လြမ္းမိတဲ့ အိုးပုတ္ ဂ်ိဳးရုပ္နဲ႕ ပလုတ္တုတ္ေလးမ်ား

ဒီေန႕ သြားေဆးခန္းသြားျဖစ္တယ္။ ေရပန္းေလးေတြနဲ႕ပက္ျဖန္းသလို ကိရိယာေလးနဲ႕ ပါးစပ္ကို ထံုေဆးလိုမ်ိဳး မူတ္ေပးေနတဲ့ အတြက္ ပါးစပ္တစ္ခုလံုး ေသြးခ်င္းခ်င္းနီေနတာေတာင္ နာက်င္ျခင္းအလ်င္းမရွိပါဘူး။ မ်က္နွာကို အ၀တ္နဲ႕ ကာစီးထားျပီး သူတို႕ ကၽြန္မသြားေတြကို ထိုးလိုက္ ကေလာ္လိုက္ ျခစ္လိုက္နဲ႕ စိတ္တိုင္းက် စီရင္ေနတဲ့အခ်ိန္ အေမွာင္ထုထဲမွာ စိတ္အေတြးေတြ ပ်ံ႕လြင့္မိတယ္။ ဟိုးငယ္ငယ္တုန္းက ဘ၀ဆီကိုပါ....

ငယ္ငယ္ကဆို သြားနဲ႕ေနျပီဆို လွ်ာေလးနဲ႕ထိုးလိုက္ ကေလာ္လိုက္ နဲ႕လိုက္ ထြက္လာတဲ့ ေသြးေလးေတြကို စုပ္လိုက္နဲ႕ လူပ္တုပ္ လူပ္တုပ္ သြားေလးကို လ်ာေလးနဲ႕စမ္းစမ္းျပီး အရသာခံေနပါတယ္။ က်ိဳးခါနီးျပီဆိုရင္ေတာ့ သြားအေျခရင္းကို အပ္ခ်ည္ၾကိဳးျဖဴေလးနဲ႕ တုပ္ေနွာင္ျပီးတာနဲ႕ အစ္ကိုတစ္ေယာက္ေယာက္က သြားကို ဆတ္ကနဲ ၾကိဳးနဲ႕ ဆြဲနုတ္ပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလဆိုရင္ အေဖက ကိုယ့္သြားေလးကို ကိုင္ျပီး မွန္းစမ္း မွန္းစမ္း ကိုင္ၾကည့္မယ္ဆိုျပီး သြားကို ဆတ္ကနဲ ဆြဲနုတ္လိုက္တယ္ ဆိုရင္ပဲ ပါသြားပါျပီ။ မ်က္စိကိုစံုမွိတ္ အားကနဲ ေအာ္ျပီး မ်က္ရည္ေလးစမ္းစမ္းနဲ႕ ေရနဲ႕ပလုပ္က်င္း လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ သြားတစ္ေခ်ာင္းက ျပဳတ္သြားပါျပီ။ အေပၚသြားဆို ေျမမွာ သြားျမဳတ္ ေအာက္သြားဆို မိုးေပၚပစ္ျပီး ၾကြက္ေလးေရ နင့္သြား ငါ့ေပး ငါ့သြား နင္ယူလို႕ ငယ္သံပါေအာင္ အာေခါင္ျခစ္ေအာ္တာ သတိရပါတယ္။

ကၽြန္မ ငယ္ငယ္ကဆို တစ္မတ္တန္ ရွားမီးသၾကားလံုးၾကီးကို သိပ္ၾကိဳက္ပါတယ္။ ပါးေစာင္မွာ ငံုထားျပီး တျမံဳ႕ျမံဳနဲ႕ အရသာခံရတာကိုက အရသာတစ္မ်ိဳးပါ။ အဲ့တာေၾကာင့္ ကၽြန္မသြားေတြဆို အခ်ိဳၾကိဳက္လြန္းလို႕ သြားပိုးစားျပီး ေရွ႕သြားနွစ္ေခ်ာင္းက ေလ၀င္ေပါက္ေလးလို သြားက်ိဳးျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မန္က်ည္းသီးေစ့ေလးေတြကို ေလွာ္ျပီး စကၠဴကန္ေတာ့ေလးနဲ႕ ငါးျပားဖိုး ဆယ္ျပားဖိုး ေရာင္းတဲ့အခါ ျမံဳ႕ထားျပီးမွ တေတာက္ေတာက္နဲ႕ ကိုက္၀ါးရတာလည္း အရသာတစ္မ်ိဳးပါပဲ။ ေနာက္တစ္မ်ိဳးက ကုကၠိဳလ္ေစ့ေသးေသးေလးေတြကို ေလွာ္စားတာလဲ ၾကိဳက္ပါတယ္။ ေနာက္ ဗာဒံေစ့ကို အေစးအေပခံျပီးကို အုတ္နီခဲနဲ႕ထုျပီး အထဲက အဆံျဖဴျဖဴေလးကို လက္သည္းမဲမဲေလးေတြနဲ႕ ခြာစားရတာဆိုရင္ျဖင့္ ဘယ္အရသာနဲ႕မွ မလဲနိုင္ပါဘူး။

ေနာက္နည္းနည္းပိုက္ဆံရွိရင္ေတာ့ ေရခဲစိမ္ကြမ္းယာကို ၀ယ္စားေလ့ရွိပါတယ္။ ဖရံုယို ဒူးရင္းယို နာနတ္ယိုလို အခ်ိဳေလးေတြ ေျမပဲဆံေလးေတြ အစိမ္းေရာင္ ယိုေလးေတြ ထည့္ျပီး အခ်ိဳယာေပးထားတဲ့ ကြမ္းယာေလးေတြကို ေရခဲစိမ္ထားတာပါ။ ေနာက္ နို႕ဆီဆမ္းထားတဲ့ အစိမ္းတစ္ျခမ္း အနီတစ္ျခမ္း ေရခဲေပါက္စီကိုလည္း အရမ္းၾကိဳက္ပါတယ္။ ဓားလွီးမုန္႕လို႕ေခၚတဲ့ အျဖဴေရာင္နို႕ေအးေခ်ာင္းၾကီးကို လက္တစ္လံုးစာေလးေတြ ျဖတ္ျဖတ္ျပီး သစ္သားတုတ္နဲ႕ထိုးေရာင္းတာ ေနာက္ စက္၀ိုင္းပံုစံ ဒလက္ၾကီးကို တစ္ခါလွည့္ တစ္မတ္ငါးမူးနဲ႕လွည့္ျပီး က်လာတဲ့ နံပတ္စဥ္အတိုင္း ဒါးလီွးေရခဲေခ်ာင္းစားရတာကိုလည္း သတိရပါတယ္။ တစ္ခါ ေဘာလံုးကြင္းလို ကြင္းေလးထဲက ဖန္ေဂၚလီလံုးေလးကို အခုဘိလိယက္ထိုးသလို တုတ္တံေလးနဲ႕ ထိုးလိုက္ျပီး ဖန္ေဂၚလီလံုး ေလး လိမ့္တဲ့ေနရာ တင္တဲ့ သံေခ်ာင္းေလးေတြေပၚက နံပတ္အတိုင္းလည္း ေရခဲေခ်ာင္းကို စားရပါတယ္။ ကၽြန္မငယ္ငယ္ကဆို ရိုးရိုးတန္းတန္း တစ္ခါမွ မုန္႕ကို ၀ယ္မစားပါဘူး။ အဲ့လို ကိုယ္တုိင္ကစားျပီးမွ ရလာတဲ့ နံပတ္အတိုင္း စားရတာကို ပိုသေဘာက်ေလ့ရွိပါတယ္။

ကၽြန္မ ၾကိဳက္တဲ့ မုန္႕တစ္ခုက ဂ်စ္တူးဇီးေတာ္ဖီမုန္႕ အိတ္ထဲမွာ ကာတြန္းစာအုပ္ေသးေသးေလးပါပါတယ္။ ေနာက္ ဆီးသီးအၾကီးၾကီးေတြကို ယိုရႊဲရႊဲထိုးထားတဲ့ စံေရႊျမင့္ ေရႊအိုးဇီးထုပ္ ေနာက္ အ၀ါေရာင္ ထန္းလ်က္ေခ်ာင္းအရွည္ၾကီးေတြ ကိုလည္း အားေပးပါတယ္။ ေနာက္ အုန္းသီးကပ္ေစးနဲကို ဒန္ခြက္ေလးနဲ႕ခ်ေရာင္းျပီး တုတ္ေလးနဲ႕ ရစ္ကာ ပတ္ကာနဲ႕ အေခြလိုက္ေလး အုန္းသီးကပ္ေစးနဲ တုတ္မုန္႕ေလးကိုလဲ ၾကိဳက္ပါတယ္။ ေနာက္ ဂ်ံဳနဲ႕လုပ္ထားတဲ့ ဒုတ္ထုိး အရုပ္မ်ိဳးစံုကိုလည္း အျမဲတမ္း အရုပ္သည္ၾကီးေဘးမွာ ငုတ္တုတ္ထိုင္ျ႔ပီး အားေပးပါတယ္ အစိမ္းေရာင္အနီေရာင္ အျပာေရာင္ ဒီဇိုင္းအစံုလုပ္ထားတဲ့ ၾကက္တူေရြး နဂါး ဖား ၾကက္ဖ စတဲ့အရုပ္ေလးေတြရဲ့ ေအာက္မွာ ပီပီေလးတပ္ေပးထားျပီး အရုပ္အစံုလုပ္ေရာင္းတာပါ။ ကေလးေတြ ၀ိုင္း၀ိုင္းလည္တဲ့ အရုပ္သည္ၾကီးေပါ့။

ကၽြန္မ ကစားစရာေတြထဲမွာ အၾကိဳက္ဆံုးကေတာ့ ဂ်င္ေပါက္တာပါပဲ။ စက္၀ိုင္းၾကီးရဲ့အလည္မွာ ၀င္ဆို႕ ထြက္ဆို႕နဲ႕ ခပ္ျမန္ျမန္ ၾကိဳးကို ရစ္ျပီး ဆို႕ျမန္ျမန္ လု ရတာ၊ ေသေသခ်ာခ်ာ ခၽြန္ထားတဲ့ သံခၽြန္ပါတဲ့ ကိုယ္ဂ်င္လံုးနဲ႕ ၀ိုင္းအလည္မွာ ခ်ေပးထားရတဲ့ ဂ်င္ထိပ္တည့္တည့္ကို ခြပ္ကနဲ ကြဲေအာင္ ပိတ္ေပါက္ရတဲ့ အရသာကို အၾကိဳက္ဆံုးပါ။ ေလးခြေသးေသးေလးေတြနဲ႕ ေလာက္စလံုးလံုးျပီး ေဘးလြယ္အိတ္ထဲ ထည့္ျပီး ရွိသမ် ေျမြ ဖား ကင္းလိပ္ေခ်ာ အိမ္ေျမွာင္ စာကေလး က်ီးကန္း ွရွဥ့္ အကုန္လိုက္ပစ္ရတာလည္း ၾကိဳက္ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕ျခံထဲက အပင္ေတြမွန္သမ် ကၽြန္မ မတက္ဘူးတဲ့ အပင္မရွိပါဘူး။ ဘယ္ေလာက္ တက္ကစားၾကသလဲဆိုရင္ ပင္စည္ေတာင္ ေခ်ာမြတ္ေနပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕ရဲ့ျခံေလးအေၾကာင္း ဒီမွာ ေရးဖူးပါတယ္။

ေနအရမ္းပူရင္ေတာ့ သစ္ပင္အရိပ္ေအာက္မွာ သားေရကြင္းေတြအမ်ားၾကီးကို လက္ေကာက္၀တ္မွာ ၀တ္ထားျပီး ေဂၚလီပစ္ရတာ ရမ္ဘိုရုပ္ေတြ စစ္သားရုပ္ေလးေတြကို ေထာင္ပီး ေခါင္ထိကုန္ ရေအာင္ ေဂၚလီပစ္ေလ့က်င့္တာ.ထမင္းလံုးရယ္ မွန္ကြဲစေတြရယ္နဲ႕ သစ္ပင္ေတြပတ္ပတ္လည္မွာ အပ္ခ်ည္ၾကိဳးကို ခ်ည္ျပီး မွန္စာတိုက္ျပီး စြန္ကို ေကာ့သြားေအာင္ ျဖတ္ရတဲ့အရသာ အဲ့လိုကစားနည္းေတြကို ကၽြန္မ ငယ္ငယ္က အထက္ကို အစ္ကိုသံုးေယာက္နဲ႕ အျပဳိင္ အကုန္ေဆာ့ပါတယ္။ ေနာက္ ၀ါးလံုးနွစ္ေခ်ာင္းရဲ့ အလည္မွာ သစ္သားတန္းေလးခံျပီး ကုလားမ ေျခေထာက္တမ္း အျပိဳင္ ၀ါးလံုးတန္းေပၚ ကုတ္တက္ျပီး လမ္းေလ်ာက္ျပိဳင္တာ သစ္သားဖုေလး ကၽြတ္က်ျပိး ျပဳတ္က်တုန္းကလည္း သြားကၽြတ္ဖူးပါတယ္။

ေနာက္တစ္ခု ကၽြန္မ အၾကိဳက္ဆံုး ေပါင္ေပါင္ေသနတ္ပါ။ ေပါင္ေပါင္သိးလို႕ေခၚတဲ့ အသီးစိမ္းစိမ္းေလးေတြနဲ႕ ပုေလြပံုစံ၀ါးစိမ္းလံုး အေပါက္ေလးထဲကို အသီးေလး ေတ့ျပီး ထည့္ ေနာက္ တုတ္တံေသးေသးေလးနဲ႕ ဒုတ္ကနဲ ေဆာင့္ထိုးလိုက္ရင္ ေပါင္ကနဲ ျမည္ျပီး မ်က္နွာတည့္တည့္ နဖူးတည့္တည့္ ေနာက္စိတည့္တည့္ မွန္ရင္ မစားသာတာ အမွန္ပါ။ ေနာက္ဆံုး ကၽြန္မတို႕ ကေလးတန္းေလးေတြက ေပါင္ေပါင္ေသနတ္ကိုင္ျပီး အၾကမ္းဖက္လာလို႕ မ်က္စိေတြ သြားေတြအကုန္ ျပဳတ္ကုန္မွာစိုးလို႕ ေက်ာင္းမွာ ေပါင္ေပါင္လက္နတ္ကိုင္ေဆာင္ခြင့္ ပိတ္ပင္လိုက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လြယ္အိတ္ေလးေတြကို ေနာက္ျပန္ပစ္ျပီး ေက်ာပိုးလြယ္ထားတဲ့ ကၽြန္မတို႕ကေတာ့ ေက်ာင္းဆင္းေခါင္းေလာင္းထိုးတာနဲ႕ တရၾကမ္း ေျပးထြက္လာျပီး ေက်ာင္း၀င္းအျပင္ဘက္ေရာက္တာနဲ႕ ေပါင္ေပါင္ေသနတ္တိုက္ပြဲ ဆင္ႏြဲၾကေတာ့တာပါပဲ။

ကၽြန္မအစ္ကိုေတြက ကၽြန္မတို႕ မရမ္းကုန္း ေအာင္မဂၤလာရပ္ကြက္မွာဆိုရင္ ကေလးဗိုလ္ ဆရာေကာင္ေတြျဖစ္ေနေတာ့ ကၽြန္မကလည္း အစ္ကိုေတြနဲ႕ အျပိဳင္ လူမိုက္ပါ။ သရဲအရမ္းေျခာက္တဲ့ ဆိုတဲ့ ဦးေရႊ ဆီးျခံထဲမွာ ကေလးေတြကို အုန္းမူတ္ခြက္ သရဲျပမယ္ အုန္းမူတ္ခြက္ခုန္ခုန္ထလာတာကို တစ္ခါၾကည့္ တစ္မတ္ ငါးမူးနဲ႕ ျပတာ ကၽြန္မက ေငြေကာက္တဲ့သူပါ။ တကယ္ေတာ့ ေမွာက္ထားတဲ့ အုန္းမူတ္ခြက္ထဲမွာ ဖားထည့္ထားတာပါ။ အစ္ကိုေတြက သူတုိ႕သြားေလရာ ကၽြန္မလုိက္တာ သိပ္မၾကိဳက္ပါဘူး။ ကၽြန္မက တစ္ခုခုဆို အမူတြဲတူေပမယ့္ အေမ့ကို အျမဲအတိုင္အေတာထူလို႕ပါ။ တစ္ခါလည္း ျမကန္သာကန္ထဲမွာ သူတို႕ေရကူးတာ ကၽြန္မ အတင္းလိုက္သြားျပီး ကၽြန္မအတြက္ ငွက္ေပ်ာတုံးေလး ခုတ္ေပးထားျပီး သူတုိ႕ေရငုတ္ျပိဳင္ေနတုန္း ကၽြန္မက ဌက္ေပ်ာ္တံုးေပၚကို ခြတက္ျပီး ဂၽြမ္းထိုးတာ ေရနစ္လို႕ ကၽြန္မအစ္ကိုေတြ အကုန္လံုး တုိင္ကပ္ျပီး ေျဗာအတီးခံရကတည္းက အစ္ကိုသံုးေယာက္က တစ္ခုခုဆို ကၽြန္မကို မ်က္စိလွည့္ျပီး ထားထားခဲ့ျပီး ထြက္ေျပးသြားတတ္ၾကပါတယ္။

ကၽြန္မအစ္ကိုေတြက ကစားစရာလုပ္နည္း အကုန္ကၽြမ္းပါတယ္။ ေရာ္ဘာဖိနပ္ဖင္ေပါက္ေနတာေလးေတြကို စက္၀ိုင္းပံုစံ ကားဘီးေလးေတြ ျဖတ္ျဖတ္ျပီး ၀ါးေခ်ာင္းေလးေတြ သစ္သားေခ်ာင္းေလးေတြနဲ႕ ကားပံုစံ လုပ္ပါတယ္။ ၀ါးလံုးရွည္ရွည္ကို ကားလက္ကိုင္လိုလုပ္ျပိး တြန္းျပီး ကားေမာင္းျပိဳင္ၾကတာပါ။ ကၽြန္မတို႕ဆို အျမဲ ကားပံုစံ ျပိဳင္ၾက ေမာင္းၾကနဲ႕ပါ ဒါေပမယ့္ မီးထြန္းပြဲေတြဆို ကေလးေတြ အကုန္ အ၀တ္သစ္အစားသစ္ လွလွပပေလးေတြ၀တ္ျပီး ယံုနားရြက္ေလးေတြ ဆင္နားရြက္ပံုစံၾကယ္ပံုစံ မီးပုန္းေလးေတြ ေရာင္စံု မွန္ၾကည္စကၠဴေလးေတြနဲ႕ လွလွေလးေတြ တြန္းျပီးလည္း အၾကြားျပိဳင္ၾကပါေသးတယ္။ ကၽြန္မကေတာ့ ေျဗာက္အိုးေဖာက္ရတာကိုပိုၾကိဳက္ပါတယ္။ ပိုၾကိဳက္တာကေတာ့ မာက်ဴရိလို႕ေခၚတဲ့ သတၱဳျပားေလးကို မီးရိူ႕ျပီး အလင္းဆံုး ေတာက္ျပီး အတံုးေလး ျပဳတ္က်လာတာနဲ႕ တံေတြးဆြတ္ထားတဲ့ သားေရဖိနပ္ဖင္နဲ႕ ေဖာင္းကနဲ ေကာက္ရိုက္ရတာအခ်ိန္ ျမည္တဲ့ အသံက ေျဗာက္အိုးထက္က်ယ္ပါတယ္။

အရင္ကဆို အစ္ကိုသံုးေယာက္နဲ႕ သမီးဦးကၽြန္မကို အက်ီဆင္တူ၀ယ္ေပးေလ့ရွိလို႕ ကၽြန္မက အျမဲ ေယာက္က်ားေလး အက်ီေလးေတြ ၀တ္ရပါတယ္။ ညီမေလးေမြးလာေတာ့မွကၽြန္မတို႕ ညီအစ္မနွစ္ေယာက္ ဆင္တူ ဂါ၀န္ေလးေတြ ၀တ္ျပီး မိဘနွစ္ပါးရဲ့ လက္ကို ဘယ္ညာဆြဲကိုင္ျပီး ဘုရားပြဲေစ်းတန္းေတြမွာ လိုခ်င္တာမွန္သမ် အကုန္လိုက္ပူဆာရတာ ကေလးအခ်င္းခ်င္းေတြ႕ရင္ ကိုယ့္လက္ထဲက အရုပ္ကိုမသိမသာ ကိုင္ျပျပီး ၾကြားတာ မ်က္ေစာင္းထိုးရတာ. ဘ၀မွာ အဲ့အခ်ိန္ေတြတုန္းကဆို မိဘရဲ့ရင္ခြင္ေအာက္မွာ စားခ်ိန္တန္ စား အိပ္ခ်ိန္တန္ အိမ္ စာခ်ိန္တန္ ကစား ကစားခ်ိန္တန္ ကစား :)ဘာဆိုဘာမွ ပူပင္ေသာက ဗ်ာပါဒေတြဆိုတာ တစ္လံုးတစ္ပါဒမွ မရွိခဲ့တာအမွန္ပါ။ ေနမေကာင္းလို႕ ေဆးခန္းသြားရရင္ ေဆးထိုးအပ္အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ၾကည့္ျပီး အေသးဆံုးအပ္ကေလးနဲ႕ထိုးေပးပါလို႕ ေဒါက္တာကို ေျပာရတာ အေမ့လက္ကို တင္းေနေအာင္ဆုပ္ျပီး ေဆးထိုးခါနီး တင္ပါးကို လွန္လိုက္တာနဲ႕ အသံျပဲနဲ႕ ေဆးခန္းတစ္ခုလံုး ၾကြက္ၾကြက္ညံေအာင္ ေအာ္ငိုတာ အေမ့ကို ေနမေကာင္းတာ အေၾကာင္းျပျပီး ၾကက္စြပ္ျပဳတ္ ေကာ္ဖီ မုန္႕ အမ်ိဳးမ်ိဳး ပူဆာတာ အဲ့တာေတြ အကုန္လံုးဟာ အခုခ်ိန္မွာေတာ့ ျပန္မရနုိင္ေတာ့တဲ့ အခ်ိန္ေတြပါပဲ။

သြားေဆး သြားျခစ္ျပီးျပီ လို႕ ထိုင္းေဒါက္တာမေလးက ေျပာေတာ့ အေဖာ္မပါပဲေဆးခန္းလာရတဲ့ ကုိယ္ ကိုယ့္ဘာသာ ကုတင္ေပၚက အသာထပါတယ္။ ေနာက္ ပစၥည္းတင္တဲ့ ဗန္းေလးေပၚက ပိုက္ဆံအိတ္ကို လွမ္းယူရင္း ဘယ္ေလာက္က်လဲလို႕ ေမးလိုက္ျပီး ပိုက္ဆံရွင္းလုိက္ပါတယ္။ ေနာက္ ေဆးခန္းတံခါးကို တြန္းဖြင့္ျပီး ငါသြားေတြလဲ ၾကိမ္းေနတာ ဘာစားရင္ေကာင္းမလဲလို႕ ငူငူၾကီး ရပ္ျပီး ေတြးမိပါတယ္။ အခုခ်ိန္ အေဖသာရွိရင္ ငါ့ကို အစာမာမာ စားခုိင္းမယ္မထင္ဘူး။ အေမကေရာ ငါ့ကို ဘာမ်ား ခ်က္ေကၽြးမလဲ ဂ်ီက်တဲ့ ဂ်ီးမ်ားတဲ့ ကၽြန္မကို မိသားစုက ဘယ္လိုမ်ား ျပဳစုၾကမလဲလို႕ စိတ္ကူးယဥ္ျပီး ေတြးမိေနတုန္း ေဘးနားကေန ၀ူးကနဲ စက္သံကို အရွိန္ျမင့္ျမင့္နဲ႕ ပြတ္ေမာင္းသြားတဲ့ ထိုင္းဆိုင္ကယ္တက္စီသမားရဲ့ ေဟးကနဲ သတိေပးသလို ေအာ္သြားတဲ့ အသံေၾကာင့္ ကၽြန္မ အလန္႕တၾကား ကားလမ္းေဘးကို ေျပးကပ္လိုက္မိျပီးမွ လက္ရွိ အေနအထားကို သတိျပန္၀င္မိပါေတာ့တယ္။

27 Comments:

ႏွင္းဆီပန္းခ်စ္တဲ႔ေကာင္မေလး said...

မမေရ ေနာက္တစ္ခါသြားေဆးခန္းသြားခါနီးဆို ေမေလးတို႔အိမ္လာခဲ႔ေနာ္။ (စလုံးမွာ သြားေဆးခန္းေတြ ေစ်းၾကီးခ်က္။ ဟိဟိ အခၽြန္နဲ႔မဒယ္ မထင္ပါနဲ႔လုိ႔) မမစားခ်င္တာ တည္႔တာ မတည္႔တာ အကုန္လုပ္ေကၽြးမယ္.။
း)

Nay Lin said...

ေတာ္ေတာ္ဖတ္လို႔ေကာင္းတယ္၊ ေယာက်ၤားေလးေတြ ေဆာ့တဲ့ ကစားနည္းေတြ ကုန္ေရာ၊ ေတာ္ေသးတယ္

kiki said...

ခုေခတ္ေယာကၤ်ားေလးေတြ ေတာင္ မဆုမြန္ ေဆာ့ခဲ့ ့သလိုမ်ိဳး စံုေအာင္ ေဆာ့ဖူးၾကမယ္မဟုတ္ဖူးေနာ္ ။..

ငယ္ဘဝေတြ ျပန္ေအာင္းေမ့ရတာေတြကလည္း ေပ်ာ္စရာတမ်ိဳးပါဘဲ ေလ ။
ခုမ်ားေတာ့ ခုမ်ားေတာ့ ကြယ္ ...
( ဒီလိုသာေဆာ့မိရင္ အေရာင္ထူး ။ ေရာက္သြားနုိင္တယ္ .. ဟိဟိ )

ရြာသားေလး၀ိုင္တီယူ said...

အံဆံုးကသြားပဲ့ေနျပီ ၾကိတ္မွိတ္ျပီးေနႏိုင္သေလာက္ေနေနတယ္

စာဖတ္ျပီး ေဆးခန္းသြားရမွာလန္႕.......

မိုးခါး said...

အစ္မေရ
အေၾကာက္ဆံုးက သြားေဆးခန္းပဲ း((
အစ္မကေတာ့ အစံုေဆာ့တာပဲေနာ္
ညီမေတာ့ အဲေလာက္ မေဆာ့ဘူးဘူး :P
လမ္းထဲမွာ ေဘာလံုးပစ္တာေလာက္က ဂိတ္ဆံုးပဲ :D

Anonymous said...

ွိရွိသမွ် အစား ကစား အကုန္ ကုန္ ပါေရာလား ညီမေရ... အင္း...လြမ္းစရာေလးေတြ...လြမ္းစရာေလးေတြ.... အခုေခတ္ ဗမာျပည္က ခေလးေတြ ဘယ္လို ကစားနည္းေတြနဲ႔ ကစားၾကလဲမသိဘူးေနာ္...

mie nge

aung said...

တူမေလး
ဦးေလးျမန္မာျပည္မွာေနခဲ့စဥ္ ၊ ထိုင္းနိုင္ငံမွာေနခဲ့စဥ္က ၊
ကြမ္းယာစားတယ္ ၊ ထံုးျဖဴ ၊ ကြမ္းသီး ၊ ကြမ္းရြက္ ၊ ဗမာေဆး ၊
ရြာႀကီးကိုေရာက္ေတာ့သြားရဲ့ေနာက္မွာထံုးေႀကာက္ေတြ
ရွိေနတယ္ေပါ့ ၊ ျပီးေတာ့ကြမ္းစားမ်ားတဲ့အခါမွာထံုးဓါတ္ေႀကာင့္ဆီးေႀကာက္ေရာဂါျမင္ေတြ႔ခဲ့ရဘူးပါတယ္ ၊ဆိုပါေတာ့ကြယ္ ၊သြားျခစ္တယ္ ၊ ပါးမွာ ၊ ပါးစပ္နားမွာေဆးေတြထိုး ၊ ျပီးေတာ့ျပင္ဆင္သန္႔ရွင္းတယ္ ၊ ေသြးေတြထြက္လိုက္တာ ၊ နာလဲနာက်ဥ္တယ္ေလ ၊
တူမေလးေရ ၊ ကိုယ္တိုင္ႀကံဳခဲ့ရဘူးတာမို႔ ၊ တူမေလးသြားဖံုးေတြနာက်ဥ္ေနမွာ ၊ အစားအေသာက္လဲခက္မွာ ၊ တူမေလးရဲ့ပါးကိုလက္ကိုင္ပုဝါကိုေရေနြး ၊ ေနြးေနြးနွင့္တို႔ျပီးနာက်ဥ္ကိုက္ခဲမွဳေတြျပယ္ပါေစကြယ္ ။
ဦးေလး
ေအာင္ေျဖေအး

ျမစ္က်ဳိးအင္း said...

က်ေနာ္ကစားတဲ့နည္းေတြနဲ႔ အမ်ားၾကီးတူေနလို႔ ကိုယ့္ဘာသာေတာင္ ငယ္ဘ၀ သတိရမိေသးတယ္။

ေတာ္ေသးတယ္ စစ္ထဲမ၀င္လို႔
(ေယာက်ာၤးေလး ဆန္ဆန္ေနခ်င္တာကိုေျပာတာပါ)

စည္သူ said...

ဟား..ဟား..ဟား.. ရီရတယ္ဟ..
သြားကိုအပ္ခ်ည္နဲႊခ်ိတာ အျဖစ္အပ်က္ တူလြန္းပါတယ္

အဲလိုခ်ည္ထားလို႔ေလ.. ခေရေစံေတာင့္ရင္း တစ္ခ်က္ဆြဲလိုက္..ျပန္ကစားလိုက္ တစ္ခ်က္ဆြဲလိုက္နဲ႔ ဘယ္အခ်ိန္က အပ္ခ်ည္ကို တက္နင္းမိထားလည္းမသိ မတ္တပ္ထလိုက္တာ.. ေအာင္မယ္ေလး ေသပါၿပီးဗ်ာ ဆိုၿပီး ျဗဳတ္ ကနဲ႔ဆို သြားက ျပဳတ္ထြက္သြားတာ.. ဘယ္လို နမွန္းမသိဘူး..

အခုေတာ့ ျပန္ေျပာရင္ ရီစရာျဖစ္ေနတယ္..း)

စည္သူ said...

ဟားဟာဟးဟား.. ဖတ္ရင္းနဲ႔ ထပ္ရီရျပန္ၿပီး
ျဖစ္အပ်က္ေတြက အားလံုးကိုတ.ေနတာပါလား ေစာင္းေရးတာေတာ့ ဟုတ္ပါဘူးေနာ္..း)

ဘာတဲ့.. ဗာဒံသီး ဟုတ္လား..
ဗန္ဒါလား ဗာဒံလား က်ုဳပ္က်ဲ႕လင့္အံုးေလ.. ကၽြန္ေတာ္လည္း အဲလိုအုတ္နီခဲနဲ႔ ထုစားတာပဲ..း)

ဖိနပ္နဲ႔ ကားဘီးလုပ္တာေလ.. ဖိန္ပ္စုပ္မရွိလို႔ ကိုစီးတဲ့ ဖိနပ္ႀကိဳးကို ဓါးေလးနဲ႔ နည္းနည္းေလးလွီး ထားလိုက္တာ.. မႀကာပါဘူး ႏွစ္ရက္ေလာက္ဆို ကားဘီးရၿပီး...ဟီးဟီး

ဖိနပ္တစ္ရံကို တစ္လေတာင္ မျပည့္ဘူး.. အေမကေျပာတယ္.. နင္တုိ႔ဖိနပ္ကို ကိုက္စားတာလားတဲ့.. အဟိ..း)

အရုပ္လည္းကစားတယ္..
ေဖာင္ေဖာင္လည္းပစ္တယ္.. စစ္တိုက္တမ္းလည္း ကစားတယ္ေလ.. တူတယ္..း)

တစ္ခါတစ္ေလ သႀကားလံုးကို သူငယ္ခ်င္းက ခနခန ေတာင္းစားလြန္းလို႔ မေကၽြခ်င္လို႔ ပါးေခ်ာင္ႏွစ္ဖက္စလံုးမွာ ငံုထားလိုက္တယ္..ဟီးဟီး

စည္သူ said...

ေတာ္ေသးတာ္ေပါ့..
အေတြးေတြ နယ္မခ်ဲ႔ေနနဲ႔ေနာ္..

ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစအမေရ..
ခင္မင္စြာျဖင့္
စည္သူ။

ေျခလွမ္းသစ္ said...

အေဆာ့ ေပါင္းစံု အေတာ္စံုတာပဲေနာ္ .. ျမန္မာျပည္က ခေလးဘ၀နဲ႔ ႀကီးျပင္းရတာ အင္မတန္မွ ေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းပါတယ္ဗ်ာ .. စာေလးဖတ္ရင္း စိတ္ကူးေတာင္ ရင္မိေသးဗ် ..

စူးႏြယ္ေလး said...

တို႔တခါမွ မေဆာ႔ဖူးတဲ႔ ကစားနည္းေတြပဲ။

Nge Naing said...

မဆုမြန္က ေတာ္ေတာ္ ကစားတာပဲ။ သြားျခစ္ေနတဲ့ အခ်ိ္န္မွာေတာင္မွ ပတ္၀န္းက်င္ တခုလံုးနဲ႔ မိမိကိုယ္ခႏၶာကိုပါ လူတျခား၊ စိတ္တျခား ငယ္ဘ၀အေၾကာင္း အေတြးခ်ဲ႔ႏိုင္တာ အ့ံၾသစရာပဲ။

ျဖဴတုတ္ေလး said...

မဆုမြန္...အခ်ိဳၾကိဳက္တဲ့အေၾကာင္းကိုေရးပံုမ်ား... ျဖဴတုတ္ကိုမ်ား ေစာင္းေရးသလားလို႕။ မ, စားခဲ့တာေတြကိုေလ ျဖဴတုတ္လည္း အကုန္စားခဲ့တယ္။ (ကြမ္းယာေတာ့မပါဘူး) ဂ်င္ေပါက္ေတာ့မတတ္ခဲ့ဘူး။ ေျခေထာက္ကို မွန္မွာေၾကာက္လို႕။ ဟီးဟီး

Thu said...

မဆုမြန္ ေရ သြားနဲ႕ပတ္ သက္ၿပီး ဂရုစိုက္သင့္ တဲ့ ကိုယ္ေတြ႕ ေလး ေျပာျပခ်င္တယ္။ သည္းခံၿပီး ဖတ္ေပးပါေနာ္။
မနွစ္ကေပါ့ တခါမွ မကိုက္စဘူး၊ ဘယ္ဘက္ ေအာက္ အံ သြားႀကီး တေခ်ာင္းက အရမ္း ကိုက္ေတာ့ တာပဲ။သြားေဆးခန္း သြားရမွာ လည္း ေၾကာက္၊တေယာက္ထဲ ေနတာ လဲျဖစ္၊ေနာက္ၿပီးက်ြန္ေတာ္ တို႕ ၿမိဳ႕က ဦးစိန္ရ ဆိုတဲ့ လူႀကီး တေယာက္ထဲ သြား၊ သြားနုတ္တာ ေသြးေတြတိုးေနတာ မသိပဲ နဲ႕ဆရာ၀န္က နုတ္ေပး လိုက္တာ ေရွာ့ ျဖစ္ၿပီး ဆံုးသြားတယ္။ အဲဒါကိုလည္း သတိရေတာ့ ေၾကာက္တာေပါ့ေနာ္၊
ဒါေပမဲ့ ဘယ္လိုမွ မသက္သာေတာ့ စက္ရံု မွာ ေမးျမန္း စံုစမ္းၿပီးသြာေဆးခန္းကိုေရာက္ခဲ့ တယ္။ ေယာက်ာၤး ဆရာ၀န္ ၀၀ နဲ႕နက္စ္တေယာက္္ န႕ဲ ၊ဆရာ၀န္ က အဂၤလိပ္ လို ေကာင္းေကာင္းေျပာတတ္ ေတာ႕ ေတာ္ ေသးရဲ့ လို႕ ထင္မိတယ္။့ ကြ်န္ေတာ္ ျပတဲ့ ကိုက္တယ္ ဆိုတဲ့ သြားကို x'Ray ရိုက္ တယ္၊ ၿပီးေတာ့ ဖလင္ျပားေလးကို ၾကည္႕ ျပီး၊“မင္း သြားက ေကာင္းေနေသးတာပဲ၊ ဒါေပမဲ့ ခံတြင္း တခုလံုး သြားေတြရဲ့ ေဘးေတြမွာ ေက်ာက္ေတြ ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ နာ တာျဖစ္နိုင္တယ္။ ဒီေတာ့ ေက်ာက္ေတြအားလံုး ခ်စ္ထုတ္ၿပီး သန္႕ရွင္း ျပစ္ရမယ္။”တဲ့၊ က်ြန္ေတာ္ က ဟိုးတံုးက ကြမ္းစားဘူးတာဆိုေတာ့၊ ဟုတ္တာေပ့ါ ့ကြမ္းက်ိဳးေတြနဲ႕မဲေနတာ၊ ဒါနဲ႕ သက္သာရင္ ၿပီးေရာဆိုၿပီးလုပ္လိုက္တယ္။ ကရိယာေတြကို စံုေနတာပါပဲ၊ေသြးေတြ ထြက္၊ ပလုတ္က်င္း ထုတ္လိုက္နဲ႕ တနာရီနီးပါး အခံရခက္စြာနဲ႕ပဲၿပီးသြားတယ္။ ကိုယ့္သြား ကိုျပန္ၾကည္႕ တာ မွတ္ေတာင္ မ မွတ္မိဘူး၊လွလိုက္တဲ့ သြားေလးေတြလို႕၊ ေဆး တခ်ိဳ႕ေပး တာေရာ အားလံုး ဘတ္ ၁၂၀၀ က်တယ္၊ ေပးလိုက္တဲ့ေဆးေတြ ၃ ရက္ေလာက္ ေသာက္ေနေတာ့ မနာေသးဘူး၊ ေဆးကုန္ၿပီး ၂ ရက္ေလာက္ေန ေတာ့ ျပန္ ကိုက္လိုက္တဲ့ သြား မ်က္ရည္ေတာင္ က်ပါတယ္။ ဒါနဲ႕ ေဆးခန္းျပန္ သြားေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ျပတဲ့ သြားကိုပဲ စမ္သပ္ၿပီး ေဆးေပးတယ္၊ နာေနတံုး နုတ္ လို႕ မရဘူးတဲ့၊ ေဆးအရင္ေသာက္ နာတာေပ်ာက္္ ေတာ့ လာ နုတ္တဲ့။ ေဆးကုန္ေအာင္ေသာက္ၿပီးမနာေတာ့ တဲ့ တရက္ သြားနုတ္တယ္။ ထံုေဆး ပထမ တလံုးေျပတဲ့ အထိ နုတ္ မရေတာ့ ဒုတိယ ထံုေဆး တလံုး ထပ္ထိုးတယ္။“ပံုမွန္ အတိုင္း ေတာ့ နုတ္မရဘူး၊ ၂ ပိုင္းျဖတ္ထုတ္ ၿပီးနုတ္ရ မယ္” လို႕ေျပာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ေၾကာက္လာတယ္။ ဘုရားစာ စဆိုရၿပီေပါ့၊ ဂုဏ္ေတာ္ ကြန္ခ်ာ နဲ႕ ဓါရဏ ပရိတ္ကို ထပ္ တလဲလဲရြတ္ေနခဲ့ရတယ္။ တနာရီေက်ာ္ေလာက္ၾကာေတာ့ ၿပီးသြားတယ္၊သြား မနုတ္ခင္ေလး စိတ္ကူးမိတာ၊ ငါ့ သြားေလး နုတ္ၿပီးရင္ေတာ့ အမွတ္ တရ သိမ္းထားမယ္ ေပါ့။ နုတ္ၿပီးသြားေတာ့ သြားချမာမယ္ ေအးခ်မ္းေမ ျဖစ္သြားတယ္။ သြားေပါက္ ကလိုင္ႀကီး ကို လည္းျပန္ခ်ဳပ္ရေသးတယ္။ သြားနုတ္ခ က ၈၀၀ နဲ႕ ေဆး ဘိုး က ၃၀၀ ေက်ာ္ ဘတ္ ၁၁၀၀ ေက်ာ္ က်တယ္။စက္ရံု မွာ စံုစမ္း တံုးက ဘယ္ေဆးခန္း မဆို တေခ်ာင္း နုတ္ရင္ ဘတ္ ၄၀၀၊ ကိုကအရင္ ေပး ထား၊ ၿပီးရင္ အာမခံထားတဲ့ ရံုး မွာ ျပန္ claim လို႕ ရတယ္တဲ႕၊
ဒါနဲ႕ ဆရာ၀န္ကိုေျပာျပေတာ့“ မင္း သြား ကနုတ္ရတာ ခက္တယ္၊ ထံုေဆး ၂ ခါထိုးရတယ္၊ ၾကာလည္း ၾကာတယ္၊” တဲ့၊ ဒါေၾကာင့္ပိုယူ တာတဲ့။ အင္း............
မေျပာေတာ့ပါ ဘူး နာတာေပ်ာက္ ၿပီးတာပဲ လို႕ဆိုၿပီး ျပန္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ တကယ္ကမၿပီးေသးဘူး.............
ေဆးေသာက္၊ တပတ္ေနေတာ့ ခ်ဳပ္ရိုးေတြသြားျဖည္ ၿပီး သံုး ေလးရက္ ေလာက္ေနေတာ့ ျပန္နာ ျပန္ေရာ၊အရင္ေနရာ၊ နုတ္ၿပီး တဲ့ေနရာကပဲလို႕ကိုယ့္ ကိုယ္ကို ထင္တာပဲ။ စိုးရိမ္တာ က နုတ္တံုး ကအပိုင္း အစ ေတြမကုန္ ပဲအေပါက္ကို ခ်ဳပ္လိုက္ ၿပီး မွ အခု အထဲ က အစအန ေတြကျပန္နာ ၿပီလားေပါ့၊ေဆးခန္ ျပန္ သြား ေျပာျပေတာ့၊ နုတ္ထားၿပီးတဲ့ ေနရာ ကို x'Ray
ျပန္ရိုက္ တယ္၊ၿပီေတာ့ ျပတယ္“ ဒီမွာၾကည္႕၊ ဘာမွ မက်န္ဘူး၊ ေကာင္းေနတာပဲတဲ့၊” ေဆးေတြ ထပ္ေပးလိုက္တယ္၊ ဘတ္ ၃၀၀ ေက်ာ္ က်တယ္။ ေဆးေတြ ေသာက္ေနတံုး သက္သာၿပီး ေဆးကုန္လို႕ ၂ ရက္ ၃ ရက္ ဆို ျပန္ ကိုက္တာ ပါပဲ။ ဒီလိုနဲ႕ ဒီဇင္ဘာ new year ပိတ္ရက္ ခြင့္ ျပန္ေတာ့ ရန္ ကုန္ က အမ တ၀မ္း ခြဲ က သြား ဆရာ၀န္၊ သူ႕ ကို အက်ိဳးအေၾကာင္း ေျပာ ျပ၊ သူက နုတ္ ၿပီးသြားတဲ့ သြားကို ၾကည္႕ၿပီး“ နုတ္ထားတာ ေကာင္းပါတယ္၊ဒီကနာတာေတာ့မျဖစ္ နိုင္ဘူး” ဆိုၿပီး ဘယ္ ဘက္ တျခမ္းလံုးမွာ ရိွတဲ့ အေပၚ ေအာက္ အားလံုး လိုက္ စစ္တယ္၊အဲဒီေတာ့မွ ဘယ္ ဘက္ အေပၚ အံဆံုး ရဲ႕ ဒုတိယ သြားႀကီးက အေပါက္ႀကီးျဖစ္ေနတာ ေတြ႕တယ္။

Thu said...

ဒါနဲ႕ အဲဒီ သြားကို
x'Ray ရိုက္ၾကည္႕ ေတာ့ မွ၊တကယ္ နုတ္ ရမွာက အဲဒီေကာင္ပဲတဲ့။ သြားေလၿပီ အျပစ္ မဲ့ တဲ့ သြားတေခ်ာင္းရယ္၊ အမ ကေသေသ ခ်ာခ်ာရွင္းျပ တယ္၊“ လူနာ ကညွြန္ ျပ တဲ့သြား တေခ်ာင္း ထဲ ကိုပဲ မၾကည္႕ ပဲ၊ေဘး နဲ႔ အေပၚ ေအာက္ ေတြ ပါ ဆရာ၀န္က စစ္ဖို႕ လို တယ္၊သြား ကိုက္ တာ သိတ္ဆိုး၊ သိတ္ ခံရခက္ တယ္၊ပါးေဆာင္ တခု လံုး ကေန နားထင္ ေၾကာတေလ်ွက္လံုး ကိုက္ တာ၊လူနာ က သူထင္တာ ကို ျပ ေပ မဲ့ ဆရာ၀န္ က ေသခ်ာေအာင္ စစ္ဖို႕ လို တယ္၊” တဲ့၊ ကဲ ရွိ ေစ ေတာ့......အခု တရားခံ အစစ္ကိုေတြ႕ၿပီေလ။ ဒီ သြား လည္း ပထမ သြား လို ခက္ တာပဲ၊ အေပၚ လည္း ျဖစ္၊ အံဆံုး နား လည္း ကပ္ေန ေတာ့ အမ ခမ်ာ ေခ်ြးတလံုးလံုး ပဲ။ အမ ေဆးခန္း က ထိုင္း က လို ပစည္း ကရိယာေတာ့ မစံု ရွာေပ မဲ့ က်ြမ္း က်င္မွု ေၾကာင့္ တနာရီ မၾကာခင္ မွာပဲ ၿပီး သြား တယ္။ အမ က ပိန္ပိန္ ေသးေသး၊ က်ြန္ေတာ့္ ရဲ႕ သြား ကို နုတ္ ၿပီး ညာဘက္ လက္ နာ လို႕ ၂ ရက္ ေလာက္ ေဆးခန္းပိတ္လိုက္ ရတယ္။ သူ႕ ခမ်ာ တျပားမွ မရ တဲ့ အျပင္ ၂ ရက္ ပိတ္ လိုက္ ရ လို႕ ၀င္ ေငြ ေတာင္ ထိခိုက္ သြားပါ တယ္။ ဒီနွစ္ ျပန္မွ လက္ေဆာင္ တခုခု ၀ယ္ သြားမယ္ စိတ္ကူးတယ္။
ဇာတ္ လမ္း က မၿပီးေသးဘူးေနာ္္၊ ခဏ ေလး သည္းခံ ဖတ္ လိုက္ပါအံုး။
ရန္ကုန္ ကေန သြားနုတ္ ၿပီး ကြ်န္ေတာ္ ေနတဲ့ ၿမိဳ႕ ေလးကို ျပန္ခဲ့ တယ္၊ညဘက္ ငယ္ သူငယ္ခ်င္း တခ်ိဳ႕နဲ႕ လဘက္ ရည္ ဆိုင္ ထိုင္ရင္း၊စကားေျပာၾကတာေပါ့၊ကြ်န္ေတာ့္ ရဲ႕ သြား အေၾကာင္းေျပာ ျပေတာ့၊ ေအာင္ေဌး၀င္း က “ဆရာေလး ကိုေက်ာ္နိုင္ အျဖစ္ ကမွ မင္းထက္ ဆိုး တာေပါ့” တဲ့၊ အံသြား တေခ်ာင္း အေပါက္ ျဖစ္ၿပီး ကိုက္ လြန္းေတာ့၊ ဆရာ၀န္ က နုတ္ ရမယ္ေပါ့၊ဒါနဲ႕ နဳတ္ ၾကေရာ ဆိုပါေတာ့၊တနာရီေလာက္ ၾကာ တယ္ ဘယ္ လိုမွ နုတ္ မရဘူး၊ျဖတ္ေတာက္၊ဆြဲ ထုတ္ ထားေတာ့ အျမစ္ ကသာမက်ြတ္ တယ္ သြားပံုေတာ့ ဘယ္ ေပါက္ ေတာ့ မတံုး၊ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဆရာ၀န္ က ဒီ သြားကို နုတ္ ဖို႕ရာ၊ သူ႕ ေဘး တဖက္ တခ်က္ စီက သြား ၂ ေခ်ာင္း ကို အရင္ နုတ္ရ မယ္ တဲ့ေလ။ ဆရာေလး ကိုေက်ာ္နိုင္ ခမ်ာ ေဘးမွာ အေဖၚ ပါေပလို႕ သာေပါ့၊ နို႕ မဟုတ္ရင္ ေသြး တိုး ၿပီး ဦးစိန္ရ ေနာက္ လိုက္ သြားရမွာ ေသခ်ာတယ္။
ဒီလို နဲ႕ သူ လည္း ကိုက္ တဲ့ သြားတေခ်ာင္း ထဲ အတြက္ ေကာင္း တဲ့ ၂ ေခ်ာင္းပါ အဆစ္ နုတ္ ခဲ့ ရတယ္တဲ့။ ေၾသာ္.........ကိုယ့္ထက္ဆိုး သူရွိ ခဲ့ သလားကြယ္ လို႕..................
မဆုမြန္ ေရ သြား မကိုက္ေသး သူ ေတြ ေရာ၊ သြား ကိုက္ တဲ့ သူေတြ ေရာ သိရိွ မွတ္သားနိုင္ေအာင္ လို႕ပါ။
ေက်းဇူးတင္ပါ တယ္။

မဆုမြန္ said...

ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္ အခုလိုရွင္းျပတဲ့အတြက္ မဆုမြန္က တကယ္သြားတာက အံသြားေတြမွာ မာလကာသီးတစ္ေစ့စာ အေပါက္ေလး ဘာညာနွစ္ေပါက္ရွိတယ္ အဲ့အေပါက္က အခ်ဥ္ဆို ဘာအခ်ဥ္မွ စားလို႕မရေအာင္ က်ိမ္းတာ ေနာက္ သြားေအာက္ေျခမွာ ဂ်ိဳးေတြျဖစ္ေနတာရယ္ သြားတိုက္တိုင္း အျမဲတမ္း သြားဖံုးက ေသြးစိမ့္စိမ့္ထြက္လာတယ္ အဲ့တာနဲ႕ သြားေဆးခန္းသြားျဖစ္ေတာ့ သူက အကုန္ clean လုပ္တာေပါ့ ေတာ္ေတာ္ၾကာတယ္ ေသေသခ်ာခ်ာကို ရွင္းေပးလိုက္တာ ဘတ္ ၈၀၀ပဲ က်တယ္ ေနာက္ သူက သြားေပါက္ကို ၾကည့္ျပီး ေနာက္မွာ သူလုပ္ေပးမယ္တဲ့ အခုက ရွင္းထားေတာ့ သြားက မခံနိုင္မွာစုိးလို႕ဆိုျပီး ေနာက္တစ္လ ကၽြန္မကို နုိ၀င္ဘာထဲမွာ ထပ္ခ်ိန္းလိုက္တယ္ သြားကို ဓာတ္မွန္ရိုက္ၾကည့္ျ႔ပီးမွ အေပါက္ဖာေပးမယ္ထင္တယ္ ကံေကာင္းတာလားေတာ့မသိဘူး သူက ေသေသခ်ာခ်ာရွင္းျပတယ္
ေနာက္ ကၽြန္မတို႕က သြားကို ျပီးစလြယ္ အျမန္တိုက္တတ္ၾကတယ္ ေနာက္ သြားပြတ္တံအမာနဲ႕တိုက္မွ အားရတယ္ ထင္တတ္ၾကတယ္ ဟုတ္လား အဲ့တာ သြားဖံုးအေျခေတြ စားကုန္တာေပါ့ အဲ့တာ သူက သြားပြတ္တံအမ်ိဳးအစားက soft တဲ့ အဲ့တာေလးနဲ႕သံုးပါလို႕ အၾကံေပးတယ္ 7၊11 မွာ ဘတ္၂၀ပဲေပးရတယ္ သြားပြတ္တံ အေပ်ာ့ေလးက တိုက္ရတာ ေတာ္ေတာ္နူးညံ့တယ္ အခုေတာ့ သြားၾကိမ္းေနတာက်န္ခဲ့တယ္ ကိုယ့္သြားေလးေတြ ကိုယ္ျပန္ၾကည့္တာေတာ့ ခ်စ္စရာေလးေတြ ျဖစ္ကုန္ျပီ ဒါေပမယ့္ ေကာ္ဖီအရမ္းေသာက္လို႕ ထင္တယ္ ေကာ္ဖီဂ်ိဳးေရာင္ေတာ့ရွိတယ္.. ေက်းဇူးတင္တယ္ေနာ္

ဒ႑ာရီ said...

မမေရ .. အဲလို အေဆာ့ေပါင္းစံုကို ေဆာ့ဘူးတယ္။ မမနဲ႔တူတူပဲ စက္၀ိုင္းပံုဒလက္ၾကီးကို ေဂၚလီနဲ႔ ဆြဲၿပီး ပစ္လိုက္ရင္ ေဂၚလီတင္ေနတဲ့ နံပါတ္အတိုင္း ဓါးလွိီးေရခဲေခ်ာင္းေတြ ရတာေလ။ ဘာေျပာေကာင္းမလဲ ဇလံုနဲ႔ေတာင္ သယ္ရတယ္။ အလို လက္တည့္တာ။ ၾကေတာ့ ေစ်းသည္က အိမ္ေရွ႕မွာေတာင္ မရပ္ေတာ့ဘူး တလမ္းေက်ာ္မွာ သြားရပ္တယ္။ း))
ေက်ာင္းမွာ မုန္႔စားဆင္းရင္ ေယာက်ာၤးေလးေတြနဲ႔ ပိုက္ဆံေထာင္ပစ္တယ္။ း) ဆရာမသိလို႔ ခံုေပၚမွာ မတ္တပ္ရပ္ခိုင္းတာ တခ်ိန္တိတိ စာမသင္ရဘူး။ ေက်ာင္းကားေစာင့္ရင္ ဗာဒါေစ့ကို သံကြန္ပါဘူးနဲ႔ ပစ္ၿပီး အုပ္ခဲနဲ႔လည္း ထုစားတယ္။ ဟီး
ဆက္ေျပာရင္ မျဖစ္ေတာ့ဘူးမမေရ ...

သြားကိုေတာ့ ဂရုစိုက္ပါ မမ။

ခင္မင္ေလးစားလွ်က္

Anonymous said...

Hi 5,

မဆုမြန္ ကစားသလို မ်ဳိး ၊ မဆုမြန္ စားခဲ့တဲ့ အစားလိုမ်ဳိး၊ အားလံုးလုပ္ခဲ့ဖူးတယ္၊ တူတူပဲ။ သတိရသြားၿပီ၊ ေနာက္တစ္ခုက မိုးသၾကား ဇီးထုတ္ကို ပလပ္စတစ္ပါ ၀ါးစားၿပီး အခ်ဳိေတြကုန္မွ ေထြးထုတ္တာ ၿပီးေတာ့ ေႏြရာသီမွာ ဗုဒၶဘာသာ သင္တန္း တက္ၿပီး အဲဒီ သင္တန္းေက်ာင္းနားမွာ ဖြင့္တဲ့ ကြမ္းယာဆိုင္က ကြမ္းယာ၀ယ္၀ယ္စားတာ အေဖ သိသြားလို႔ အျဗင္းခံရဖူးတယ္။

antylay said...

အံ့ ဖုံးအေပါက္ျဖစ္လို႕တမင္း(၄)လ ေလာက္မစားရတာျဖစ္ဖူးတယ္ အိုး။ေပါင္ခ်န္ ကိုးဆယ္ ေတာင္မျပည့္ပူး

Yu Ya said...

ကၽြန္ေတာ္လည္း သြားပိုးစားေနတာရွိတယ္အစ္မေရ.. ဆရာ၀န္သြားၿပရမွာေၾကာက္ေနလို႔ ၾကိတ္မွိတ္ၿပီး သြားပဲ ဖိတိုက္ေနတာ.။ မနက္တစ္ခါ၊ ေန႔လည္တစ္ခါ၊ ညတစ္ခါ. ဒါေပမယ့္တစ္ခါတစ္ေလ အမာတစ္ခုခု စားၿပီးရင္ နည္းနည္းနာသလို ခံစာေနရတယ္။ အင္း.. ေၾကာက္ကလည္းေၾကာက္နဲ႔..

yu ya

ကိုလူေထြး said...

ကာတြန္းစာအုပ္ေသးေသးေလးေတြ ပါတဲ႕ ဂ်စ္တူးကို အခုမွ ျပန္သတိရသြားျပီ...

ေနာက္ျပီး ပဲေလွာ္ထုပ္ေလးေတြမွာလဲ ဗလာစာအုပ္ေသးေသးေလးေတြ ပါတယ္ ထင္တာပဲ...

လြမ္းစရာေလးေတြပ

းဝ)

ဂ်စ္တူး ( မံုရြာ ) said...

၂ ေခါက္တိတိဖတ္ျဖစ္တယ္-

ဗညားရွိန္ said...

မမေရ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ငယ္ငယ္တုန္းက ေဆာ့ခဲ့တာေတြ မမေျပာမွျပန္သတိရမိတယ္ဗ်ာ ေပါင္ေပါင္သီးေတြ ဗာဒံ သီးထုစားတာေတြ ဖိနပ္အေပါက္ေတြနဲ႔ ဘီးလုပ္တာေတြ ဂ်စ္တူးဇီးေတာ္ဖီေတြ ဟိဟိ မမက အကုန္ေဆာ့တာပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔လို . . . .

သိဂၤါေက်ာ္ said...

ငယ္ဘဝ အလြမ္းေျပေလးေပါ့.. ငယ္ငယ္က လုပ္ခဲ့ဖူးတာေတြ ျပန္သတိရသြားတယ္။
ခုလို ကိုယ့္ဟာကို ႐ုန္းကန္ရတဲ့ ဘဝမွာေတာ့လည္း တစ္ေယာက္တည္းပဲေပါ့...
အားတင္းထား အစ္မေရ..

ေမာင္ေမာင္ said...

မဆုမြန္ ကစားခဲ့တာေတြ ေရးျပေတာ့ ငယ္ငယ္က ကစားခဲ့တာေတြ ကို ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္းျပန္ျမင္ေနတယ္။
အဲဒီ ဗာဒံသီးထုစား ရတာ ကလဲ အေတာ္ေကာင္းတယ္ဗ်ာ။
သားေရကြင္းပစ္ေဆာ့တာ။ စစ္တိုက္တမ္းေဆာ့တာ။
ဂ်င္ေပါက္တာ၊ စံေရႊျမင့္စားတာ၊ ဂ်စ္တူးစားတာ။
သားေရဖိနပ္ ကို ကားဘီးလုပ္တာ။ဟဟဟဟ
အကုန္တူေနတယ္။
တူမွာေပါ့ဗ်ာ တခ်ိန္တည္းနည္းပါး ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့ၾကတာမယ္ထင္တယ္။
ရွိေသးတယ္ဗ်။ ငယ္ငယ္ က ေဘာလုံးကန္တာရယ္၊
မိုး ေရထဲမွာ ေဂၚလီရိုက္တာ ရယ္ စက္ဘီးစီးတာရယ္၊ ကြ်န္ေတာ္ က ေခ်ာ္တြင္းကုန္းသား ဆိုေတာ့ အဲဒီ တ၀ိုက္ေပါ့ဗ်ာ။
ခု ပါရမီလမ္းဆိုတာ ေျမနီလမ္းၾကီး၊ ကပစ က တီအီးကားေတြ နစ္ေနတာ။ အဲဒီမွာ ဖိနပ္သားေရနဲ ့လွီးထားတဲ ့ ကြ်န္ေတာ့္ ကားေလး ဘီးရာေတာင္ အယင္က ရွိေသး။
ေက်းဇူးတင္တယ္။ အေပၚက စာသားေတြ ရိုက္ေနတုန္း ကေလးဘ၀ ျပန္ေရာက္သြားတယ္။
ခုေတာ့ လည္း ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း ရယ္
ကြ်န္ေတာ္လည္း ေရးခ်င္ေသးတယ္။ ငယ္ငယ္ က ေဆာ့ခဲ့တာေတြ ကို ေပါ့။ စာေရးေကာင္းတဲ ့ မဆုမြန္ ကို အားေပးေနပါတယ္။