ဒီေန႕ သြားေဆးခန္းသြားျဖစ္တယ္။ ေရပန္းေလးေတြနဲ႕ပက္ျဖန္းသလို ကိရိယာေလးနဲ႕ ပါးစပ္ကို ထံုေဆးလိုမ်ိဳး မူတ္ေပးေနတဲ့ အတြက္ ပါးစပ္တစ္ခုလံုး ေသြးခ်င္းခ်င္းနီေနတာေတာင္ နာက်င္ျခင္းအလ်င္းမရွိပါဘူး။ မ်က္နွာကို အ၀တ္နဲ႕ ကာစီးထားျပီး သူတို႕ ကၽြန္မသြားေတြကို ထိုးလိုက္ ကေလာ္လိုက္ ျခစ္လိုက္နဲ႕ စိတ္တိုင္းက် စီရင္ေနတဲ့အခ်ိန္ အေမွာင္ထုထဲမွာ စိတ္အေတြးေတြ ပ်ံ႕လြင့္မိတယ္။ ဟိုးငယ္ငယ္တုန္းက ဘ၀ဆီကိုပါ....
ငယ္ငယ္ကဆို သြားနဲ႕ေနျပီဆို လွ်ာေလးနဲ႕ထိုးလိုက္ ကေလာ္လိုက္ နဲ႕လိုက္ ထြက္လာတဲ့ ေသြးေလးေတြကို စုပ္လိုက္နဲ႕ လူပ္တုပ္ လူပ္တုပ္ သြားေလးကို လ်ာေလးနဲ႕စမ္းစမ္းျပီး အရသာခံေနပါတယ္။ က်ိဳးခါနီးျပီဆိုရင္ေတာ့ သြားအေျခရင္းကို အပ္ခ်ည္ၾကိဳးျဖဴေလးနဲ႕ တုပ္ေနွာင္ျပီးတာနဲ႕ အစ္ကိုတစ္ေယာက္ေယာက္က သြားကို ဆတ္ကနဲ ၾကိဳးနဲ႕ ဆြဲနုတ္ပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလဆိုရင္ အေဖက ကိုယ့္သြားေလးကို ကိုင္ျပီး မွန္းစမ္း မွန္းစမ္း ကိုင္ၾကည့္မယ္ဆိုျပီး သြားကို ဆတ္ကနဲ ဆြဲနုတ္လိုက္တယ္ ဆိုရင္ပဲ ပါသြားပါျပီ။ မ်က္စိကိုစံုမွိတ္ အားကနဲ ေအာ္ျပီး မ်က္ရည္ေလးစမ္းစမ္းနဲ႕ ေရနဲ႕ပလုပ္က်င္း လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ သြားတစ္ေခ်ာင္းက ျပဳတ္သြားပါျပီ။ အေပၚသြားဆို ေျမမွာ သြားျမဳတ္ ေအာက္သြားဆို မိုးေပၚပစ္ျပီး ၾကြက္ေလးေရ နင့္သြား ငါ့ေပး ငါ့သြား နင္ယူလို႕ ငယ္သံပါေအာင္ အာေခါင္ျခစ္ေအာ္တာ သတိရပါတယ္။
ကၽြန္မ ငယ္ငယ္ကဆို တစ္မတ္တန္ ရွားမီးသၾကားလံုးၾကီးကို သိပ္ၾကိဳက္ပါတယ္။ ပါးေစာင္မွာ ငံုထားျပီး တျမံဳ႕ျမံဳနဲ႕ အရသာခံရတာကိုက အရသာတစ္မ်ိဳးပါ။ အဲ့တာေၾကာင့္ ကၽြန္မသြားေတြဆို အခ်ိဳၾကိဳက္လြန္းလို႕ သြားပိုးစားျပီး ေရွ႕သြားနွစ္ေခ်ာင္းက ေလ၀င္ေပါက္ေလးလို သြားက်ိဳးျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မန္က်ည္းသီးေစ့ေလးေတြကို ေလွာ္ျပီး စကၠဴကန္ေတာ့ေလးနဲ႕ ငါးျပားဖိုး ဆယ္ျပားဖိုး ေရာင္းတဲ့အခါ ျမံဳ႕ထားျပီးမွ တေတာက္ေတာက္နဲ႕ ကိုက္၀ါးရတာလည္း အရသာတစ္မ်ိဳးပါပဲ။ ေနာက္တစ္မ်ိဳးက ကုကၠိဳလ္ေစ့ေသးေသးေလးေတြကို ေလွာ္စားတာလဲ ၾကိဳက္ပါတယ္။ ေနာက္ ဗာဒံေစ့ကို အေစးအေပခံျပီးကို အုတ္နီခဲနဲ႕ထုျပီး အထဲက အဆံျဖဴျဖဴေလးကို လက္သည္းမဲမဲေလးေတြနဲ႕ ခြာစားရတာဆိုရင္ျဖင့္ ဘယ္အရသာနဲ႕မွ မလဲနိုင္ပါဘူး။
ေနာက္နည္းနည္းပိုက္ဆံရွိရင္ေတာ့ ေရခဲစိမ္ကြမ္းယာကို ၀ယ္စားေလ့ရွိပါတယ္။ ဖရံုယို ဒူးရင္းယို နာနတ္ယိုလို အခ်ိဳေလးေတြ ေျမပဲဆံေလးေတြ အစိမ္းေရာင္ ယိုေလးေတြ ထည့္ျပီး အခ်ိဳယာေပးထားတဲ့ ကြမ္းယာေလးေတြကို ေရခဲစိမ္ထားတာပါ။ ေနာက္ နို႕ဆီဆမ္းထားတဲ့ အစိမ္းတစ္ျခမ္း အနီတစ္ျခမ္း ေရခဲေပါက္စီကိုလည္း အရမ္းၾကိဳက္ပါတယ္။ ဓားလွီးမုန္႕လို႕ေခၚတဲ့ အျဖဴေရာင္နို႕ေအးေခ်ာင္းၾကီးကို လက္တစ္လံုးစာေလးေတြ ျဖတ္ျဖတ္ျပီး သစ္သားတုတ္နဲ႕ထိုးေရာင္းတာ ေနာက္ စက္၀ိုင္းပံုစံ ဒလက္ၾကီးကို တစ္ခါလွည့္ တစ္မတ္ငါးမူးနဲ႕လွည့္ျပီး က်လာတဲ့ နံပတ္စဥ္အတိုင္း ဒါးလီွးေရခဲေခ်ာင္းစားရတာကိုလည္း သတိရပါတယ္။ တစ္ခါ ေဘာလံုးကြင္းလို ကြင္းေလးထဲက ဖန္ေဂၚလီလံုးေလးကို အခုဘိလိယက္ထိုးသလို တုတ္တံေလးနဲ႕ ထိုးလိုက္ျပီး ဖန္ေဂၚလီလံုး ေလး လိမ့္တဲ့ေနရာ တင္တဲ့ သံေခ်ာင္းေလးေတြေပၚက နံပတ္အတိုင္းလည္း ေရခဲေခ်ာင္းကို စားရပါတယ္။ ကၽြန္မငယ္ငယ္ကဆို ရိုးရိုးတန္းတန္း တစ္ခါမွ မုန္႕ကို ၀ယ္မစားပါဘူး။ အဲ့လို ကိုယ္တုိင္ကစားျပီးမွ ရလာတဲ့ နံပတ္အတိုင္း စားရတာကို ပိုသေဘာက်ေလ့ရွိပါတယ္။
ကၽြန္မ ၾကိဳက္တဲ့ မုန္႕တစ္ခုက ဂ်စ္တူးဇီးေတာ္ဖီမုန္႕ အိတ္ထဲမွာ ကာတြန္းစာအုပ္ေသးေသးေလးပါပါတယ္။ ေနာက္ ဆီးသီးအၾကီးၾကီးေတြကို ယိုရႊဲရႊဲထိုးထားတဲ့ စံေရႊျမင့္ ေရႊအိုးဇီးထုပ္ ေနာက္ အ၀ါေရာင္ ထန္းလ်က္ေခ်ာင္းအရွည္ၾကီးေတြ ကိုလည္း အားေပးပါတယ္။ ေနာက္ အုန္းသီးကပ္ေစးနဲကို ဒန္ခြက္ေလးနဲ႕ခ်ေရာင္းျပီး တုတ္ေလးနဲ႕ ရစ္ကာ ပတ္ကာနဲ႕ အေခြလိုက္ေလး အုန္းသီးကပ္ေစးနဲ တုတ္မုန္႕ေလးကိုလဲ ၾကိဳက္ပါတယ္။ ေနာက္ ဂ်ံဳနဲ႕လုပ္ထားတဲ့ ဒုတ္ထုိး အရုပ္မ်ိဳးစံုကိုလည္း အျမဲတမ္း အရုပ္သည္ၾကီးေဘးမွာ ငုတ္တုတ္ထိုင္ျ႔ပီး အားေပးပါတယ္ အစိမ္းေရာင္အနီေရာင္ အျပာေရာင္ ဒီဇိုင္းအစံုလုပ္ထားတဲ့ ၾကက္တူေရြး နဂါး ဖား ၾကက္ဖ စတဲ့အရုပ္ေလးေတြရဲ့ ေအာက္မွာ ပီပီေလးတပ္ေပးထားျပီး အရုပ္အစံုလုပ္ေရာင္းတာပါ။ ကေလးေတြ ၀ိုင္း၀ိုင္းလည္တဲ့ အရုပ္သည္ၾကီးေပါ့။
ကၽြန္မ ကစားစရာေတြထဲမွာ အၾကိဳက္ဆံုးကေတာ့ ဂ်င္ေပါက္တာပါပဲ။ စက္၀ိုင္းၾကီးရဲ့အလည္မွာ ၀င္ဆို႕ ထြက္ဆို႕နဲ႕ ခပ္ျမန္ျမန္ ၾကိဳးကို ရစ္ျပီး ဆို႕ျမန္ျမန္ လု ရတာ၊ ေသေသခ်ာခ်ာ ခၽြန္ထားတဲ့ သံခၽြန္ပါတဲ့ ကိုယ္ဂ်င္လံုးနဲ႕ ၀ိုင္းအလည္မွာ ခ်ေပးထားရတဲ့ ဂ်င္ထိပ္တည့္တည့္ကို ခြပ္ကနဲ ကြဲေအာင္ ပိတ္ေပါက္ရတဲ့ အရသာကို အၾကိဳက္ဆံုးပါ။ ေလးခြေသးေသးေလးေတြနဲ႕ ေလာက္စလံုးလံုးျပီး ေဘးလြယ္အိတ္ထဲ ထည့္ျပီး ရွိသမ် ေျမြ ဖား ကင္းလိပ္ေခ်ာ အိမ္ေျမွာင္ စာကေလး က်ီးကန္း ွရွဥ့္ အကုန္လိုက္ပစ္ရတာလည္း ၾကိဳက္ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕ျခံထဲက အပင္ေတြမွန္သမ် ကၽြန္မ မတက္ဘူးတဲ့ အပင္မရွိပါဘူး။ ဘယ္ေလာက္ တက္ကစားၾကသလဲဆိုရင္ ပင္စည္ေတာင္ ေခ်ာမြတ္ေနပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕ရဲ့ျခံေလးအေၾကာင္း ဒီမွာ ေရးဖူးပါတယ္။
ေနအရမ္းပူရင္ေတာ့ သစ္ပင္အရိပ္ေအာက္မွာ သားေရကြင္းေတြအမ်ားၾကီးကို လက္ေကာက္၀တ္မွာ ၀တ္ထားျပီး ေဂၚလီပစ္ရတာ ရမ္ဘိုရုပ္ေတြ စစ္သားရုပ္ေလးေတြကို ေထာင္ပီး ေခါင္ထိကုန္ ရေအာင္ ေဂၚလီပစ္ေလ့က်င့္တာ.ထမင္းလံုးရယ္ မွန္ကြဲစေတြရယ္နဲ႕ သစ္ပင္ေတြပတ္ပတ္လည္မွာ အပ္ခ်ည္ၾကိဳးကို ခ်ည္ျပီး မွန္စာတိုက္ျပီး စြန္ကို ေကာ့သြားေအာင္ ျဖတ္ရတဲ့အရသာ အဲ့လိုကစားနည္းေတြကို ကၽြန္မ ငယ္ငယ္က အထက္ကို အစ္ကိုသံုးေယာက္နဲ႕ အျပဳိင္ အကုန္ေဆာ့ပါတယ္။ ေနာက္ ၀ါးလံုးနွစ္ေခ်ာင္းရဲ့ အလည္မွာ သစ္သားတန္းေလးခံျပီး ကုလားမ ေျခေထာက္တမ္း အျပိဳင္ ၀ါးလံုးတန္းေပၚ ကုတ္တက္ျပီး လမ္းေလ်ာက္ျပိဳင္တာ သစ္သားဖုေလး ကၽြတ္က်ျပိး ျပဳတ္က်တုန္းကလည္း သြားကၽြတ္ဖူးပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခု ကၽြန္မ အၾကိဳက္ဆံုး ေပါင္ေပါင္ေသနတ္ပါ။ ေပါင္ေပါင္သိးလို႕ေခၚတဲ့ အသီးစိမ္းစိမ္းေလးေတြနဲ႕ ပုေလြပံုစံ၀ါးစိမ္းလံုး အေပါက္ေလးထဲကို အသီးေလး ေတ့ျပီး ထည့္ ေနာက္ တုတ္တံေသးေသးေလးနဲ႕ ဒုတ္ကနဲ ေဆာင့္ထိုးလိုက္ရင္ ေပါင္ကနဲ ျမည္ျပီး မ်က္နွာတည့္တည့္ နဖူးတည့္တည့္ ေနာက္စိတည့္တည့္ မွန္ရင္ မစားသာတာ အမွန္ပါ။ ေနာက္ဆံုး ကၽြန္မတို႕ ကေလးတန္းေလးေတြက ေပါင္ေပါင္ေသနတ္ကိုင္ျပီး အၾကမ္းဖက္လာလို႕ မ်က္စိေတြ သြားေတြအကုန္ ျပဳတ္ကုန္မွာစိုးလို႕ ေက်ာင္းမွာ ေပါင္ေပါင္လက္နတ္ကိုင္ေဆာင္ခြင့္ ပိတ္ပင္လိုက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လြယ္အိတ္ေလးေတြကို ေနာက္ျပန္ပစ္ျပီး ေက်ာပိုးလြယ္ထားတဲ့ ကၽြန္မတို႕ကေတာ့ ေက်ာင္းဆင္းေခါင္းေလာင္းထိုးတာနဲ႕ တရၾကမ္း ေျပးထြက္လာျပီး ေက်ာင္း၀င္းအျပင္ဘက္ေရာက္တာနဲ႕ ေပါင္ေပါင္ေသနတ္တိုက္ပြဲ ဆင္ႏြဲၾကေတာ့တာပါပဲ။
ကၽြန္မအစ္ကိုေတြက ကၽြန္မတို႕ မရမ္းကုန္း ေအာင္မဂၤလာရပ္ကြက္မွာဆိုရင္ ကေလးဗိုလ္ ဆရာေကာင္ေတြျဖစ္ေနေတာ့ ကၽြန္မကလည္း အစ္ကိုေတြနဲ႕ အျပိဳင္ လူမိုက္ပါ။ သရဲအရမ္းေျခာက္တဲ့ ဆိုတဲ့ ဦးေရႊ ဆီးျခံထဲမွာ ကေလးေတြကို အုန္းမူတ္ခြက္ သရဲျပမယ္ အုန္းမူတ္ခြက္ခုန္ခုန္ထလာတာကို တစ္ခါၾကည့္ တစ္မတ္ ငါးမူးနဲ႕ ျပတာ ကၽြန္မက ေငြေကာက္တဲ့သူပါ။ တကယ္ေတာ့ ေမွာက္ထားတဲ့ အုန္းမူတ္ခြက္ထဲမွာ ဖားထည့္ထားတာပါ။ အစ္ကိုေတြက သူတုိ႕သြားေလရာ ကၽြန္မလုိက္တာ သိပ္မၾကိဳက္ပါဘူး။ ကၽြန္မက တစ္ခုခုဆို အမူတြဲတူေပမယ့္ အေမ့ကို အျမဲအတိုင္အေတာထူလို႕ပါ။ တစ္ခါလည္း ျမကန္သာကန္ထဲမွာ သူတို႕ေရကူးတာ ကၽြန္မ အတင္းလိုက္သြားျပီး ကၽြန္မအတြက္ ငွက္ေပ်ာတုံးေလး ခုတ္ေပးထားျပီး သူတုိ႕ေရငုတ္ျပိဳင္ေနတုန္း ကၽြန္မက ဌက္ေပ်ာ္တံုးေပၚကို ခြတက္ျပီး ဂၽြမ္းထိုးတာ ေရနစ္လို႕ ကၽြန္မအစ္ကိုေတြ အကုန္လံုး တုိင္ကပ္ျပီး ေျဗာအတီးခံရကတည္းက အစ္ကိုသံုးေယာက္က တစ္ခုခုဆို ကၽြန္မကို မ်က္စိလွည့္ျပီး ထားထားခဲ့ျပီး ထြက္ေျပးသြားတတ္ၾကပါတယ္။
ကၽြန္မအစ္ကိုေတြက ကစားစရာလုပ္နည္း အကုန္ကၽြမ္းပါတယ္။ ေရာ္ဘာဖိနပ္ဖင္ေပါက္ေနတာေလးေတြကို စက္၀ိုင္းပံုစံ ကားဘီးေလးေတြ ျဖတ္ျဖတ္ျပီး ၀ါးေခ်ာင္းေလးေတြ သစ္သားေခ်ာင္းေလးေတြနဲ႕ ကားပံုစံ လုပ္ပါတယ္။ ၀ါးလံုးရွည္ရွည္ကို ကားလက္ကိုင္လိုလုပ္ျပိး တြန္းျပီး ကားေမာင္းျပိဳင္ၾကတာပါ။ ကၽြန္မတို႕ဆို အျမဲ ကားပံုစံ ျပိဳင္ၾက ေမာင္းၾကနဲ႕ပါ ဒါေပမယ့္ မီးထြန္းပြဲေတြဆို ကေလးေတြ အကုန္ အ၀တ္သစ္အစားသစ္ လွလွပပေလးေတြ၀တ္ျပီး ယံုနားရြက္ေလးေတြ ဆင္နားရြက္ပံုစံၾကယ္ပံုစံ မီးပုန္းေလးေတြ ေရာင္စံု မွန္ၾကည္စကၠဴေလးေတြနဲ႕ လွလွေလးေတြ တြန္းျပီးလည္း အၾကြားျပိဳင္ၾကပါေသးတယ္။ ကၽြန္မကေတာ့ ေျဗာက္အိုးေဖာက္ရတာကိုပိုၾကိဳက္ပါတယ္။ ပိုၾကိဳက္တာကေတာ့ မာက်ဴရိလို႕ေခၚတဲ့ သတၱဳျပားေလးကို မီးရိူ႕ျပီး အလင္းဆံုး ေတာက္ျပီး အတံုးေလး ျပဳတ္က်လာတာနဲ႕ တံေတြးဆြတ္ထားတဲ့ သားေရဖိနပ္ဖင္နဲ႕ ေဖာင္းကနဲ ေကာက္ရိုက္ရတာအခ်ိန္ ျမည္တဲ့ အသံက ေျဗာက္အိုးထက္က်ယ္ပါတယ္။
အရင္ကဆို အစ္ကိုသံုးေယာက္နဲ႕ သမီးဦးကၽြန္မကို အက်ီဆင္တူ၀ယ္ေပးေလ့ရွိလို႕ ကၽြန္မက အျမဲ ေယာက္က်ားေလး အက်ီေလးေတြ ၀တ္ရပါတယ္။ ညီမေလးေမြးလာေတာ့မွကၽြန္မတို႕ ညီအစ္မနွစ္ေယာက္ ဆင္တူ ဂါ၀န္ေလးေတြ ၀တ္ျပီး မိဘနွစ္ပါးရဲ့ လက္ကို ဘယ္ညာဆြဲကိုင္ျပီး ဘုရားပြဲေစ်းတန္းေတြမွာ လိုခ်င္တာမွန္သမ် အကုန္လိုက္ပူဆာရတာ ကေလးအခ်င္းခ်င္းေတြ႕ရင္ ကိုယ့္လက္ထဲက အရုပ္ကိုမသိမသာ ကိုင္ျပျပီး ၾကြားတာ မ်က္ေစာင္းထိုးရတာ. ဘ၀မွာ အဲ့အခ်ိန္ေတြတုန္းကဆို မိဘရဲ့ရင္ခြင္ေအာက္မွာ စားခ်ိန္တန္ စား အိပ္ခ်ိန္တန္ အိမ္ စာခ်ိန္တန္ ကစား ကစားခ်ိန္တန္ ကစား :)ဘာဆိုဘာမွ ပူပင္ေသာက ဗ်ာပါဒေတြဆိုတာ တစ္လံုးတစ္ပါဒမွ မရွိခဲ့တာအမွန္ပါ။ ေနမေကာင္းလို႕ ေဆးခန္းသြားရရင္ ေဆးထိုးအပ္အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ၾကည့္ျပီး အေသးဆံုးအပ္ကေလးနဲ႕ထိုးေပးပါလို႕ ေဒါက္တာကို ေျပာရတာ အေမ့လက္ကို တင္းေနေအာင္ဆုပ္ျပီး ေဆးထိုးခါနီး တင္ပါးကို လွန္လိုက္တာနဲ႕ အသံျပဲနဲ႕ ေဆးခန္းတစ္ခုလံုး ၾကြက္ၾကြက္ညံေအာင္ ေအာ္ငိုတာ အေမ့ကို ေနမေကာင္းတာ အေၾကာင္းျပျပီး ၾကက္စြပ္ျပဳတ္ ေကာ္ဖီ မုန္႕ အမ်ိဳးမ်ိဳး ပူဆာတာ အဲ့တာေတြ အကုန္လံုးဟာ အခုခ်ိန္မွာေတာ့ ျပန္မရနုိင္ေတာ့တဲ့ အခ်ိန္ေတြပါပဲ။
သြားေဆး သြားျခစ္ျပီးျပီ လို႕ ထိုင္းေဒါက္တာမေလးက ေျပာေတာ့ အေဖာ္မပါပဲေဆးခန္းလာရတဲ့ ကုိယ္ ကိုယ့္ဘာသာ ကုတင္ေပၚက အသာထပါတယ္။ ေနာက္ ပစၥည္းတင္တဲ့ ဗန္းေလးေပၚက ပိုက္ဆံအိတ္ကို လွမ္းယူရင္း ဘယ္ေလာက္က်လဲလို႕ ေမးလိုက္ျပီး ပိုက္ဆံရွင္းလုိက္ပါတယ္။ ေနာက္ ေဆးခန္းတံခါးကို တြန္းဖြင့္ျပီး ငါသြားေတြလဲ ၾကိမ္းေနတာ ဘာစားရင္ေကာင္းမလဲလို႕ ငူငူၾကီး ရပ္ျပီး ေတြးမိပါတယ္။ အခုခ်ိန္ အေဖသာရွိရင္ ငါ့ကို အစာမာမာ စားခုိင္းမယ္မထင္ဘူး။ အေမကေရာ ငါ့ကို ဘာမ်ား ခ်က္ေကၽြးမလဲ ဂ်ီက်တဲ့ ဂ်ီးမ်ားတဲ့ ကၽြန္မကို မိသားစုက ဘယ္လိုမ်ား ျပဳစုၾကမလဲလို႕ စိတ္ကူးယဥ္ျပီး ေတြးမိေနတုန္း ေဘးနားကေန ၀ူးကနဲ စက္သံကို အရွိန္ျမင့္ျမင့္နဲ႕ ပြတ္ေမာင္းသြားတဲ့ ထိုင္းဆိုင္ကယ္တက္စီသမားရဲ့ ေဟးကနဲ သတိေပးသလို ေအာ္သြားတဲ့ အသံေၾကာင့္ ကၽြန္မ အလန္႕တၾကား ကားလမ္းေဘးကို ေျပးကပ္လိုက္မိျပီးမွ လက္ရွိ အေနအထားကို သတိျပန္၀င္မိပါေတာ့တယ္။
ငယ္ငယ္ကဆို သြားနဲ႕ေနျပီဆို လွ်ာေလးနဲ႕ထိုးလိုက္ ကေလာ္လိုက္ နဲ႕လိုက္ ထြက္လာတဲ့ ေသြးေလးေတြကို စုပ္လိုက္နဲ႕ လူပ္တုပ္ လူပ္တုပ္ သြားေလးကို လ်ာေလးနဲ႕စမ္းစမ္းျပီး အရသာခံေနပါတယ္။ က်ိဳးခါနီးျပီဆိုရင္ေတာ့ သြားအေျခရင္းကို အပ္ခ်ည္ၾကိဳးျဖဴေလးနဲ႕ တုပ္ေနွာင္ျပီးတာနဲ႕ အစ္ကိုတစ္ေယာက္ေယာက္က သြားကို ဆတ္ကနဲ ၾကိဳးနဲ႕ ဆြဲနုတ္ပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလဆိုရင္ အေဖက ကိုယ့္သြားေလးကို ကိုင္ျပီး မွန္းစမ္း မွန္းစမ္း ကိုင္ၾကည့္မယ္ဆိုျပီး သြားကို ဆတ္ကနဲ ဆြဲနုတ္လိုက္တယ္ ဆိုရင္ပဲ ပါသြားပါျပီ။ မ်က္စိကိုစံုမွိတ္ အားကနဲ ေအာ္ျပီး မ်က္ရည္ေလးစမ္းစမ္းနဲ႕ ေရနဲ႕ပလုပ္က်င္း လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ သြားတစ္ေခ်ာင္းက ျပဳတ္သြားပါျပီ။ အေပၚသြားဆို ေျမမွာ သြားျမဳတ္ ေအာက္သြားဆို မိုးေပၚပစ္ျပီး ၾကြက္ေလးေရ နင့္သြား ငါ့ေပး ငါ့သြား နင္ယူလို႕ ငယ္သံပါေအာင္ အာေခါင္ျခစ္ေအာ္တာ သတိရပါတယ္။
ကၽြန္မ ငယ္ငယ္ကဆို တစ္မတ္တန္ ရွားမီးသၾကားလံုးၾကီးကို သိပ္ၾကိဳက္ပါတယ္။ ပါးေစာင္မွာ ငံုထားျပီး တျမံဳ႕ျမံဳနဲ႕ အရသာခံရတာကိုက အရသာတစ္မ်ိဳးပါ။ အဲ့တာေၾကာင့္ ကၽြန္မသြားေတြဆို အခ်ိဳၾကိဳက္လြန္းလို႕ သြားပိုးစားျပီး ေရွ႕သြားနွစ္ေခ်ာင္းက ေလ၀င္ေပါက္ေလးလို သြားက်ိဳးျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မန္က်ည္းသီးေစ့ေလးေတြကို ေလွာ္ျပီး စကၠဴကန္ေတာ့ေလးနဲ႕ ငါးျပားဖိုး ဆယ္ျပားဖိုး ေရာင္းတဲ့အခါ ျမံဳ႕ထားျပီးမွ တေတာက္ေတာက္နဲ႕ ကိုက္၀ါးရတာလည္း အရသာတစ္မ်ိဳးပါပဲ။ ေနာက္တစ္မ်ိဳးက ကုကၠိဳလ္ေစ့ေသးေသးေလးေတြကို ေလွာ္စားတာလဲ ၾကိဳက္ပါတယ္။ ေနာက္ ဗာဒံေစ့ကို အေစးအေပခံျပီးကို အုတ္နီခဲနဲ႕ထုျပီး အထဲက အဆံျဖဴျဖဴေလးကို လက္သည္းမဲမဲေလးေတြနဲ႕ ခြာစားရတာဆိုရင္ျဖင့္ ဘယ္အရသာနဲ႕မွ မလဲနိုင္ပါဘူး။
ေနာက္နည္းနည္းပိုက္ဆံရွိရင္ေတာ့ ေရခဲစိမ္ကြမ္းယာကို ၀ယ္စားေလ့ရွိပါတယ္။ ဖရံုယို ဒူးရင္းယို နာနတ္ယိုလို အခ်ိဳေလးေတြ ေျမပဲဆံေလးေတြ အစိမ္းေရာင္ ယိုေလးေတြ ထည့္ျပီး အခ်ိဳယာေပးထားတဲ့ ကြမ္းယာေလးေတြကို ေရခဲစိမ္ထားတာပါ။ ေနာက္ နို႕ဆီဆမ္းထားတဲ့ အစိမ္းတစ္ျခမ္း အနီတစ္ျခမ္း ေရခဲေပါက္စီကိုလည္း အရမ္းၾကိဳက္ပါတယ္။ ဓားလွီးမုန္႕လို႕ေခၚတဲ့ အျဖဴေရာင္နို႕ေအးေခ်ာင္းၾကီးကို လက္တစ္လံုးစာေလးေတြ ျဖတ္ျဖတ္ျပီး သစ္သားတုတ္နဲ႕ထိုးေရာင္းတာ ေနာက္ စက္၀ိုင္းပံုစံ ဒလက္ၾကီးကို တစ္ခါလွည့္ တစ္မတ္ငါးမူးနဲ႕လွည့္ျပီး က်လာတဲ့ နံပတ္စဥ္အတိုင္း ဒါးလီွးေရခဲေခ်ာင္းစားရတာကိုလည္း သတိရပါတယ္။ တစ္ခါ ေဘာလံုးကြင္းလို ကြင္းေလးထဲက ဖန္ေဂၚလီလံုးေလးကို အခုဘိလိယက္ထိုးသလို တုတ္တံေလးနဲ႕ ထိုးလိုက္ျပီး ဖန္ေဂၚလီလံုး ေလး လိမ့္တဲ့ေနရာ တင္တဲ့ သံေခ်ာင္းေလးေတြေပၚက နံပတ္အတိုင္းလည္း ေရခဲေခ်ာင္းကို စားရပါတယ္။ ကၽြန္မငယ္ငယ္ကဆို ရိုးရိုးတန္းတန္း တစ္ခါမွ မုန္႕ကို ၀ယ္မစားပါဘူး။ အဲ့လို ကိုယ္တုိင္ကစားျပီးမွ ရလာတဲ့ နံပတ္အတိုင္း စားရတာကို ပိုသေဘာက်ေလ့ရွိပါတယ္။
ကၽြန္မ ၾကိဳက္တဲ့ မုန္႕တစ္ခုက ဂ်စ္တူးဇီးေတာ္ဖီမုန္႕ အိတ္ထဲမွာ ကာတြန္းစာအုပ္ေသးေသးေလးပါပါတယ္။ ေနာက္ ဆီးသီးအၾကီးၾကီးေတြကို ယိုရႊဲရႊဲထိုးထားတဲ့ စံေရႊျမင့္ ေရႊအိုးဇီးထုပ္ ေနာက္ အ၀ါေရာင္ ထန္းလ်က္ေခ်ာင္းအရွည္ၾကီးေတြ ကိုလည္း အားေပးပါတယ္။ ေနာက္ အုန္းသီးကပ္ေစးနဲကို ဒန္ခြက္ေလးနဲ႕ခ်ေရာင္းျပီး တုတ္ေလးနဲ႕ ရစ္ကာ ပတ္ကာနဲ႕ အေခြလိုက္ေလး အုန္းသီးကပ္ေစးနဲ တုတ္မုန္႕ေလးကိုလဲ ၾကိဳက္ပါတယ္။ ေနာက္ ဂ်ံဳနဲ႕လုပ္ထားတဲ့ ဒုတ္ထုိး အရုပ္မ်ိဳးစံုကိုလည္း အျမဲတမ္း အရုပ္သည္ၾကီးေဘးမွာ ငုတ္တုတ္ထိုင္ျ႔ပီး အားေပးပါတယ္ အစိမ္းေရာင္အနီေရာင္ အျပာေရာင္ ဒီဇိုင္းအစံုလုပ္ထားတဲ့ ၾကက္တူေရြး နဂါး ဖား ၾကက္ဖ စတဲ့အရုပ္ေလးေတြရဲ့ ေအာက္မွာ ပီပီေလးတပ္ေပးထားျပီး အရုပ္အစံုလုပ္ေရာင္းတာပါ။ ကေလးေတြ ၀ိုင္း၀ိုင္းလည္တဲ့ အရုပ္သည္ၾကီးေပါ့။
ကၽြန္မ ကစားစရာေတြထဲမွာ အၾကိဳက္ဆံုးကေတာ့ ဂ်င္ေပါက္တာပါပဲ။ စက္၀ိုင္းၾကီးရဲ့အလည္မွာ ၀င္ဆို႕ ထြက္ဆို႕နဲ႕ ခပ္ျမန္ျမန္ ၾကိဳးကို ရစ္ျပီး ဆို႕ျမန္ျမန္ လု ရတာ၊ ေသေသခ်ာခ်ာ ခၽြန္ထားတဲ့ သံခၽြန္ပါတဲ့ ကိုယ္ဂ်င္လံုးနဲ႕ ၀ိုင္းအလည္မွာ ခ်ေပးထားရတဲ့ ဂ်င္ထိပ္တည့္တည့္ကို ခြပ္ကနဲ ကြဲေအာင္ ပိတ္ေပါက္ရတဲ့ အရသာကို အၾကိဳက္ဆံုးပါ။ ေလးခြေသးေသးေလးေတြနဲ႕ ေလာက္စလံုးလံုးျပီး ေဘးလြယ္အိတ္ထဲ ထည့္ျပီး ရွိသမ် ေျမြ ဖား ကင္းလိပ္ေခ်ာ အိမ္ေျမွာင္ စာကေလး က်ီးကန္း ွရွဥ့္ အကုန္လိုက္ပစ္ရတာလည္း ၾကိဳက္ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕ျခံထဲက အပင္ေတြမွန္သမ် ကၽြန္မ မတက္ဘူးတဲ့ အပင္မရွိပါဘူး။ ဘယ္ေလာက္ တက္ကစားၾကသလဲဆိုရင္ ပင္စည္ေတာင္ ေခ်ာမြတ္ေနပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕ရဲ့ျခံေလးအေၾကာင္း ဒီမွာ ေရးဖူးပါတယ္။
ေနအရမ္းပူရင္ေတာ့ သစ္ပင္အရိပ္ေအာက္မွာ သားေရကြင္းေတြအမ်ားၾကီးကို လက္ေကာက္၀တ္မွာ ၀တ္ထားျပီး ေဂၚလီပစ္ရတာ ရမ္ဘိုရုပ္ေတြ စစ္သားရုပ္ေလးေတြကို ေထာင္ပီး ေခါင္ထိကုန္ ရေအာင္ ေဂၚလီပစ္ေလ့က်င့္တာ.ထမင္းလံုးရယ္ မွန္ကြဲစေတြရယ္နဲ႕ သစ္ပင္ေတြပတ္ပတ္လည္မွာ အပ္ခ်ည္ၾကိဳးကို ခ်ည္ျပီး မွန္စာတိုက္ျပီး စြန္ကို ေကာ့သြားေအာင္ ျဖတ္ရတဲ့အရသာ အဲ့လိုကစားနည္းေတြကို ကၽြန္မ ငယ္ငယ္က အထက္ကို အစ္ကိုသံုးေယာက္နဲ႕ အျပဳိင္ အကုန္ေဆာ့ပါတယ္။ ေနာက္ ၀ါးလံုးနွစ္ေခ်ာင္းရဲ့ အလည္မွာ သစ္သားတန္းေလးခံျပီး ကုလားမ ေျခေထာက္တမ္း အျပိဳင္ ၀ါးလံုးတန္းေပၚ ကုတ္တက္ျပီး လမ္းေလ်ာက္ျပိဳင္တာ သစ္သားဖုေလး ကၽြတ္က်ျပိး ျပဳတ္က်တုန္းကလည္း သြားကၽြတ္ဖူးပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခု ကၽြန္မ အၾကိဳက္ဆံုး ေပါင္ေပါင္ေသနတ္ပါ။ ေပါင္ေပါင္သိးလို႕ေခၚတဲ့ အသီးစိမ္းစိမ္းေလးေတြနဲ႕ ပုေလြပံုစံ၀ါးစိမ္းလံုး အေပါက္ေလးထဲကို အသီးေလး ေတ့ျပီး ထည့္ ေနာက္ တုတ္တံေသးေသးေလးနဲ႕ ဒုတ္ကနဲ ေဆာင့္ထိုးလိုက္ရင္ ေပါင္ကနဲ ျမည္ျပီး မ်က္နွာတည့္တည့္ နဖူးတည့္တည့္ ေနာက္စိတည့္တည့္ မွန္ရင္ မစားသာတာ အမွန္ပါ။ ေနာက္ဆံုး ကၽြန္မတို႕ ကေလးတန္းေလးေတြက ေပါင္ေပါင္ေသနတ္ကိုင္ျပီး အၾကမ္းဖက္လာလို႕ မ်က္စိေတြ သြားေတြအကုန္ ျပဳတ္ကုန္မွာစိုးလို႕ ေက်ာင္းမွာ ေပါင္ေပါင္လက္နတ္ကိုင္ေဆာင္ခြင့္ ပိတ္ပင္လိုက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လြယ္အိတ္ေလးေတြကို ေနာက္ျပန္ပစ္ျပီး ေက်ာပိုးလြယ္ထားတဲ့ ကၽြန္မတို႕ကေတာ့ ေက်ာင္းဆင္းေခါင္းေလာင္းထိုးတာနဲ႕ တရၾကမ္း ေျပးထြက္လာျပီး ေက်ာင္း၀င္းအျပင္ဘက္ေရာက္တာနဲ႕ ေပါင္ေပါင္ေသနတ္တိုက္ပြဲ ဆင္ႏြဲၾကေတာ့တာပါပဲ။
ကၽြန္မအစ္ကိုေတြက ကၽြန္မတို႕ မရမ္းကုန္း ေအာင္မဂၤလာရပ္ကြက္မွာဆိုရင္ ကေလးဗိုလ္ ဆရာေကာင္ေတြျဖစ္ေနေတာ့ ကၽြန္မကလည္း အစ္ကိုေတြနဲ႕ အျပိဳင္ လူမိုက္ပါ။ သရဲအရမ္းေျခာက္တဲ့ ဆိုတဲ့ ဦးေရႊ ဆီးျခံထဲမွာ ကေလးေတြကို အုန္းမူတ္ခြက္ သရဲျပမယ္ အုန္းမူတ္ခြက္ခုန္ခုန္ထလာတာကို တစ္ခါၾကည့္ တစ္မတ္ ငါးမူးနဲ႕ ျပတာ ကၽြန္မက ေငြေကာက္တဲ့သူပါ။ တကယ္ေတာ့ ေမွာက္ထားတဲ့ အုန္းမူတ္ခြက္ထဲမွာ ဖားထည့္ထားတာပါ။ အစ္ကိုေတြက သူတုိ႕သြားေလရာ ကၽြန္မလုိက္တာ သိပ္မၾကိဳက္ပါဘူး။ ကၽြန္မက တစ္ခုခုဆို အမူတြဲတူေပမယ့္ အေမ့ကို အျမဲအတိုင္အေတာထူလို႕ပါ။ တစ္ခါလည္း ျမကန္သာကန္ထဲမွာ သူတို႕ေရကူးတာ ကၽြန္မ အတင္းလိုက္သြားျပီး ကၽြန္မအတြက္ ငွက္ေပ်ာတုံးေလး ခုတ္ေပးထားျပီး သူတုိ႕ေရငုတ္ျပိဳင္ေနတုန္း ကၽြန္မက ဌက္ေပ်ာ္တံုးေပၚကို ခြတက္ျပီး ဂၽြမ္းထိုးတာ ေရနစ္လို႕ ကၽြန္မအစ္ကိုေတြ အကုန္လံုး တုိင္ကပ္ျပီး ေျဗာအတီးခံရကတည္းက အစ္ကိုသံုးေယာက္က တစ္ခုခုဆို ကၽြန္မကို မ်က္စိလွည့္ျပီး ထားထားခဲ့ျပီး ထြက္ေျပးသြားတတ္ၾကပါတယ္။
ကၽြန္မအစ္ကိုေတြက ကစားစရာလုပ္နည္း အကုန္ကၽြမ္းပါတယ္။ ေရာ္ဘာဖိနပ္ဖင္ေပါက္ေနတာေလးေတြကို စက္၀ိုင္းပံုစံ ကားဘီးေလးေတြ ျဖတ္ျဖတ္ျပီး ၀ါးေခ်ာင္းေလးေတြ သစ္သားေခ်ာင္းေလးေတြနဲ႕ ကားပံုစံ လုပ္ပါတယ္။ ၀ါးလံုးရွည္ရွည္ကို ကားလက္ကိုင္လိုလုပ္ျပိး တြန္းျပီး ကားေမာင္းျပိဳင္ၾကတာပါ။ ကၽြန္မတို႕ဆို အျမဲ ကားပံုစံ ျပိဳင္ၾက ေမာင္းၾကနဲ႕ပါ ဒါေပမယ့္ မီးထြန္းပြဲေတြဆို ကေလးေတြ အကုန္ အ၀တ္သစ္အစားသစ္ လွလွပပေလးေတြ၀တ္ျပီး ယံုနားရြက္ေလးေတြ ဆင္နားရြက္ပံုစံၾကယ္ပံုစံ မီးပုန္းေလးေတြ ေရာင္စံု မွန္ၾကည္စကၠဴေလးေတြနဲ႕ လွလွေလးေတြ တြန္းျပီးလည္း အၾကြားျပိဳင္ၾကပါေသးတယ္။ ကၽြန္မကေတာ့ ေျဗာက္အိုးေဖာက္ရတာကိုပိုၾကိဳက္ပါတယ္။ ပိုၾကိဳက္တာကေတာ့ မာက်ဴရိလို႕ေခၚတဲ့ သတၱဳျပားေလးကို မီးရိူ႕ျပီး အလင္းဆံုး ေတာက္ျပီး အတံုးေလး ျပဳတ္က်လာတာနဲ႕ တံေတြးဆြတ္ထားတဲ့ သားေရဖိနပ္ဖင္နဲ႕ ေဖာင္းကနဲ ေကာက္ရိုက္ရတာအခ်ိန္ ျမည္တဲ့ အသံက ေျဗာက္အိုးထက္က်ယ္ပါတယ္။
အရင္ကဆို အစ္ကိုသံုးေယာက္နဲ႕ သမီးဦးကၽြန္မကို အက်ီဆင္တူ၀ယ္ေပးေလ့ရွိလို႕ ကၽြန္မက အျမဲ ေယာက္က်ားေလး အက်ီေလးေတြ ၀တ္ရပါတယ္။ ညီမေလးေမြးလာေတာ့မွကၽြန္မတို႕ ညီအစ္မနွစ္ေယာက္ ဆင္တူ ဂါ၀န္ေလးေတြ ၀တ္ျပီး မိဘနွစ္ပါးရဲ့ လက္ကို ဘယ္ညာဆြဲကိုင္ျပီး ဘုရားပြဲေစ်းတန္းေတြမွာ လိုခ်င္တာမွန္သမ် အကုန္လိုက္ပူဆာရတာ ကေလးအခ်င္းခ်င္းေတြ႕ရင္ ကိုယ့္လက္ထဲက အရုပ္ကိုမသိမသာ ကိုင္ျပျပီး ၾကြားတာ မ်က္ေစာင္းထိုးရတာ. ဘ၀မွာ အဲ့အခ်ိန္ေတြတုန္းကဆို မိဘရဲ့ရင္ခြင္ေအာက္မွာ စားခ်ိန္တန္ စား အိပ္ခ်ိန္တန္ အိမ္ စာခ်ိန္တန္ ကစား ကစားခ်ိန္တန္ ကစား :)ဘာဆိုဘာမွ ပူပင္ေသာက ဗ်ာပါဒေတြဆိုတာ တစ္လံုးတစ္ပါဒမွ မရွိခဲ့တာအမွန္ပါ။ ေနမေကာင္းလို႕ ေဆးခန္းသြားရရင္ ေဆးထိုးအပ္အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ၾကည့္ျပီး အေသးဆံုးအပ္ကေလးနဲ႕ထိုးေပးပါလို႕ ေဒါက္တာကို ေျပာရတာ အေမ့လက္ကို တင္းေနေအာင္ဆုပ္ျပီး ေဆးထိုးခါနီး တင္ပါးကို လွန္လိုက္တာနဲ႕ အသံျပဲနဲ႕ ေဆးခန္းတစ္ခုလံုး ၾကြက္ၾကြက္ညံေအာင္ ေအာ္ငိုတာ အေမ့ကို ေနမေကာင္းတာ အေၾကာင္းျပျပီး ၾကက္စြပ္ျပဳတ္ ေကာ္ဖီ မုန္႕ အမ်ိဳးမ်ိဳး ပူဆာတာ အဲ့တာေတြ အကုန္လံုးဟာ အခုခ်ိန္မွာေတာ့ ျပန္မရနုိင္ေတာ့တဲ့ အခ်ိန္ေတြပါပဲ။
သြားေဆး သြားျခစ္ျပီးျပီ လို႕ ထိုင္းေဒါက္တာမေလးက ေျပာေတာ့ အေဖာ္မပါပဲေဆးခန္းလာရတဲ့ ကုိယ္ ကိုယ့္ဘာသာ ကုတင္ေပၚက အသာထပါတယ္။ ေနာက္ ပစၥည္းတင္တဲ့ ဗန္းေလးေပၚက ပိုက္ဆံအိတ္ကို လွမ္းယူရင္း ဘယ္ေလာက္က်လဲလို႕ ေမးလိုက္ျပီး ပိုက္ဆံရွင္းလုိက္ပါတယ္။ ေနာက္ ေဆးခန္းတံခါးကို တြန္းဖြင့္ျပီး ငါသြားေတြလဲ ၾကိမ္းေနတာ ဘာစားရင္ေကာင္းမလဲလို႕ ငူငူၾကီး ရပ္ျပီး ေတြးမိပါတယ္။ အခုခ်ိန္ အေဖသာရွိရင္ ငါ့ကို အစာမာမာ စားခုိင္းမယ္မထင္ဘူး။ အေမကေရာ ငါ့ကို ဘာမ်ား ခ်က္ေကၽြးမလဲ ဂ်ီက်တဲ့ ဂ်ီးမ်ားတဲ့ ကၽြန္မကို မိသားစုက ဘယ္လိုမ်ား ျပဳစုၾကမလဲလို႕ စိတ္ကူးယဥ္ျပီး ေတြးမိေနတုန္း ေဘးနားကေန ၀ူးကနဲ စက္သံကို အရွိန္ျမင့္ျမင့္နဲ႕ ပြတ္ေမာင္းသြားတဲ့ ထိုင္းဆိုင္ကယ္တက္စီသမားရဲ့ ေဟးကနဲ သတိေပးသလို ေအာ္သြားတဲ့ အသံေၾကာင့္ ကၽြန္မ အလန္႕တၾကား ကားလမ္းေဘးကို ေျပးကပ္လိုက္မိျပီးမွ လက္ရွိ အေနအထားကို သတိျပန္၀င္မိပါေတာ့တယ္။
သြားစရာရွိရင္ လိုက္မယ့္သူေတြကို ၾကိဳၾကိဳတင္တင္ ေၿပာထားပါ၊ ကပ္ျပီးမွ ေျပာရင္ ျပင္ဆင္ခ်ိန္ မေလာက္လို႕ ေစာင့္ေနတဲ့အခါမွာ စိတ္တို တတ္တယ္။
