မဆုမြန္: ကဗ်ာ

လႊတ္ငါး

လႊတ္ငါး

အမိမဲ့သား ေရနည္းငါးတဲ့
အဖမဲ့သား ေျမလူးငါးေပါ့…..
တကယ္ေတာ့ ……
အလွေမြးငါးဘ၀လည္း မေရာက္ခ်င္
ငါ့မ်ိဳးငါ့ေဆြ အတူေနတဲ့
ျမစ္ျဖစ္ျဖစ္ ေခ်ာင္းျဖစ္ျဖစ္
အိုင္ကေလးပဲျဖစ္ျဖစ္
အဲဒီေနရာေလးမွာ
အသက္ရွင္ေနတဲ့ ဘ၀ကလြဲလို႔
ဘာမွမလုိခ်င္ခဲ့။

ဘ၀မွာ သူတို႔အလုိက်
ငါ့အေဖကိုဖမ္း ငါ့အေမးကိုဖမ္း
ငါ့အမ်ိဳး ငါ့အေဆြေတြကိုဖမ္း
ႏိုင္ငံတကာက ေစ်းကြက္ထဲ
ဘယ္ငါးက ဘယ္ေစ်း
ငါးအမ်ိဳးအမည္ေလးနဲ႔
ၾကိဳက္ေရာင္း ၾကိဳက္၀ယ္
ငါးစိမ္သည္ေတြ အလုပ္ျဖစ္တဲ့
ငါးမ်ိဳးႏြယ္ေတြပါ။

ခုေတာ့
အရြယ္မေရာက္ခင္က
ငါ့ အမ်ိဳးငါ့အေဆြနဲ႔ ရွင္ကြဲကြဲ
ေစ်းခင္းတဲ့ လမ္းကေလးထဲ
ဇလံုတလံုးထဲက ေရနည္းငါးဘ၀မွာ
ငါးခူျဖစ္ျဖစ္ ငါးရံ႔ျဖစ္ျဖစ္
ဘာငါးပဲျဖစ္ျဖစ္
အရွင္လတ္လတ္ေစ်းတင္
အျမင္ေရာ အၾကားပါ
ဘာတခုမွ မတရား
ကုသိုလ္ျဖစ္ သက္ေစ့လႊတ္ဖို႔
ငါတို႔ကိုမ်ား လႊတ္ငါးတဲ့။ ။
April 21, 2010

ေသြးမ်ိဳးဆက္ရဲ႔ အုတ္ျမစ္ကြန္ယက္

စနစ္

အဆိုးအေကာင္းခြဲျခား
မတရားတာကို မတရားဘူးလို႔
ရိုးရိုးကေလး အေရးဆို
နုပ်ိဳေနတဲ့ လြယ္အိတ္ကေလးကေန
ခြပ္ေဒါင္း ေတာင္ပံခတ္သံ
မိုးထိ ေတာင္တန္းေတြကို ေက်ာ္ခဲ့

ေလဟုန္စီးခဲ့တာမဟုတ္
အမွန္တရားအတြက္
ေလဆန္ ေရဆန္ကို
ပ်ံတက္ခဲ့တာ။
စနစ္တခုကေန
စနစ္တခုကို ကူးေျပာင္းဖို႔
ေသြးေျမခၿပီး လမ္းျပခဲ့တာ။

ေခတ္…………

၂၁ႏွစ္ၾကာခဲ႔
၂၁ႏွစ္စာ ေသြးမ်ိဳးဆက္ေတြ ေမြးဖြားေနတာ။
ထံုးသုတ္လို႔ မေပ်ာက္ခဲ့တဲ့လမ္း
ေမွာ္ကြန္းထိုးရင္း ျဖတ္သန္း
တဦးတည္း မွတ္တမ္းမဟုတ္
ဒါ ေသြးမုန္တိုင္းရဲ႔ ……..
အဲဒီေခတ္ တေခတ္ထဲမွာပဲ
သူရဲေကာင္းေပါင္း မ်ားစြာေပၚထြက္

မနက္ခင္းအတြက္ ေနတစင္း
ညခင္းအတြက္ လတစင္း
ေတာ္လွန္စစ္ ခင္းရင္း နင္းေလွ်ာက္
မတရားတဲ့ စနစ္ဆိုးေအာက္မွာ
ဒူးေထာက္စရာ အေၾကာင္းမရွိ။

ဇာတ္သိမ္း….

သူ႔ဘာသာ ဖြဲ႔စည္း
သူ႔ဘာသာ အုပ္ခ်ဳပ္
ထင္တိုင္း လုပ္သမွ်
တသက္စာ မုသားလိမ့္လံုးေတြေအာက္မွာ
သူ႔ကၽြန္လံုးလံုးျဖစ္ေနရတဲ့
ျပည္သူေတြအားလံုးကသိ
တန္းညွိစရာမွမလိုတာ
သူတို႔ က်ဆံုးမယ့္ရက္က နီးလာၿပီ

ေအာင္ပြဲ
သတိရွိရမွာက ……
စားဖားေတြ ညီညြတ္ေရးမ်ိဳးေတာ့
ငါတို႔ …..
အလိုမရွိ။

July, August
ေတာ္လွန္ေရးအုပ္စုထဲက
ရင္ေသြးငယ္တေယာက္
မိဘေပ်ာက္လို႕ ေတာင္းတဲ့ဆုဆိုလဲ
ေတာင္းတဲ့ဆုျပည္.ပါေစ ကေလးရယ္

နာဂစ္မုန္တိုင္းေအာက္
တစစီေပ်ာက္္ခဲ့ရတဲ့ မိသားစုဘဝ
ျပန္ေပးပါလို႕ ေတာင္းတဲ့ဆုဆိုရင္လဲ
ေတာင္းတဲ့ဆုျပည္.ပါေစ ကေလးရယ္

ဝါဆို ဝါေခါင္
ေက်ာင္းေခါင္းေလာင္းသံၾကားတာေတာင္
ေက်ာင္းစာသင္ခြင့္ မျပည္. ဝတဲ့ဘဝ
ေနာက္တခါမျဖစ္ပါရေစနဲ႕လို႕ ေတာင္းတဲ့ဆုဆိုရင္လဲ
ေတာင္းတဲ့ဆုျပည္.ပါေစ ကေလးရယ္

မိုးရြာရင္
နားခိုစရာမဲ့
ထမင္းရည္ေတာင္ရွာရခက္
က်န္းမာေရးေတြကခ်ိဳ႕တဲ့
ေမာင္ငယ္ ႏွမငယ္ အသက္ဆက္ခြင့္ေပးဖို႕
ေတာင္းတဲ့ဆုဆိုရင္လဲ
ေတာင္းတဲ့ဆုျပည္.ပါေစ ကေလးရယ္

ဒီ ပုံ ကို ၾကည့္ျပီးဘာခံစားရလဲေတာ့မသိဘူး မ်က္ရည္ေတြဝဲလာတယ္
မိုးရြာတုံး ဆုေတာင္းေနတာဆိုေတာ့ အဓိပါၸယ္ရွိကိုရွိရမယ္ေလ
က်ေနာ္ေရးသလို ဘဝဆိုးဆိုးမဟုတ္ပါေစနဲ႕ဗ်ာ
ဘယ္လိုျဖစ္ျဖစ္ သူရင္ထဲကေတာင္းတဲ့ဆုမ်ိဳးက်ေနာ္တို႕ေတာင္းဖူးၾကမွာပါ
အဖိႏွိပ္ခံလူတန္းစားခ်င္းတူတာကိုး
ကိုးကြယ္ရာကိုယုံၾကည္စြာနဲ႕ ဒုကၡ ခံျပီး
ေတာင္းတဲ့ဆု
ဘာဆုျဖစ္ျဖစ္ ျပည္.ဝပါေစ ကေလးငယ္

ကိုျဖိဳးေမာ္ (ကိုpm ) တင္ထားတဲ့ ဓာတ္ပံုေလးပါ။ ဓာတ္ပံုဆရာ Htaw Htaw ရဲ႕ လက္ရာျဖစ္ပါတယ္။ ဓာတ္ပံုတစ္ပုံ ျမင္ အၿပီးမွာ ဘာမွန္း မသိတဲ့ ခံစားခ်က္ဆိုတာ ေျပာရ ေတာ္ေတာ္ခက္ပါတယ္ လို႕ ကိုျဖိဳးေမာ္ (ကိုpm ) ကလည္း သူ႕ပို႕စ္ေလးမွာ ေရးထားခဲ့ပါတယ္။

အေပၚက ဓာတ္ပံု ေလးရယ္ ၾကယ္ကေလး ခံစား ထားတဲ့ ကဗ်ာေလးရယ္ကို စိတ္ထဲ ေတာ္ ေတာ္ ခံစားမိ ပါ တယ္ ၾကယ္ ကေလး ဘေလာ့ခ္ကေန ကဗ်ာေလးကို မ်ွေ၀ ခံစားပါတယ္..

တိုင္းျပည္ရဲ့ အနာဂတ္ ရတနာေလးေတြျဖစ္တဲ့ ကၽြန္မတို႕ရဲ့ မ်ိဳးဆက္သစ္ ရင္ေသြးငယ္ေလးေတြ ကၽြန္မတို႕ရဲ့ ကေလးေတြအတြက္ သူတို႕ အားကိုးနုိင္မယ့္ အၾကင္နာလက္ေတြ ကမ္းေစ မ်ေ၀ေပးေစခ်င္ပါတယ္ ကေလးေတြ ေတာင္းတဲ့ ဆုေတြလည္း ျပည့္ပါေစလို႕ ဆုေတာင္းပါတယ္ရွင္။

ဒီလိုပဲ ေသာကေတြ ဒုကၡအပူမီးေတြၾကား ဗေလာင္ဆူေ၀ေနရတဲ့ မိခင္ေတြရဲ့ ေတာင္းဆုေတြလည္း ျပည့္ပါေစ..:(

ရင္ထဲ တကယ္မေကာင္းပါ.... :(

ခြာခ်ျခင္း ၀ါ ကြာခ်ျခင္း

ၾကာျပီ
တကယ္ဆို တကယ့္ကို
ပကတိေတြကို မျမင္ရတာ ၾကာျပီပဲ
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ညအိပ္ခ်ိန္ေလးေတာ့
မ်က္နွာဖံုးေလး ခဏခြာခ်ထားခ်င္ပါတယ္..

အသက္ရူရခက္တာလား အသက္ရူရက်ပ္တာလား
ေသခ်ာတာေတာ့ အသက္ရူဖို႕ ေမ့ေနၾကတာပဲ

ပကတိ ဘ၀ေတြထဲက မြန္းက်ပ္မူေတြကလဲ
ပူျပင္း ေလာင္ျမိဳက္ ပိတ္ေလွာင္လြန္းလိုက္တာ

မ်က္နွာဖံုးေတြကို
ခဏေလးျဖစ္ျဖစ္ ဖယ္ေပးပါ....
ခဏေလးပါ.
ခဏေလးပါ..
ခဏေလးပါ...

မ်က္နွာဖံုးကို ဆြဲခြာခၽြတ္လိုက္ေတာ့မွ
၀င္ေလ ထြက္ေလကို အငမ္းမရ ရူရိူက္လိုက္ကာမွ
လန္းဆန္းလြန္းတဲ့ ေလညွင္းက ဆူးျမွားေတြနဲ႕ တရစပ္ ပစ္လႊတ္လိုက္သလို
ပကတိ အသားစိုင္ကို ထိမွန္လို႕ မခံနိုင္ေလာက္ေအာင္ ေအးျမစူးရွလြန္းေနေလရဲ့

ထင္မွတ္မထားတဲ့ နာက်င္မူေတြ.
ထင္မွတ္မထားတဲ့ နာက်င္မူေတြ..
တကယ့္ကို ထင္မွတ္မထားတဲ့ နာက်င္မူေတြ...

အား.........အာေခါင္ျခစ္ ေအာ္ဟစ္လိုက္ရံု အားမရလို႕
ဟန္ေဆာင္ျခင္း အဆိပ္ေတြ ေရာေမႊ ထည့္ထားတဲ့ ၀ိုင္ခြက္တစ္ခြက္
ခပ္ေ၀းေ၀းကို အားနဲ႕ အလႊင့္ပစ္ခံလိုက္ရေလရဲ့..

ေဟာ ဟိုးအေ၀းက
ပူျပင္းေလာင္ျမိဳက္ေနတဲ့ သဲေသာင္ျပင္ထက္မွာ
လူးကာ လြန္႕ကာ လိမ့္ကာနဲ႕ ခပ္ပါးပါး အေရခြံေလးတစ္ခ်ပ္ကို
တစ္ရစ္ခ်င္း တစ္ထစ္ခ်င္း ခြာခ်သြားတဲ့ ေျမြတစ္ေကာင္
သူ႕ အေရခြံေဟာင္း ကို ခ်န္ထားခဲ့ျပီး
ေလ်ာကနဲပဲ ေလ်ာကနဲ နဲ႕
လြတ္လပ္ ကြင္းျပင္ ေနရာဆီကို
ကေသာကေမ်ာ ကမူးရူးထိုး အေျပးအလႊားသြားေနေလရဲ့

စိမ္းျမ ေအးစိမ့္တဲ့ ျမက္ခင္းေရွ႕နားအေရာက္
လြတ္လပ္ကာစ ကိုယ္လံုးတီး ခႏၶာကိုယ္တစ္ခု
ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေပ်ာ္၀င္စြာနဲ႕ လူးလြန္႕တိုး၀င္လိုက္ခ်ိန္
အလ်ားလိုက္ စူးရွ ထက္ျမက္လြန္းတဲ့ ျမက္ပင္ရဲ့ အနားသားေတြက
သူ႕ ပကတိ ရင္ခြင္ကို ထက္ျခမ္းကြဲသြားေစတယ္
ေသြးစေတြ အသားစေတြ မႊန္းထားသလို .တဆတ္ဆတ္တုန္လို႕

၀မ္းဗိုက္တေလ်ာက္ စူးရွ နာက်င္တဲ့ ဒဏ္က လြတ္ေျမာက္ဖို႕
အေမာက္ကို ခပ္ျပင္းျပင္း ခပ္ျမင့္ျမင့္ ပင့္ ေထာင္လိုက္ခ်ိန္မွာမွ
ဦးေခါင္းထိပ္ကို ထြင္းေဖာက္သံ တစ္ခု ေဖာင္းကနဲပဲ

လြတ္ေျမာက္ ေျပးလမ္းက ထင္မွတ္မထားတဲ့ ပစ္မွတ္တစ္ခု ျဖစ္သြားေလရဲ့

အနီရင့္ရင့္ ၀ိုင္စေတြ ေပက်ံေနတဲ့ ဖန္ကြဲစေတြနဲ႕ အတူ

ဦးနွိမ္က်ိဳးသြားတဲ့ ခႏၶာ တစ္ခု တြန္႕လိမ္ေကာက္ေကြး လူးလိမ့္လို႕
စိမ္းျမျမက္ခင္းထက္မွာ နီရဲေစြးေနတဲ့ ေသြးစေတြ အေရခြံစေတြ မြစာက်ဲလို႕..

ထြက္သက္တစ္ခု ခပ္ျပင္းျပင္း မူတ္သံၾကားလုိက္တယ္
နာက်င္စြာ ျငီးတြားသံ သဲ့သဲ့ ၾကားလိုက္တယ္
ေနာက္...

အားလံုး ျငိမ္သက္တိတ္ဆိတ္ တိုးတိတ္လို႕..
ပကတိအတုိင္း ...

အရာအားလံုးဟာ ျငိမ္လို႕.
အားလံုး ျငိမ္လို႕..
ျငိမ္လို႕...

ဟိုးအေ၀းမွာ ျမက္ပင္ေတြထက္က ေလညွင္းနဲ႕အတူ
လြင့္ေမ်ာသြားတဲ့ ခပ္ပါးပါးအရိပ္တစ္ခု ခပ္၀ါး၀ါးေလး ျမင္လိုက္ရတယ္။

ခ်ည္တိုင္

အခ်ိန္တန္ေတာ့လည္း
ေဟာ့ဒီခ်ည္တိုင္ဘက္ပဲ လွည့္ေနမိတယ္

က်ံဳးသြင္းခံရတဲ့ ၀င္းထဲ
အတင္း နွင္တံထုတ္

ေက်ာတစ္ျပင္လံုး စုတ္ေအာင္
ေမာင္းသြင္းစရာေတာင္ မလိုပဲ
အသားက်ေနတဲ့ ေျခလွမ္းေတြနဲ႕

ထံပိုးထက္က တင္တဲ့ ၀န္အတြက္
အေျပးနွင္ရမယ့္ အေရး
အေတာ္ေလးကို က်င့္သားရေနမွေတာ့

ေဟာ့ဒီ့ ရင္တစ္ရာ ေက်ာတစ္ရာ နွက္မယ့္
ၾကိမ္ဒဏ္ေတြ နွင္ဒဏ္ေတြအတြက္ မညည္းေၾကးေပါ့ကြယ္..

ဒါေပမယ့္
အသက္ေသြးေခၽြး ဘ၀ေတြေပးျပီး
ခါးစီးခံေနတဲ့
အသက္သခင္ ေက်းဇူးရွင္ကိုမွ
ခ်ည္တိုင္မွာ အေသတုတ္
ၾကိမ္ဒါဏ္ နဲ ့အေသျဖဳတ္ တတ္တဲ့
အမ်ိဳး ယုတ္ ေတြ အတြက္
တူေသာအက်ိဳးထက္ အဆ ကုေဋကုဋာ ဟာ
မေဝးေတာ့တဲ့ အနာဂတ္ မွာ ပါ တဲ့

( ဆုမြန္ ကဗ်ာေလးကို မကိ ျဖည့္စြက္ခံစားခ်က္နဲ႕ ေပါင္းလိုက္သည္)

you must have stout heart

အကယ္၍

မင္းအသုိင္းအ၀ုိင္း တုန္လႈပ္ေျခာက္ျခားၿပီး
ဒါေတြဟာ မင္းေၾကာင့္လုိ႔ ၀ုိင္း၀န္းအျပစ္တင္ၾကတဲ့အခါ
မင္းဟာ တည္ၿငိမ္စြာနဲ႔ ရင္ဆုိင္ႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .

အကယ္၍
အားလုံးက မင္းကုိ မယုံသကၤာျဖစ္လာတဲ့အခါ
သူတုိ႔ကုိ နားလည္စြာ ခြင့္လႊတ္ရင္းနဲ႔
မင္းကုိယ္မင္း ယုံၾကည္မႈ အျပည့္ရွိမယ္ဆုိရင္ . . .

အကယ္၍
ေစာင့္သင့္တဲ့အခ်ိန္ကုိ ေစာင့္ႏုိင္ၿပီး
အဲဒီအတြက္လည္း မေမာမပန္း ေနႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .

ဒါမွမဟုတ္
မင္းရဲ႕အေၾကာင္း မဟုတ္မတရား မုသားစကားၾကားရတဲ့အခါ
မင္းကလည္း အလိမ္အညာေတြနဲ႔ မတုန္႔ျပန္ဘူးဆုိရင္ . . .

ဒါမွမဟုတ္
မင္းကုိ လူတကာက ၀ုိင္း၀န္းမုန္းတီးတဲ့အခါ
မင္းကလည္း အမုန္းေတြ ျပန္မပြားဘူးဆုိရင္ . . .

အကယ္၍
စိတ္ကူးယဥ္အိပ္မက္ေတြဟာ
မင္းအေပၚ မလႊမ္းမုိးေစဘဲ
စိတ္ကူးႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .

ၿပီးေတာ့
အေတြးအေခၚ စိတ္ကူးေတြဟာ
ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္သက္သက္သာ မျဖစ္ေစဘဲ
ေတြးေခၚႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .

အကယ္၍
ေအာင္ျမင္မႈသုခနဲ႔ ဆုံး႐ႈံးမႈဒုကၡေတြကုိ ၾကံဳေတြ႕ရတဲ့အခါ
တူညီေသာ ေလာကဓံတရားေတြပါလားရယ္လုိ႔
ခံယူထားႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .

အကယ္၍
မင္းရဲ႕ အမွန္စကားေတြကုိ
လူလိမ္လူညာေတြက လွည့္စားေျပာင္းလဲၿပီး
မုသားအျဖစ္ ေထာင္ေခ်ာက္ဆင္ ညစ္တဲ့အခါ
မင္းဟာ တည္ၿငိမ္စြာနဲ႔ နာၾကားႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .

အကယ္၍
မင္းဘ၀တစ္ခုလုံးေပးၿပီး
အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္နဲ႔ ျဖည့္ဆည္းခဲ့ရတဲ့ အရာရာကုိ
ဖ်က္ဆီးခံလုိက္ရၿပီးတဲ့ေနာက္
အင္မတန္မွေသးငယ္တဲ့ တန္ဆာပလာ အရာရာနဲ႔
ျပန္လည္တည္ေဆာက္ႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .

အကယ္၍
မင္းႏုိင္ခဲ့သမွ်ေတြအားလုံး
ေႂကြတလွည့္ၾကက္တခုန္ပမာ
တလွည့္တခါတည္းနဲ႔ ဆုံး႐ႈံးသြားခဲ့ရင္ . . .

ၿပီးေတာ့
အစကေန ျပန္စႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .

ၿပီးေတာ့တခါ
ဆုိးလွတဲ့ကံၾကမၼာရယ္လုိ႔
ဘယ္ေသာအခါမွ ညည္းညဴမေနဘူးဆုိရင္ . . .

အကယ္၍
သူမ်ားတကာေတြ လုပ္ၿပီးသြားၾကလုိ႔
အခ်ိန္အေတာ္ၾကာမွ မင္းအလွည့္ေရာက္လာတဲ့အခါ
မင္းတေယာက္တည္းနဲ႔ပဲ
အားနဲ႔မာန္နဲ႔ ဇြဲသတၱိရွိရွိ ဆက္ႀကိဳးစားႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .

အဲဒီလုိပဲ
မင္းမွာ စိတ္အင္အားကလြဲလုိ႔ ဘာဆုိဘာမွ မရွိေတာ့တဲ့အခါ
အဲဒီစိတ္အင္အားကုိ ခုိင္မာစြာနဲ႔ပဲ
လက္ဆုပ္လက္ကုိင္ ထားႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .

အကယ္၍
လူေတြနဲ႔ ထိေတြ႕ဆက္ဆံ ေျပာဆုိတဲ့အခါ
ကုိယ္က်င့္သိကၡာကုိ ေစာင့္ထိန္းႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .

ဒါမွမဟုတ္
မင္းဧကရာဇ္ေတြနဲ႔အတူ လမ္းေလွ်ာက္ေနရေပမယ့္
မာန္၊ မာန ေသြး မႂကြဘူးဆုိရင္ . . .

အကယ္၍
ရန္သူကျဖစ္ေစ၊ မိတ္ေဆြကျဖစ္ေစ
မင္းကုိ နာက်ည္းေအာင္ မလုပ္ႏုိင္ေစရင္ . . .

အကယ္၍
လူတုိင္းကုိ တန္ဖုိးထားေလးစားေပမယ့္
စြဲလမ္းမႈ သံေယာဇဥ္ေတြ ထားမေနဘူးဆုိရင္ . . .

အကယ္၍
တုိေတာင္းလွတဲ့ မပစ္ပယ္ႏုိင္တဲ့ တမိနစ္အတြင္းမွာ
အဓိပၸာယ္ရွိတဲ့ စကၠန္႔ေျခာက္ဆယ္အျဖစ္ အသုံးခ်ႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .

ငါ့သားေရ
မင္းဟာ အရာရာရွိတဲ့ အရာရာျဖစ္တဲ့ ကမာၻႀကီးကုိ ဆုပ္ကုိင္လုိ႔
အရာရာ ဘာမဆုိ မင္းစြမ္းႏုိင္ၿပီေပါ့
အဲဒီေတာ့ မင္းဟာလည္း ေယာက္်ားေကာင္းတေယာက္ပဲေပါ့။ ။

(ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဘာသာျပန္ဆိုသည္)

IF.....

IF you can keep your head when all about you
Are losing theirs and blaming it on you,
If you can trust yourself when all men doubt you,
But make allowance for their doubting too;
If you can wait and not be tired by waiting,
Or being lied about, don't deal in lies,
Or being hated, don't give way to hating,
And yet don't look too good, nor talk too wise:

If you can dream - and not make dreams your master;
If you can think - and not make thoughts your aim;
If you can meet with Triumph and Disaster
And treat those two impostors just the same;
If you can bear to hear the truth you've spoken
Twisted by knaves to make a trap for fools,
Or watch the things you gave your life to, broken,
And stoop and build 'em up with worn-out tools:

If you can make one heap of all your winnings
And risk it on one turn of pitch-and-toss,
And lose, and start again at your beginnings
And never breathe a word about your loss;
If you can force your heart and nerve and sinew
To serve your turn long after they are gone,
And so hold on when there is nothing in you
Except the Will which says to them: 'Hold on!'

If you can talk with crowds and keep your virtue,
' Or walk with Kings - nor lose the common touch,
if neither foes nor loving friends can hurt you,
If all men count with you, but none too much;
If you can fill the unforgiving minute
With sixty seconds' worth of distance run,
Yours is the Earth and everything that's in it,
And - which is more - you'll be a Man, my son!

(by Rudyard Kipling)

အေမ့့လက္

ေမာင့္ခ်စ္သက္၏၊ လက္ဖ၀ါးႏု

ေသြးဥေရာင္လႊမ္း၊ ၀ါဂြမ္းႏွယ္အိ
ကိုင္မထိရက္၊ ခြ်န္ထက္လက္သဲ
ေဆးေရာင္ျမဲျခယ္၊ ပ်က္ျပယ္မရွိ
ႏုနယ္ဘိေတာင္း၊ ေဖါ့ဖေယာင္းႏွယ္
ေပ်ာ့ေပ်ာင္းသြယ္လြ
အလွျပည့္ႏွက္၊ ခ်စ္သူ႔လက္။

ေမာင့္မိခင္၏၊ ညိဳလြင္ျပာႏွမ္း
မာၾကမ္းကဲြအက္၊ လက္ဖ၀ါးျပင္
ရင့္ေရာ္သြင္မွာ၊ ဆယ္ျဖာလက္ေခ်ာင္း
ျပည့္ေဖါင္းမညက္၊ ညံ့သက္မႈကင္း
ေရာင္ဆင္းညႈိးမဲ၊ လက္သဲငံုးတိ
ေခ်းေညႇာ္ျပည့္မြ
အလွပ်က္ျပယ္၊ အေမ့လက္။

ေဖါင္းအိႏုညက္၊ ခ်စ္သူ႔လက္ႏွင့္
ေရာ္ရင့္ၾကမ္းခက္၊ အေမ့လက္တြင္
သိျမင္လာရ၊ "အလွ" "အလုပ္"
ခဲြထုတ္ေခ်မိ၊ အေမ၏လက္
အလုပ္လက္သည္
အသက္တမွ်၊ မနားရေခ်
ဘ၀ခရီး
သားသမီးတြက္၊ ထိုလက္အစြမ္း
ဘ၀လမ္းတြင္၊ လွပန္းဆင္ခဲ့
အားမာန္ဖဲြ႔ရစ္၊ သည္အျဖစ္ေၾကာင့္
အခ်စ္၏လက္၊ ေျပာင္းသြယ္ညက္ေစ
အေမ၏လက္၊ အလုပ္လက္သာ
ႏွစ္သက္ ဂုဏ္ယူ ဘြယ္တကား။

ခင္သူသူ၀င္း (ေငြတာရီ၊ ၁၉၇၈ခုႏွစ္ ဧျပီလ)အေမ့လက္ကဗ်ာကို ျပန္လည္တင္ျပသည္။

ေႏြစိတ္ကူး

တေန႔ ၿပီးေတာ့ တေန႔
ရက္ေရြ႔သြားတာပါ
သက္ေစ့ေနရမယ္လို႔
ဘယ္သူ ၾကိဳသိသလဲ။

အစိမ္းလည္းေၾကြ
အမွည့္လည္းေၾကြ
အဲဒီလို….. ေႏြလယ္ေခါင္
အေၾကြေတာမွာ……….
အနီေရာင္ စိန္ပန္းနဲ႔ လက္ပံပြင့္
ေရႊ၀ါေရာင္ ငုပန္းနဲ႔
ပိေတာက္ေတြ ျဖင့္
ပြင့္ေနအံုးမွာေသခ်ာတယ္။

ေဟာဒီေႏြနဲ႔အတူ ပြင့္ဖူး
အဲဒီပန္းဦးကို ခူးေျခြခ်င္တဲ့သူေတြ
ကတၱရာလမ္းေပၚ
ျမင္းခြာသံ နစ္က်န္ခဲ့သလို
ဘ၀က …က်န္ခဲ့။

လိုရာတြန္းပို႔ေပးေနတဲ့
မိခင္ ဧရာ၀တီလည္း
ေသာင္ထြန္းလိုထြန္း
အတင္းညွစ္ယူလို႔ ရခဲ့တဲ့ ႏြားႏို႔ဟာ
သူ႔သားေတြအတြက္
အဟာရျဖစ္တယ္ဆိုေတာ့
တရားသလား မွားသလား
ဘယ္သူစဥ္စားေပးတာကိုမွ လက္မခံခ်င္ေတာ့။

အေၾကြးဆိုတာ
ေနာင္သံသရာထိ ကူးတတ္ပါသလား
ပူလွ်င္ေပါ့ပါး
အေငြ႔ပ်ံတဲ့သေဘာအတိုင္းဆိုရင္
ဗ်ာမ်ားခဲ့ရတဲ့
မုဆိုးမတေယာက္ရဲ႔ ေသာကေတြ
ေဟာဒီ့ ေႏြညေတြထဲ
ဖိးနစ္ငွက္လို ျပာပံုထဲက ရုန္းထ
မိုးတၿပိဳက္အက်မွာ
ေႏြပိေတာက္သစ္ေတြပြင့္ဖူး
ႏွစ္ကူးေကာင္းၾကပါေစကြယ္။

အျဖဴနဲ႕အမည္း

When I born, I black :
When I grow up, I black :
When I go in Sun, I black :
When I scared, I black :
When I sick, I black :
And when I die, I still black :

And you white fellow :
When you born, you pink :
When you grow up, you white :
When you go in sun, you red :
When you cold, you blue :
When you scared, you yellow :
When you sick, you green :
And when you die, you grey :
And you calling me colored??

Nominated by UN as the best Poem of 2006
Written by an African Kid
(ကၽြန္မ ၾကိဳက္တဲ့ ကဗ်ာေတြထဲက အၾကိဳက္ဆံုးကဗ်ာ တစ္ပုဒ္ပါရွင္)

ခါခ်ဥ့္မာန္

နင္းစမ္း ငါ့ပုခံုးေပၚ
တစ္ထစ္ျပီး တစ္ထစ္

ခ်ည္စမ္း ငါ့ကိုယ္ကို
တစ္ရစ္ျပီး တစ္ရစ္

ခ်စမ္း အေနွာင္အဖြဲ႕ေတြ
တစ္နွစ္ျပီး တစ္နွစ္

ငါ့ရင္မွာ တဆစ္ဆစ္နာေနရက္နဲ႕
ျဖစ္ျဖစ္မည္ေအာင္ ေလ်ာ့ထားရတ့ဲ စိတ္တစ္ခုနဲ႕
ငါ့ကုိယ္ကိုေတာ့ နင္တို႕ ျပဳခ်င္တိုင္း ျပဳခဲ့

ဒါေပမယ့္ ဘယ္ေတာ့မွ (ဘယ္တုန္းကမွ)
ငါ့ဦးက ေအာက္မခ် ငါ့ဒူးက ညြတ္မက်ပဲ

ငါ့အေလာင္း ငါ့သခၤ်ိဳင္းဆီ ငါျပန္သယ္နိုင္ဖို႕
ငါ့အရိုး ငါေကာက္နိုင္ဖို႕
ငါ့လက္သီးေတြ က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ထားဆဲ

က်ိန္းေသတယ္ ဗံုလံုတစ္လွည့္ ငါးပ်ံတစ္လွည့္

ဘ၀သံသရာ စက္၀ိုင္း တစ္ပတ္လည္မယ္
မၾကာဘူးဆိုတာ ငါယံုတယ္

နင္တို႕အတြက္ အတံု႕အလွည့္ဆိုတာ လာမယ္

သက္ေသ

ခႏၶာကိုယ္
တိတ္တဆိတ္
အိပ္ေနခြင့္ရတာေတာင္

အဲဒီ ခႏၶာကိုယ္နဲ႔ တြဲယွက္
အသက္ဆက္ခဲ့တဲ့ စိတ္အစဥ္ဟာ
မိုးေခါင္ ေရရွား
ဟိုး အညာေတာက
ေနေလာင္ဒဏ္ ခံေနရရွာတဲ့
အေမ့အိမ္ေခါင္းေလးထဲ
ခဏခဏ သြား

စကားမ်ားမ်ား မေျပာတတ္တဲ့ အေမက
တိတ္တိတ္ကေလး သားကိုေငး
သူအေပးႏိုင္ဆံုး ေမတၱာနဲ႔
ထမင္းခူးၿပီးေကၽြးေနေသးေတာ့တယ္။

PKU – December 10- 2008 ( အစ္ကိုမိုးေက်ာ္ စပ္တဲ့ ကဗ်ာ)
အေမရင္ခြင္ကေန ခြာ အေ၀းတစ္ေနရာကို ထြက္သြားၾက ရရွာတဲ့ သားသမီးေတြဟာ အခုလို မိုင္ေပါင္းမ်ားစြာ ကြာေ၀းတဲ့ ေနရာမွာ အေမ့ကို ခ်န္ရစ္ခဲ့တာ အေမ့ဆီက ထြက္သြားရတာ အေမေတြကို ပစ္သြားၾကတာ စြန္႕ခြာသြားၾကတာေတြဟာ သားေတြ သမီးေတြက မခ်စ္လို႕ မေနခ်င္ေတာ့လို႕ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ အေမတို႕ကို သိေစခ်င္လိုက္တာ..

ဘ၀နဲ႕ရင္းျပီး ခံစားနွစ္သက္တဲ့ အၾကိဳက္ဆံုး ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္

အျမဲတမ္းဘ၀မွာ ရုန္းကန္ လူပ္ရွား ၾကီးျပင္း လာရတဲ့ အခ်ိ္န္ေတြမွာ တစ္ခုခု ျဖစ္လိုက္တိုင္း တစ္ခုခု ခံစား လိုက္ရတိုင္း တစ္ခုခုအတြက္ ထြက္ေပါက္မဲ့ေနတဲ့အခ်ိန္ စိတ္ဓာတ္က် ထိခိုက္ ၀မ္းနည္း နာက်င္ ခံျပင္း နာက်ည္း ရတိုင္း အျမဲ ဖတ္ျဖစ္တဲ့ အၾကိဳက္ဆံုး ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ပါ ဘ၀မွာ အေဖာ္မြန္တစ္ေယာက္လိုကို ခံစားလို႕ရတဲ့ အားေပးေဖာ္ ကဗ်ာေလး တစ္ပုဒ္ပါ..ေမာင္ငယ္ေလး ဂ်ဲဂ်ဲ တက္ခ္ထားတဲ့ အၾကိဳက္ဆံုး ကဗ်ာအတြက္လဲ ပို႕စ္ေလးအျဖစ္ အမွတ္တရ တင္လိုက္ပါတယ္..

အဂၤလိပ္ကဗ်ာမူရင္း

IF.....

IF you can keep your head when all about you
Are losing theirs and blaming it on you,
If you can trust yourself when all men doubt you,
But make allowance for their doubting too;
If you can wait and not be tired by waiting,
Or being lied about, don't deal in lies,
Or being hated, don't give way to hating,
And yet don't look too good, nor talk too wise:

If you can dream - and not make dreams your master;
If you can think - and not make thoughts your aim;
If you can meet with Triumph and Disaster
And treat those two impostors just the same;
If you can bear to hear the truth you've spoken
Twisted by knaves to make a trap for fools,
Or watch the things you gave your life to, broken,
And stoop and build 'em up with worn-out tools:

If you can make one heap of all your winnings
And risk it on one turn of pitch-and-toss,
And lose, and start again at your beginnings
And never breathe a word about your loss;
If you can force your heart and nerve and sinew
To serve your turn long after they are gone,
And so hold on when there is nothing in you
Except the Will which says to them: 'Hold on!'

If you can talk with crowds and keep your virtue,
' Or walk with Kings - nor lose the common touch,
if neither foes nor loving friends can hurt you,
If all men count with you, but none too much;
If you can fill the unforgiving minute
With sixty seconds' worth of distance run,
Yours is the Earth and everything that's in it,
And - which is more - you'll be a Man, my son!

(by Rudyard Kipling)

အကယ္၍
မင္းအသုိင္းအ၀ုိင္း တုန္လႈပ္ေျခာက္ျခားၿပီး
ဒါေတြဟာ မင္းေၾကာင့္လုိ႔ ၀ုိင္း၀န္းအျပစ္တင္ၾကတဲ့အခါ
မင္းဟာ တည္ၿငိမ္စြာနဲ႔ ရင္ဆုိင္ႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .

အကယ္၍
အားလုံးက မင္းကုိ မယုံသကၤာျဖစ္လာတဲ့အခါ
သူတုိ႔ကုိ နားလည္စြာ ခြင့္လႊတ္ရင္းနဲ႔
မင္းကုိယ္မင္း ယုံၾကည္မႈ အျပည့္ရွိမယ္ဆုိရင္ . . .

အကယ္၍
ေစာင့္သင့္တဲ့အခ်ိန္ကုိ ေစာင့္ႏုိင္ၿပီး
အဲဒီအတြက္လည္း မေမာမပန္း ေနႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .

ဒါမွမဟုတ္
မင္းရဲ႕အေၾကာင္း မဟုတ္မတရား မုသားစကားၾကားရတဲ့အခါ
မင္းကလည္း အလိမ္အညာေတြနဲ႔ မတုန္႔ျပန္ဘူးဆုိရင္ . . .

ဒါမွမဟုတ္
မင္းကုိ လူတကာက ၀ုိင္း၀န္းမုန္းတီးတဲ့အခါ
မင္းကလည္း အမုန္းေတြ ျပန္မပြားဘူးဆုိရင္ . . .

အကယ္၍
စိတ္ကူးယဥ္အိပ္မက္ေတြဟာ
မင္းအေပၚ မလႊမ္းမုိးေစဘဲ
စိတ္ကူးႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .

ၿပီးေတာ့
အေတြးအေခၚ စိတ္ကူးေတြဟာ
ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္သက္သက္သာ မျဖစ္ေစဘဲ
ေတြးေခၚႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .

အကယ္၍
ေအာင္ျမင္မႈသုခနဲ႔ ဆုံး႐ႈံးမႈဒုကၡေတြကုိ ၾကံဳေတြ႕ရတဲ့အခါ
တူညီေသာ ေလာကဓံတရားေတြပါလားရယ္လုိ႔
ခံယူထားႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .

အကယ္၍
မင္းရဲ႕ အမွန္စကားေတြကုိ
လူလိမ္လူညာေတြက လွည့္စားေျပာင္းလဲၿပီး
မုသားအျဖစ္ ေထာင္ေခ်ာက္ဆင္ ညစ္တဲ့အခါ
မင္းဟာ တည္ၿငိမ္စြာနဲ႔ နာၾကားႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .

အကယ္၍
မင္းဘ၀တစ္ခုလုံးေပးၿပီး
အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္နဲ႔ ျဖည့္ဆည္းခဲ့ရတဲ့ အရာရာကုိ
ဖ်က္ဆီးခံလုိက္ရၿပီးတဲ့ေနာက္
အင္မတန္မွေသးငယ္တဲ့ တန္ဆာပလာ အရာရာနဲ႔
ျပန္လည္တည္ေဆာက္ႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .

အကယ္၍
မင္းႏုိင္ခဲ့သမွ်ေတြအားလုံး
ေႂကြတလွည့္ၾကက္တခုန္ပမာ
တလွည့္တခါတည္းနဲ႔ ဆုံး႐ႈံးသြားခဲ့ရင္ . . .

ၿပီးေတာ့
အစကေန ျပန္စႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .

ၿပီးေတာ့တခါ
ဆုိးလွတဲ့ကံၾကမၼာရယ္လုိ႔
ဘယ္ေသာအခါမွ ညည္းညဴမေနဘူးဆုိရင္ . . .

အကယ္၍
သူမ်ားတကာေတြ လုပ္ၿပီးသြားၾကလုိ႔
အခ်ိန္အေတာ္ၾကာမွ မင္းအလွည့္ေရာက္လာတဲ့အခါ
မင္းတေယာက္တည္းနဲ႔ပဲ
အားနဲ႔မာန္နဲ႔ ဇြဲသတၱိရွိရွိ ဆက္ႀကိဳးစားႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .

အဲဒီလုိပဲ
မင္းမွာ စိတ္အင္အားကလြဲလုိ႔ ဘာဆုိဘာမွ မရွိေတာ့တဲ့အခါ
အဲဒီစိတ္အင္အားကုိ ခုိင္မာစြာနဲ႔ပဲ
လက္ဆုပ္လက္ကုိင္ ထားႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .

အကယ္၍
လူေတြနဲ႔ ထိေတြ႕ဆက္ဆံ ေျပာဆုိတဲ့အခါ
ကုိယ္က်င့္သိကၡာကုိ ေစာင့္ထိန္းႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .

ဒါမွမဟုတ္
မင္းဧကရာဇ္ေတြနဲ႔အတူ လမ္းေလွ်ာက္ေနရေပမယ့္
မာန္၊ မာန ေသြး မႂကြဘူးဆုိရင္ . . .

အကယ္၍
ရန္သူကျဖစ္ေစ၊ မိတ္ေဆြကျဖစ္ေစ
မင္းကုိ နာက်ည္းေအာင္ မလုပ္ႏုိင္ေစရင္ . . .

အကယ္၍
လူတုိင္းကုိ တန္ဖုိးထားေလးစားေပမယ့္
စြဲလမ္းမႈ သံေယာဇဥ္ေတြ ထားမေနဘူးဆုိရင္ . . .

အကယ္၍
တုိေတာင္းလွတဲ့ မပစ္ပယ္ႏုိင္တဲ့ တမိနစ္အတြင္းမွာ
အဓိပၸာယ္ရွိတဲ့ စကၠန္႔ေျခာက္ဆယ္အျဖစ္ အသုံးခ်ႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .

ငါ့သားေရ
မင္းဟာ အရာရာရွိတဲ့ အရာရာျဖစ္တဲ့ ကမာၻႀကီးကုိ ဆုပ္ကုိင္လုိ႔
အရာရာ ဘာမဆုိ မင္းစြမ္းႏုိင္ၿပီေပါ့
အဲဒီေတာ့ မင္းဟာလည္း ေယာက္်ားေကာင္းတေယာက္ပဲေပါ့။ ။
(ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဘာသာျပန္ဆိုသည္)

ေစာင့္ဆုိင္းရျခင္းေတြမွာ..

---------------------
ေစာင့္ဆုိင္းရျခင္းေတြမွာ

ငါတုိ႔အတြက္ေတာ့ ေစာင့္ဆုိင္းရျခင္းေတြမွာ အသားက်ေနၾကၿပီ

လူ႔ေလာကထဲေရာက္ဖုိ႔ ကုိးလ ေစာင့္ရတယ္
စကားေျပာတတ္ဖုိ႔ တႏွစ္ခဲြေလာက္ ေစာင့္ရတယ္

စာသင္ေက်ာင္းေရာက္ဖုိ႔ ငါးႏွစ္ ေစာင့္ရတယ္
ၾကီးေကာင္ဝင္ဖုိ႔ 14 ႏွစ္ေလာက္ ေစာင့္ရတယ္

အဆင့္ျမင့္တကၠသုိလ္ဆုိတာ တက္ရဖုိ႔ ဆယ္တန္းေအာင္တဲ့အထိ ေစာင့္ရတယ္
ကံေကာင္းရင္ေပါ့ေလ ဘဲြ႕ရဖုိ႔ 3 ႏွစ္ေလာက္ေတာ့ ေစာင့္ရမယ္

အလုပ္ရဖုိ႔ဆုိလဲ ခန္႔မယ့္သူကုိေစာင့္ရေသးတယ္
သြားလုိရာေရာက္ဖုိ႔ ေက်ာက္ခ်ထားတဲ့လုိင္းကားေပၚမွာ ထုိင္ေစာင့္ရတယ္

အီးေမးတခါပုိ႔ဖုိ႔ ေကာ္နက္ရွင္ေကာင္းတာကုိ ေစာင့္ရတယ္
သတင္းဆုိက္တခု ဖတ္ရဖုိ႔ ဆုိင္ကလူအလစ္ကုိ ေစာင့္ရတယ္

လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ထုိင္ရင္ေတာင္ စားပဲြထုိး လာအေမးကုိ ေစာင့္ရတယ္
ခ်စ္သူရဖုိ႔ေတာင္ သူ႔အေျဖကုိ ရင္ခုန္စြာ ေစာင့္ေနရေသးတာပဲ

ဟုတ္တယ္
ဒါဟာ ပုံေသကားခ်ပ္ပဲ
ေစာင့္ရမယ္

ေျပာင္းလဲဖုိ႔အတြက္ဆုိ အေျပာင္းအလဲကုိ ေစာင့္ကုိေစာင့္ရမယ္
စနစ္ဆုိးတခုကလြတ္ေျမာက္ဖုိ႔ မ်ဳိးဆက္ေတြတခုစာမက ေစာင့္ေနရဆဲပဲ

အခ်င္းခ်င္းညီညြတ္ဖုိ႔တဲ့
ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးပဲြေတြ တခုၿပီး တခု ေစာင့္ရေသးတာပဲကြယ္

ဒီမုိကေရစီရဖုိ႔အတြက္ဆုိရင္ေတာ့ ေစာင့္ကုိ ေစာင့္ရမွာေပါ့
ေဟာ ယုံၾကည္မႈတခုအတြက္တဲ့ 65 ႏွစ္စာ ေစာင့္ရျပန္ဦးမယ္

ငါတုိ႔အတြက္ကေတာ့ ေစာင့္ဆုိင္းရျခင္းေတြမွာ အသားက်ေနၾကၿပီပဲေလ……..။

မိုးေဆြ (19-11-2007, 12:00 PM)

ကၽြန္မတို႕ အားလံုးဟာ တစ္စံုတစ္ခုအတြက္ တစ္စံုတစ္ရာကို တစ္စံုတစ္ေယာက္ဆီက ေစာင့္ဆိုင္း ေနရသူေတြ သာ ျဖစ္ပါတယ္ ေစာင့္ဆိုင္း ေနသူမ်ား အတြက္ ကၽြန္မ ညီမေလး မိုးေဆြက သူတစ္ခ်ိန္လံုး ေစာင့္ေနရ တာေတြကို စိတ္ကူး ကြန္႕ျမဴးလိုက္တဲ့ ကဗ်ာေလးကို ကၽြန္မ ဘေလာ့ ေလး ေမြးေန႕ နွစ္လျပည့္ အမွတ္တရ တင္လိုက္ပါတယ္ မ်ိဳးဆက္သစ္ လူငယ္ေလး တစ္ေယာက္ ဆီက တကယ့္ကို မထင္မွတ္ပဲ သူတို႕ အေတြးေလးေတြနဲ႕ မထင္မွတ္ပဲ ေရးထားတဲ့ ကဗ်ာေလး အတြက္ မ်ိဳးဆက္သစ္ ေတြအေပၚ အခုထိ တာ၀န္မေက်ခဲ့တဲ့ ကိုယ့္ကို ကုိယ္ပဲ အျပစ္တင္မိတယ္..

အငိုဒုကၡ တိုင္းျပည္

အငိုဒုကၡ တိုင္းျပည္
လိုသလို ပုဒ္မ ခ်လို ့ရတဲ့
အငို ဒုကၡ တိုင္းျပည္မွာ
မိစၦာေတြ ဘုရင္လုပ္ ေနသည္။
လိပ္ျပာေတြကို ႏွင္ထုတ္ေနသည္။
ေသြးညွီနံ႔ေတြနဲ ့ ခ်ဥ္စုတ္ ေနျပီ။
လူေတြအားလံုး ရင္ရွဳပ္ ေနသည္။

တကၠသိုလ္မ်ား လယ္ကြင္းထဲသို ့ေျပာင္းသြားေလျပီ။
ဘြဲ ့ရတစ္ေယာက္ အလုပ္မရ၍ ေခါင္းစားေနသည္။
သူေတာင္းစားတို ့က် ေကာင္းစားေနသည္။
အိတ္ကပ္ၾကီးေတြ ေဖာင္းကားေနသည္။
တိုင္းျပည္ၾကီးကုိ တညီတညြတ္ထဲ ေရာင္းစားေနျပီ။

ယၾတာေတြေခ်ျပီး မန္းမွဳတ္ေနျပီ။
သံဃာေတြကိုေတာင္ ဝရမ္းထုတ္ ေနျပီ။
အလွဴရွင္ေတြ မေရွာင္ ဖမ္းခ်ဳပ္ေနျပီ။
လူမဆန္စြာ ၾကမ္းၾကဳတ္ေနျပီ။
ျဖဳတ္ဦးေႏွာက္ေတြနဲ ့..အရမ္း..လုပ္ေနျပီ။

သူတို႔ ေခါင္းထဲ..သြားမၾကည့္နဲ ့..ဘာမွမရွိဘူး..အေဟာင္းသား။
လူေတြလည္း..ေတြးလာၾကတယ္..တစ္္ရြာေျပာင္းရင္..ေကာင္းမလား။
ဒီလိုနဲ ့ပဲ..မိသားစုေတြ..မဆံုဆည္းႏုိင္ေလာက္ေအာင္..ေခ်ာင္းျခား။
ဘဝနဲ ့ရင္းျပီး..ၾကိဳးစားတာေတာင္.. မေရရာတဲ့ ...ေလာင္းကစား။
ဒါေတြဟာ.. အေမတစ္ကြဲသားတစ္ကြဲ.. ျဖစ္ေနရတဲ့.. အေၾကာင္းမ်ား။
ရင္ထဲကို.. ေသာကငွက္ေတြ.. က်ဴးေက်ာ္လာတာေတာင္.. မေမာင္းအား။

သူငယ္ခ်င္းတစ္ခ်ိဳ ႔ အလုပ္ရွာဖို႔ ..စင္ကာပူကို ထြက္ေနၾကတယ္။
အလုပ္မရရင္ သိန္းႏွစ္ဆယ္ေလာက္.. ရွံဳးျပီဆိုေတာ့ မ်က္ရည္က်မယ္။
ၾကိဳးစားၾကည့္လိုက္မွ ပိုဆိုးသြားတတ္တာ.. ဒီေခတ္ဆိုးရဲ ့သက္ေသတစ္စပဲ။
ကမၻာက သာမန္လူေတြနဲ ့ငါတို ့ကာရန္တူရံုေလးေတာင္.. ဘာလို ့ဒီေလာက္အထိ ခက္ေနရသလဲ။
ေျမညီထပ္ေလး ေရာက္ဖုိ ့ေတာင္.. ကုိယ့္စိတ္ဓာတ္ကိုယ္.. ေလွကားလိုနင္းျပီး.. တက္ေနရဆဲ။

ဆႏၵခံယူပြဲ အတုၾကီးနဲ ့လည္း ကမၻာကိုေတာင္ နားလွည့္ပါးရိုက္။
မသူေတာ္ အခ်င္းခ်င္းက်ေတာ့ အိမ္နီးခ်င္းေကာင္း ဆိုတဲ့ စကားနဲ ့ဖားလိုက္။
သူငယ္ခ်င္းတို ့......သူတို႔ မွ်ားလာတဲ့ ငါးစာေတြကို မစားနဲ ့...ထားလိုက္။

အသိဥာဏ္ မရွိတဲ့ ေခြးသူခုိးေတြဟာ
ေျခာက္ဆယ့္ႏွစ္တုန္းကထက္လည္း ေသြးဆိုး ႏုိင္တယ္။
ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေတြကုိ ဒိုင္းနမိုက္နဲ႔မေဖာက္ဘူးလို႔ ဘယ္သူေျပာရဲသလဲ။
ကမၻာ့ေျမပံုၾကီးထဲက ေသြးကြက္ေလး တစ္ကြက္ရဲ ့ကံၾကမၼာကုိ ဘယ္သူေဟာရဲသလဲ။

သူငယ္ခ်င္း...
မင္း..ေအးေအးေဆးေဆးေနလို ့လည္း ဒီဂယက္က လြတ္မယ္မထင္နဲ ့။
မိစၦာေတြ မဆင္းမခ်င္း ဒီဝဋ္က ကၽြတ္မယ္ မထင္နဲ ့။
ဝန္နဲ ့အားမမွ်တဲ့ မင္းစီးလာတဲ့ဒုိင္နာဟာ အခ်ိန္မေရြး လမ္းေခ်ာ္ေမွာက္သြားႏုိင္တယ္။
ကပ္တစ္ခုစိုက္လိုက္တာနဲ ့မင္းဘဝက အခ်ိန္မေရြး လမ္းေပၚေရာက္သြားႏုိင္တယ္။

တိုင္းျပည္ကို ျခယ္လွယ္ေနတဲ့ ဘုရင္တစ္အုပ္ဟာ
အစိုးရနာမည္ခံထားတဲ့ မစင္တစ္ထုပ္ပါ
ျပည္သူေတြကလည္း သူတို ့ထင္သလို အခ်ဥ္မဟုတ္ပါ။

ဒီလိုနဲ ့မခံခ်င္စိတ္ေတြ ငလ်င္ခဏခဏလွဳပ္
သူတို ့ေတြရဲ ႔ ပလႅင္ခဏခဏလွဳပ္လည္း
အခုထိမျပဳတ္ေသးေတာ့
တစ္ေယာက္တည္းေတြးရင္း ရင္ရွဳပ္
ေပါက္ကြဲမွဳေတြကုိ ကဗ်ာအျဖစ္ အျပင္ထုတ္လုိက္တယ္။

ဒုကၡေတြနဲ ့ ရွဳပ္ပြေနတဲ့ စိတ္ဓာတ္ေျခြ ေျပာင္းျပန္ကမၻာထဲ
လဲက်တိုင္းသာ ပုလဲခေနရင္ မ်က္ရည္ေတြသာ ေခ်ာင္းလွ်ံလာမယ္။
အက်ိတ္အခဲေတြ စိတ္ထဲမွာ သိပ္သည္းကာ ေျဗာင္းဆန္လာတယ္။
စကားလံုးေတြ ၾကမ္းသြားမိခဲ့ရင္ ကဗ်ာဖတ္သူကို ေတာင္းပန္ပါတယ္။

ေကာင္းကင္ကို

ေကာင္းကင္ကိုရဲ့ ေျပာင္ေျမာက္လြန္းတဲ့ စကားလံုးေတြနဲ့ စီခ်ယ္ထားတဲ့
ကဗ်ာေလးကို ၾကိဳက္လို ့ ေကာင္းကင္ကို ခြင့္ျပဳခ်က္နဲ့ တင္လိုက္ပါတယ္..
မ်ေ၀ခံစားၾကည့္ပါေနာ္ ေနရာတက်ေလးေပါ့

အေ၀းခ်စ္

ေႏြရိပ္အလြန္
လြမ္းဆြတ္ျခင္းတို႔
အေလ့က် ေတာင္ပံခတ္တိုင္း
ငါ့ရဲ႕သစ္ရြက္စိမ္းကေလး
တရိပ္ရိပ္ေႂကြ။

သူရဲေကာင္းဆန္ဆန္
ေနထိုင္စားေသာက္ၾကရာမွာ
ဒဏ္ရာအမ်ိဳးမ်ိဳး
ထိုးထိုးေကြၽးရၿပီး
တခါတရံ
ျမစ္က်ဳိးအင္းေတြထဲလည္း
လက္ပစ္ကူးရသတဲ့
ဒီလိုနဲ႔ …
ငါ႔ရဲ႕ လင္းတ၀က္ေမွာင္တ၀က္ လမ္းေဟာင္းကေလး
ရႊဲရြဲစိုခဲ့။

ငါက မုန္းၿပီး
ငါ႔ကို ခ်စ္တဲ႔
စည္းအျပင္က ေတးသြားထဲ
ျဖဴျဖဴစင္စင္ ကြၽမ္းေလာင္ပစ္လိုက္ရတဲ႔အခါ
အဲဒီ့ရာသီမွာ
ပန္းႏုေရာင္ေတြ အက္ေၾကာင္းထလို႔
မႈန္ျပျပ အလင္းရိပ္တိုင္းကိုလည္း
ငါ့ရဲ႕ဆိပ္ကမ္းက
အခါခါ ျငင္းဆန္ခဲ့ပါလ်က္နဲ႔ …။

အလြမ္းသင့္ခ်ိန္
အေရာင္စံုအေသြးစံု ဖူးပြင့္ခ်င္ေပမယ့္
ငါ့ရင္နဲ႔ အနီးဆံုးက
အေ၀းဆံုးဆိုတာ …
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာရဲ႕ ဆယ့္ႏွစ္ႀကိဳးကို
ငါနားမလည္ခဲ့တာ အမွန္ပဲ။

ဂငယ္ေကြ႔မေကြ႔ခင္
တံခါးခ်ပ္အားလံုးပိတ္ၿပီး
ရယ္ၾကေမာၾကသတဲ႔လား
ေဟာဒီ့ေကာင္းကင္တခုလံုးသိရဲ႕
…………………………
………………………………
ငါကိုယ္တိုင္ မခူးဆြတ္ႏိုင္ေပမယ့္
ငါကိုယ္တိုင္ အမည္ေပးခြင့္ရွိတဲ့ ၾကယ္ကေလးကို
ဒီည …
အမွတ္တရ ေျပာျဖစ္တာေတြပါ ...။ ။

မြန္ဒရာ

ေဒါက္တာ လြဏ္းေဆြဘေလာ့ဂ္မွ ကူးယူသည္။

ေရႊ၀ါေရာင္လိူင္းလံုးမ်ား

အဲ့ဒီေန ့ကမိုးေတြအရမ္းရြာတယ္္
ဘန္ေကာက္ ေကာင္းကင္ၾကီးတစ္ခုလံုး လွ်ပ္စီးေၾကာင္းေတြနဲ့ လင္းလင္းေတာက္ေနတယ္။
အ၀ါေတြ အ၀ါေတြ အ၀ါလိူင္းၾကီးေတြ နိမ့္လိုက္ျမင့္လိုက္နဲ့
ဘန္ေကာက္ျမိဳ ့လည္က ရပ္ဂ်ထီမြန္လမ္းမၾကီးတစ္ေလ်ာက္ျပန္ ့က်ဲေနေလရဲ့ ။။

ဒီမုိကေရစီေက်ာက္တိုင္ေအာက္မွာ ဆႏျပကားၾကီးေတြ စီတန္းေနၾကတယ္
အသံနူန္းျမင္ ့စပီကာၾကီးေတြ ေလးဘက္ေလးတန္တပ္ဆင္ျပီး ေအာ္ေနလိုက္ၾကပံုမ်ား
(ေခ်ြးေဒြ ေခ်ြးေဒြ ေခ်ြးေဒြ)
ကယ္ပါ ကယ္ပါ ကယ္ပါတဲ့
အသုရာနဲံ ့သိၾကားမင္းစစ္ခင္းသလို မုိးၾကိဳးပစ္သလို အံုးအံုးၾကြက္ၾကြက္နဲ ့ေပါ ့။။

မတရားမူေတြ ေနွာင့္ေနွးမူေတြ ဖိနွိပ္မူေတြ ခ်ိဳးေဖာက္ခံရမူေတြတဲ့ အဂတိလိုက္စားမူေတြတဲ့။။
စီးနင္းထားတဲ့ အစိုးရအိမ္ေတာ္ထဲကေန တညီတညြတ္တည္း
စပီကာေတြနဲ ့ခ်ိန္ျပီးေအာ္ဟစ္ေနလိုက္ပံုမ်ား
(ေခ်ြးေဒြ ေခ်ြးေဒြ ေခ်ြးေဒြ)
ကယ္ပါ ကယ္ပါ ကယ္ပါတဲ့
ထိုင္းေတြမ်ားေျပာပါတယ္
ဒါေတာင္အစိုးရအိမ္ေတာ္ဆိုတာကို သူတို့က ၀င္စီးနင္းထားျပီး
လံုျခံဳေရးတုတ္ ဒါးအျပည့္ကိုင္ထားတာေနာ္

ေနပူလိုက္ မုိးရြာလိုက္ ဘန္ေကာက္ရဲ့အစိုးမရတဲ့ရာသီၾကားမွာ
ဆႏျပသူေတြက သိပ္ျပီး သန့္ျပန့္ေတာက္ေျပာင္ လွပလြန္းေနတာတစ္ခုပဲ
က်ဲက်ဲေတာက္ေနအပူရွိန္ေတြၾကား အ၀ါေရာင္ဆင္တူ၀တ္စံုေတြကလဲ ဖိတ္ဖိတ္ေတာက္လို ့
ခပ္ရြယ္ရြယ္ထိုင္းမေလးတစ္ေယာက္ ေခ်ြးစို ့လိုမိတ္ကပ္တို့ေနေလရဲ ့။
ဆႏျပပြဲလည္ေခါင္မွာပဲ ပို ့စ္ေပးျပီး ေပါ့ထရိတ္ ပံုတူ ခဲပန္းခ်ီဆြဲသူက ဆြဲ အနွိပ္ခံျပီးဇိမ္ယူေနသူကလည္း ရွိရဲ့..

ေရပူေရေအးကမ္းလွမ္းသူေတြ အစားအစာထမင္းဟင္းလိုက္ေပးေနသူေတြ
ထိုင္းမွာ ဆႏၿပရတာေပ်ာ္စရာၾကီးေနာ္တဲ့။။
ေပ်ာ္စရာၾကီးေနာ္တဲ့။။
ေပ်ာ္စရာၾကီးေနာ္တဲ့။။

သူတို ့နဲ့ နယ္ျခားစည္းေလး တစ္ဖတ္သာျခားတဲ့ ငါတို ့ေျမမွာလဲ အဲ့သလိုပဲ အ၀ါေရာင္ေတြလႊမ္းခဲ့တယ္

စက္တင္ဘာမိုးေရေဖြးေဖြးမွာ
သကၤန္းစိုေတြနဲ့ ခ်ီတက္လမ္းေလ်ာက္ ျပာနွမ္းေနတဲ့နူတ္ခမ္းအစံု
ေမတာပို့ေနတဲ့သံဃာေတြ ေျခဗလာနဲ ့ေနာက္မတြန့္တမ္းေလ်ာက္လွမ္းေနတဲ့
တံလ်ပ္ေတြျငီးျငီးေလာင္ေနတဲ့ လမ္းမထက္မွာ ေသြးခ်င္းခ်င္းနီေနတဲ့ ဖ၀ါးစံု

လက္အုပ္ခ်ီေနတဲ့ အဘြားအုိေတြ အံၾကိတ္ေတာက္ေခါက္ေနတဲ့ အဘိုးအိုေတြ မ်က္ရည္သြင္သြင္က်ေနတဲ့ အေမေတြ လက္ေတြျမဲျမဲခ်ိတ္ျပီး လိုက္ပါသြားတဲ့ အေမေတြရဲ့ ရင္ေသြးေလးေတြ

မီးခိုးေငြ ့ေတြၾကား လူသူကင္းေနတဲ့ လမ္းမထပ္မွာ
ပိုင္ရွင္မဲ့ဖိနပ္အျမီးျပတ္ေလးေတြပဲ က်န္ေတာ့တယ္
ရဲရဲနီးေစြးတဲ့ေသြးစက္ေတြကေတာ့
နူတ္ခမ္းပဲ့ေနတဲ့ လမ္းေဘးေျမာင္းတေလ်ာက္ စီးေမ်ာေနေလရဲ ့

ဆြမ္းကပ္သူ ေထာင္္ထဲထည့္ ေရကပ္သူေထာင္ထဲထည့္ သာသနာဖ်က္ အၾကည္ညိဳဖ်က္ေစတဲ့အမူဆိုပဲ
လက္ခုတ္တီးအားေပးသူ အတြက္က ၀ါးရင္းတုတ္ဆု
ဆႏျပရင္ေတာ့ မ်က္ရည္ယိုဗံုးနဲ့ ကံထူးသူက က်ည္ဆံဆုတဲ့

အနီ၀တ္ရင္ ရိုက္ အျဖဴ၀တ္ရင္ရိုက္ အ၀ါေရာင္လိေမာ္သီးေတြကို တုိက္ တဲ့
ေသြးအလိမ္းလိမ္းနဲ့ အ၀ါေရာင္ အျဖဴေရာင္ အနီေရာင္လူ ့လိူင္းလံုးၾကီးေတြ
မ်က္စိစံုမွိတ္ စူးစူး၀ါး၀ါး ေအာ္မိတယ္
(ေခ်ြးေဒြ ေခ်ြးေဒြ ေခ်ြးေဒြ)
ကယ္ပါ ကယ္ပါ ကယ္ပါ
မိုးၾကိဳးကေတာ့ ၀တ္တရားအရ ေသြးစြန္းေနတဲ့ ေရႊတိဂံုကုန္းေတာ္ထက္ကပဲ ထစ္ခ်ံဳးသြားေလရဲ ့

ထုိင္း ျမန္မာဆိုင္မဆိုင္ေတာ့မသိပါ။။
ျမန္မာ၀န္ၾကီးခ်ဳပ့္ကေတာ အခ်က္အျပဳတ္၀ါသနာၾကီးတဲ့ ထုိင္း၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ ရာထူးအျပဳတ္ခံျပီး
ေကြ်းတဲ့ညစာကို မိန္မိန္ၾကီးစားခဲ့ဖူးတယ္တဲ့။

ေရႊဂံုတိုင္ကို လြမ္းတယ္

အိမ္ကို လြမ္းရင္ စာျဖစ္တယ္
ခ်စ္သူကို လြမ္းရင္ ကဗ်ာျဖစ္တယ္
သူငယ္ခ်င္းေတြကို လြမ္းလို႔
အခု ငါငိုခ်င္း ေရးေနတယ္
ေရႊဂံုတိုင္ကို လြမ္းတယ္ …။

ဒီဇင္ဘာ ေနာက္ဆံုးရက္ကုိ ေရာက္တုိင္း ငါလြမ္းေနမိတယ္
ငါတုိ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြအားလုံး ေနာက္ဆုံး ဆံုခဲ့ၾကတာကုိေပါ့ …။

လဖက္ရည္ဆိုင္ေတြမွာ ငါတို႔ရယ္သံေတြ ရွိေသးတယ္
ငါတို႔ စကားလံုးေတြက စားပြဲခံုေတြမွာ ေပက်ံေနတုန္း
ငါတို႔ေပါ့ … တခ်ိန္တုန္းက ေရႊတိဂံုဘုရားမွာ ဓာတ္ပံု႐ိုက္ခဲ့ဖူးတယ္
ငါတို႔ပံုရိပ္ေတြ ေက်ာက္တိုင္သိတယ္
ေရႊဂံုတိုင္ကို လြမ္းတယ္ …။

ငါတို႔ေပါ့ အေနာက္ေရႊဂံုတိုင္ လမ္းမေပၚမွာ
လမ္းေတြေလွ်ာက္ခဲ့ဖူးတယ္
ငါတို႔ေျခရာေတြ က်န္ေနေသးတယ္
ေသခ်ာတယ္ …
ငါတို႔ေျခရာေတြ ျပန္ေကာက္ဖို႔ ငါတို႔ ျပန္လာမယ္
ေရႊဂံုတိုင္ကို လြမ္းတယ္ …။

အခုေတာ့ တေနရာဆီ္
ရင္ကြဲ ...
ရွင္ကြဲပဲ …

က်ေနာ္တို႔ဟာ သမိုင္းမွာေတာ့ က်ေနာ္တို ့ျဖစ္ခဲ့တယ္
ဇာတ္လိုက္ေတြခ်ည္းပဲ ေျပာၿပီး ေအာ္ေအာ္ရယ္ခဲ့တဲ့ ငါတို႔
လူေတြရဲ႕ အၾကည့္ေအာက္မွာပဲ ရွင္သန္ခဲ့တဲ့ ငါတို ့
လက္ကိုင္ တုတ္ေတြလည္း ျဖစ္ခဲ့ဘူးရဲ႕
လက္ညိႇဳးေထာင္ ေခါင္းညိတ္ေတြလည္း ျဖစ္ခဲ့ဖူးရဲ႕…။

ဒါေပမယ့္ အေမသိတယ္ … ငါတို႔ကို
ေရႊဂံုတိုင္ကို လြမ္းတယ္ …။

ေထာက္လွမ္းေရးေနာက္ကို ၀ုိင္းလိုက္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြၾကားမွာ
အိမ္ေပၚမွာ အိပ္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကို လြမ္းတယ္

၅၉ တိုးစီးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကို လြမ္းတယ္
တာေမြညေတြကို လြမ္းတယ္

အရည္က်ဲက်ဲ မုန္႔တီကို လြမ္းရင္းနဲ႔
သူငယ္ခ်င္းေတြကလြဲရင္
သူစိမ္းကို ဆက္ဆံေရးက်ဲတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကို လြမ္းတယ္

ေဆးေပါ့လိပ္ ႀကိဳက္ၿပီး ကြမ္းမစားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကို လြမ္းတယ္
စကားလံုး အႀကီးႀကီးေတြ ေျပာၿပီး … လူေကာင္ေသးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကို လြမ္းတယ္
တာေမြညေတြကို လြမ္းတယ္
ကိုယ္တိုင္က ခ်စ္တတ္ၿပီး မခ်စ္ရဘူးလို႔ တားဆီးခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းကို လြမ္းတယ္
ေရႊဂံုတိုင္ကို လြမ္းတယ္ …။

တခါတခါ အံ့ၾသတာတခု ရွိဖူးတယ္
ကိုယ့္ကိုယ္တိုင္ သိတဲ့ ကုိယ့္၀န္းက်င္ကို ကာကြယ္ေပးလြန္းတာ တခုပဲ
မထိနဲ႔ ... မထိနဲ႔ ...
တကယ္ဆို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ သိေနခဲ့တာပဲေလ
ေရႊဂံုတိုင္ကိုလြမ္းတယ္ …။

လူတုိင္းကုိ လူေတြလုိ႔ နားလည္တယ္
ေရႊဂံုတိုင္ကို လြမ္းတယ္ …။

အင္း … အုပ္စုထဲမွာ ခြဲထြက္ခဲ့သူေတြရဲ႕ သမိုင္းအေၾကာင္း ေျပာျပမယ္
အင္မတန္ ျပႆနာရွာေသာ … ေကာင္မေလးက အခု သတင္းေထာက္တဲ့၊
အင္မတန္ ႀကီးက်ယ္ေသာ ေကာင္ကေလးက
ကေလးေတြကို စာျပေပးေနရင္းက ဆရာလုပ္တယ္၊
သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ တခ်ိန္က်ရင္ ခြဲရမယ္တဲ့ …
ေကာင္ေလးက ဒုကၡသည္စခန္းမွာ ေနထိုင္ရင္း
ေကာင္မေလးကေတာ့ တရားမ၀င္ ေနထိုင္ရင္း
သူတို႔ ဘာဆက္ျဖစ္ၾကမယ္ မသိဘူးတဲ့ေလ …။

တခါမွ အလုပ္မလုပ္ဖူးတဲ့ ေကာင္ေလးက အန္ဂ်ီအိုမွာ ၀န္ထမ္းတဲ့
ေအအ္ိုင္ဒီအက္စ္ ေ၀ဒနာသည္ေတြ အတြက္တဲ့ေလ
လႈိင္သာယာကို လြမ္းတယ္ …။

ေနာက္တေယာက္ကေတာ့ ေစတနာ့၀န္ထမ္းတဲ့
ေလလိႈင္းေတြမွာ ေလမိုးထန္တတ္တဲ့ ေကာင္ေလးေပါ့၊
ေနာက္တေယာက္ကေတာ့ ယံုၾကည္ခ်က္အတြက္ ေနထိုင္ေနတုန္းတဲ့
ေနာက္တေယာက္ကေတာ့ အေမရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို ေငြယူၿပီး ျဖည့္ဆည္းေပးေနတုန္း
ထမင္းစားပြဲမွာေစာင့္ၿပီး … သားျပန္အလာမွာ သတင္းထူး ေစာင့္ေနတုန္းတဲ့
တြံေတး ဒလကားေစ်းေတြသာ တက္တက္လာတယ္ သူကေတာ့ မေျပာင္းလဲေသးဘူးေလ
တြံေတးကို လြမ္းတယ္ …။

အင္း .. ေနာက္တေယာက္ကေတာ့ ဘုေဘာက္ေျပာေနရင္း က်ဴရွင္ဆရာ ျဖစ္သြားသတဲ့
စကားေျပာရင္းေတာင္ စိတ္မရွည္တတ္တဲ့ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ လူမိုက္ အခုေတာ့ပံုစံက ဆရာလိုပါတဲ့
...........
ဘာျဖစ္ျဖစ္
ဘာႀကီးေတြပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ...
ေသခ်ာတယ္ ...
ေဒါင္းအလံေအာက္မွာပဲ ေတြ႕ခဲ့ၾကတယ္
ငါတို႔ ေဒါင္းအလံေအာက္မွာပဲ ျပန္ဆံုမယ္
ေရႊဂံုတိုင္ကို လြမ္းတယ္ …။

ငါတုို႔ေတြ ႀကိဳက္သည္ ျဖစ္ေစ မႀကဳိက္သည္ ျဖစ္ေစ
တြံေတးသိန္းတန္ သီခ်င္းကိုပဲ ဆုိရေတာ့မေပါ့
ဒါမ ွေမ့ခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနသူေတြကုိ ျပန္သတိရေစမယ္
ေရႊဂံုတိုင္ကို လြမ္းတယ္ …။

က်ေနာ္တို႔ဟာ က်ေနာ္တို႔ျဖစ္တယ္ ဆိုတာေလးပဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္
ငါတုိ႔ဟာ ဘုရားသခင္ေတာင္ မျမင္နုိင္တဲ့ ႀကိဳးနဲ႔ ခ်ည္ေႏွာင္ထားတဲ့ လူငယ္ေတြ ျဖစ္တယ္တဲ့ …။

လာဗ်ာ … ကဗ်ာရြတ္ရေအာင္

ငါတို႔ အတူတူျဖစ္တယ္
ငါတို႔ဟာ တူညီတဲ့ မတူညီမူေတြ ျဖစ္တယ္
ငါတို႔ဟာ မတူညီခဲ့တဲ့ ေနရာေတြကေန တူညီခဲ့တယ္ …။

ဒါဟာ ငါတုိ႔အတြက္ေတာ့ အားေပါ့
ကြဲျပားမႈေတြကုိ ေက်နပ္စြာ လက္ခံရင္းနဲ႔
ငါတို႔ဟာ တူညီမႈေတြၾကားကကို မတူညီမူေတြကို ရွာၾကမယ္
ၿပီးရင္ ျပန္တူညီရမယ္
ဒါ … ငါတို႔ ျဖစ္တည္မႈ ျဖစ္တယ္
ေရႊဂံုတိုင္ကို လြမ္းတယ္ …။

ဘ၀ရဲ႕ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကုိ ျဖတ္သန္း
ငါတုိ႔ခရီးေတြ ၾကမ္းခဲ့ၾကေပမယ့္
ငါတို႔ဟာ ဇတ္လိုက္ေတြ ျဖစ္တယ္
သိပ္ေသခ်ာတာ ေနာက္တခုရွိတယ္
ငါတို႔ဟာ ဘယ္တုန္းကမွ ဇာတ္ရံေတြ မျဖစ္ခဲ့ဘူး …။

မယုိင္မလဲ ခုိင္ျမဲေသာ လက္တုိ႔ျဖင့္ ဆက္ေဖာက္မယ္ သူငယ္ခ်င္း
ငါတို႔ဟာ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းေတြ ျဖစ္နိုင္တယ္၊ ေနာက္လိုက္ေကာင္းေတြလည္း ျဖစ္တယ္
ေသခ်ာတယ္ ငါတို႔ဟာ အေမတူ သားသမီးေတြျဖစ္တယ္
ဒါဟာ သမုိင္းကေပးတဲ့ လက္ေဆာင္
ေရႊဂံုတိုင္ကို လြမ္းတယ္ …။

ငါတို႔ဟာ တေနရာစီ စီးေမ်ာခ်င္ စီးေမ်ာေနမယ္
ေသခ်ာတယ္ ျပန္ကပ္မယ့္ ကမ္းဟာ တခုတည္း ျဖစ္တယ္
ငါတို႔ ျပန္လာမယ္
တန္ဖုိးထားတတ္ေအာင္ ထားၾကရမယ္
ငါတို႔ရဲ႕ အရိပ္ေတြကို ေဆးမသုတ္နဲ႔ မေဖ်ာက္ဖ်က္နဲ႔ ငါတို႔ျပန္လာမယ္
စြန္႔ခြာခဲ့တာ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာတခုပဲ အရင္ေျပာမယ္
ေရႊဂံုတိုင္ကို လြမ္းတယ္ …။

ငါတို႔ ျပန္လာမယ္
ငါတို႔ ကတိေပးတယ္
ငါတို႔ရဲ႕ အေရခြံေတြကို ခြာခဲ့ေပးမယ္
၀ပ္က်င္းေဟာင္းေလးမွာ .. ငါတို႔ရဲ႕ ဥခြံေဟာင္းေတြ ရွိေသးတယ္
ငါတို႔ ျပန္လာမယ္
သိပ္ေသခ်ာတာ တခုထပ္ေျပာမယ္
ငါတို႔ဟာ ငါတို႔ျဖစ္တယ္
ေကာင္းလုိက္တဲ့ ဒီဇင္ဘာညတည ျဖစ္ခဲ့ၿပီ သူငယ္ခ်င္းေရ …

အိုေက … သူငယ္ခ်င္း ...
ျမန္မာျပည္က ေကာင္းကင္နဲ႔ ထိုင္းနိုင္ငံက ေကာင္းကင္
ေသခ်ာတယ္ အခုခ်ိန္ဆို အေရာင္တူေနမွာ ...
၀မ္းနည္းစရာေတာ့ ေတြ႕မယ္
သူငိုခ်င္လို႔ မိုးေတာ့ညိဳ႕ေနမယ္

ၿပီးရင္ ေရာင္နီလာမယ္
ငါတို႔ ျပန္ဆံုမယ္
ေရႊဂံုတိုင္ကို လြမ္းတယ္ …။

အဲဒီအခ်ိန္ကုိ ငါေစာင့္ေနမယ္ သူငယ္ခ်င္း

၂၀၀၈ကို အတူႀကိဳမယ္ .. ေသခ်ာတယ္
လိူင္သာယာရဲ႕ အေ၀းေျပးလမ္းမႀကီး တေနရာမွာ
ေတးသံေတြ အခုထိ ပဲ့တင္သံ ၾကားေနတုန္းပဲတဲ့ ...
ႏွစ္သစ္ကူးေတြဟာ အဲ့တုန္းကလိုပဲ လွေနမယ္ဆိုတာ ယံုၾကည္တဲ့ေန႔ ငါတို ့ျပန္လာမယ္

ေသခ်ာတာေပါ့ ဒီႏွစ္ဟာ ငါတုိ႔ျဖစ္ရမယ္
မ်က္ႏွာသစ္ၿပီး ငါတို ့လက္ဖက္ရည္ ေသာက္ၾကမယ္ ...
ဘာျဖစ္ျဖစ္ .. အခါးေရအိုးေတြကေတာ့ တာ၀န္ေက်ေနဦးမွာပဲ ငါတုိ႔သိတယ္
ငါတို႔ ျပန္လာမယ္
ဟုတ္ၿပီ သူငယ္ခ်င္း
ေသခ်ာတယ္
ငါတို႔ တေန ့ျပန္ဆံုမယ္
ေရႊဂံုတိုင္ကို လြမ္းတယ္ …။ ။

မင္းဆုျမတ္

နယူးရီးယားည ထုိင္းမွာသာတဲ့လ

ေကာင္းကင္ႀကီးကို ၾကည့္ၿပီး ေၾကကြဲေနတာေလ
ဘန္ေကာက္မွာ ေကာင္းကင္ႀကီးကို မီးပန္းေတြနဲ ့ပစ္ေပါက္ၾကေတာ့မယ္
ေကာင္းကင္ႀကီးက ေျပာတယ္
ငါ့ရင္ကို မီးနဲ႔ေပါက္မွ ေပ်ာ္မယ္ဆိုရင္ ေပ်ာ္ပါတဲ့ …။

ေကာင္းကင္ႀကီးက ေျပာတာပါ
ေကာင္းကင္ႀကီးက သူ႔ဘာသာသူ ေနေနတာပါ
ငါ့ရင္ကို မီးနဲ႔ေပါက္မွ ေပ်ာ္မယ္ဆိုရင္ ေပ်ာ္ပါတဲ့
ဘန္ေကာက္ ေကာင္းကင္ႀကီးကို မၾကည့္ရက္ဘူး
မိုးမင္းႀကီးက ေကာင္းကင္ႀကီးကို မၾကည့္ရက္ေပမယ့္
ေဆာင္းနတ္မင္းႀကီးက နွင္းမႈန္ေလးေတြ ျဖန္းေပးပါမယ္တဲ့
နွစ္သိမ့္ပံုမ်ား ေျပာပါတယ္ …။

အလန္႔တၾကား ထေအာ္လိုက္တယ္
‘ဟက္ပီး နယူးရီးယား’တဲ့
ေကာင္းကင္ႀကီးမွာ မီးေတြ ျဖာက်ေနလိုက္တာ
ေနာက္ သူမ်ားက ‘ဟက္ပီး နယူးရီးယား’
ငါက ‘ဖရီးဘားမား’ တဲ့ …။ ။

ေၾကြလြင့္ၾကယ္တစ္ပြင့္

အခုတေလာ ၾကယ္ေတြ သိပ္ေၾကြလြန္းတယ္….
နက္ေမွာင္ေနတဲ့
ေဟာ့ဟိုေကာင္းကင္ၾကီးမွာေပါ့…..
ပိန္းပိတ္ေနတဲ့ၾကားက အလင္းလက္ဆံုးေတာက္ပေနလိုက္ၾကတာ
တစ္ခ်ိဳ ့႕ၾကယ္စင္ေတြ အလင္းဆံုးေတာက္ေလာင္ျပီးမွ ေၾကြက်သြားတယ္…..
အခုတေလာ ၾကယ္ေတြေၾကြလိုက္တာ…………

အခုတေလာ ေေႏြေနကလဲ သိပ္ပူလြန္းတယ္
ပူျပင္းေလာင္က်ြမ္းေနတဲ့
ေဟာ့ဟို ျမန္မာျပည္ဘက္ျခမ္းမွွာေပါ့….
ျမန္မာ့မူျမန္မာ့ေသြး ျမန္မာ့အေရး အျမဲေရွ ့တန္းကပါတ့ဲ
အဲ့ဒီ့မႏလာမွာေလာင္ခဲ့သမ်..မီးထဲမွာ.. ဒီအပူမီးအၾကီးဆံုးပဲ..
က်မ်က္ရည္ေတြဆိုတာလဲ ျငိမ္းလို ့ကိုမနုိင္ဘူးတဲ့…
အခုတေလာ မီးေတြေလာင္လိုက္တာ…

အေမ..
ကြဲလြဲမူေတြသိပ္မ်ားလြန္းတဲ့ ဒီေနရာမွာ တူညီမူကတစ္ခုတည္းရွိတယ္..
အားလံုးရဲ ့တူညီတဲ့နူတ္ဖ်ားကထြက္တဲ့ နာမ္စားက
အားလံုးအတြက္
ငါတို ့အေမ…တဲ့..
အေမ…..ျငိမ္းခ်မ္းတဲ့ဘံုဘ၀မွာေအးခ်မ္းစြာ အနားယူနိင္ပါေစ…..

အေမ့ေရွးစကားနဲ ့လူျဖစ္လာတဲ့
သမီးမဆုမြန္

ခဲြခြာျခင္းနိမိတ္

ေတြ႕ဆုံၿပီးရင္ ကြဲကြာျခင္းဆုိတာ
မျဖစ္မေနရွိလာမွာပါ
ဒါေပမဲ့ အဲဒီနိယာမေတြထဲမွာ
သံေယာဇဥ္ေတြမပါခဲ့ရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲ
အခုေတာ့
အမွတ္တရေတြက ေျခရာအထပ္ထပ္ထင္လုိ႔

အေမွာင္ထဲမွာ
မၾကားရတဲ့လႈိင္းပုတ္သံကုိ နားစြင့္ခဲ့တဲ့ညေတြ
အလဲအကဲြျငင္းခုန္ခဲ့တဲ့ စကားသံေတြ၊ ဇာတ္ေၾကာင္းေတြ
ဟာရီယုိ၊ ဒုိင္ေၾကာင္၊ ကက္ပခ်ီႏုိ အားလုံးက
ငါ့မွတ္ဉာဏ္မွာ ၿပဳိးျပက္လုိ႔

ဒီမွာ စကၠန္႔တုိင္းသတိရေနမယ္ဆုိတာ ညာတာ
ဒါေပမဲ့
လစ္ဟာသြားတဲ့ေနရာကုိျမင္တုိင္း
အၾကင္နာစစ္ရင္ ကုိ ၾကားတုိင္း
မ်က္ရည္မဝုိင္းမိေစဖုိ႔ေျဖေဆး
ငါတုိ႔ကုိ ေပးခဲ့စမ္းပါ
စုကေလး

(ကၽြန္မညီမေလး စုကေလးရဲ႕ ကၽြန္မအတြက္ ေရးေပးတဲ့ ကဗ်ာေလးပါ။
ကၽြန္မတုိ႔ ဇန္နဝါရီရဲ႕ ေအးခ်မ္းတဲ့ေန႕ရက္တစ္ေန႔မွာ ေငြေဆာင္ကမ္းေျခကုိေရာက္ခဲ့ၾကတယ္။
ညတုိင္း အိပ္ဖုိ႔ကုိ မစဥ္းစားျဖစ္ခဲ့ဘဲ ပင္လယ္ျပင္ၾကီးဆီကေန မျမင္ရတဲ့လႈိင္းပုတ္သံကုိ နားစြင့္ခဲ့ရင္း ရင္ပြင့္ခဲ့တဲ့ညေတြနဲ႔ ျပန္ေျပာင္းေျပာျဖစ္ခဲ့တဲ့ အတိတ္ဇာတ္ေၾကာင္းေတြ၊
မယုံႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ရင္းႏွီးခဲ့ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ ကၽြန္မတုိ႕ရဲဲ႕ အကုိေတြရယ္နဲ႔ အၾကင္နာစစ္ရင္ သီခ်င္းကုိ အၿမဲတမ္းလြမ္းဆြတ္ေနမိခဲ့ပါတယ္။

ရန္ကုန္ကုိျပန္ေရာက္ခဲ့တဲ့ေနာက္မွာေတာ့ ကၽြန္မတုိ႔ ဟာရီယို ဆုိတဲ့ ေကာ္ဖီဆုိင္ေလး မွာ ထုိင္ျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။ ေကာ္ဖီခါးခါးကုိ ၾကိတ္မွိတ္ေသာက္ရင္း အျမွဳပ္ေကာ္ဖီလုိ႔ ကက္ပခ်ီႏုိ ေကာ္ဖီကို ေခၚခဲ့ၾကတယ္။ ေနာက္ၿပီး လပ္ကီးဆဲဗင္းလက္ဖက္ရည္ဆုိင္ေလးကုိလည္း လြမ္းမိပါတယ္။

အခုခ်ိန္မွာ ျပန္ရဖုိ႔ မလြယ္ကူတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ ထုိင္ခြင့္ေလးရယ္၊ ေကာ္ဖီဆုိင္က ေဆးခါးၾကီးလုိ႔ နာမည္ေပးထားတဲ့ ကက္ပခ်ီႏုိေကာ္ဖီရယ္၊ M3 ရဲ႕သံစဥ္ညေတြရယ္။ စုိင္းစုိင္းခမ္းလႈိင္ရဲ႕ ေတာေဂၚလီနဲ႔ ဖုတ္လႈိက္ဖုတ္လႈိက္ရယ္ကုိ လြမ္း ဆြတ္ေနမိပါတယ္)