေတာ့ တစ္ေန႕ က်ရင္ေတာ့ စဥ္းစားရမွာေပါ့ေလ..အဲ့သလို စဥ္းစားမိေတာ့ စိတ္ထဲ နာက်င္မိတယ္ ကၽြန္မသူ႕ကို သစၥာ ေဖာက္မိ သလို ျဖစ္ေနပါလားလို႕စိတ္မေကာင္း ျခင္းမ်ားစြာနဲ႕ သူ႕ကို ေငးၾကည့္မိေတာ့ တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္နဲ႕ သူ႕နဲ႕ မဆိုင္သလို ျငိမ္ေနတဲ့ သူ႕ကို ကၽြန္မ နည္းနည္း အျမင္ကပ္ျပီး သူ႕မ်က္နွာကို လက္နဲ႕ နာနာေလး ဖိပိတ္ခ် လိုက္တယ္ ေအးေရာ သူလဲ ေစာေစာနားရလို႕လား အိပ္သြားတာ ျမန္လိုက္တာ

ကၽြန္မရဲ့ မနက္ခင္းေတြဆို မ်က္နွာေတာင္ မသစ္ရေသးခင္ သူနဲ႕ အျမဲစ လုပ္ေနက် အလုပ္တစ္ခုကိုပဲ အျမဲ လုပ္ဖို႕ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနတယ္ အိပ္ခ်င္မူးတူးနဲ႕ အက်င့္ပါေနတဲ့ အတိုင္း မ်က္လံုးမဖြင့္ေသးပဲ သူ႕အတြက္ ပဲ သပ္သပ္ထားထားေပးတဲ့ မီးခလုတ္ေလး ရွိတဲ့ေနရာကို တြားသြားျပီး အသာေလး ဖိနွိပ္လိုက္တယ္ သူ႕ေဘးက မီးလံုး နီနီေလးက ျဖာလင္းလာတယ္ ခလုတ္၀ါ၀ါေလးေတြ မွိတ္တုတ္ မွိတ္တုတ္ ျဖစ္လာတယ္ ေနာက္ ၀ါရာက စိမ္းတလွည့္ နီတစ္လွည့္ ျဖစ္လာတယ္..နာရီပိုင္းေလာက္ေလး ပိတ္ျပီး အနားေပးထားတဲ့ သူ႕ရဲ႕မ်က္နွာျပင္ကို ၾကည့္ဖို႕ ခပ္သာသာေလး ခြာလိုက္တယ္ သူ႕မ်က္နွာေပၚက မ်က္လႊာေလး ပြင့္သြားတဲ့အခါ ဖုန္မူန္ေလးေတြ တင္ေနတဲ့ သူ႕ မ်က္နွာျပင္ ေအးစက္စက္ကို စေပေရးဗူးေလးနဲ႕ သာသာေလး ျဖန္းလိုက္ျပီး အေမႊးပြ ပ၀ါေလးနဲ႕ ခပ္ဖြဖြ ပြတ္လိုက္တယ္..ၾကည္လင္သြားတဲ့ မ်က္နွာေလးကို ၾကည္နူးမူအျပည့္နဲ႕ ျပံဳးၾကည့္မိပါတယ္

ေနာက္ လက္ေခ်ာင္းေလးေတြ အသာတင္ျပီး အက်င့္ရေနတဲ့အတိုင္း မ်က္နွာျပင္ေလးကို တစ္ခ်က္ျခင္း ခပ္ဖြဖြ နွိပ္လိုက္တယ္ သူ႕ဆီကနားယဥ္ေနတဲ့ အသံေလး ခပ္သာသာ ထြက္လာျပီး..ျမင္ေနက်ျမင္ကြင္းတစ္ခု က ေပၚလာတယ္ သူ႕ေအာက္က လိုင္းေလးကို ငံု႕ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူအလုပ္လုပ္ဖို အဆင္သင့္ျဖစ္ေနတယ္ ျမန္နူန္းျမင့္ နူန္းနဲ႕ ေျပးဖို႕အတြက္ အသင့္ ျဖစ္ေနပံုပဲ က်င့္သားရေနတဲ့ လက္ေခ်ာင္းေလးေတြက သူ႕ ကိုယ္လံုးေလးကို ျဖတ္ခနဲ ျဖတ္ခနဲ နွိပ္လိုက္တဲ့အခါ ခပ္ေျဖးေျဖး ေလး ေျပာင္းသြားတဲ့ သူ႕မ်က္နွာျပင္ကို ခ်စ္ျမတ္နိုး ျခင္းၾကီးစြာနဲ႕ ျပံဳးျပီး သူ႕မ်က္နွာနားအထိ ကပ္ျပီး မ်က္လံုးေလး အျပဴးသား ငံု႕ၾကည့္ေနတုန္း ေဘးကေန ရုတ္တရက္
ေဟး မိုးေတာင္မလင္းေသးဘူး မ်က္လံုးေတာင္ မပြင့္ေသးဘူး ၾကက္ေတာင္ မတြန္ေသးဘူး က်ီးကန္းေတာင္ မပ်ံရေသးဘူး ေနေတာင္ မလင္းေသးဘူး ဒီကြန္ပ်ဴတာ တန္းကိုင္ေနျပီ ဟုတ္လား ကြန္ပ်ဴတာလည္း နည္းနည္း အနားေပးပါဦး နင့္ဟာက လြန္လြန္းတယ္ လူသာဆို နင့္ကို ထရိုက္ျ႔ပီ မိုးလင္းတာနဲ႕ လက္ဆယ္ေခ်ာင္းနဲ႕ ထ ျပီး ရိုက္နွက္ေနတာ စိန္ဗိုလ္တင့္လိုပဲ လက္က တစ္ေခ်ာက္ေခ်ာက္ တေဗ်ာက္ေဗ်ာက္နဲ႕ မိုးခ်ဴပ္တဲ့အထိ ဆက္တိုက္ ရိုက္နွက္ေနတာ လူသာဆို ေသျပီ ပိုဆိုးတာ ဘေလာ့ဆိုတာ လုပ္တဲ့ေန႕ကစျပီး ပိုေတာင္ဆိုးသြားေသး ဘေလာ့နဲ႕ မိုးလင္း ဘေလာ့နဲ႕ မိုးခ်ဳပ္ ဘေလာ့ ဘေလာ့ ဘေလာ့ ေန႕တိုင္း ဒီဘေလာ့ပဲ လုပ္ေန ထမင္းေတာ့ စားရဦးမယ္.ဟင္းဟင္း..ကြန္ပ်ဴတာေရ နင္လဲ ပ်က္မွပဲ နားရမယ္ ဒါလဲ နားရမယ္ မထင္ဘူး တစ္ခုခုျဖစ္တာနဲ႕ အရပ္ကူပါ လူ၀ိုင္းပါနဲ႕ ေနာက္ ကြန္ပ်ဴတာပလာဇာကို မပဋာ ေျမလူးတဲ့ပံုန႕ဲ ကမူးရူးထိုး ေျပးမွာ ျမင္ေယာင္ေသး ေဟးေဟး စသျဖင့္ စသျဖင့္..သူ႕ဆီက မနက္တိုင္း ၾကားေနက် ေတးသံသာျဖစ္တဲ့ အဆက္မျပတ္ စီးရီးလိုက္ ရြက္လာမယ့္ အလြတ္ရ ေနျပီ ျဖစ္တဲ့ စကားလံုး လက္နတ္ၾကီးေတြနဲ႕ စတင္ ပစ္ခတ္ တိုက္ခိုက္လာျပီဆုိတာနဲ႕ နားကို လက္နဲ႕ ဖိ ပိတ္ျပီး တ တြတ္တြတ္ ကုန္းေအာ္ ေနတဲ့ ဌက္ဆိုး ထိုးသံၾကီးနဲ႕တူတဲ့ ထစ္ခ်ဴန္းသံ မလိုတမာ ေအာ္သံၾကီးရဲ႕ အဆံုး. ကြန္ပ်ဴတာ ခုံေပၚမွာ အိပ္မူန္စံု၀ါး နဲ႕ ငုတ္တုတ္ေလး ထုိင္ေနရာကေန လႊားခနဲ ထြက္ေျပး ခပ္သုတ္သုတ္ ေျခလွမ္းနဲ႕ မ်က္နွာသုတ္၀ါဆြဲ ေရခိ်ဳးခန္းထဲ ျမန္ျမန္ခုန္၀င္ျပီး ကၽြန္မ ခ်စ္ရေသာ ခ်စ္သူေလးနဲ႕ ခဏခြဲဲျပီး အေရးေပၚ ခိုလူံခြင့္ နားေအးပါးေအး ေတာင္းလိုက္ ရပါေတာ့တယ္.ေနရာတက်ေလးေပါ့

15 Comments:

OWAY AUNG said...

မိုးေတာင္မလင္းေသးဘူး
မ်က္လံုးေတာင္ မပြင့္ေသးဘူး
ၾကက္ေတာင္ မတြန္ေသးဘူး
က်ီးကန္းေတာင္ မပ်ံရေသးဘူး
ေနေတာင္ မလင္းေသးဘူး :D

Moe Myint Tane said...

သိပ္ေကာင္းတဲ႔ သိပ္တန္ဘိုးထားရတဲ႔ ခ်စ္သူေလးေပါ႔..ကိုယ္ခ်င္းစာပါတယ္..ကြ်န္ေတာ္လည္းအဲလိုခ်စ္သူကို ပိုင္ဆိုင္ထားလို႔ေပါ႔..ေရးသားထားတာေလး
လည္းေကာင္းပါ႔..ဘေလာ႔ဗိုင္းရပ္ကိုက္ရင္ေတာ႔ ထမင္းေမ႔ဟင္းေမ႔ေန႔ေတြမ်ားျပီေပါ႔ အမရာ..အစအဆံုးကို ေအးေအးေဆးေဆးဖတ္သြားတယ္ အမေရ...


စိတ္၏ေစရာနာခံေလေသာ
မိုးျမင္႔တိမ္

ေယာနသံစင္ေရာ္ said...

က်မ ကြန္ပ်ဴတာေတာ့ ဟုိးတပတ္ကပဲ စုေတသြားတယ္။

အ႐ုပ္ကေလး said...

ပို႔စ္ေလး ေကာင္းတယ္
တစ္ကယ္ေတာ္တဲ့ အစ္မပဲ
ဆြဲေဆာင္မႈ ႐ွိတဲ့ ပို႔စ္ေလးပါ
ဖတ္ရင္း အေတာမသတ္ခ်င္လို႔

ေကာင္းကင္ကို said...

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အျမတ္တႏုိး ဂရုတစိုက္ ရွိမယ့္ ပိုင္ရွင္ရတာ ကြန္ပ်ဴတာေလး ကံေကာင္းတာေပါ့။

ေရႊေအာင္ said...

ကြ်န္ေတာ္လဲ Laptop ေလးတစ္လံုးပိုင္ဆိုင္ဖို႔ ၂၈ ႏွစ္လံုးေစာင့္လာရတယ္.. ဒါေပမယ့္ကြ်န္ေတာ့္ဘေလာကက္ပို႔စ္ေတြကေတာ့ ရုံးက Computer နဲ႔ပဲေရးတယ္.. ရုံးခ်ိန္ပဲအားတဲ့ကြ်န္ေတာ္မ်ဳိးပါ.. :D
အစ္မကြန္ျပဴတာေလးကံေကာင္းပါတယ္...
ဂရုစိုက္တဲ့လူလက္ထဲမွာေလ..
ကြန္ျပဴတာေလးနဲ႔ေပါင္းၿပီးပိုစ္ေကာင္းေတြမ်ားမ်ားတင္ႏိုင္ပါေစ........

mabaydar said...

တူတူပဲ.. မေဗဒါလဲ အဲလိုပိုစ့္ေလးမ်ိဳး June တုန္းကေရးထားတယ္။.. ဒီမွာလင္ခ့္ http://www.mabaydar.co.cc/2008/06/blog-post_30.html

Htoo Myat said...

မိုက္တယ္ဗ်ာ !!!

GreenGirl said...

Good Good အစ္မ။ ဘ၀တူေတြေပါ့

ဖိုးဂ်ယ္ said...

ေတာ္လိုက္ တားအမ ေရးထားတာ ေကာင္းလိုက္တာ
တားကေတာ့ အဲ့လို ဂရုစိုက္စရာ ခ်စ္သူေလးရွိေသးဘူး။

အိမ္ said...

အားက်လုိက္တာဗ်ာ က်ေနာ့္မွာေတာ့ အခုထိ
ကုိယ့္ကုိတန္ဖုိးထားမဲ့သူ မရွိေသးဘူးဗ်ာ။

su wai said...

ေရးထားတာ အရမ္းဆြဲေဆာင္မႈ ရွိတယ္ အစ္မေရ… ဖတ္ရင္းနဲ႔ စိတ္၀င္စားေနတာ ေနာက္ဆံုးမွ သူ ဆုိတာေလးကို သိလိုက္ရတယ္…

တားျမစ္ ထားေသာ... said...

အေတာ္ေရးတတ္တဲ့အမပဲ။ ဖတ္လို႔ ျပံဳးသြားတယ္။

သုခမိန္(E-Journal)

Acacia said...

အစ္မေရ ေရးထားတာကိုအရမ္းသေဘာက်တယ္ အရမ္းကိုၾကိဳက္သြားျပီ

ဘာေတြတုန္း said...

မမေရးထားတာေလးက ခ်စ္စရာေလး။ ဟိဟိ။ မမနဲ႔ ညီမေလးနဲ႔ တူတူပဲ။ မိုးလင္းတာနဲ႔ မ်က္ႏွာေတာင္ မသစ္ရေသးဘူး..computer အရင္ ဖြင့္တာ။ အဲ့လိုမ်ိဳး ခ်စ္တာ။ :P