မဆုမြန္ရဲ့ တိုင္းျပည္ေလးကို အခ်ိန္ေပးျပီး လာလည္ခဲ့ၾကတဲ့ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းေတြ အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္တယ္ တလက္စတည္း ကၽြန္မ နုတ္ဆက္ပါတယ္...တစ္ခ်ိန္က်ရင္ေတာ့ ဘေလာ့ခ္ေလးကို ျပန္လာနိုင္မယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္တယ္..ဘေလာ့ခ္မွာ ေရးခဲ့တဲ့ ပို႕စ္ေတြထဲမွာ ဖတ္တဲ့သူေတြ ကို စိတ္အေနွာင့္အယွက္ျဖစ္စရာ အေၾကာင္းအရာေတြမ်ား ပါသြားခဲ့ရင္ တကယ့္ကို အနူးအညြတ္ ေတာင္းပန္တယ္. အားလံုး စိတ္ေရာ ကိုယ္ေရာ ျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစရွင္။
ဒါ့အျပင္ ..မဆုမြန္ ဒီကေန႕ တန္ေဆာင္မုန္း လျပည့္ေက်ာ္သံုးရက္ေန႕မွ စတင္ျပီးလည္း facebook အတြင္း Farm Town, Farm Ville, Yo Ville, Cafe World ေဆာ့ကစားျခင္းမွ ရာသက္ပန္ အနားယူေတာ့မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေဆာ့ေဖာ္ ေဆာ့ဖက္ ၃၁ ဘံုသား ေ၀ေနယ် သတၱ၀ါ အမ်ားကို အသိေပးအပ္ပါတယ္။
နုတ္ဆက္တယ္
လြမ္းမိတဲ့ အိုးပုတ္ ဂ်ိဳးရုပ္နဲ႕ ပလုတ္တုတ္ေလးမ်ား
ဒီေန႕ သြားေဆးခန္းသြားျဖစ္တယ္။ ေရပန္းေလးေတြနဲ႕ပက္ျဖန္းသလို ကိရိယာေလးနဲ႕ ပါးစပ္ကို ထံုေဆးလိုမ်ိဳး မူတ္ေပးေနတဲ့ အတြက္ ပါးစပ္တစ္ခုလံုး ေသြးခ်င္းခ်င္းနီေနတာေတာင္ နာက်င္ျခင္းအလ်င္းမရွိပါဘူး။ မ်က္နွာကို အ၀တ္နဲ႕ ကာစီးထားျပီး သူတို႕ ကၽြန္မသြားေတြကို ထိုးလိုက္ ကေလာ္လိုက္ ျခစ္လိုက္နဲ႕ စိတ္တိုင္းက် စီရင္ေနတဲ့အခ်ိန္ အေမွာင္ထုထဲမွာ စိတ္အေတြးေတြ ပ်ံ႕လြင့္မိတယ္။ ဟိုးငယ္ငယ္တုန္းက ဘ၀ဆီကိုပါ....
ငယ္ငယ္ကဆို သြားနဲ႕ေနျပီဆို လွ်ာေလးနဲ႕ထိုးလိုက္ ကေလာ္လိုက္ နဲ႕လိုက္ ထြက္လာတဲ့ ေသြးေလးေတြကို စုပ္လိုက္နဲ႕ လူပ္တုပ္ လူပ္တုပ္ သြားေလးကို လ်ာေလးနဲ႕စမ္းစမ္းျပီး အရသာခံေနပါတယ္။ က်ိဳးခါနီးျပီဆိုရင္ေတာ့ သြားအေျခရင္းကို အပ္ခ်ည္ၾကိဳးျဖဴေလးနဲ႕ တုပ္ေနွာင္ျပီးတာနဲ႕ အစ္ကိုတစ္ေယာက္ေယာက္က သြားကို ဆတ္ကနဲ ၾကိဳးနဲ႕ ဆြဲနုတ္ပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလဆိုရင္ အေဖက ကိုယ့္သြားေလးကို ကိုင္ျပီး မွန္းစမ္း မွန္းစမ္း ကိုင္ၾကည့္မယ္ဆိုျပီး သြားကို ဆတ္ကနဲ ဆြဲနုတ္လိုက္တယ္ ဆိုရင္ပဲ ပါသြားပါျပီ။ မ်က္စိကိုစံုမွိတ္ အားကနဲ ေအာ္ျပီး မ်က္ရည္ေလးစမ္းစမ္းနဲ႕ ေရနဲ႕ပလုပ္က်င္း လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ သြားတစ္ေခ်ာင္းက ျပဳတ္သြားပါျပီ။ အေပၚသြားဆို ေျမမွာ သြားျမဳတ္ ေအာက္သြားဆို မိုးေပၚပစ္ျပီး ၾကြက္ေလးေရ နင့္သြား ငါ့ေပး ငါ့သြား နင္ယူလို႕ ငယ္သံပါေအာင္ အာေခါင္ျခစ္ေအာ္တာ သတိရပါတယ္။
ကၽြန္မ ငယ္ငယ္ကဆို တစ္မတ္တန္ ရွားမီးသၾကားလံုးၾကီးကို သိပ္ၾကိဳက္ပါတယ္။ ပါးေစာင္မွာ ငံုထားျပီး တျမံဳ႕ျမံဳနဲ႕ အရသာခံရတာကိုက အရသာတစ္မ်ိဳးပါ။ အဲ့တာေၾကာင့္ ကၽြန္မသြားေတြဆို အခ်ိဳၾကိဳက္လြန္းလို႕ သြားပိုးစားျပီး ေရွ႕သြားနွစ္ေခ်ာင္းက ေလ၀င္ေပါက္ေလးလို သြားက်ိဳးျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မန္က်ည္းသီးေစ့ေလးေတြကို ေလွာ္ျပီး စကၠဴကန္ေတာ့ေလးနဲ႕ ငါးျပားဖိုး ဆယ္ျပားဖိုး ေရာင္းတဲ့အခါ ျမံဳ႕ထားျပီးမွ တေတာက္ေတာက္နဲ႕ ကိုက္၀ါးရတာလည္း အရသာတစ္မ်ိဳးပါပဲ။ ေနာက္တစ္မ်ိဳးက ကုကၠိဳလ္ေစ့ေသးေသးေလးေတြကို ေလွာ္စားတာလဲ ၾကိဳက္ပါတယ္။ ေနာက္ ဗာဒံေစ့ကို အေစးအေပခံျပီးကို အုတ္နီခဲနဲ႕ထုျပီး အထဲက အဆံျဖဴျဖဴေလးကို လက္သည္းမဲမဲေလးေတြနဲ႕ ခြာစားရတာဆိုရင္ျဖင့္ ဘယ္အရသာနဲ႕မွ မလဲနိုင္ပါဘူး။
ေနာက္နည္းနည္းပိုက္ဆံရွိရင္ေတာ့ ေရခဲစိမ္ကြမ္းယာကို ၀ယ္စားေလ့ရွိပါတယ္။ ဖရံုယို ဒူးရင္းယို နာနတ္ယိုလို အခ်ိဳေလးေတြ ေျမပဲဆံေလးေတြ အစိမ္းေရာင္ ယိုေလးေတြ ထည့္ျပီး အခ်ိဳယာေပးထားတဲ့ ကြမ္းယာေလးေတြကို ေရခဲစိမ္ထားတာပါ။ ေနာက္ နို႕ဆီဆမ္းထားတဲ့ အစိမ္းတစ္ျခမ္း အနီတစ္ျခမ္း ေရခဲေပါက္စီကိုလည္း အရမ္းၾကိဳက္ပါတယ္။ ဓားလွီးမုန္႕လို႕ေခၚတဲ့ အျဖဴေရာင္နို႕ေအးေခ်ာင္းၾကီးကို လက္တစ္လံုးစာေလးေတြ ျဖတ္ျဖတ္ျပီး သစ္သားတုတ္နဲ႕ထိုးေရာင္းတာ ေနာက္ စက္၀ိုင္းပံုစံ ဒလက္ၾကီးကို တစ္ခါလွည့္ တစ္မတ္ငါးမူးနဲ႕လွည့္ျပီး က်လာတဲ့ နံပတ္စဥ္အတိုင္း ဒါးလီွးေရခဲေခ်ာင္းစားရတာကိုလည္း သတိရပါတယ္။ တစ္ခါ ေဘာလံုးကြင္းလို ကြင္းေလးထဲက ဖန္ေဂၚလီလံုးေလးကို အခုဘိလိယက္ထိုးသလို တုတ္တံေလးနဲ႕ ထိုးလိုက္ျပီး ဖန္ေဂၚလီလံုး ေလး လိမ့္တဲ့ေနရာ တင္တဲ့ သံေခ်ာင္းေလးေတြေပၚက နံပတ္အတိုင္းလည္း ေရခဲေခ်ာင္းကို စားရပါတယ္။ ကၽြန္မငယ္ငယ္ကဆို ရိုးရိုးတန္းတန္း တစ္ခါမွ မုန္႕ကို ၀ယ္မစားပါဘူး။ အဲ့လို ကိုယ္တုိင္ကစားျပီးမွ ရလာတဲ့ နံပတ္အတိုင္း စားရတာကို ပိုသေဘာက်ေလ့ရွိပါတယ္။
ကၽြန္မ ၾကိဳက္တဲ့ မုန္႕တစ္ခုက ဂ်စ္တူးဇီးေတာ္ဖီမုန္႕ အိတ္ထဲမွာ ကာတြန္းစာအုပ္ေသးေသးေလးပါပါတယ္။ ေနာက္ ဆီးသီးအၾကီးၾကီးေတြကို ယိုရႊဲရႊဲထိုးထားတဲ့ စံေရႊျမင့္ ေရႊအိုးဇီးထုပ္ ေနာက္ အ၀ါေရာင္ ထန္းလ်က္ေခ်ာင္းအရွည္ၾကီးေတြ ကိုလည္း အားေပးပါတယ္။ ေနာက္ အုန္းသီးကပ္ေစးနဲကို ဒန္ခြက္ေလးနဲ႕ခ်ေရာင္းျပီး တုတ္ေလးနဲ႕ ရစ္ကာ ပတ္ကာနဲ႕ အေခြလိုက္ေလး အုန္းသီးကပ္ေစးနဲ တုတ္မုန္႕ေလးကိုလဲ ၾကိဳက္ပါတယ္။ ေနာက္ ဂ်ံဳနဲ႕လုပ္ထားတဲ့ ဒုတ္ထုိး အရုပ္မ်ိဳးစံုကိုလည္း အျမဲတမ္း အရုပ္သည္ၾကီးေဘးမွာ ငုတ္တုတ္ထိုင္ျ႔ပီး အားေပးပါတယ္ အစိမ္းေရာင္အနီေရာင္ အျပာေရာင္ ဒီဇိုင္းအစံုလုပ္ထားတဲ့ ၾကက္တူေရြး နဂါး ဖား ၾကက္ဖ စတဲ့အရုပ္ေလးေတြရဲ့ ေအာက္မွာ ပီပီေလးတပ္ေပးထားျပီး အရုပ္အစံုလုပ္ေရာင္းတာပါ။ ကေလးေတြ ၀ိုင္း၀ိုင္းလည္တဲ့ အရုပ္သည္ၾကီးေပါ့။
ကၽြန္မ ကစားစရာေတြထဲမွာ အၾကိဳက္ဆံုးကေတာ့ ဂ်င္ေပါက္တာပါပဲ။ စက္၀ိုင္းၾကီးရဲ့အလည္မွာ ၀င္ဆို႕ ထြက္ဆို႕နဲ႕ ခပ္ျမန္ျမန္ ၾကိဳးကို ရစ္ျပီး ဆို႕ျမန္ျမန္ လု ရတာ၊ ေသေသခ်ာခ်ာ ခၽြန္ထားတဲ့ သံခၽြန္ပါတဲ့ ကိုယ္ဂ်င္လံုးနဲ႕ ၀ိုင္းအလည္မွာ ခ်ေပးထားရတဲ့ ဂ်င္ထိပ္တည့္တည့္ကို ခြပ္ကနဲ ကြဲေအာင္ ပိတ္ေပါက္ရတဲ့ အရသာကို အၾကိဳက္ဆံုးပါ။ ေလးခြေသးေသးေလးေတြနဲ႕ ေလာက္စလံုးလံုးျပီး ေဘးလြယ္အိတ္ထဲ ထည့္ျပီး ရွိသမ် ေျမြ ဖား ကင္းလိပ္ေခ်ာ အိမ္ေျမွာင္ စာကေလး က်ီးကန္း ွရွဥ့္ အကုန္လိုက္ပစ္ရတာလည္း ၾကိဳက္ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕ျခံထဲက အပင္ေတြမွန္သမ် ကၽြန္မ မတက္ဘူးတဲ့ အပင္မရွိပါဘူး။ ဘယ္ေလာက္ တက္ကစားၾကသလဲဆိုရင္ ပင္စည္ေတာင္ ေခ်ာမြတ္ေနပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕ရဲ့ျခံေလးအေၾကာင္း ဒီမွာ ေရးဖူးပါတယ္။
ေနအရမ္းပူရင္ေတာ့ သစ္ပင္အရိပ္ေအာက္မွာ သားေရကြင္းေတြအမ်ားၾကီးကို လက္ေကာက္၀တ္မွာ ၀တ္ထားျပီး ေဂၚလီပစ္ရတာ ရမ္ဘိုရုပ္ေတြ စစ္သားရုပ္ေလးေတြကို ေထာင္ပီး ေခါင္ထိကုန္ ရေအာင္ ေဂၚလီပစ္ေလ့က်င့္တာ.ထမင္းလံုးရယ္ မွန္ကြဲစေတြရယ္နဲ႕ သစ္ပင္ေတြပတ္ပတ္လည္မွာ အပ္ခ်ည္ၾကိဳးကို ခ်ည္ျပီး မွန္စာတိုက္ျပီး စြန္ကို ေကာ့သြားေအာင္ ျဖတ္ရတဲ့အရသာ အဲ့လိုကစားနည္းေတြကို ကၽြန္မ ငယ္ငယ္က အထက္ကို အစ္ကိုသံုးေယာက္နဲ႕ အျပဳိင္ အကုန္ေဆာ့ပါတယ္။ ေနာက္ ၀ါးလံုးနွစ္ေခ်ာင္းရဲ့ အလည္မွာ သစ္သားတန္းေလးခံျပီး ကုလားမ ေျခေထာက္တမ္း အျပိဳင္ ၀ါးလံုးတန္းေပၚ ကုတ္တက္ျပီး လမ္းေလ်ာက္ျပိဳင္တာ သစ္သားဖုေလး ကၽြတ္က်ျပိး ျပဳတ္က်တုန္းကလည္း သြားကၽြတ္ဖူးပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခု ကၽြန္မ အၾကိဳက္ဆံုး ေပါင္ေပါင္ေသနတ္ပါ။ ေပါင္ေပါင္သိးလို႕ေခၚတဲ့ အသီးစိမ္းစိမ္းေလးေတြနဲ႕ ပုေလြပံုစံ၀ါးစိမ္းလံုး အေပါက္ေလးထဲကို အသီးေလး ေတ့ျပီး ထည့္ ေနာက္ တုတ္တံေသးေသးေလးနဲ႕ ဒုတ္ကနဲ ေဆာင့္ထိုးလိုက္ရင္ ေပါင္ကနဲ ျမည္ျပီး မ်က္နွာတည့္တည့္ နဖူးတည့္တည့္ ေနာက္စိတည့္တည့္ မွန္ရင္ မစားသာတာ အမွန္ပါ။ ေနာက္ဆံုး ကၽြန္မတို႕ ကေလးတန္းေလးေတြက ေပါင္ေပါင္ေသနတ္ကိုင္ျပီး အၾကမ္းဖက္လာလို႕ မ်က္စိေတြ သြားေတြအကုန္ ျပဳတ္ကုန္မွာစိုးလို႕ ေက်ာင္းမွာ ေပါင္ေပါင္လက္နတ္ကိုင္ေဆာင္ခြင့္ ပိတ္ပင္လိုက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လြယ္အိတ္ေလးေတြကို ေနာက္ျပန္ပစ္ျပီး ေက်ာပိုးလြယ္ထားတဲ့ ကၽြန္မတို႕ကေတာ့ ေက်ာင္းဆင္းေခါင္းေလာင္းထိုးတာနဲ႕ တရၾကမ္း ေျပးထြက္လာျပီး ေက်ာင္း၀င္းအျပင္ဘက္ေရာက္တာနဲ႕ ေပါင္ေပါင္ေသနတ္တိုက္ပြဲ ဆင္ႏြဲၾကေတာ့တာပါပဲ။
ကၽြန္မအစ္ကိုေတြက ကၽြန္မတို႕ မရမ္းကုန္း ေအာင္မဂၤလာရပ္ကြက္မွာဆိုရင္ ကေလးဗိုလ္ ဆရာေကာင္ေတြျဖစ္ေနေတာ့ ကၽြန္မကလည္း အစ္ကိုေတြနဲ႕ အျပိဳင္ လူမိုက္ပါ။ သရဲအရမ္းေျခာက္တဲ့ ဆိုတဲ့ ဦးေရႊ ဆီးျခံထဲမွာ ကေလးေတြကို အုန္းမူတ္ခြက္ သရဲျပမယ္ အုန္းမူတ္ခြက္ခုန္ခုန္ထလာတာကို တစ္ခါၾကည့္ တစ္မတ္ ငါးမူးနဲ႕ ျပတာ ကၽြန္မက ေငြေကာက္တဲ့သူပါ။ တကယ္ေတာ့ ေမွာက္ထားတဲ့ အုန္းမူတ္ခြက္ထဲမွာ ဖားထည့္ထားတာပါ။ အစ္ကိုေတြက သူတုိ႕သြားေလရာ ကၽြန္မလုိက္တာ သိပ္မၾကိဳက္ပါဘူး။ ကၽြန္မက တစ္ခုခုဆို အမူတြဲတူေပမယ့္ အေမ့ကို အျမဲအတိုင္အေတာထူလို႕ပါ။ တစ္ခါလည္း ျမကန္သာကန္ထဲမွာ သူတို႕ေရကူးတာ ကၽြန္မ အတင္းလိုက္သြားျပီး ကၽြန္မအတြက္ ငွက္ေပ်ာတုံးေလး ခုတ္ေပးထားျပီး သူတုိ႕ေရငုတ္ျပိဳင္ေနတုန္း ကၽြန္မက ဌက္ေပ်ာ္တံုးေပၚကို ခြတက္ျပီး ဂၽြမ္းထိုးတာ ေရနစ္လို႕ ကၽြန္မအစ္ကိုေတြ အကုန္လံုး တုိင္ကပ္ျပီး ေျဗာအတီးခံရကတည္းက အစ္ကိုသံုးေယာက္က တစ္ခုခုဆို ကၽြန္မကို မ်က္စိလွည့္ျပီး ထားထားခဲ့ျပီး ထြက္ေျပးသြားတတ္ၾကပါတယ္။
ကၽြန္မအစ္ကိုေတြက ကစားစရာလုပ္နည္း အကုန္ကၽြမ္းပါတယ္။ ေရာ္ဘာဖိနပ္ဖင္ေပါက္ေနတာေလးေတြကို စက္၀ိုင္းပံုစံ ကားဘီးေလးေတြ ျဖတ္ျဖတ္ျပီး ၀ါးေခ်ာင္းေလးေတြ သစ္သားေခ်ာင္းေလးေတြနဲ႕ ကားပံုစံ လုပ္ပါတယ္။ ၀ါးလံုးရွည္ရွည္ကို ကားလက္ကိုင္လိုလုပ္ျပိး တြန္းျပီး ကားေမာင္းျပိဳင္ၾကတာပါ။ ကၽြန္မတို႕ဆို အျမဲ ကားပံုစံ ျပိဳင္ၾက ေမာင္းၾကနဲ႕ပါ ဒါေပမယ့္ မီးထြန္းပြဲေတြဆို ကေလးေတြ အကုန္ အ၀တ္သစ္အစားသစ္ လွလွပပေလးေတြ၀တ္ျပီး ယံုနားရြက္ေလးေတြ ဆင္နားရြက္ပံုစံၾကယ္ပံုစံ မီးပုန္းေလးေတြ ေရာင္စံု မွန္ၾကည္စကၠဴေလးေတြနဲ႕ လွလွေလးေတြ တြန္းျပီးလည္း အၾကြားျပိဳင္ၾကပါေသးတယ္။ ကၽြန္မကေတာ့ ေျဗာက္အိုးေဖာက္ရတာကိုပိုၾကိဳက္ပါတယ္။ ပိုၾကိဳက္တာကေတာ့ မာက်ဴရိလို႕ေခၚတဲ့ သတၱဳျပားေလးကို မီးရိူ႕ျပီး အလင္းဆံုး ေတာက္ျပီး အတံုးေလး ျပဳတ္က်လာတာနဲ႕ တံေတြးဆြတ္ထားတဲ့ သားေရဖိနပ္ဖင္နဲ႕ ေဖာင္းကနဲ ေကာက္ရိုက္ရတာအခ်ိန္ ျမည္တဲ့ အသံက ေျဗာက္အိုးထက္က်ယ္ပါတယ္။
အရင္ကဆို အစ္ကိုသံုးေယာက္နဲ႕ သမီးဦးကၽြန္မကို အက်ီဆင္တူ၀ယ္ေပးေလ့ရွိလို႕ ကၽြန္မက အျမဲ ေယာက္က်ားေလး အက်ီေလးေတြ ၀တ္ရပါတယ္။ ညီမေလးေမြးလာေတာ့မွကၽြန္မတို႕ ညီအစ္မနွစ္ေယာက္ ဆင္တူ ဂါ၀န္ေလးေတြ ၀တ္ျပီး မိဘနွစ္ပါးရဲ့ လက္ကို ဘယ္ညာဆြဲကိုင္ျပီး ဘုရားပြဲေစ်းတန္းေတြမွာ လိုခ်င္တာမွန္သမ် အကုန္လိုက္ပူဆာရတာ ကေလးအခ်င္းခ်င္းေတြ႕ရင္ ကိုယ့္လက္ထဲက အရုပ္ကိုမသိမသာ ကိုင္ျပျပီး ၾကြားတာ မ်က္ေစာင္းထိုးရတာ. ဘ၀မွာ အဲ့အခ်ိန္ေတြတုန္းကဆို မိဘရဲ့ရင္ခြင္ေအာက္မွာ စားခ်ိန္တန္ စား အိပ္ခ်ိန္တန္ အိမ္ စာခ်ိန္တန္ ကစား ကစားခ်ိန္တန္ ကစား :)ဘာဆိုဘာမွ ပူပင္ေသာက ဗ်ာပါဒေတြဆိုတာ တစ္လံုးတစ္ပါဒမွ မရွိခဲ့တာအမွန္ပါ။ ေနမေကာင္းလို႕ ေဆးခန္းသြားရရင္ ေဆးထိုးအပ္အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ၾကည့္ျပီး အေသးဆံုးအပ္ကေလးနဲ႕ထိုးေပးပါလို႕ ေဒါက္တာကို ေျပာရတာ အေမ့လက္ကို တင္းေနေအာင္ဆုပ္ျပီး ေဆးထိုးခါနီး တင္ပါးကို လွန္လိုက္တာနဲ႕ အသံျပဲနဲ႕ ေဆးခန္းတစ္ခုလံုး ၾကြက္ၾကြက္ညံေအာင္ ေအာ္ငိုတာ အေမ့ကို ေနမေကာင္းတာ အေၾကာင္းျပျပီး ၾကက္စြပ္ျပဳတ္ ေကာ္ဖီ မုန္႕ အမ်ိဳးမ်ိဳး ပူဆာတာ အဲ့တာေတြ အကုန္လံုးဟာ အခုခ်ိန္မွာေတာ့ ျပန္မရနုိင္ေတာ့တဲ့ အခ်ိန္ေတြပါပဲ။
သြားေဆး သြားျခစ္ျပီးျပီ လို႕ ထိုင္းေဒါက္တာမေလးက ေျပာေတာ့ အေဖာ္မပါပဲေဆးခန္းလာရတဲ့ ကုိယ္ ကိုယ့္ဘာသာ ကုတင္ေပၚက အသာထပါတယ္။ ေနာက္ ပစၥည္းတင္တဲ့ ဗန္းေလးေပၚက ပိုက္ဆံအိတ္ကို လွမ္းယူရင္း ဘယ္ေလာက္က်လဲလို႕ ေမးလိုက္ျပီး ပိုက္ဆံရွင္းလုိက္ပါတယ္။ ေနာက္ ေဆးခန္းတံခါးကို တြန္းဖြင့္ျပီး ငါသြားေတြလဲ ၾကိမ္းေနတာ ဘာစားရင္ေကာင္းမလဲလို႕ ငူငူၾကီး ရပ္ျပီး ေတြးမိပါတယ္။ အခုခ်ိန္ အေဖသာရွိရင္ ငါ့ကို အစာမာမာ စားခုိင္းမယ္မထင္ဘူး။ အေမကေရာ ငါ့ကို ဘာမ်ား ခ်က္ေကၽြးမလဲ ဂ်ီက်တဲ့ ဂ်ီးမ်ားတဲ့ ကၽြန္မကို မိသားစုက ဘယ္လိုမ်ား ျပဳစုၾကမလဲလို႕ စိတ္ကူးယဥ္ျပီး ေတြးမိေနတုန္း ေဘးနားကေန ၀ူးကနဲ စက္သံကို အရွိန္ျမင့္ျမင့္နဲ႕ ပြတ္ေမာင္းသြားတဲ့ ထိုင္းဆိုင္ကယ္တက္စီသမားရဲ့ ေဟးကနဲ သတိေပးသလို ေအာ္သြားတဲ့ အသံေၾကာင့္ ကၽြန္မ အလန္႕တၾကား ကားလမ္းေဘးကို ေျပးကပ္လိုက္မိျပီးမွ လက္ရွိ အေနအထားကို သတိျပန္၀င္မိပါေတာ့တယ္။
ငယ္ငယ္ကဆို သြားနဲ႕ေနျပီဆို လွ်ာေလးနဲ႕ထိုးလိုက္ ကေလာ္လိုက္ နဲ႕လိုက္ ထြက္လာတဲ့ ေသြးေလးေတြကို စုပ္လိုက္နဲ႕ လူပ္တုပ္ လူပ္တုပ္ သြားေလးကို လ်ာေလးနဲ႕စမ္းစမ္းျပီး အရသာခံေနပါတယ္။ က်ိဳးခါနီးျပီဆိုရင္ေတာ့ သြားအေျခရင္းကို အပ္ခ်ည္ၾကိဳးျဖဴေလးနဲ႕ တုပ္ေနွာင္ျပီးတာနဲ႕ အစ္ကိုတစ္ေယာက္ေယာက္က သြားကို ဆတ္ကနဲ ၾကိဳးနဲ႕ ဆြဲနုတ္ပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလဆိုရင္ အေဖက ကိုယ့္သြားေလးကို ကိုင္ျပီး မွန္းစမ္း မွန္းစမ္း ကိုင္ၾကည့္မယ္ဆိုျပီး သြားကို ဆတ္ကနဲ ဆြဲနုတ္လိုက္တယ္ ဆိုရင္ပဲ ပါသြားပါျပီ။ မ်က္စိကိုစံုမွိတ္ အားကနဲ ေအာ္ျပီး မ်က္ရည္ေလးစမ္းစမ္းနဲ႕ ေရနဲ႕ပလုပ္က်င္း လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ သြားတစ္ေခ်ာင္းက ျပဳတ္သြားပါျပီ။ အေပၚသြားဆို ေျမမွာ သြားျမဳတ္ ေအာက္သြားဆို မိုးေပၚပစ္ျပီး ၾကြက္ေလးေရ နင့္သြား ငါ့ေပး ငါ့သြား နင္ယူလို႕ ငယ္သံပါေအာင္ အာေခါင္ျခစ္ေအာ္တာ သတိရပါတယ္။
ကၽြန္မ ငယ္ငယ္ကဆို တစ္မတ္တန္ ရွားမီးသၾကားလံုးၾကီးကို သိပ္ၾကိဳက္ပါတယ္။ ပါးေစာင္မွာ ငံုထားျပီး တျမံဳ႕ျမံဳနဲ႕ အရသာခံရတာကိုက အရသာတစ္မ်ိဳးပါ။ အဲ့တာေၾကာင့္ ကၽြန္မသြားေတြဆို အခ်ိဳၾကိဳက္လြန္းလို႕ သြားပိုးစားျပီး ေရွ႕သြားနွစ္ေခ်ာင္းက ေလ၀င္ေပါက္ေလးလို သြားက်ိဳးျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မန္က်ည္းသီးေစ့ေလးေတြကို ေလွာ္ျပီး စကၠဴကန္ေတာ့ေလးနဲ႕ ငါးျပားဖိုး ဆယ္ျပားဖိုး ေရာင္းတဲ့အခါ ျမံဳ႕ထားျပီးမွ တေတာက္ေတာက္နဲ႕ ကိုက္၀ါးရတာလည္း အရသာတစ္မ်ိဳးပါပဲ။ ေနာက္တစ္မ်ိဳးက ကုကၠိဳလ္ေစ့ေသးေသးေလးေတြကို ေလွာ္စားတာလဲ ၾကိဳက္ပါတယ္။ ေနာက္ ဗာဒံေစ့ကို အေစးအေပခံျပီးကို အုတ္နီခဲနဲ႕ထုျပီး အထဲက အဆံျဖဴျဖဴေလးကို လက္သည္းမဲမဲေလးေတြနဲ႕ ခြာစားရတာဆိုရင္ျဖင့္ ဘယ္အရသာနဲ႕မွ မလဲနိုင္ပါဘူး။
ေနာက္နည္းနည္းပိုက္ဆံရွိရင္ေတာ့ ေရခဲစိမ္ကြမ္းယာကို ၀ယ္စားေလ့ရွိပါတယ္။ ဖရံုယို ဒူးရင္းယို နာနတ္ယိုလို အခ်ိဳေလးေတြ ေျမပဲဆံေလးေတြ အစိမ္းေရာင္ ယိုေလးေတြ ထည့္ျပီး အခ်ိဳယာေပးထားတဲ့ ကြမ္းယာေလးေတြကို ေရခဲစိမ္ထားတာပါ။ ေနာက္ နို႕ဆီဆမ္းထားတဲ့ အစိမ္းတစ္ျခမ္း အနီတစ္ျခမ္း ေရခဲေပါက္စီကိုလည္း အရမ္းၾကိဳက္ပါတယ္။ ဓားလွီးမုန္႕လို႕ေခၚတဲ့ အျဖဴေရာင္နို႕ေအးေခ်ာင္းၾကီးကို လက္တစ္လံုးစာေလးေတြ ျဖတ္ျဖတ္ျပီး သစ္သားတုတ္နဲ႕ထိုးေရာင္းတာ ေနာက္ စက္၀ိုင္းပံုစံ ဒလက္ၾကီးကို တစ္ခါလွည့္ တစ္မတ္ငါးမူးနဲ႕လွည့္ျပီး က်လာတဲ့ နံပတ္စဥ္အတိုင္း ဒါးလီွးေရခဲေခ်ာင္းစားရတာကိုလည္း သတိရပါတယ္။ တစ္ခါ ေဘာလံုးကြင္းလို ကြင္းေလးထဲက ဖန္ေဂၚလီလံုးေလးကို အခုဘိလိယက္ထိုးသလို တုတ္တံေလးနဲ႕ ထိုးလိုက္ျပီး ဖန္ေဂၚလီလံုး ေလး လိမ့္တဲ့ေနရာ တင္တဲ့ သံေခ်ာင္းေလးေတြေပၚက နံပတ္အတိုင္းလည္း ေရခဲေခ်ာင္းကို စားရပါတယ္။ ကၽြန္မငယ္ငယ္ကဆို ရိုးရိုးတန္းတန္း တစ္ခါမွ မုန္႕ကို ၀ယ္မစားပါဘူး။ အဲ့လို ကိုယ္တုိင္ကစားျပီးမွ ရလာတဲ့ နံပတ္အတိုင္း စားရတာကို ပိုသေဘာက်ေလ့ရွိပါတယ္။
ကၽြန္မ ၾကိဳက္တဲ့ မုန္႕တစ္ခုက ဂ်စ္တူးဇီးေတာ္ဖီမုန္႕ အိတ္ထဲမွာ ကာတြန္းစာအုပ္ေသးေသးေလးပါပါတယ္။ ေနာက္ ဆီးသီးအၾကီးၾကီးေတြကို ယိုရႊဲရႊဲထိုးထားတဲ့ စံေရႊျမင့္ ေရႊအိုးဇီးထုပ္ ေနာက္ အ၀ါေရာင္ ထန္းလ်က္ေခ်ာင္းအရွည္ၾကီးေတြ ကိုလည္း အားေပးပါတယ္။ ေနာက္ အုန္းသီးကပ္ေစးနဲကို ဒန္ခြက္ေလးနဲ႕ခ်ေရာင္းျပီး တုတ္ေလးနဲ႕ ရစ္ကာ ပတ္ကာနဲ႕ အေခြလိုက္ေလး အုန္းသီးကပ္ေစးနဲ တုတ္မုန္႕ေလးကိုလဲ ၾကိဳက္ပါတယ္။ ေနာက္ ဂ်ံဳနဲ႕လုပ္ထားတဲ့ ဒုတ္ထုိး အရုပ္မ်ိဳးစံုကိုလည္း အျမဲတမ္း အရုပ္သည္ၾကီးေဘးမွာ ငုတ္တုတ္ထိုင္ျ႔ပီး အားေပးပါတယ္ အစိမ္းေရာင္အနီေရာင္ အျပာေရာင္ ဒီဇိုင္းအစံုလုပ္ထားတဲ့ ၾကက္တူေရြး နဂါး ဖား ၾကက္ဖ စတဲ့အရုပ္ေလးေတြရဲ့ ေအာက္မွာ ပီပီေလးတပ္ေပးထားျပီး အရုပ္အစံုလုပ္ေရာင္းတာပါ။ ကေလးေတြ ၀ိုင္း၀ိုင္းလည္တဲ့ အရုပ္သည္ၾကီးေပါ့။
ကၽြန္မ ကစားစရာေတြထဲမွာ အၾကိဳက္ဆံုးကေတာ့ ဂ်င္ေပါက္တာပါပဲ။ စက္၀ိုင္းၾကီးရဲ့အလည္မွာ ၀င္ဆို႕ ထြက္ဆို႕နဲ႕ ခပ္ျမန္ျမန္ ၾကိဳးကို ရစ္ျပီး ဆို႕ျမန္ျမန္ လု ရတာ၊ ေသေသခ်ာခ်ာ ခၽြန္ထားတဲ့ သံခၽြန္ပါတဲ့ ကိုယ္ဂ်င္လံုးနဲ႕ ၀ိုင္းအလည္မွာ ခ်ေပးထားရတဲ့ ဂ်င္ထိပ္တည့္တည့္ကို ခြပ္ကနဲ ကြဲေအာင္ ပိတ္ေပါက္ရတဲ့ အရသာကို အၾကိဳက္ဆံုးပါ။ ေလးခြေသးေသးေလးေတြနဲ႕ ေလာက္စလံုးလံုးျပီး ေဘးလြယ္အိတ္ထဲ ထည့္ျပီး ရွိသမ် ေျမြ ဖား ကင္းလိပ္ေခ်ာ အိမ္ေျမွာင္ စာကေလး က်ီးကန္း ွရွဥ့္ အကုန္လိုက္ပစ္ရတာလည္း ၾကိဳက္ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕ျခံထဲက အပင္ေတြမွန္သမ် ကၽြန္မ မတက္ဘူးတဲ့ အပင္မရွိပါဘူး။ ဘယ္ေလာက္ တက္ကစားၾကသလဲဆိုရင္ ပင္စည္ေတာင္ ေခ်ာမြတ္ေနပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕ရဲ့ျခံေလးအေၾကာင္း ဒီမွာ ေရးဖူးပါတယ္။
ေနအရမ္းပူရင္ေတာ့ သစ္ပင္အရိပ္ေအာက္မွာ သားေရကြင္းေတြအမ်ားၾကီးကို လက္ေကာက္၀တ္မွာ ၀တ္ထားျပီး ေဂၚလီပစ္ရတာ ရမ္ဘိုရုပ္ေတြ စစ္သားရုပ္ေလးေတြကို ေထာင္ပီး ေခါင္ထိကုန္ ရေအာင္ ေဂၚလီပစ္ေလ့က်င့္တာ.ထမင္းလံုးရယ္ မွန္ကြဲစေတြရယ္နဲ႕ သစ္ပင္ေတြပတ္ပတ္လည္မွာ အပ္ခ်ည္ၾကိဳးကို ခ်ည္ျပီး မွန္စာတိုက္ျပီး စြန္ကို ေကာ့သြားေအာင္ ျဖတ္ရတဲ့အရသာ အဲ့လိုကစားနည္းေတြကို ကၽြန္မ ငယ္ငယ္က အထက္ကို အစ္ကိုသံုးေယာက္နဲ႕ အျပဳိင္ အကုန္ေဆာ့ပါတယ္။ ေနာက္ ၀ါးလံုးနွစ္ေခ်ာင္းရဲ့ အလည္မွာ သစ္သားတန္းေလးခံျပီး ကုလားမ ေျခေထာက္တမ္း အျပိဳင္ ၀ါးလံုးတန္းေပၚ ကုတ္တက္ျပီး လမ္းေလ်ာက္ျပိဳင္တာ သစ္သားဖုေလး ကၽြတ္က်ျပိး ျပဳတ္က်တုန္းကလည္း သြားကၽြတ္ဖူးပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခု ကၽြန္မ အၾကိဳက္ဆံုး ေပါင္ေပါင္ေသနတ္ပါ။ ေပါင္ေပါင္သိးလို႕ေခၚတဲ့ အသီးစိမ္းစိမ္းေလးေတြနဲ႕ ပုေလြပံုစံ၀ါးစိမ္းလံုး အေပါက္ေလးထဲကို အသီးေလး ေတ့ျပီး ထည့္ ေနာက္ တုတ္တံေသးေသးေလးနဲ႕ ဒုတ္ကနဲ ေဆာင့္ထိုးလိုက္ရင္ ေပါင္ကနဲ ျမည္ျပီး မ်က္နွာတည့္တည့္ နဖူးတည့္တည့္ ေနာက္စိတည့္တည့္ မွန္ရင္ မစားသာတာ အမွန္ပါ။ ေနာက္ဆံုး ကၽြန္မတို႕ ကေလးတန္းေလးေတြက ေပါင္ေပါင္ေသနတ္ကိုင္ျပီး အၾကမ္းဖက္လာလို႕ မ်က္စိေတြ သြားေတြအကုန္ ျပဳတ္ကုန္မွာစိုးလို႕ ေက်ာင္းမွာ ေပါင္ေပါင္လက္နတ္ကိုင္ေဆာင္ခြင့္ ပိတ္ပင္လိုက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လြယ္အိတ္ေလးေတြကို ေနာက္ျပန္ပစ္ျပီး ေက်ာပိုးလြယ္ထားတဲ့ ကၽြန္မတို႕ကေတာ့ ေက်ာင္းဆင္းေခါင္းေလာင္းထိုးတာနဲ႕ တရၾကမ္း ေျပးထြက္လာျပီး ေက်ာင္း၀င္းအျပင္ဘက္ေရာက္တာနဲ႕ ေပါင္ေပါင္ေသနတ္တိုက္ပြဲ ဆင္ႏြဲၾကေတာ့တာပါပဲ။
ကၽြန္မအစ္ကိုေတြက ကၽြန္မတို႕ မရမ္းကုန္း ေအာင္မဂၤလာရပ္ကြက္မွာဆိုရင္ ကေလးဗိုလ္ ဆရာေကာင္ေတြျဖစ္ေနေတာ့ ကၽြန္မကလည္း အစ္ကိုေတြနဲ႕ အျပိဳင္ လူမိုက္ပါ။ သရဲအရမ္းေျခာက္တဲ့ ဆိုတဲ့ ဦးေရႊ ဆီးျခံထဲမွာ ကေလးေတြကို အုန္းမူတ္ခြက္ သရဲျပမယ္ အုန္းမူတ္ခြက္ခုန္ခုန္ထလာတာကို တစ္ခါၾကည့္ တစ္မတ္ ငါးမူးနဲ႕ ျပတာ ကၽြန္မက ေငြေကာက္တဲ့သူပါ။ တကယ္ေတာ့ ေမွာက္ထားတဲ့ အုန္းမူတ္ခြက္ထဲမွာ ဖားထည့္ထားတာပါ။ အစ္ကိုေတြက သူတုိ႕သြားေလရာ ကၽြန္မလုိက္တာ သိပ္မၾကိဳက္ပါဘူး။ ကၽြန္မက တစ္ခုခုဆို အမူတြဲတူေပမယ့္ အေမ့ကို အျမဲအတိုင္အေတာထူလို႕ပါ။ တစ္ခါလည္း ျမကန္သာကန္ထဲမွာ သူတို႕ေရကူးတာ ကၽြန္မ အတင္းလိုက္သြားျပီး ကၽြန္မအတြက္ ငွက္ေပ်ာတုံးေလး ခုတ္ေပးထားျပီး သူတုိ႕ေရငုတ္ျပိဳင္ေနတုန္း ကၽြန္မက ဌက္ေပ်ာ္တံုးေပၚကို ခြတက္ျပီး ဂၽြမ္းထိုးတာ ေရနစ္လို႕ ကၽြန္မအစ္ကိုေတြ အကုန္လံုး တုိင္ကပ္ျပီး ေျဗာအတီးခံရကတည္းက အစ္ကိုသံုးေယာက္က တစ္ခုခုဆို ကၽြန္မကို မ်က္စိလွည့္ျပီး ထားထားခဲ့ျပီး ထြက္ေျပးသြားတတ္ၾကပါတယ္။
ကၽြန္မအစ္ကိုေတြက ကစားစရာလုပ္နည္း အကုန္ကၽြမ္းပါတယ္။ ေရာ္ဘာဖိနပ္ဖင္ေပါက္ေနတာေလးေတြကို စက္၀ိုင္းပံုစံ ကားဘီးေလးေတြ ျဖတ္ျဖတ္ျပီး ၀ါးေခ်ာင္းေလးေတြ သစ္သားေခ်ာင္းေလးေတြနဲ႕ ကားပံုစံ လုပ္ပါတယ္။ ၀ါးလံုးရွည္ရွည္ကို ကားလက္ကိုင္လိုလုပ္ျပိး တြန္းျပီး ကားေမာင္းျပိဳင္ၾကတာပါ။ ကၽြန္မတို႕ဆို အျမဲ ကားပံုစံ ျပိဳင္ၾက ေမာင္းၾကနဲ႕ပါ ဒါေပမယ့္ မီးထြန္းပြဲေတြဆို ကေလးေတြ အကုန္ အ၀တ္သစ္အစားသစ္ လွလွပပေလးေတြ၀တ္ျပီး ယံုနားရြက္ေလးေတြ ဆင္နားရြက္ပံုစံၾကယ္ပံုစံ မီးပုန္းေလးေတြ ေရာင္စံု မွန္ၾကည္စကၠဴေလးေတြနဲ႕ လွလွေလးေတြ တြန္းျပီးလည္း အၾကြားျပိဳင္ၾကပါေသးတယ္။ ကၽြန္မကေတာ့ ေျဗာက္အိုးေဖာက္ရတာကိုပိုၾကိဳက္ပါတယ္။ ပိုၾကိဳက္တာကေတာ့ မာက်ဴရိလို႕ေခၚတဲ့ သတၱဳျပားေလးကို မီးရိူ႕ျပီး အလင္းဆံုး ေတာက္ျပီး အတံုးေလး ျပဳတ္က်လာတာနဲ႕ တံေတြးဆြတ္ထားတဲ့ သားေရဖိနပ္ဖင္နဲ႕ ေဖာင္းကနဲ ေကာက္ရိုက္ရတာအခ်ိန္ ျမည္တဲ့ အသံက ေျဗာက္အိုးထက္က်ယ္ပါတယ္။
အရင္ကဆို အစ္ကိုသံုးေယာက္နဲ႕ သမီးဦးကၽြန္မကို အက်ီဆင္တူ၀ယ္ေပးေလ့ရွိလို႕ ကၽြန္မက အျမဲ ေယာက္က်ားေလး အက်ီေလးေတြ ၀တ္ရပါတယ္။ ညီမေလးေမြးလာေတာ့မွကၽြန္မတို႕ ညီအစ္မနွစ္ေယာက္ ဆင္တူ ဂါ၀န္ေလးေတြ ၀တ္ျပီး မိဘနွစ္ပါးရဲ့ လက္ကို ဘယ္ညာဆြဲကိုင္ျပီး ဘုရားပြဲေစ်းတန္းေတြမွာ လိုခ်င္တာမွန္သမ် အကုန္လိုက္ပူဆာရတာ ကေလးအခ်င္းခ်င္းေတြ႕ရင္ ကိုယ့္လက္ထဲက အရုပ္ကိုမသိမသာ ကိုင္ျပျပီး ၾကြားတာ မ်က္ေစာင္းထိုးရတာ. ဘ၀မွာ အဲ့အခ်ိန္ေတြတုန္းကဆို မိဘရဲ့ရင္ခြင္ေအာက္မွာ စားခ်ိန္တန္ စား အိပ္ခ်ိန္တန္ အိမ္ စာခ်ိန္တန္ ကစား ကစားခ်ိန္တန္ ကစား :)ဘာဆိုဘာမွ ပူပင္ေသာက ဗ်ာပါဒေတြဆိုတာ တစ္လံုးတစ္ပါဒမွ မရွိခဲ့တာအမွန္ပါ။ ေနမေကာင္းလို႕ ေဆးခန္းသြားရရင္ ေဆးထိုးအပ္အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ၾကည့္ျပီး အေသးဆံုးအပ္ကေလးနဲ႕ထိုးေပးပါလို႕ ေဒါက္တာကို ေျပာရတာ အေမ့လက္ကို တင္းေနေအာင္ဆုပ္ျပီး ေဆးထိုးခါနီး တင္ပါးကို လွန္လိုက္တာနဲ႕ အသံျပဲနဲ႕ ေဆးခန္းတစ္ခုလံုး ၾကြက္ၾကြက္ညံေအာင္ ေအာ္ငိုတာ အေမ့ကို ေနမေကာင္းတာ အေၾကာင္းျပျပီး ၾကက္စြပ္ျပဳတ္ ေကာ္ဖီ မုန္႕ အမ်ိဳးမ်ိဳး ပူဆာတာ အဲ့တာေတြ အကုန္လံုးဟာ အခုခ်ိန္မွာေတာ့ ျပန္မရနုိင္ေတာ့တဲ့ အခ်ိန္ေတြပါပဲ။
သြားေဆး သြားျခစ္ျပီးျပီ လို႕ ထိုင္းေဒါက္တာမေလးက ေျပာေတာ့ အေဖာ္မပါပဲေဆးခန္းလာရတဲ့ ကုိယ္ ကိုယ့္ဘာသာ ကုတင္ေပၚက အသာထပါတယ္။ ေနာက္ ပစၥည္းတင္တဲ့ ဗန္းေလးေပၚက ပိုက္ဆံအိတ္ကို လွမ္းယူရင္း ဘယ္ေလာက္က်လဲလို႕ ေမးလိုက္ျပီး ပိုက္ဆံရွင္းလုိက္ပါတယ္။ ေနာက္ ေဆးခန္းတံခါးကို တြန္းဖြင့္ျပီး ငါသြားေတြလဲ ၾကိမ္းေနတာ ဘာစားရင္ေကာင္းမလဲလို႕ ငူငူၾကီး ရပ္ျပီး ေတြးမိပါတယ္။ အခုခ်ိန္ အေဖသာရွိရင္ ငါ့ကို အစာမာမာ စားခုိင္းမယ္မထင္ဘူး။ အေမကေရာ ငါ့ကို ဘာမ်ား ခ်က္ေကၽြးမလဲ ဂ်ီက်တဲ့ ဂ်ီးမ်ားတဲ့ ကၽြန္မကို မိသားစုက ဘယ္လိုမ်ား ျပဳစုၾကမလဲလို႕ စိတ္ကူးယဥ္ျပီး ေတြးမိေနတုန္း ေဘးနားကေန ၀ူးကနဲ စက္သံကို အရွိန္ျမင့္ျမင့္နဲ႕ ပြတ္ေမာင္းသြားတဲ့ ထိုင္းဆိုင္ကယ္တက္စီသမားရဲ့ ေဟးကနဲ သတိေပးသလို ေအာ္သြားတဲ့ အသံေၾကာင့္ ကၽြန္မ အလန္႕တၾကား ကားလမ္းေဘးကို ေျပးကပ္လိုက္မိျပီးမွ လက္ရွိ အေနအထားကို သတိျပန္၀င္မိပါေတာ့တယ္။
ျဖဴတုတ္ေလးအတြက္ တက္ခ္ပို႕စ္
ညီမငယ္ေလး ျဖဴတုတ္က တက္ခ္ပို႕စ္တစ္ခု ေရးခိုင္းထားတာ ေက်ာင္းစာေမးပြဲရွိေနတာက တစ္ေၾကာင္း ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္ထဲက မထြက္နိုင္ေလာက္ေအာင္ လယ္စိုက္ေနရ ေကာ္ဖီဆိုင္ဖြင့္ရနဲ႕ လက္မလည္ျဖစ္ေနရတာက တစ္ေၾကာင္း အေၾကာင္းေၾကာင္းေတြနဲ႕ ပို႕စ္ေလးက ၾကန္႕ၾကာေနခဲ့တာပါ။ ညီမေလး တက္ခ္တဲ့ပို႕စ္ကေတာ့ နွစ္သက္မိတဲ့ အမ်ိဳးသားမ်ားအေၾကာင္းပါတဲ့။ ျပီးခဲ့တဲ့လကပဲ မဆုမြန္ခ်စ္တဲ့ မဆုမြန္ ခ်စ္သူမ်ား(၁) ၊ မဆုမြန္ခ်စ္သူမ်ား ေနာက္ဆက္တြဲ၊ ဖ်က္ပစ္ခ်င္တဲ့ရက္စြဲမ်ား ဆိုျပီး အပိုင္းလိုက္ တင္ျဖစ္ပါေသးတယ္။ ေနာက္ဆံုးတင္ျဖစ္တာေတာ့ ကၽြန္မရဲ့ ဘ၀လက္တြဲေဖာ္ဆိုတာေပါ့။ မဆုမြန္ အဲ့ဒီ့ပို႕စ္ေလးေတြ တင္ျဖစ္ေတာ့ ဆီေဘာက္စ္မွာ ေကာင္းခ်ီးေပးတဲ့ သူေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႕ ေတြ႕လိုက္ရတယ္။ မဆုမြန္ဆိုတာ ထည့္သမ် လက္ခံတဲ့ စာတိုက္ပံုးနဲ႕တူတယ္လို႕ေတာင္ တံဆိပ္ကပ္သြားပါေသးတယ္။
ညီမေလးျဖဴတုတ္ တပ္ခ္တဲ့ပို႕စ္ေလးကို ျပန္ေကာက္ရရင္ ခ်စ္ခင္နွစ္သက္မိတဲ့ အခ်က္ေလးေတြ ေျပာျပခ်င္တယ္။ ။ မဆုမြန္ ခ်စ္တဲ့ အမ်ိဳးသားအေပၚ နစ္သက္မိမယ့္အခ်က္ေတြကေတာ့ မဆုမြန္ရဲ့ ခ်စ္သူဟာ ကမၻာေလာကၾကီး အတြက္ မဟုတ္ရင္ ေတာင္ ကိုယ့္တုိင္းျပည္နဲ႕ ကိုယ့္လူမ်ိဳးအတြက္ ေကာင္းက်ိဳး ေဆာင္က်ဥ္း ေပးနိုင္မယ့္ နုိင္ငံသားေကာင္း တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။
မိသားစုကို ခ်စ္တဲ့ မိဘနွစ္ပါးကို အရိုအေသ ထားျပီး ေလးစားတန္ဖိုးထားတဲ့ သားေကာင္း တစ္ေယာက္ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ ညီအစ္ကိုေမာင္နွစ္မေတြရဲ့ ေကာင္းက်ိဳးကို ေဆာင္ရြက္ေပးနိုင္တဲ့ ေသြးရင္း တစ္ေယာက္လဲ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ ေဆြမ်ိဳးညာတကာေတြရဲ့ အမ်ိဳးဂုဏ္ကို ျမွင့္တင္ေပးနိုင္မယ့္ သားခ်င္းတစ္ေယာက္လဲ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ ၾကီးသူကိုရိုေသ ရြယ္တူကို ေလးစားျပီး ငယ္သူအေပၚ ဂရုဏာထားျပီး ေစာင့္ေရွာက္ ကာကြယ္တတ္တဲ့ သူလဲ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ ကိုယ့္ရဲ့ ေန႕စဥ္က်င့္ၾကံေနတဲ့ အလုပ္ေတြအေပၚမွာ ကိုယ့္ရဲ့ စိတ္လိပ္ျပာမွာပါ သန္႕ရွင္းစင္ၾကယ္ျပီး ကိုယ့္က်င့္တရား ေကာင္းမြန္တဲ့ အမ်ိဳးေကာင္းသား တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။
မနွစ္သက္မိမယ့္အခ်က္ကေတာ့ ကိုယ့္ခ်စ္တဲ့ သူေတြအေပၚမွာ အျပစ္ပံုခ်မယ့္ စိတ္ဓာတ္တစ္ခု ေတာ့ မရွိေစခ်င္ဘူး။ ဥပမာ သူလုပ္လိုက္ရတဲ့ အျဖစ္အပ်က္တစ္ခုက သူ႕ေၾကာင့္မဟုတ္ပါပဲနဲ႕ တျခားသူအေပၚ ခ်စ္တဲ့စိတ္ တစ္ျခားသူရဲ့ အလုိအတိုင္း လုပ္ေပးလိုက္ရတာပါလို႕ ဆင္ေ၀ွ႕ရန္ေရွာင္ေျပာတတ္တဲ့ ပံုခ်လႊဲခ်တတ္တဲ့ အက်င့္မရွိေစခ်င္ပါဘူး။ သူတို႕ေျပာေလ့ရွိတဲ့ မင္းသာ ငါ့ကို တစ္ခြန္းတည္းေျပာလုိက္ မင္းအတြက္ ငါ မင္းလုပ္ခိုင္းတာမွန္သမ် အကုန္လုပ္မယ္ ဆိုတာမ်ိဳးေပါ့ ခ်စ္သူကို ခ်စ္လို႕ပဲ လုပ္ေပးလိုက္ ရသလိုလုိနဲ႕ ပတ္၀န္းက်င္က အျပစ္တင္လာနိုင္တဲ့ အျဖစ္ေတြမွာ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူေတြကို ကိုယ္တိုင္ကပဲ အမူတြဲေခၚတဲ့ အျပဳအမူမ်ိဳးကို လက္ခံလို႕မရတာ တစ္ခုတည္းပါပဲ။
ဥပမာ မိသားစုကို ကိုယ္တုိင္က အလုပ္အေကၽြးျပဳခ်င္လို႕ လုပ္ေကၽြးေနရတာကို ကိုယ္အေပၚ ၀န္တာၾကီးေနတာ မိသားစုၾကီးကို ထမ္းေနရလို႕ဆိုတာမ်ိဳး ပတ္၀န္းက်င္မွာ သနားစရာျဖစ္ေအာင္လုပ္တာမ်ိဳး ကိုယ္တုိင္က ေရွာင္လႊဲလို႕ရတဲ့ အျဖစ္ေတြေပမယ့္ သူမ်ားကို ထိုးခ်တဲ့ အျဖစ္မ်ိဳး ကိုယ့္မိန္းမ ကိုယ့္ရည္းစားမၾကိဳက္ဘူး သူ႕ကို ေၾကာက္ရတယ္ကြ ဆိုတာကို လူပံုအလည္မွာ ကိုယ့္ခ်စ္တဲ့သူကို သူမ်ား အျမင္ကတ္ေအာင္ လုပ္တာမ်ိဳး ေတြပါ။
ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ အေပၚ မွာပဲျဖစ္ျဖစ္ အမ်ိဳးသားေတြအေပၚမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ လိင္တူေတြေပၚမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္ဘက္ကေန မ်က္၀န္းအၾကည့္နဲ႕ျဖစ္ေစ ႏူတ္ထြက္ စကားအရျဖစ္ေစ ကိုယ္အမူအယာ အားျဖင့္ျဖစ္ေစ chat အားျဖင့္ ျဖစ္ေစ cbox အားျဖင့္ ျဖစ္ေစ အနိုင္က်င့္ နွိပ္ကြပ္ ေစာ္ကား နွိမ့္ခ် တဲ့ ဘယ္လို အျပဳအမူမ်ိဳးကိုမွ ေယာက်္ားေကာင္းပီသတဲ့ စိတ္နဲ႕ နွမခ်င္း ကိုယ္ခ်င္းစာနာ ေထာက္ထားစိတ္ေတြနဲ႕ မျပဳလုပ္ေစခ်င္ပါဘူး။ လူပီသတဲ့စိတ္နဲ႕ ကိုယ္ကိုတိုင္လည္း ဒီလိုမ်ိဳး ျပဳမူက်င့္ၾကံျပီး ကိုယ့္ခ်စ္တဲ့သူအေပၚ ကိုယ့္နွစ္သတ္တဲ့ အမူအက်င့္ေလးေတြကို နားလည္ေအာင္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲနိုင္ေပးမယ့္ ေမတၱာစိတ္ေလးေတြ ေမြးနိုင္ၾကပါေစလို႕ ဆုေတာင္းတယ္ တက္ခ္အတြက္ မဆုမြန္ စိတ္ကူးရသလိုေလး ေရးျဖစ္တာ ညီမေလး ျဖဴတုတ္ ေက်နပ္မယ္ထင္ပါတယ္ရွင္။
ညီမေလးျဖဴတုတ္ တပ္ခ္တဲ့ပို႕စ္ေလးကို ျပန္ေကာက္ရရင္ ခ်စ္ခင္နွစ္သက္မိတဲ့ အခ်က္ေလးေတြ ေျပာျပခ်င္တယ္။ ။ မဆုမြန္ ခ်စ္တဲ့ အမ်ိဳးသားအေပၚ နစ္သက္မိမယ့္အခ်က္ေတြကေတာ့ မဆုမြန္ရဲ့ ခ်စ္သူဟာ ကမၻာေလာကၾကီး အတြက္ မဟုတ္ရင္ ေတာင္ ကိုယ့္တုိင္းျပည္နဲ႕ ကိုယ့္လူမ်ိဳးအတြက္ ေကာင္းက်ိဳး ေဆာင္က်ဥ္း ေပးနိုင္မယ့္ နုိင္ငံသားေကာင္း တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။
မိသားစုကို ခ်စ္တဲ့ မိဘနွစ္ပါးကို အရိုအေသ ထားျပီး ေလးစားတန္ဖိုးထားတဲ့ သားေကာင္း တစ္ေယာက္ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ ညီအစ္ကိုေမာင္နွစ္မေတြရဲ့ ေကာင္းက်ိဳးကို ေဆာင္ရြက္ေပးနိုင္တဲ့ ေသြးရင္း တစ္ေယာက္လဲ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ ေဆြမ်ိဳးညာတကာေတြရဲ့ အမ်ိဳးဂုဏ္ကို ျမွင့္တင္ေပးနိုင္မယ့္ သားခ်င္းတစ္ေယာက္လဲ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ ၾကီးသူကိုရိုေသ ရြယ္တူကို ေလးစားျပီး ငယ္သူအေပၚ ဂရုဏာထားျပီး ေစာင့္ေရွာက္ ကာကြယ္တတ္တဲ့ သူလဲ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ ကိုယ့္ရဲ့ ေန႕စဥ္က်င့္ၾကံေနတဲ့ အလုပ္ေတြအေပၚမွာ ကိုယ့္ရဲ့ စိတ္လိပ္ျပာမွာပါ သန္႕ရွင္းစင္ၾကယ္ျပီး ကိုယ့္က်င့္တရား ေကာင္းမြန္တဲ့ အမ်ိဳးေကာင္းသား တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။
မနွစ္သက္မိမယ့္အခ်က္ကေတာ့ ကိုယ့္ခ်စ္တဲ့ သူေတြအေပၚမွာ အျပစ္ပံုခ်မယ့္ စိတ္ဓာတ္တစ္ခု ေတာ့ မရွိေစခ်င္ဘူး။ ဥပမာ သူလုပ္လိုက္ရတဲ့ အျဖစ္အပ်က္တစ္ခုက သူ႕ေၾကာင့္မဟုတ္ပါပဲနဲ႕ တျခားသူအေပၚ ခ်စ္တဲ့စိတ္ တစ္ျခားသူရဲ့ အလုိအတိုင္း လုပ္ေပးလိုက္ရတာပါလို႕ ဆင္ေ၀ွ႕ရန္ေရွာင္ေျပာတတ္တဲ့ ပံုခ်လႊဲခ်တတ္တဲ့ အက်င့္မရွိေစခ်င္ပါဘူး။ သူတို႕ေျပာေလ့ရွိတဲ့ မင္းသာ ငါ့ကို တစ္ခြန္းတည္းေျပာလုိက္ မင္းအတြက္ ငါ မင္းလုပ္ခိုင္းတာမွန္သမ် အကုန္လုပ္မယ္ ဆိုတာမ်ိဳးေပါ့ ခ်စ္သူကို ခ်စ္လို႕ပဲ လုပ္ေပးလိုက္ ရသလိုလုိနဲ႕ ပတ္၀န္းက်င္က အျပစ္တင္လာနိုင္တဲ့ အျဖစ္ေတြမွာ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူေတြကို ကိုယ္တိုင္ကပဲ အမူတြဲေခၚတဲ့ အျပဳအမူမ်ိဳးကို လက္ခံလို႕မရတာ တစ္ခုတည္းပါပဲ။
ဥပမာ မိသားစုကို ကိုယ္တုိင္က အလုပ္အေကၽြးျပဳခ်င္လို႕ လုပ္ေကၽြးေနရတာကို ကိုယ္အေပၚ ၀န္တာၾကီးေနတာ မိသားစုၾကီးကို ထမ္းေနရလို႕ဆိုတာမ်ိဳး ပတ္၀န္းက်င္မွာ သနားစရာျဖစ္ေအာင္လုပ္တာမ်ိဳး ကိုယ္တုိင္က ေရွာင္လႊဲလို႕ရတဲ့ အျဖစ္ေတြေပမယ့္ သူမ်ားကို ထိုးခ်တဲ့ အျဖစ္မ်ိဳး ကိုယ့္မိန္းမ ကိုယ့္ရည္းစားမၾကိဳက္ဘူး သူ႕ကို ေၾကာက္ရတယ္ကြ ဆိုတာကို လူပံုအလည္မွာ ကိုယ့္ခ်စ္တဲ့သူကို သူမ်ား အျမင္ကတ္ေအာင္ လုပ္တာမ်ိဳး ေတြပါ။
ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ အေပၚ မွာပဲျဖစ္ျဖစ္ အမ်ိဳးသားေတြအေပၚမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ လိင္တူေတြေပၚမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္ဘက္ကေန မ်က္၀န္းအၾကည့္နဲ႕ျဖစ္ေစ ႏူတ္ထြက္ စကားအရျဖစ္ေစ ကိုယ္အမူအယာ အားျဖင့္ျဖစ္ေစ chat အားျဖင့္ ျဖစ္ေစ cbox အားျဖင့္ ျဖစ္ေစ အနိုင္က်င့္ နွိပ္ကြပ္ ေစာ္ကား နွိမ့္ခ် တဲ့ ဘယ္လို အျပဳအမူမ်ိဳးကိုမွ ေယာက်္ားေကာင္းပီသတဲ့ စိတ္နဲ႕ နွမခ်င္း ကိုယ္ခ်င္းစာနာ ေထာက္ထားစိတ္ေတြနဲ႕ မျပဳလုပ္ေစခ်င္ပါဘူး။ လူပီသတဲ့စိတ္နဲ႕ ကိုယ္ကိုတိုင္လည္း ဒီလိုမ်ိဳး ျပဳမူက်င့္ၾကံျပီး ကိုယ့္ခ်စ္တဲ့သူအေပၚ ကိုယ့္နွစ္သတ္တဲ့ အမူအက်င့္ေလးေတြကို နားလည္ေအာင္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲနိုင္ေပးမယ့္ ေမတၱာစိတ္ေလးေတြ ေမြးနိုင္ၾကပါေစလို႕ ဆုေတာင္းတယ္ တက္ခ္အတြက္ မဆုမြန္ စိတ္ကူးရသလိုေလး ေရးျဖစ္တာ ညီမေလး ျဖဴတုတ္ ေက်နပ္မယ္ထင္ပါတယ္ရွင္။
ထိုင္ထ အၾကိမ္တစ္ေထာင္နဲ႕ ငါးေျခာက္တစ္ျပား
အသက္၁၃နွစ္အရြယ္ အလယ္တန္း ေက်ာင္းသူေလးနွစ္ေယာက္ကို သခ်ၤာမတြက္နိုင္လို႕ ဆရာမက ထိုင္ထ အၾကိမ္ တစ္ေထာင္ ဒဏ္ေပးလိုက္တယ္တဲ့.. အဲ့ဒီ့သတင္းေလးကို ဖတ္မိတာ နည္းနည္းေတာ့ ၾကာပါျပီ။ ထိုင္ထ အၾကိမ္ တစ္ေထာင္ ထိုင္ထ အၾကိမ္တစ္ေထာင္ ဘုရား ဘုရား ဘယ္လိုစိတ္မ်ိဳးနဲ႕မ်ား ဒီဒဏ္ကို ဆရာမ ခ်ပါလိမ့္လို႕ ဖတ္ျပီးတဲ့အခ်ိန္ကတည္းက ရင္ထဲ၀င္လာတဲ့ အေတြးေတြက အခုထက္ထိ ေဖ်ာက္ဖ်က္လို႕မရေသးတာအမွန္ပါ။
တနသၤာရီတိုင္း ေကာ့ေသာင္းျမိဳ႕က ေအးရိပ္ျငိမ္ အထက္တန္းေက်ာင္းက အလယ္တန္းျပ သခ်ၤာဆရာမက ခုနွစ္တန္း ေက်ာင္းသူ မဇာလြင္နဲ႕ မဇင္နိုင္ကိုတို႕နွစ္ေယာက္ကို မသင္ရေသးတဲ့ ပုစၦာေတြ တြက္ခိုင္းျပီးေတာ့ မရတဲ့အခါ ထိုင္ထ အၾကိမ္တစ္ေထာင္စီ အျပစ္ဒဏ္ေပးခဲ့ပါတယ္တဲ့။
ကေလးမေလးေတြက ထုိင္ထ လုပ္ေနရတဲ့အခ်ိန္ မဇာလြင္က အၾကိမ္ ၈၀၀ နဲ႕ မဇင္နိုင္က အၾကိမ္ ၂၀၀ေက်ာ ္ျပည့္တဲ့အခ်ိန္ ေက်ာင္းဆင္းေခါင္းေလာင္းထိုးေတာ့ ရပ္နားခဲ့ရတယ္ အရမ္းလဲ ရွက္ရတယ္ ဆရာမက အဲ့လို လုပ္ခုိင္းလို႕ ၀မ္းလဲနည္းတယ္ အခု လမ္းေတာင္ ေကာင္းေကာင္းမေလ်ာက္နိုင္ေတာ့ဘူး လို႕ ေက်ာင္းသူေလး ေတြက ငိုရိူက္ရင္း မိဘေတြကို ျပန္ေျပာခဲ့ပါတယ္။
နွစ္တိုင္း ဆုရခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသူေပမယ့္ အဲ့သခ်ၤာဆရာမဆီမွာ က်ဴရွင္မယူတဲ့အတြက္ စာေတာ္တဲ့ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြကို ေရြးျပီး နွိပ္ကြပ္ခဲ့တာျဖစ္တယ္လို႕လဲ သတင္းထဲမွာ ပါရွိပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ေက်ာင္းသားမိဘေတြက တိုင္ၾကားတဲ့အတြက္ ေက်ာင္းမွာ အထူးအစည္းအေ၀း လုပ္ျပီးေက်ာင္းအုပ္ဆရာၾကီးက အဆိုပါ ဆရာမကို သူငယ္တန္းျပအျဖစ္ ေျပာင္းေရႊ႕ဒဏ္ေပးခဲ့တယ္လို႕ သိရပါတယ္။
အခုလို ဆရာမတစ္ေယာက္ရဲ့ ေက်ာင္းသားေတြအေပၚမွာ ျပဳမူက်င့္ၾကံလိုက္တဲ့ လုပ္ရပ္ကို ေတြးမိျပီး ရင္ထဲမွာ စဥ္းစားစရာေတြ အမ်ားၾကီး ၀င္လာပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕အေပၚ အမ်ိဳးမ်ိဳး အနစ္နာခံ အပင္ပမ္းခံ အဆင္းရဲခံျပီး အနေႏၱာအနႏဂုိဏ္း၀င္ သင္ဆရာ ျမင္ဆရာ ၾကားဆရာေတြ အားလံုး ကို ကၽြန္မ တကယ္ပဲ ဦးညြတ္ ကန္ေတာ့ပါတယ္။ ရိုေသေလးစားပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ငါးေျခာက္ျပားတစ္ခ်ပ္ေတာင္ လံုျခံဳေအာင္ မသိမ္းနုိင္ရင္ မင္းတုိင္း ျပည္ဘယ္လိုအုပ္ခ်ဴပ္မလဲလို႕ ဆိုျပီး ၾကိမ္နဲ႕ေဆာ္တဲ့ ဆရာေတာ္ရဲ့ ေစတနာကိုလည္း အခုခ်ိန္အထိ မွားလား မွန္လားဆိုတာ ကိုယ္ပိုင္အေတြးနဲ႕ ေတြးမိေနတုန္းပါပဲ။
ဒါေပမယ့္ အိမ္မွာ အဆင္မေျပလို႕ ေက်ာင္းေရာက္ရင္ ေက်ာင္းသားေတြကို မဲရိုက္တတ္တဲ့ ဆရာ ဆရာမေတြ. သူတို႕ဆီမွာ က်ဴရွင္မယူလို႕ ေက်ာင္းသားကို အျပစ္ရွာတတ္တဲ့ အထက္ပါ ဆရာမလို ဆရာမ်ိဳးေတြ မိမိကို ကန္ေတာ့လက္ေဆာင္မ်ားမ်ားေပးနိုင္တဲ့ ေက်ာင္းသားအေပၚ မ်က္နွာသာေပး ဆက္ဆံတာမ်ိဳးေတြ. ေျပာရရင္ေတာ့ အမ်ားၾကီးပါပဲ။ ကေလးနဲ႕ အျပစ္နဲ႕မတန္ေအာင္ ရိုက္နွက္ဆံုးမတတ္တဲ့ ဆရာ ဆရာမေတြလဲ ၾကံဳခဲ့ဖူးပါတယ္။ မိဘေတြကိုယ္တုိင္ကလဲ အရိုက္ၾကမ္းတဲ့ ဆရာ ဆရာမကိုမွ ေရြးအပ္နွံတာမ်ိဳးလဲ ရွိပါတယ္။
လက္ေရး၀ိုင္း၀ိုင္းၾကီးၾကီးေတြ ေရးတတ္တဲ့ ကၽြန္မကို နင့္လက္ေရးက လွလိုက္တာလို႕ ေျပာတိုင္း ကၽြန္မ ငယ္ငယ္ကဆို လက္ေရးမလွလို႕၀လံုးမ၀ိုင္းလို႕ လက္ဆစ္ထိပ္ကို ေပတံေစာင္းနဲ႕ေခါက္ခဲ့တဲ့ ဆရာမကို အခုထက္ထိ သတိရတုန္းပါပဲ။ ငယ္ငယ္ကတည္းက ဆရာမက စာမသင္ခ်င္ရင္ ေခါင္းခ်အိပ္ ေခါင္းေထာင္ရင္ စကားေျပာရင္ နံမည္မွတ္လို႕ ေျပာလိုက္တာနဲ႕ ဆရာမအလိုေတာ္ရိ ေမာ္နီတာရဲ့ နံမည္စာရင္းရဲ့ နံပတ္တစ္က ဘယ္လိုမွ ဦးေခါင္းကို မအိပ္ခ်င္ပဲနဲ႕ နွိမ္ျပီး ငံု႕ထားရမွာ မၾကိဳက္တာ စကားမေျပာရပဲ ပါးစပ္ပိတ္ထားရတာကို မလြန္ဆန္နိုင္တာ အရိုက္ခံရရင္ ကိုယ္ပဲ အျမဲေရွ႕ဆံုးက ျဖစ္ခဲ့တာ။
နားထင္စပ္က ဆံစကို ဆြဲနုတ္တာ. ဗိုက္ေခါက္ကို လက္နဲ႕ညွပ္ျပီး အသားနီလန္ေအာင္ ဆြဲစိတ္တာ. မ်က္နွာကို ေဘာဖ်က္နဲ႕ ေကာက္ေပါက္တာ အတန္းေရွ႕ထြက္ျပီး ဂါ၀န္မခိုင္းျပီး တင္ပါးကို အရိူးရာထင္ေအာင္ ရိုက္တာ..အားလံုးဟာ ေက်ာင္းသားေတြအေပၚ ျဖစ္ထြန္းေစခ်င္တဲ့ ေစတနာလဲ ပါမယ္ထင္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ တစ္ခါတစ္ေလ သိပ္ရက္စက္လြန္းတဲ့ ဒဏ္ေတြ ေပးတာမ်ိဳးက်ေတာ့ ရင္ထဲ နာက်င္ရတာအမွန္ပါပဲ။ ကၽြန္မဆို သူငယ္တန္းကတည္းက သူမ်ားကို ခဲတံနဲ႕ ထိုးလို႕ ေက်ာင္းအုပ္ၾကီးရံုးခန္းေရာက္တာ ၁၀တန္းအထိ ေက်ာင္းသားေလးကို ဆံုးမစာလုိက္ေပးလို႕ ၾကိမ္နဲ႕ အတြယ္ခံရ အရိုက္ခံရတုန္းပါပဲ။ေက်ာင္း စာမရလို႕ထက္ ေျပာစကားနားမေထာင္လို႕ ဒူးေခါင္းေအာက္ ဆီးေစ့ထားျပီး းဒူးေထာင္ခိုင္းထားရင္းက လက္နွစ္ဘက္ကို ဆန္႕ကားျပီး ေလယာဥ္ပ်ံ ေမာင္းခိုင္းတာမ်ိဳး ၾကံဳရသလို ကၽြန္မကိုယ္တုိင္က လိုလိုခ်င္ခ်င္ကို ေက်ာင္းစာမရတဲ့သူကို နားရြက္ဆြဲျပီး တစ္ခန္း၀င္ တစ္ခန္းထြက္ လိုက္ျပရတာ ေက်နပ္ခဲ့တာမ်ိဳးလဲ ရွိပါတယ္။ ပိုဆိုးတာက ေက်ာင္းအိမ္သာကို သြားရင္ လူမ်ားလြန္းလို႕ဆိုျပီး တစ္လွည့္စီထြက္ရတဲ့အခါ အျပင္ထြက္တဲ့သ ူျပန္မလာေသးရင္ ဘယ္လိုပဲ လက္ညိဳးေလးေထာင္ျပီး အျပင္ထြက္ခ်င္တယ္လို႕ ေျပာေပမယ့္ ေပးမထြက္လို႕ ဆရာမကို ေၾကာက္ျပီး ဖင္လိမ္ထားတာကေန အတန္းထဲမွာ ေသးေပါက္ခ်ပစ္လိုက္ရတာ မ်ိဳး ေတြ ၾကံဳဖူးပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခုက ကၽြန္မတို႕ အလက (၅) မရမ္းကုန္းေက်ာင္းမွာ မနက္ပိုင္း ေက်ာင္းတက္တဲ့အခ်ိန္ ေက်ာင္းမွာ အဂၤလိပ္ဆရာမက စာသင္ေနတုန္း အျမဲတမ္း ကၽြန္မတို႕ကို စာလုပ္ခိုင္းထားျပီး စားပြဲေပၚမွာ အေၾကာ္အစံုထည့္ထားတဲ့ မုန္႕ဟင္းခါး အျမဲစားပါတယ္။ ဆရာမစားတဲ့ မုန္႕ဟင္းခါးနံ႕ဟာ မနက္ပိုင္း အစာမစားခဲ့နိုင္တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြရဲ့ နွာေခါင္းကို အျမဲတမ္းနွိပ္စက္ပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ ဗိုက္တဂြီဂ ီြျဖစ္ေနတဲ့ သူ႕ကို ေမွ်ာ္ၾကည့္ေနတတ္တဲ့ ကၽြန္မတို႕အားလံုးရဲ့ ေရွ႕မွာ သူအျမဲတမ္း မုန္႕ဟင္းခါးစားပါတယ္။ အဲ့တာကိုေျပာရင္ သိပ္ကေလးဆန္တယ္ အဓိပါယ္မရွိဘူးလို႕ ဆိုနိုင္ေပမယ့္ အဲ့သလို ကေလးေတြရဲ့ေရွ႕မွာ ေက်ာင္းတက္ေနတဲ့အခ်ိန္ အစားတစ္ခုကို ျမိန္ရည္ရွက္ေရ စားတတ္တဲ့ ဆရာမကို ကၽြန္မ စိတ္ထဲ ခါးသီးတာ အဲ့တုန္းကတည္းကပါ။
ေနာက္ ကၽြန္မကိုယ္ေတြ႕အရ အရမ္းစိတ္ဆိုးခဲ့ရတာရွိပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕ ေမာင္အငယ္ဆံုးေလးက ငယ္ငယ္ကတည္းက က်မ္းမာေရး မေကာင္းပဲ အျမဲ ခ်ဴခ်ာပါတယ္။ အိမ္မွာ ရာသီေျပာင္းတိုင္း သူ႕ကို အျမဲတမ္း ဂရုစိုက္ရပါတယ္။ ငယ္ငယ္တုန္းက တစ္ကိုယ္လံုး ေရေႏြးပူေလာင္လို႕ လက္တစ္ျခမ္းက သိပ္မသန္ပါဘူး။ တစ္ေန႕ ေမာင္ေလး ေက်ာင္းကျပန္လာေတာ့ တစ္ကိုယ္လံုး ညစ္ပတ္ ေပတူးျပီး ေခၽြးေတြနဲ႕စိုရႊဲလာပါတယ္။ ေနာက္ သူတစ္ညလံုးဖ်ားပါတယ္။
ကၽြန္မ အလုပ္ကျပန္လာေတာ့ ေမာင္ေလး ေနမေကာင္းဘူးဆိုေတာ့ ဘာျဖစ္လို႕လဲေမးေတာ့ သူတို႕ကို အခ်ိန္ပိုေၾကး ပိုက္ဆံေကာက္တာ ပါမလာလို႕ ခံုေပၚမွာ လက္ေျမွာက္ခိုင္း ထားတဲ့အျပင္မွာမွ ေက်ာင္း၀င္း တစ္ခုလံုးက ျမက္ေတြရွင္းခိုင္းျပီး အမိူက္ေကာက္ရပါတယ္တဲ့။ ေနပူျပီး ေျခေထာက္ေအးေတာ့ သူ အေအးပတ္ျပီး ဖ်ားေတာ့တာပါပဲ။ ကေလးက စည္းကမ္းေဖာက္တာလဲ မဟုတ္ စာေမးပြဲက်တာလည္းမဟုတ္ အခ်ိန္ပိုေၾကး ပါမလာတာ ေနာက္ေန႕ ယူလို႕မရဘူးလား ဘာျဖစ္လုိ႕ ကေလးေတြကို ညွင္းဆဲရသလဲဆိုတာ ေတြးျပီး ကၽြန္မအရမ္းေဒါသျဖစ္လို႕ ေက်ာင္းကို တုိင္ဖို႕စဥ္းစားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေမက ကိုယ္လုပ္လိုက္ရင္ ကိုယ့္ကေလးကို ပိုညိဳးမွာေပါ့ သမီးတဲ့ ကၽြန္မ ဘာမွ မေျပာခ်င္ေလာက္ေအာင္ ေျခကုန္လက္ပမ္း က်သြားမိပါတယ္။
တိုင္းျပည္ရဲ့ အနာဂတ္ဟာ ကၽြန္မတို႕ရဲ့ရင္ေသြးေလးေတြရဲ့ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ တုိးတက္မူေပၚမွာအမ်ားၾကီး မူတည္ပါတယ္တဲ့။ အဲ့ဒီ့ကေလးေတြ ကို ပံုသြင္းတဲ့ ဆရာ ဆရာမေတြရဲ့ ကိုင္တြယ္ဆံုးမမူမွာလည္း အမ်ားၾကီး မူတည္တယ္လို႕ထင္ပါတယ္။ ေစတနာတစ္ခုေၾကာင့္ျဖစ္ေစ စိတ္ေစရာတစ္ခုေၾကာင့္ျဖစ္ေစ သိပ္ ၾကမ္းတမ္းလြန္းတဲ့ ျပစ္ဒဏ္ေတြ ေပးလိုက္တဲ့အခါ ငယ္ရြယ္နုနယ္လြန္းတဲ့ ကေလးေတြရဲ့ စိတ္ခံစားခ်က္မူေတြမွာစိတ္ဒဏ္ရာ အနာတရေတြ မစြန္းထင္မိပါေစနဲ႕ လို႕ပဲ ဆုေတာင္းခ်င္ပါတယ္။
ထိုင္ထအၾကိမ္တစ္ေထာင္သတင္းကို ဒီမွာ ဖတ္လို႕ရပါတယ္။
ၾကြက္ၿမီး၁၀ေခ်ာင္း= ျမန္မာေငြနွစ္ေထာင္
သတင္းေတြ သတင္းေတြ ဖတ္လိုက္ ၾကားလိုက္ ျမင္လုိက္တာနဲ႕ စိတ္ခ်မ္းသာစရာတစ္ကြက္မွ မျမင္ဘူး သတင္းေတြကို ၾကာေတာ့ မဖတ္ခ်င္ မၾကားခ်င္ မျမင္ခ်င္ေတာ့ေလာက္ေအာင္ကို စိတ္ထဲက ခံစားလာရတယ္။ အဲ့ထဲကမွ မေန႕က ထူးထူးဆန္းဆန္း သတင္းေလးတစ္ခုကို ဖတ္မိေတာ့ မျပံဳးပဲ ၀ါးလံုးကြဲရယ္မိပါေတာ့တယ္။ ေနာက္ ၾကံၾကံဖန္ဖန္ ေရႊညဏ္ေတာ္စူးေရာက္တဲ့ ညဏ္ၾကီးရွင္ေတြရဲ့ ဦးေနွာက္ကိုလဲ ေရႊခ်ခ်င္စိတ္ ေပါက္မိပါတယ္။
ၾကြက္ျမီး ၁၀ေခ်ာင္း သို႕မဟုတ္ ဒဏ္ေငြ နွစ္ေထာင္က်ပ္တဲ့ေလ အခုလိုမ်ိဳး စနစ္တက် တိုက္ကြက္ဆင္ျပီး ၾကြက္ အျမစ္ျဖဳတ္ေရး အာဏာပိုင္ေတြရဲ့ ၾကြက္ၿမီး စစ္ဆင္ေရးစီမံခ်က္ကို ရယ္ခ်င္ပက္က်ိျဖစ္စြာ အံ့မခန္း သိလိုက္ရပါတယ္။
နာဂစ္မုန္တိုင္းဒဏ္သင့္ ဧရာဝတီတိုင္း လပြတၱာ႓မိဳ႕ထဲက ေက်းရြာေတြမွာ ၾကြက္ေတြ ေသာင္းက်န္းလို႕ မိုးစပါးေတြ ပ်က္စီးဆံုးရံူးရလို႕ ေတာင္သူဦးၾကီးေတြမွာ စိတ္ေသာကေရာက္ရတဲ့အထဲက ကိုေရႊအာဏာပိုင္ေတြက ၾကြက္နွိမ္နွင္းေရး စီမံခ်က္အျဖစ္နဲ႕ တခမ္းတနား ေၾကာ္ျငာခ်က္ထုတ္လိုက္ပံုက တစ္အိမ္ေထာင္ကို ၾကြက္ျမီး ၁၀ေခ်ာင္း နူန္းနဲ႕ ေက်းရြာ အာဏာပိုင္ေတြဆီကို လာေရာက္အပ္နွံရမယ္လို႕ အမိန္႕ထုတ္လုိက္ပါတယ္။ တကယ္လို႕ ၾကြက္ျမီး၁၀ေခ်ာင္းမအပ္နိုင္ရင္ ဒဏ္ေငြ နွစ္ေထာင္က်ပ္ ေပးေဆာင္ရမယ္လို႕ လပြတၱာ ျပင္စလူ အုတ္တြင္း သရက္ကုန္း သာလိကာကုန္းစတဲ့ ေက်းရြာအုပ္စုေတြမွာ ေဒသခံအာဏာကိုင္ေတြက ခပ္တည္တည္နဲ႕ အမိန္႕ထုတ္လိုက္ပါတယ္။
စပါးစိုက္မရလို႕ စိတ္ပိန္ေနရတဲ့အထဲ အခုလိုမ်ိဳးၾကြက္ျမီးစစ္ဆင္ေရးလုပ္ခိုင္းတာဟာ တကယ္တမ္း ၾကြက္နွိမ္နွင္းေရးအတြက္ မထိေရာက္ဘူးလို႕ ေဒသခံလယ္သမားဦးၾကီးက ေျပာပါတယ္။ လယ္ထဲကို ၾကြက္ေတြက တပ္စိတ္လိုက္ အုံလိုက္ က်င္းလိုက္ လာလာျပီး စပါးေတြကိုဖ်က္ဆီးေနတဲ့အတြက္ လယ္ေတြအၾကီးအက်ယ္ ပ်က္လို႕ လယ္သမားေတြ စိတ္ဆင္းရဲေနၾကပါတယ္။
အခုလိုမ်ိဳး နာဂစ္ေဒသမွာ ၾကြက္ေတြ ေသာင္းက်န္းေနတာဟာ နာဂစ္ျဖစ္တုန္းက လူေသအေလာင္းေတြ ကၽြဲႏြားအေလာင္းေတြ စနစ္တက် ေသေသခ်ာခ်ာ မျမဳတ္နွံနိုင္ခဲ့တဲ့အတြက္ တူးေဖာ္စားေသာက္ရာကေန ရာေထာင္ခ်ီျပီး ၾကြက္မ်ိဳးပြားလာရတယ္ျဖစ္တယ္လို႕လဲ ေျပာပါတယ္။ အခုခ်ိန္အထိလည္း အရိုးက်ေနတဲ့ အရိုးအပိုင္းအစေတြ အ၀တ္စေတြက လယ္ကြင္းေတြထဲမွာ ရွိေနတုန္းပဲျဖစ္ပါတယ္။
ဆိုေတာ့ နာဂစ္ေဒသမွာ ၾကြက္က်လို႕ တျခား ၾကြက္ေၾကာင့္ျဖစ္လာနိုင္တဲ့ ေရာဂါေတြအတြက္ ၾကိဳတင္ေတြးျပီး စိတ္ညစ္ေနၾကရတဲ့အထဲ ၾကြက္ျမီးျဖတ္ခိုင္းေနတဲ့အတြက္ ခေလးလူၾကီး ပါမက်န္ ၾကြက္ဖမ္းဆီးေရးအတြက္ ေထာင္ေခ်ာက္ဆင္ျပီး ၾကြက္ျမီးျဖတ္နိုင္ေရး လယ္ကြက္တြင္း စစ္ဆင္ေရးဆင္းဖို႕ ျပင္ဆင္ေနရတဲ့အတြက္ စပါးျပန္စိုက္နုိင္ဖို႕ မိသားစု စားဖို႕အတြက္ ပိုက္ဆံရွာဖို႕ အခ်ိန္မေပးနိုင္ဘူးျဖစ္ေနပါတယ္ရွင္။
မဆုမြန္ စဥ္းစားတာေတာ့ စီးပြားေရးသမား ဂြင္ဆင္ျပီး ၾကြက္ျမီးဆယ္ေခ်ာင္း ဒဏ္ေငြနွစ္ေထာင္ဆိုေတာ့ ၾကြက္ျမီးတစ္ေခ်ာင္းကိုအနည္းဆံုး တစ္ရာ ငါးဆယ္နူန္းနဲ႕မ်ား လိုက္ေရာင္းေနတဲ့ စီးပြားေရးေစ်းကြက္ ၾကီး နာဂစ္ေဒသမွာ ျဖစ္လာေလမလားလို႕ ေတြးရင္ ညဏ္ၾကီးရွင္ေတြရဲ့ ၾကြက္ျမီးစစ္ဆင္ေရးစီမံခ်က္အတြက္ ရယ္ရမလို ျပံဳးရမလို ျဖစ္မိပါတယ္ရွင္။
သတင္းအျပည့္အစံုကို ဒီမွာ ဖတ္လို႕ရပါတယ္။
စပါးစိုက္မရလို႕ စိတ္ပိန္ေနရတဲ့အထဲ အခုလိုမ်ိဳးၾကြက္ျမီးစစ္ဆင္ေရးလုပ္ခိုင္းတာဟာ တကယ္တမ္း ၾကြက္နွိမ္နွင္းေရးအတြက္ မထိေရာက္ဘူးလို႕ ေဒသခံလယ္သမားဦးၾကီးက ေျပာပါတယ္။ လယ္ထဲကို ၾကြက္ေတြက တပ္စိတ္လိုက္ အုံလိုက္ က်င္းလိုက္ လာလာျပီး စပါးေတြကိုဖ်က္ဆီးေနတဲ့အတြက္ လယ္ေတြအၾကီးအက်ယ္ ပ်က္လို႕ လယ္သမားေတြ စိတ္ဆင္းရဲေနၾကပါတယ္။
အခုလိုမ်ိဳး နာဂစ္ေဒသမွာ ၾကြက္ေတြ ေသာင္းက်န္းေနတာဟာ နာဂစ္ျဖစ္တုန္းက လူေသအေလာင္းေတြ ကၽြဲႏြားအေလာင္းေတြ စနစ္တက် ေသေသခ်ာခ်ာ မျမဳတ္နွံနိုင္ခဲ့တဲ့အတြက္ တူးေဖာ္စားေသာက္ရာကေန ရာေထာင္ခ်ီျပီး ၾကြက္မ်ိဳးပြားလာရတယ္ျဖစ္တယ္လို႕လဲ ေျပာပါတယ္။ အခုခ်ိန္အထိလည္း အရိုးက်ေနတဲ့ အရိုးအပိုင္းအစေတြ အ၀တ္စေတြက လယ္ကြင္းေတြထဲမွာ ရွိေနတုန္းပဲျဖစ္ပါတယ္။
ဆိုေတာ့ နာဂစ္ေဒသမွာ ၾကြက္က်လို႕ တျခား ၾကြက္ေၾကာင့္ျဖစ္လာနိုင္တဲ့ ေရာဂါေတြအတြက္ ၾကိဳတင္ေတြးျပီး စိတ္ညစ္ေနၾကရတဲ့အထဲ ၾကြက္ျမီးျဖတ္ခိုင္းေနတဲ့အတြက္ ခေလးလူၾကီး ပါမက်န္ ၾကြက္ဖမ္းဆီးေရးအတြက္ ေထာင္ေခ်ာက္ဆင္ျပီး ၾကြက္ျမီးျဖတ္နိုင္ေရး လယ္ကြက္တြင္း စစ္ဆင္ေရးဆင္းဖို႕ ျပင္ဆင္ေနရတဲ့အတြက္ စပါးျပန္စိုက္နုိင္ဖို႕ မိသားစု စားဖို႕အတြက္ ပိုက္ဆံရွာဖို႕ အခ်ိန္မေပးနိုင္ဘူးျဖစ္ေနပါတယ္ရွင္။
မဆုမြန္ စဥ္းစားတာေတာ့ စီးပြားေရးသမား ဂြင္ဆင္ျပီး ၾကြက္ျမီးဆယ္ေခ်ာင္း ဒဏ္ေငြနွစ္ေထာင္ဆိုေတာ့ ၾကြက္ျမီးတစ္ေခ်ာင္းကိုအနည္းဆံုး တစ္ရာ ငါးဆယ္နူန္းနဲ႕မ်ား လိုက္ေရာင္းေနတဲ့ စီးပြားေရးေစ်းကြက္ ၾကီး နာဂစ္ေဒသမွာ ျဖစ္လာေလမလားလို႕ ေတြးရင္ ညဏ္ၾကီးရွင္ေတြရဲ့ ၾကြက္ျမီးစစ္ဆင္ေရးစီမံခ်က္အတြက္ ရယ္ရမလို ျပံဳးရမလို ျဖစ္မိပါတယ္ရွင္။
သတင္းအျပည့္အစံုကို ဒီမွာ ဖတ္လို႕ရပါတယ္။
သားေပ်ာက္ရွာရင္း အသက္ေပ်ာက္ရတဲ့ဖခင္
ဒီသတင္းေလးကို ဖတ္ျပီးလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ရင္ထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ထိခိုက္နာက်င္ခံစားလိုက္ရပါတယ္။ အဲ့သတင္းေလးကို ပထမဆံုး ၀ပ္ဆိုဒ္တစ္ခုမွာ ဖတ္မိခ်ိန္တုန္းက လမ္းေလ်ာက္ေနတဲ့ အသက္ငါးဆယ္အရြယ္ လူၾကီးတစ္ေယာက္ကို ရဲက လက္ထိပ္ခတ္ဖို႕ၾကိဳးစားျပီး ရုန္းကန္လို႕ ရိုက္လိုက္တာမွာ မ်က္နွာနဲ႕ ကတၱရာရိုက္မိျပီး ေသဆံုးတယ္လို႕ သိလိုက္တယ္။ စိတ္ထဲမွာေတာ့ ဒီရဲေတြကေတာ့ အာဏာအားကိုးနဲ႕ အျပစ္မဲ့ျပည္သူေတြကို လူလည္ေခါင္ေတာင္မွ ျမင္ျမင္ရာ ရိုက္ခ်င္နွက္ခ်င္စိတ္ျဖစ္ေနတာပဲလို႕ ေတြးျပီး စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတယ္။
ေနာက္သတင္းတစ္ခု ျပည့္ျပည့္စံုစံုတက္လာတဲ့အခါမွ တစ္ဦးတည္းေသာသားျဖစ္သူက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လြတ္ေျမာက္ေရး လက္မွတ္ထိုး ကန္ပိန္းလႈပ္ရွားမိလို႕ ရန္ကုန္တုိင္း ေျမာက္ဥကၠလာပၿမိဳ႕နယ္ရဲစခန္းတြင္ ဖမ္းခံထားရတဲ့ သားေလး အတြက္ သတင္းသြားေမးတဲ့အေဖဦးေက်ာ့ေမာင္ (အသက္ ၅၆ ႏွစ္)..........
သားအတြက္ အပူေသာကေ၀ေနတဲ့ အဲ့ဒီ့ ဖခင္ကို မွ ရဲတပ္သား ပန္းသီးဆိုတဲ့ မ်ိဳးမစစ္ အယုတ္တမာရဲနဲ႕ လက္ကိုင္တုတ္ ရယက ရာအိမ္မႉးေဟာင္း ကိုဝင္းခ်ဳိဆိုသူေတြက ေန႕ခင္းေၾကာင္ေတာင္ ေျမာက္ဥကၠလာပလို လူစည္ကားတဲ့ ျမိဳ႕နယ္ရဲ့ သုမာလာ လမ္းဆံုလမ္းခြမွာ ေအာက္တုိဘာလ ၈ ရက္ေန႔ မြန္းလြဲက ႐ိုက္သတ္လိုက္တာျဖစ္ပါတယ္။
သားျဖစ္သူ ေမာင္သက္ဦးေမာင္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ နုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ အဂၤါေန႔ ဆုေတာင္းပြဲမွာ ပါ၀င္တဲ့သူတစ္ဦးျဖစ္ပါတယ္။
“အေဖက ေခါင္းထဲ ေသြးခဲၿပီး ဆံုးသြားတယ္လုိ႔ ဆရာဝန္က ေျပာပါတယ္။ ေျမာက္ဥကၠလာ ေဆး႐ုံ တင္လုိက္ရတာက ၈ ရက္ေန႔ ည ၁၀ နာရီေလာက္က တင္လုိက္တာ။ ဆရာဝန္က ဦးေႏွာက္နဲ႔ အာ႐ုံေၾကာ ရန္ကုန္ ေဆး႐ုံကို ပုိ႔ရမယ္ ေျပာတယ္။ မပုိ႔ခင္ ၉ ရက္ေန႔ မနက္ ၆ နာရီ ၄၅ မိနစ္မွာ ဆံုးသြားတာပါ”တဲ့...အာဏာပိုင္ေတြရန္မူမွာစိုးလို႕ အမည္မသံုးပါရေစနဲ႕လို႕ သတင္းဌာနေတြကို ေျပာပါတယ္။ ဆိုေတာ့ ကိုယ့္အတြက္နဲ႕ ကိုယ့္ဖခင္တစ္ေယာက္လံုး အသက္ဆံုး ကိုယ္တိုင္လည္းအဖမ္းခ်ဴပ္ခံေနရတဲ့ ေမာင္သက္ဦးေမာင္ရဲ့ရင္ထဲမွာ အခုခ်ိန္ေလာက္ဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္မ်ားနာက်င္ခံစားေနရမလဲဆိုတာ ထပ္တူခံစား၀မ္းနည္းမိပါတယ္။
ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာေတြကို မ်က္ျမင္ျဖစ္ခဲ့သူတစ္ေယာက္က “သုမာလာ လမ္းဆံုနား ေရာက္ေတာ့ ကုိဝင္းခ်ဳိနဲ႔ ရဲက လက္ထိပ္ခတ္လုိက္တယ္။သူက (ဦးေက်ာ့ေမာင္က) ဘာလုိ႔ လက္ထိပ္ခတ္တာလဲလုိ႔ ေျပာေတာ့။ ရဲက အမွတ္တမဲ့ ပါးစပ္ကုိ ထုိးခ်လုိက္ေတာ့ ပစ္လဲသြားတယ္။ ေနာက္ လည္ပင္းကုိ တက္နင္း တယ္။ ဗုိက္ကုိကန္လုိက္ေတာ့ သတိလစ္သြားတယ္။ ဆံပင္ကို ေကာက္ဆြဲၿပီးေတာ့ လႊဲခ်လုိက္ တယ္။ ေခါင္း ကုိ ကတၱရာလမ္းနဲ႔ ေစာင့္႐ုိက္သလုိ ျဖစ္သြားတယ္” တဲ့လို ႕ ေျပာခဲ့တယ္။
ကၽြန္မရင္ထဲမွာ အဲ့တာကို နားေထာင္လိုက္ရတဲ့အခါ သတင္းေတြကို ဖတ္လိုက္ရတဲ့အခါ စိတ္ထဲ ေတာ္ေတာ္ေလးကိုမွ ဖခင္ခ်င္းကိုယ္ခ်င္းစာနာစိတ္ ၀မ္းနည္းစိတ္ေတြနဲ႕ နာက်င္ခံစားမိပါတယ္. စဥ္းစားၾကည့္ၾကပါဦးရွင္ အသက္ငါးဆယ္ေျခာက္နွစ္အရြယ္ လူၾကီးတစ္ေယာက္ကို လူမဆန္တဲ့ ရိုက္နွက္ခ်က္ေတြနဲ႕ မတရားနွိပ္စက္ညွင္းပမ္းတာကို လူေတြက ရပ္ၾကည့္ေနခဲ့ၾကသလား ၀င္မပါရဲလို႕ ရပ္ၾကည့္တယ္ ဆိုရင္လည္း ဒါဟာ မင္းမဲ့ဆန္လြန္းတဲ့ ဥပေဒမဲ့လြန္းတဲ့ မိုက္ရိုင္း ရက္စက္ယုတ္မာ လြန္းတဲ့ ျပရုပ္တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။
ဦးေက်ာ့ေမာင္ဟာ ကိုယ္ပိုင္ကားျဖင့္ ေက်ာင္းကားေျပးဆြဲေနသူျဖစ္ျပီး ကိုယ္ထူကိုယ္ထ လမ္းျပဳျပင္ေရး ေကာ္မတီ ဥကၠဌျဖစ္ေသာ ဦးေက်ာ့ေမာင္ရဲ့ က်န္ရစ္တဲ့ မိသားစုဝင္ေတြကေတာ့ ေျမာက္ဥကၠလာ ရဲစခန္းမွာ လူသတ္မႈျဖင့္ ရဲတပ္သားႏွင့္ ရယကေဟာင္းကို အမႈဖြင့္ထားပါတယ္ဆိုေပမယ့္ ...တရားမဲ့ ေနတဲ့ မင္းမဲ့စရိုက္ေတြ လႊမ္းမိုးေနတဲ့ တုိင္းျပည္မွာ တရားေစာင့္နတ္ ေလာကပါလေစာင့္နတ္ေတြက မ်က္ကြယ္ျပဳထားတာေတြ သိပ္မ်ားလြန္းေနျပီလ္ို႕ထင္ပါတယ္။ ၀ိုင္းရိုက္တဲ့ ကိုဝင္းခ်ဳိကို ေျမာက္ဥကၠလာရဲစခန္းက ဖမ္းဆီးထားေသာ္လည္း ရဲတပ္သား ပန္းသီး ဆိုတဲ့ လူမဆန္တဲ့ ရဲကေတာ့ လြတ္ေျမာက္ေနဆဲ ပဲလို႕သိရတယ္။
ေဆး႐ုံုရွိ ဦးေက်ာ့ေမာင္၏ ႐ုပ္အေလာင္းကို ေသမႈေသခင္း စစ္ေဆးခဲ့ၾကၿပီး ျပီးခဲ့တဲ့ အဂၤါေန႔က ေရေဝးသုသာန္သို႔ ပုိ႔ေဆာင္ သျဂိဳလ္ခဲ့ပါတယ္။ သားျဖစ္တဲ့သူ အသုဘပို႕ေဆာင္ခြင့္ရွိမရွိကိုေတာ့ မသိခဲ့ရပါဘူး။
ၿပီးခဲ့တဲ့၇ ရက္ေန႔က ေျမာက္ဥကၠလာမွ ျမင့္ျမတ္လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ေရွ႕မွာ ေျမာက္ဥကၠလာ အထက္တန္းေက်ာင္းက ၉ တန္း ေက်ာင္းသားေတြ ရန္ျဖစ္တဲ့အထဲ ပါတယ္ဆိုျပီး ေမာင္သက္ဦးေမာင္ကို ရဲစခန္းက ဖမ္းဆီးထားခဲ့တာ့ျဖစ္ပါတယ္။
ကြယ္လြန္သူ ဦးေက်ာ့ေမာင္မွာ ဇနီးသည္၊ သားျဖစ္သူ ကုိသက္ဦးေမာင္ႏွင့္ သမီး ၂ ဦး က်န္ရစ္ခဲ့ ပါတယ္။ သားျဖစ္သူက အခ်ဴပ္မွာ ခင္ပြန္းျဖစ္သူက အသက္ဆံုး က်န္ရစ္တဲ့ သမီးေလးနွစ္ေယာက္ရဲ့ ဗ်ာပါဒေတြနဲ႕အတူ သက္ဦးေမာင္ရဲ့ မိခင္ျဖစ္သူရဲ့ ပူပင္ေသာကေတြ သမီးျဖစ္သူေတြရဲ့ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲမူေတြ သားျဖစ္သူရဲ့ နာက်င္မူေတြအတြက္ ကၽြန္မ စိတ္ထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ေလး မေကာင္းျဖစ္မိပါတယ္။ လုပ္ခဲ့တဲ့သူေတြမွာလည္း လူျဖစ္ေနမွာေတာ့ ဖခင္ရွိမွာအမွန္ပါပဲ။ ကိုယ့္ဖခင္ကိုသာ သူမ်ားက ဒီလို လုပ္သြားခဲ့တယ္ဆိုရင္ ဆိုတဲ့ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားေလးသာ ရွိခဲ့ရင္ ဒီလို ယုတ္မာရက္မလားလို႕ ေတြးမိပါတယ္။
ဒီလိုမ်ိဳး တတုိင္းျပည္လံုးက ျပည္သူျပည္သားေတြရဲ့ မိသားစုေတြရဲ့ ေသာကအပူလိူင္းေတြေအာက္မွာ အျပံဳးမပ်က္ေနရဲတဲ့ အာဏာကိုင္ေတြရဲ့ မိသားစုေတြအခုလိုမ်ိဳး အပူမီးေတြ တစ္ခ်ိန္မွာ အတုန္႕အလွည့္ဆိုတာ ရွိလာတဲ့အခါ အခုခ်ိန္လိုပဲ အျပံဳးမပ်က္ေနနုိင္ပါေစ လို႕ ဆုေတာင္းပါရဲ့။
ေနာက္သတင္းတစ္ခု ျပည့္ျပည့္စံုစံုတက္လာတဲ့အခါမွ တစ္ဦးတည္းေသာသားျဖစ္သူက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လြတ္ေျမာက္ေရး လက္မွတ္ထိုး ကန္ပိန္းလႈပ္ရွားမိလို႕ ရန္ကုန္တုိင္း ေျမာက္ဥကၠလာပၿမိဳ႕နယ္ရဲစခန္းတြင္ ဖမ္းခံထားရတဲ့ သားေလး အတြက္ သတင္းသြားေမးတဲ့အေဖဦးေက်ာ့ေမာင္ (အသက္ ၅၆ ႏွစ္)..........
သားအတြက္ အပူေသာကေ၀ေနတဲ့ အဲ့ဒီ့ ဖခင္ကို မွ ရဲတပ္သား ပန္းသီးဆိုတဲ့ မ်ိဳးမစစ္ အယုတ္တမာရဲနဲ႕ လက္ကိုင္တုတ္ ရယက ရာအိမ္မႉးေဟာင္း ကိုဝင္းခ်ဳိဆိုသူေတြက ေန႕ခင္းေၾကာင္ေတာင္ ေျမာက္ဥကၠလာပလို လူစည္ကားတဲ့ ျမိဳ႕နယ္ရဲ့ သုမာလာ လမ္းဆံုလမ္းခြမွာ ေအာက္တုိဘာလ ၈ ရက္ေန႔ မြန္းလြဲက ႐ိုက္သတ္လိုက္တာျဖစ္ပါတယ္။
သားျဖစ္သူ ေမာင္သက္ဦးေမာင္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ နုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ အဂၤါေန႔ ဆုေတာင္းပြဲမွာ ပါ၀င္တဲ့သူတစ္ဦးျဖစ္ပါတယ္။
“အေဖက ေခါင္းထဲ ေသြးခဲၿပီး ဆံုးသြားတယ္လုိ႔ ဆရာဝန္က ေျပာပါတယ္။ ေျမာက္ဥကၠလာ ေဆး႐ုံ တင္လုိက္ရတာက ၈ ရက္ေန႔ ည ၁၀ နာရီေလာက္က တင္လုိက္တာ။ ဆရာဝန္က ဦးေႏွာက္နဲ႔ အာ႐ုံေၾကာ ရန္ကုန္ ေဆး႐ုံကို ပုိ႔ရမယ္ ေျပာတယ္။ မပုိ႔ခင္ ၉ ရက္ေန႔ မနက္ ၆ နာရီ ၄၅ မိနစ္မွာ ဆံုးသြားတာပါ”တဲ့...အာဏာပိုင္ေတြရန္မူမွာစိုးလို႕ အမည္မသံုးပါရေစနဲ႕လို႕ သတင္းဌာနေတြကို ေျပာပါတယ္။ ဆိုေတာ့ ကိုယ့္အတြက္နဲ႕ ကိုယ့္ဖခင္တစ္ေယာက္လံုး အသက္ဆံုး ကိုယ္တိုင္လည္းအဖမ္းခ်ဴပ္ခံေနရတဲ့ ေမာင္သက္ဦးေမာင္ရဲ့ရင္ထဲမွာ အခုခ်ိန္ေလာက္ဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္မ်ားနာက်င္ခံစားေနရမလဲဆိုတာ ထပ္တူခံစား၀မ္းနည္းမိပါတယ္။
ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာေတြကို မ်က္ျမင္ျဖစ္ခဲ့သူတစ္ေယာက္က “သုမာလာ လမ္းဆံုနား ေရာက္ေတာ့ ကုိဝင္းခ်ဳိနဲ႔ ရဲက လက္ထိပ္ခတ္လုိက္တယ္။သူက (ဦးေက်ာ့ေမာင္က) ဘာလုိ႔ လက္ထိပ္ခတ္တာလဲလုိ႔ ေျပာေတာ့။ ရဲက အမွတ္တမဲ့ ပါးစပ္ကုိ ထုိးခ်လုိက္ေတာ့ ပစ္လဲသြားတယ္။ ေနာက္ လည္ပင္းကုိ တက္နင္း တယ္။ ဗုိက္ကုိကန္လုိက္ေတာ့ သတိလစ္သြားတယ္။ ဆံပင္ကို ေကာက္ဆြဲၿပီးေတာ့ လႊဲခ်လုိက္ တယ္။ ေခါင္း ကုိ ကတၱရာလမ္းနဲ႔ ေစာင့္႐ုိက္သလုိ ျဖစ္သြားတယ္” တဲ့လို ႕ ေျပာခဲ့တယ္။
ကၽြန္မရင္ထဲမွာ အဲ့တာကို နားေထာင္လိုက္ရတဲ့အခါ သတင္းေတြကို ဖတ္လိုက္ရတဲ့အခါ စိတ္ထဲ ေတာ္ေတာ္ေလးကိုမွ ဖခင္ခ်င္းကိုယ္ခ်င္းစာနာစိတ္ ၀မ္းနည္းစိတ္ေတြနဲ႕ နာက်င္ခံစားမိပါတယ္. စဥ္းစားၾကည့္ၾကပါဦးရွင္ အသက္ငါးဆယ္ေျခာက္နွစ္အရြယ္ လူၾကီးတစ္ေယာက္ကို လူမဆန္တဲ့ ရိုက္နွက္ခ်က္ေတြနဲ႕ မတရားနွိပ္စက္ညွင္းပမ္းတာကို လူေတြက ရပ္ၾကည့္ေနခဲ့ၾကသလား ၀င္မပါရဲလို႕ ရပ္ၾကည့္တယ္ ဆိုရင္လည္း ဒါဟာ မင္းမဲ့ဆန္လြန္းတဲ့ ဥပေဒမဲ့လြန္းတဲ့ မိုက္ရိုင္း ရက္စက္ယုတ္မာ လြန္းတဲ့ ျပရုပ္တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။
ဦးေက်ာ့ေမာင္ဟာ ကိုယ္ပိုင္ကားျဖင့္ ေက်ာင္းကားေျပးဆြဲေနသူျဖစ္ျပီး ကိုယ္ထူကိုယ္ထ လမ္းျပဳျပင္ေရး ေကာ္မတီ ဥကၠဌျဖစ္ေသာ ဦးေက်ာ့ေမာင္ရဲ့ က်န္ရစ္တဲ့ မိသားစုဝင္ေတြကေတာ့ ေျမာက္ဥကၠလာ ရဲစခန္းမွာ လူသတ္မႈျဖင့္ ရဲတပ္သားႏွင့္ ရယကေဟာင္းကို အမႈဖြင့္ထားပါတယ္ဆိုေပမယ့္ ...တရားမဲ့ ေနတဲ့ မင္းမဲ့စရိုက္ေတြ လႊမ္းမိုးေနတဲ့ တုိင္းျပည္မွာ တရားေစာင့္နတ္ ေလာကပါလေစာင့္နတ္ေတြက မ်က္ကြယ္ျပဳထားတာေတြ သိပ္မ်ားလြန္းေနျပီလ္ို႕ထင္ပါတယ္။ ၀ိုင္းရိုက္တဲ့ ကိုဝင္းခ်ဳိကို ေျမာက္ဥကၠလာရဲစခန္းက ဖမ္းဆီးထားေသာ္လည္း ရဲတပ္သား ပန္းသီး ဆိုတဲ့ လူမဆန္တဲ့ ရဲကေတာ့ လြတ္ေျမာက္ေနဆဲ ပဲလို႕သိရတယ္။
ေဆး႐ုံုရွိ ဦးေက်ာ့ေမာင္၏ ႐ုပ္အေလာင္းကို ေသမႈေသခင္း စစ္ေဆးခဲ့ၾကၿပီး ျပီးခဲ့တဲ့ အဂၤါေန႔က ေရေဝးသုသာန္သို႔ ပုိ႔ေဆာင္ သျဂိဳလ္ခဲ့ပါတယ္။ သားျဖစ္တဲ့သူ အသုဘပို႕ေဆာင္ခြင့္ရွိမရွိကိုေတာ့ မသိခဲ့ရပါဘူး။
ၿပီးခဲ့တဲ့၇ ရက္ေန႔က ေျမာက္ဥကၠလာမွ ျမင့္ျမတ္လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ေရွ႕မွာ ေျမာက္ဥကၠလာ အထက္တန္းေက်ာင္းက ၉ တန္း ေက်ာင္းသားေတြ ရန္ျဖစ္တဲ့အထဲ ပါတယ္ဆိုျပီး ေမာင္သက္ဦးေမာင္ကို ရဲစခန္းက ဖမ္းဆီးထားခဲ့တာ့ျဖစ္ပါတယ္။
ကြယ္လြန္သူ ဦးေက်ာ့ေမာင္မွာ ဇနီးသည္၊ သားျဖစ္သူ ကုိသက္ဦးေမာင္ႏွင့္ သမီး ၂ ဦး က်န္ရစ္ခဲ့ ပါတယ္။ သားျဖစ္သူက အခ်ဴပ္မွာ ခင္ပြန္းျဖစ္သူက အသက္ဆံုး က်န္ရစ္တဲ့ သမီးေလးနွစ္ေယာက္ရဲ့ ဗ်ာပါဒေတြနဲ႕အတူ သက္ဦးေမာင္ရဲ့ မိခင္ျဖစ္သူရဲ့ ပူပင္ေသာကေတြ သမီးျဖစ္သူေတြရဲ့ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲမူေတြ သားျဖစ္သူရဲ့ နာက်င္မူေတြအတြက္ ကၽြန္မ စိတ္ထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ေလး မေကာင္းျဖစ္မိပါတယ္။ လုပ္ခဲ့တဲ့သူေတြမွာလည္း လူျဖစ္ေနမွာေတာ့ ဖခင္ရွိမွာအမွန္ပါပဲ။ ကိုယ့္ဖခင္ကိုသာ သူမ်ားက ဒီလို လုပ္သြားခဲ့တယ္ဆိုရင္ ဆိုတဲ့ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားေလးသာ ရွိခဲ့ရင္ ဒီလို ယုတ္မာရက္မလားလို႕ ေတြးမိပါတယ္။
ဒီလိုမ်ိဳး တတုိင္းျပည္လံုးက ျပည္သူျပည္သားေတြရဲ့ မိသားစုေတြရဲ့ ေသာကအပူလိူင္းေတြေအာက္မွာ အျပံဳးမပ်က္ေနရဲတဲ့ အာဏာကိုင္ေတြရဲ့ မိသားစုေတြအခုလိုမ်ိဳး အပူမီးေတြ တစ္ခ်ိန္မွာ အတုန္႕အလွည့္ဆိုတာ ရွိလာတဲ့အခါ အခုခ်ိန္လိုပဲ အျပံဳးမပ်က္ေနနုိင္ပါေစ လို႕ ဆုေတာင္းပါရဲ့။
ဒဏ္ရာ မွတ္တမ္းအပိုင္းအစမ်ား
ေဘာင္းဘီအိတ္နွစ္ဘက္ထဲ လက္ထည့္ မ်က္နွာေလးတစ္ျခမ္း ခပ္ေမာ့ေမာ့ထားျပီး ခပ္မတ္မတ္ပံုစံေလးနဲ႕ ေစ်းဆိုင္တန္းေတြကို ေငးရင္း ေအးေအးလူလူ ေလ်ွာက္လာတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေလး။ သူ႕မ်က္နွာေလးက တဆိတ္ေတာ့ အရမ္းတည္လြန္းတယ္။ ဘီးကုတ္နဲ႕လွန္တင္ထားတဲ့ ေတာ္ေတာ္ေလး က်ယ္ျပန္႕တဲ့ နဖူးျပင္က ထင္းထင္းေလး။ လည္တိုင္ေက်ာ့ေက်ာ့ေလးနဲ႕ လိုက္ဖက္လြန္းတဲ့ မ်က္နွာခပ္ရွင္းရွင္းေလး။ ရုတ္တရက္ မွင္သက္ ေငးေမာမိခ်ိန္မွာပဲ ျဖတ္ကနဲ ေရာက္လာတဲ့ အၾကည့္စူးစူးေလးေၾကာင့္ ကိုယ္ မ်က္နွာလႊဲရင္း ကမန္းကတမ္း ေကာ္ဖီခြက္ကို ေသာက္လိုက္တယ္။ မိန္းကေလးတန္မယ့္ မ်က္မွန္ေအာက္က ခပ္စုိက္စိုက္ ၾကည့္လာတဲ့ သူမရဲ့ အၾကည့္က စူးရဲလြန္းတာေတာ့ အမွန္ပင္။
ခ်က္ျခင္းဆိုသလို သူမ မ်က္နွာကို လႊဲျပီး ကိုယ္ေရွ႕က ျဖတ္ေလ်ာက္သြားခ်ိန္မွာေတာ့ သာမာန္ မိန္းကေလးေတြ ထက္ ျမင့္မားတဲ့အရပ္ကို သတိထားမိလိုက္ပါတယ္။ ကိုယ္ပိုက္ဆံရွင္းျပီး သူမ ေနာက္ ကေန မသိမသာ လိုက္လာမိတယ္။ ဘာေၾကာင့္ သူမေနာက္ကို လိုက္လာမိသလဲဆိုတာေတာ့ စဥ္းစားခ်ိန္ မရလိုက္ပါဘူး။ ဖိနပ္ဆိုင္ေရွ႕မွာ သူမရပ္ေနပါတယ္။ ဒီဇုိင္းဆန္းဆန္းနဲ႕ လွပေသသပ္လြန္းတဲ့ အားကစား ဖိနပ္ခံုျမင့္ျမင့္ေလးေတြရဲ့ ဦးထိပ္ကို သူမရဲ့ လက္ညိဳးေလးနဲ႕ ထိတို႕ရင္း သူမရဲ့မ်က္နွာမွာ ျပံဳးေယာင္သန္း လာတာကို ေတြ႕လိုက္ရခ်ိန္ မွာေတာ့ ကိုယ့္နွလံုးသားတစ္ခုလံုး ရုတ္တရက္ ေအးစက္သြားျပီး ထူးဆန္းစြာနဲ႕ ရင္ေတြ တဒိပ္ဒိပ္ ခုန္လာတာကို သတိထား မိလိုက္ပါတယ္။
ေနာက္ ဖုန္းေခၚသံေလးျမည္လာတဲ့အခ်ိန္ သူမရဲ့ ေဘာင္းဘီအိတ္ထဲက ဖုန္းအျဖဴေလးကိုထုတ္ကိုင္ျပီး စကားေျပာ လုိက္ခ်ိန္မွာေတာ့ ကိုယ့္ရင္ထဲမွာ အရမ္းေပ်ာ္ရႊင္သြားမိပါတယ္။ သူက ျမန္မာမေလး တစ္ေယာက္ပါပဲ။ ဖုန္းေလးကို နားနားကပ္ျပီး ေျပာေနတဲ့အခ်ိန္ သူမရဲ့မ်က္နွာေလးက ရယ္ေမာေနတဲ့ အသြင္ေလးကို ျမင္ရေတာ့ ကိုယ္ စိတ္ထဲ ေတာ္ေတာ္ေလး ရင္ခုန္လူပ္ရွားမိေနပါျပီ။ သူမေရွ႕ကေန ျဖတ္ေက်ာ္ တက္ရင္း ကိုယ္ေခါင္းကုတ္လိုက္ပါတယ္။ ေဘးဘီ၀ဲယာကို ၾကည့္ရင္း အကူအညီေတာင္းခ်င္သလို ပံုစံနဲ႕ သူမရဲ့ ေရွ႕တည့္တည့္မွာ ရပ္လိုက္ပါတယ္။
တဆိတ္ေလာက္ ကူညီနိုင္မလားလို႕ အဂၤလိပ္လိုေမးေတာ့ သူမရဲ့မ်က္နွာေလးက ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို တည္သြားျပီ ရပါတယ္။ ေျပာပါ သူဘာကူညီရမလဲလို႕ ျပန္ေမးတဲ့ အဂၤလိပ္အသံထြက္က ေတာ္ေတာ္ေလးကို အဆင့္ျမင့္တဲ့ ေလယူေလသိမ္းတစ္ခုပါ။ ကိုယ္လဲ ျမန္မာလို ဟိုေလ..ဘာေျပာရမလဲ မသိဘူး။ sorry .. ကြန္ပ်ဴတာ ျပင္တဲ့ ေနရာကို သြားမလို႕ ရွာမေတြ႕လို႕လို႕ အဂၤလိပ္တစ္ပိုင္း ျမန္မာတစ္ပိုင္း ေျပာလိုက္တယ္။
သူမရဲ့ မ်က္ခံုးထူထူေလး တစ္ခ်က္ပင့္သြားျပီးမွ ယူက ျမန္မာလားလို႕ ေမးပါတယ္။ ကိုယ္လဲ ရုတ္တရက္ ၀မ္းသာသြားတဲ့ပံုစံနဲ႕ ဟာ ညီမေလးက ျမန္မာလားလို႕ ခပ္သြက္သြက္ ေမးလိုက္တယ္။ သူမရဲ့မ်က္နွာေလး ျပံဳးသြားျပီး ဟုတ္တယ္ ကၽြန္မ ျမန္မာပဲလို႕ ေျဖပါတယ္။ ကိုယ့္လက္ထဲမွာဘာမွ ပါမလာတာကို သတိထားမိပံုနဲ႕ ကြန္ပ်ဴတာ ျပင္ခ်င္တာလားတဲ့။ ျပင္တဲ့ဆိုင္ လုိက္ရွာေနတာလို႕ေျပာလုိက္ေတာ့ သူမက ကိုယ့္ကို ျမိဳ႕လည္က ကြန္ပ်ဴတာ ေမာလ္ကို သြားသင့္တယ္လို႕ ညႊန္းပါတယ္။ ေနာက္ သူမနဲ႕စကားေတြ ေျပာျဖစ္ပါတယ္။ ထူးဆန္းတာက ကိုယ္နဲ႕စကားေျပာရင္း လမ္းေလ်ာက္ေနေပမယ့္ သူမရဲ့ပံုစံက ေစ်းဆိုင္တန္းေတြကို ေငးရင္း သက္ေတာင့္သက္သာပံုစံနဲ႕ပဲ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္နဲ႕ လမ္းသြားေနသလို ေအးေအးလူလူ ရွိလွပါတယ္။
ကၽြန္မ ေကာ္ဖီေသာက္မယ္.နည္းနည္းေညာင္းျပီ.လို႕ ေျပာရင္း သူမက ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးတစ္ခုထဲကို ၀င္သြားပါတယ္။ ကိုယ္လဲ လိုက္၀င္ရင္း သူမေသာက္တဲ့ ေကာပူခ်ီနိုေကာ္ဖီနဲ႕ ကိုယ့္အတြက္ အေမရိကာနို ေကာ္ဖီအတြက္ ပိုက္ဆံရွင္းဖို႕ လုပ္ေတာ့ သူမက မုန္႕ေလးေတြ ကို လိုက္ၾကည့္ေနရင္းက မရွင္းပါနဲ႕ ကိုယ့္ဘာသာ ရွင္းမယ္လို႕ဆိုေတာ့ မိတ္ျဖစ္ေဆြျဖစ္ပါခင္ဗ်ာလုိ႕ေျပာေတာ့ သူမက ကိုယ့္ကို ခပ္တည္တည္ ၾကည့္ရင္းက ခုနကတင္ ေကာ္ဖီေသာက္ထားတာ ဟုတ္လား ဆက္တိုက္ ေကာ္ဖီေသာက္ရင္ ၾကာရင္ က်မ္းမာေရး ထိခိုက္မယ္လို႕ ေျပာပါတယ္။ ကိုယ္ အသံထြက္ျပီး ရယ္လိုက္ရင္းက နည္းနည္း ရွက္သြားမိတယ္။ ကိုယ္ေကာ္ဖီဆိုင္ထဲမွာ ထုိင္ရင္း သူ႕ေနာက္လိုက္လာတာကို သူသိတယ္လို႕ သြယ္၀ိုက္ျပီး ေျပာလိုက္တာပါပဲ။ အျမင္ စူးရွလြန္းတဲ့ သူမကို နည္းနည္းေတာ့ လန္႕သြားမိတယ္။
အဲ့ဒီ့ေန႕က သူမနဲ႕ကိုယ္နဲ႕ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလး တစ္ခုမွာ အတူထိုင္ရင္း စကားေတြ ေျပာျဖစ္တယ္။ ေကာ္ဖီကို တစိမ့္စိမ့္ အရသာခံေသာက္ရင္းက တီးလံုးသံေလးေတြကို မ်က္စိေလးမွိတ္ျပီး နားေထာင္ေနတဲ့ သူမပံုစံေလးကို ေငးစိုက္ၾကည့္ရင္းက သူမကို ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာ ျမင္ျမင္ခ်င္းမွာပဲ တကယ္ကို ခ်စ္ျမတ္နိုးစိတ္ ျဖစ္ေပၚလာမိတယ္ ဆိုတာ ေသခ်ာသြားပါတယ္။
အဲ့ဒီ့ေန႕က လမ္းခြဲၾကတဲ့အခ်ိန္ သူမရဲ့ဖုန္းနံပတ္ကို ကိုယ္ေတာင္းလိုက္ေတာ့ သူမက ကိုယ့္ကို ခပ္စိုက္စိုက ္ၾကည့္ရင္းက ဖုန္းနံပတ္ေလးကို ရြတ္ျပပါတယ္။ ကိုယ္လဲ ဖုန္းနံပတ္ေလး မွတ္ရင္း သူမရဲ့မ်က္ႏွာေလးကို ငံုၾကည့္ျပီး ဒီေန႕ေတြ႕ဆံုခြင့္ ရတာေလးကို ကိုယ္တကယ္ေက်နပ္ပါတယ္လို႕ ေျပာေတာ့ သူမရဲ့မ်က္နွာေလးလဲ ျပံဳးေယာင္သန္း သြားပါတယ္။ လက္၀ါးေလး ကို အသာေထာင္ျပရင္းက ခ်ာကနဲ လွည့္ထြက္သြားတဲ့ သူမရဲ့ ေက်ာျပင္ကို ကိုယ္ရပ္ၾကည့္ ေငးေမာက်န္ရစ္ခဲ့ခ်ိန္မွာေတာ့ က်န္ရစ္ခဲ့ရသလို ခ်န္ထားခံခဲ့ရသလိုမ်ိဳး ဘာရယ္မဟုတ္တဲ့ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲမူကို ခံစားလိုက္ရသလိုပါပဲ။
အမွတ္တမဲ့ ဆံုခဲ့ၾကတဲ့ ကိုယ္တို႕နွစ္ေယာက္ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ျပန္ဆံုခြင့္ေလး ရမယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္မိပါတယ္ ေကာင္မေလးေရ။
ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ျပန္ဆံုခ်ိန္ကေတာ့ တကယ့္ကို အထူးအဆန္းပါပဲ။ အလုပ္ေတြ ဆက္တိုက္ရူပ္ေနတာေၾကာင့္ ကိုယ္အလုပ္နားခ်ိန္ဟာ အျမဲတမ္း ညသန္းေခါင္ခ်ိန္ျဖစ္ေနေတာ့ သူမရဲ့ဖုန္းနံပတ္ေလးကို ၾကည့္ေနရင္းက သူမေလးအတြက္ အေနွာင့္အယွက္ျဖစ္မွာစိုးလို႕ ဖုန္းမဆက္ျဖစ္ေတာ့ပဲ သက္ျပင္းခ်ရင္းက အိပ္ယာ၀င္ျဖစ္လိုက္တာ မ်ားပါတယ္။
ဒီေန႕ေတာ့ ကမၻာၾကီးပူေႏြးလာမူနဲ႕ဆိုင္တဲ့ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးဆိုင္ရာစာတမ္းအတြက္ ကိုယ္က ဦးေဆာင္ျပီး ေဆြးေႏြးရမွာျဖစ္ပါတယ္။ အစည္းအေ၀းခန္းထဲကို ၀င္လိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့ သတင္းမီဒီယာေတြကိုပါ ေတြ႕လိုက္ပါတယ္။ ကိုယ္လဲ တက္ေရာက္လာတဲ့ သူေတြကို ပရိဂ်က္တာကတဆင့္ ကိုယ့္တို႕စုစည္းထားတဲ့ စာတမ္းကို စိတ္ပါလက္ပါ ေဆြးေႏြးေနတဲ့အခ်ိန္မွာပဲ စိတ္ထဲမွာ တစ္ေယာက္ေယာက္က စူးစိုက္ၾကည့္ေနသလို ခံစားရပါတယ္။ ပရိတ္သတ္ဘက္ကို မ်က္စိတစ္ခ်က္ ေ၀့ၾကည့္လိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့ ဗီဒီယိုကင္မရာအၾကီးၾကီးကို ကြယ္ျပီး ရိုက္ေနတဲ့ နားက်ပ္ေလး တပ္ထားတဲ မ်က္နွာေလး တစ္ျခမ္းကို အမွတ္မထင္ သတိထား လို္က္မိ ပါတယ္။
အစည္းအေ၀းျပီးသြားခ်ိန္မွာေတာ့ ကိုယ့္ကို သတင္းမီဒီယာေတြက ၀ိုင္းျပီး အင္တာဗ်ဴးလုပ္ေနတဲ့အခ်ိန္ ကိုယ္ကလဲ ေနာက္ အစိုးရပိုင္းက လူၾကီးေတြနဲ႕ ခ်ိန္းထားတာတစ္ခုအတြက္ အျမန္ေျပးရမယ့္အခ်ိန္ျဖစ္ေနေတာ့ အားလံုးကို ခပ္တုိတိုျဖတ္ရင္း ထြက္ခြာဖို႕ ျပင္လိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕အတြက္ အခ်ိန္နည္းနည္းေလာက္ ေပးနိုင္မလားရွင္ ခပ္ေထာင့္ေထာင့္ ေလသံေလးနဲ႕ ေမးလာတဲ့ အသံကို ကိုယ္လွည့္မၾကည့္မိပဲ ေဆာရီးပါခင္ဗ်ာ ကၽြန္ေတာ္ အခု သြားရေတာ့မွာမို႕ပါ။ ကၽြန္ေတာ္ကို ဆက္သြယ္ရမယ့္ နံပတ္ေလး တစ္ခ်က္ယူထားေပးပါ။ ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ အခ်ိန္ေပးနိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါမယ့္လို႕ ေျပာလိုက္ပါတယ္။ ေနာက္မွ ရုတ္တရက္ လွည့္ၾကည့္မိေတာ့ ဗီဒီယိုကင္မရာကို ကိုင္ထားရင္းက ကိုယ့္ကို ရပ္ၾကည့္ေနတဲ့ သူမကို ေတြ႕လိုက္ပါတယ္။ မျပံဳးမရယ္ သူမမ်က္နွာေလးကို ေတြ႕လိုက္ရခ်ိန္မွာ ကိုယ့္ရင္ထဲမွာ လူိင္းထန္သလို ခံစားလိုက္ရပါတယ္။
ကိုယ္အၾကာၾကီး သူမမ်က္နွာေလးကို ေငးစိုက္ၾကည့္ရင္းက ဘာေျပာရမွန္းမသိျဖစ္သြားျပီး ကိုယ့္ရဲ့ အတြင္းေရးမူးမေလး ကို ေခၚလိုက္ပါတယ္။ ေနာက္ အစည္းအေ၀းကို ဆယ္မိနစ္ေလာက္ေနမွ ေရာက္နိုင္မယ္လို႕ အေၾကာင္းၾကားေပးပါလုိ႕ ေျပာလိုက္ျပီး သူမကို ကိုယ္မင္းအတြက္ အခ်ိန္ ေပးပါမယ္လို႕ ေျပာလုိက္ေတာ့ သူမက မ်က္နွာေလးကို မဲ့သလိုေလး ျပံဳးရင္းက သူမရဲ့ သတင္းေထာက္ကို ကိုယ့္ကို ေမးဖို႕ ေျပာပါတယ္။ ကင္မရာကိုင္ျပီး ကိုယ့္ကိုရိုက္ေနတဲ့ သူမရဲ့မ်က္နွာတည့္တည့္ကို ကိုယ္ၾကည့္ရင္း သူတို႕ေမးတဲ့ေမးခြန္းေတြကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ေျဖလိုက္ပါတယ္။
အင္တာဗ်ဴးျပီးသြားခ်ိန္မွာေတာ့ ကိုယ့္ကို ဂရုမစိုက္ေတာ့ပဲ ကင္မရာကို ျဖဳတ္သိမ္းေနတဲ့ သူမအနားကို ကိုယ္ သြားျပီး ကိုယ္မင္းနဲ႕ တစ္ခါေလာက္ ျပန္ဆံုခ်င္တယ္ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲလို႕ ေမးေတာ့ အခုေတာင္ မိနစ္ပိုင္း ေတာင္ အခ်ိန္မေပးနိုင္တာ ျပန္ဆံုမယ့္အခ်ိန္ကို ေျပာေတာ့ ရယ္စရာၾကီးလို႕ ရယ္ျပီး ျပန္ေျပာလုိက္တဲ့ ေကာင္မေလးကို ကိုယ္မခ်င့္မရဲနဲ႕ အံၾကိတ္ျပီး အိုေက ဒီည မင္းနဲ႕ကိုယ္နဲ႕ တစ္ေနရာမွာဆံုမယ္ မင္းကိုယ့္ကို အခ်ိန္ျပန္ေပးရမယ္လို႕ ေျပာလုိက္ပါတယ္။ အိုေကေလ ဖုန္းဆက္လိုက္ပါ လို႕ေျပာျပီး သူမက သူ႕အဖြဲ႕ဆီကို ထြက္သြားပါတယ္။
ကုိယ္လဲ ကိုယ္ခရီးဆက္ရမယ့္ေနရာကို အေျပးအလႊားလွည့္ထြက္လာျပီးတစ္လမ္းလံုး အမွတ္မထင္ ္ျပန္ဆံုဆည္းခြင့္ အတြက္ တကယ့္ကို ၀မ္းသာေနမိပါတယ္။ ကိုယ့္အတြင္းေရးမူးမေလးက ကိုယ့္မ်က္နွာ ျပံဳးေနတာ မေတြ႕ဖူးတာမို႕ ဆရာ ဘာေတြ ဒီေလာက္သေဘာက်ေနတာလဲ ခါတိုင္းဆို အစည္းအေ၀းေတြ ဆက္တိုင္း မ်က္နွာက မူန္ကုတ္ေနတာပဲလို႕ ေျပာေတာ့ ေခါင္းအသာယမ္းျပရင္းက အသံထြက္ျပီး ရယ္လိုက္ပါတယ္။
တကယ္တမ္း အဲ့ဒီ့ေန႕က ကိုယ္အလုပ္ေတြ အကုန္လံုး ျပီးျပတ္ခ်ိန္ဟာ ည ၁၂နာရီေက်ာ္ေနျပီျဖစ္ပါတယ္။ လူတစ္ကိုယ္လံုး ပင္ပမ္းႏြမ္းလ်လြန္းတာေၾကာင့္ အခ်ိဳရည္ေသာက္ရင္းက သူမရဲ့ ဖုန္းနံပတ္ေလးကို အသာနွိပ္ရွာ လိုက္ပါတယ္။ ခလုတ္ကို နွိပ္သင့္ မနွိပ္သင့္ စဥ္းစားေနရင္းက သူမကို အရမ္းျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေတြ႕ခ်င္စိတ္ ျဖစ္လာတာနဲ႕ ခလုတ္ေလးကို အသာနွိပ္လိုက္ေတာ့ တူဆိုျပီး ဖုန္းျမည္သံနဲ႕အတူ တီးလံုးသံေလးေတြ ျမည္လာပါတယ္။ ရုတ္တရက္တီးလံုးသံေလးေတြ ရပ္သြားျပီ ဟဲလို..ဆိုတဲ့ အသံခပ္ေထာင့္ေထာင့္ေလး ကို ၾကားလိုက္ရပါတယ္။ သူမရဲ့အသံကို ၾကားလိုက္ရခ်ိန္မွာေတာ့ အသက္ကို ခပ္ျပင္းျပင္းရူရင္း ဘာေျပာရမွန္းမသိ ျဖစ္သြားပါတယ္။ ဟဲလို..ဆိုျပီး သူမ ထပ္ေခၚေတာ့ ကိုယ္ ျပန္ထူးလုိက္ပါတယ္။
ကိုယ္ပါ...အရမ္းေနာက္က်သြားတာ ခြင့္လႊတ္ပါေနာ္..အခုမွ အလုပ္ျပီးလို႕ပါခင္ဗ်ာ လို႕ေျပာေတာ့ သူမက အသံထြက္ျပီး ရယ္ပါတယ္။ မခြင့္လႊတ္ပါဘူးတဲ့။ အခုထက္ထိ ကၽြန္မ ဘာမွ မစားရေသးဘူး ေစာင့္ေနတာလို႕ ျပန္ေျပာလုိက္ေတာ့ ကိုယ့္စိတ္ထဲ အရမ္းအံ့ၾသသြားတယ္။ ကိုယ္အခုထြက္လာခဲ့မယ္ ဘယ္မွာ ဆံုမလဲလို႕ေမးေတာ့ ညလံုးေပါက္ဖြင့္တဲ့ စားေသာက္ဆိုင္ေလးတစ္ခုကို သူခ်ိန္းပါတယ္။ ကိုယ္လဲ ကမမ္းကတမ္း ကားျပင္ခိုိင္းျပီး အျမန္ေမာင္းခိုင္းလိုက္ပါတယ္။
ကိုယ္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ စားေသာက္ဆိုင္မွာ လူရွင္းေနပါတယ္။ သူမကို ရွာမေတြ႕လို႕ ဖုန္းေခၚမလို႕ ျပင္တုန္းမွာပဲ စက္အင္ဂ်င္သံ က်ယ္ေလာင္စြာနဲ႕ ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္အၾကီးတစ္စီး ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ေမာင္း၀င္ လာတာကို ေတြ႕လိုက္ပါတယ္။ ဆိုင္ကယ္ဦးထုပ္ကို ဆြဲခၽြတ္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ကိုယ္ရဲ့ သူမ ျဖစ္ေနတာ ေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။ သူမနားကို ကိုယ္ ေျပးသြားလိုက္ျပီး ေဟး မင္းဆိုင္ကယ္ေမာင္းတာ ၾကမ္းလွခ်ည္လား တစ္ခုခုျဖစ္ရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ ေမးေတာ့ ဘာမွ မေျပာပဲ သူမက မ်က္ခံုးပင့္ျပီး ရယ္ေနပါတယ္။
ကၽြန္မဗိုက္ဆာျပီေလကြယ္လို႕ သူမေျပာရင္းက ကိုယ္နဲ႕သူနဲ႕ ညစာကို မွာၾကပါတယ္။ အစားအစာေတြ ေရာက္လာခ်ိန္မွာေတာ့ သူေရာ ကိုယ္ေရာ ဗိုက္ဆာဆာရွိတာနဲ႕ စကားမေျပာပဲ အားရပါးရ စားျဖစ္ၾကပါတယ္။ ကိုယ့္အတြက္ ေတာ့ အလုပ္ပင္ပမ္းလာတဲ့အခ်ိန္ကိုယ့္ ခ်စ္သူနဲ႕ အတူစားခြင့္ရတဲ့ တကယ့္ကို အရသာရွိလွတဲ့ ညစာေလးပါ။ စပ်စ္၀ိုင္ကို အသာေလး မ်က္စိမိွတ္ျပီး အရသာခံ ေသာက္ေနတဲ့ သူမကို ကိုယ္ခ်စ္ျခင္းမ်ားစြာနဲ႕ ေငးေမာၾကည့္ေနမိပါတယ္။ ေနာက္မွ သူမ နဲ႕ ကိုယ္နဲ႕ ကိုယ္စီရဲ့ အလုပ္ကိစၥနဲ႕ပတ္သတ္တာေတြ မိသားစုနဲ႕ ပတ္သတ္တာေတြ စကားလက္ဆံုက်ျဖစ္ ပါတယ္။ စကားတေျပာေျပာနဲ႕ ေနလာလိုက္တာ သတိထားမိတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ မနက္ေလးနာရီေလာက္ရွိေနပါျပီ။
ျပန္ဖို႕ နုတ္ဆက္ခ်ိန္မွာေတာ့ သူမက ထံုးစံအတိုင္း ကိုယ့္ကို ခ်ာကနဲ ေက်ာခိုင္းျပီး ဆိုင္ကယ္ဆီကို ခပ္မတ္မတ္ ေလ်ာက္သြားျပီး ဆိုင္ကယ္ကို ေမာင္းဖို႕ အသင့္ျပင္ခ်ိန္မွာပဲ ကိုယ္သူမအနားကို သြားရပ္မိပါတယ္။
ဆိုင္ကယ္ ဦးထုပ္စြပ္ခါနီး ကိုယ္ေရာက္လာေတာ့ သူမက ကိုယ့္ကို ငဲ့ၾကည့္ပါတယ္။ ေခါင္းကို ဆတ္ျပီးေမးေတာ့ ကိုယ္ သူမကို အၾကာၾကီး စိုက္ၾကည့္ရင္းက ဆုိင္ကယ္ကို သတိနဲ႕ေမာင္းေနာ္ ဒီေန႕ညေလးအတြက္ ကိုယ့္ေဘးမွာ ေနေပးတာ တကယ္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို႕ ေျပာလိုက္ပါတယ္။ သူမက မ်က္နွာေလးကို မဲ့သလိုေလး ျပံဳးရင္းက ဟုတ္ကဲ့ပါလို႕ ေျဖျပီး ဟဲလ္မတ္ကို စြပ္ျပီး ဆိုင္ကယ္ကို တရၾကမ္း ေမာင္းထြက္သြားပါတယ္။ သူမရဲ့ ဆိုင္ကယ္ေနာက္ျမီးကို ေငးၾကည့္ရင္းက ကိုယ့္ရင္ထဲမွာ ဟာျပီး က်န္ခဲ့ပါတယ္။ ကားေပၚ ေရာက္တဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ ကိုယ္ ေမာေမာနဲ႕ လံုး၀ အိပ္ေမာက်သြားျပီျဖစ္ပါတယ္။
အခုခ်က္ျခင္း ခရီးထြက္ရမယ္ ဟုတ္လား ကိုယ္လဲ မသိရပါလားလို႕ ကိုယ့္အတြင္းေရးမူးမေလးကို ေမးေတာ့ ဟုတ္တယ္ ဆရာ နွစ္ပတ္ၾကာမယ္ အကုန္လံုးစီစဥ္ျပီးျပီ ျပီးတာနဲ႕ ေနာက္တစ္ေနရာကို ခရီးဆက္ရမယ္။ အခ်ိန္ဇယားေတြနဲ႕ ခရီးစဥ္ေတြကို ေျပာေနတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ကိုယ္နဖူးကို လက္ေထာက္ျပီး စဥ္းစားေနပါတယ္။ သူမကို ဘယ္လို နုတ္ဆက္ရမလဲဆိုတာ ေတြးျပီး အခု အျပင္ခဏထြက္မယ္လုိ႕ေျပာေတာ့ ေလယာဥ္ခ်ိန္က အရမ္းကပ္ေနျပီဆရာတဲ့။ ကိုယ္မ်က္နွာ ပ်က္သြားေတာ့ ဒါေပမယ့္ တစ္နာရီေလာက္ေတာ့ ရမယ္ထင္တယ္လို႕ ေျဖလိုက္ခ်ိိန္မွာပဲ ကိုယ္ခ်က္ျခင္း အလုပ္ခန္းကေန အျပင္ကို ထြက္လိုက္ပါတယ္။ ဖုန္းနံပတ္ေလးကို နွိပ္ေတာ့ Busy ေနတယ္လို႕ ေျပာပါတယ္။ ကိုယ္ဆက္ခါ ဆက္ခါ နွိပ္လိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့ ဖုန္းေလးက လံုး၀ ပိတ္သြားပါတယ္။ အခန္းထဲကို ျပန္၀င္လာျပီး ကိုယ္ ထုိင္ခံုေနွာက္ကို မွီထိုင္ရင္း သက္ျပင္းခ်မိပါတယ္။
ေလယာဥ္ကြင္းကို ဆင္းလာတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ကိုယ့္ရဲ့ အလုပ္မိတ္ေဆြေတြနဲ႕ နုတ္ဆက္စကားဆိုရင္း အထဲကို ၀င္လာေတာ့ ေလယာဥ္ကို တက္ဖို႕ ေစာင့္ဆိုင္းေနတဲ့ေနရာမွာရွိတဲ့ မွန္သားျပင္ၾကီးေတြ အျပင္ဘက္က အတက္အဆင္း လုပ္ေနတဲ့ ေလယာဥ္ေတြကို ေငးေမာေနမိပါတယ္။ ေျပးလမ္းေပၚ ထိုးတက္ျပီး ေလယာဥ္ဘီး ေခါက္သိမ္းသံ ဒုတ္ဒုတ္ဆိုတဲ့ အသံၾကားလုိက္ရတဲ့အခါမွာေတာ့ တိမ္လႊာေတြကို ေငးစိုက္ၾကည့္ရင္းက သူမရဲ့ ပံုစံေလးကို မ်က္စိထဲ ျမင္ေယာင္လာေတာ့ စိတ္ထဲ နာက်င္လာတာနဲ႕ မ်က္စိကို တင္းတင္းမွိတ္ ထားလိုက္ပါေတာ့တယ္။
ခရီးစဥ္ေတြ ဆက္တုိက္သြားေနရင္းက လူေရာ စိတ္ေရာ ပင္ပမ္းလွတာမို႕ အျပင္းဖ်ားဖ်ားပါေတာ့တယ္။ ေဆးရံုမွာ တက္ျပီး အနားယူသင့္တယ္လို႕ ေျပာလို႕ သီးသန္႕ခန္းေလးထဲမွာ ေဆးကုသမူခံေနတဲ့အခ်ိန္ ၀ရံတာေလးမွာ ရပ္ျပီး ၾကည့္ေနတုန္း အေရးေပၚကားတစ္စီး ေဆးရံုဆင္၀င္ေအာက္ကို ဆိုက္လာတာ ေတြ႕လိုက္ရတယ္။ မနက္ခင္း ေနေရာင္ျခည္ေႏြးေႏြးေအာက္မွာ ေဆးရံု အေရွ႕ျမက္ခင္းျပင္ကို ဆင္းျပီး ေနေရာင္ျခည္ခံဖို႕ ဆင္းလာတဲ့အခ်ိန္ မဆံုျဖစ္တာ ၾကာျပီျဖစ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ကို ေရးၾကီးသုတ္ျပာပံုစံနဲ႕ ေကာင္တာမွာ ရုတ္တရက္ေတြ႕လိုက္ရတယ္။ ကိုယ့္ကိုျမင္ေတာ့ သူေျပးလာတယ္ မင္းေဆးရံုတက္ေနတာလားတဲ့ ေအး ငါ နွလံုးက သိပ္အလုပ္မလုပ္လို႕ ခဏ အလုပ္နားျပီး ေဆးရံုမွာ အနားယူေနတာလို႕ေျဖလိုက္တယ္။
မင္းကေရာဆိုေတာ့ သက္ျပင္းခ်ျပီး ငါ့ညီမေလးတစ္ေယာက္ပါကြာ ဆိုင္ကယ္အက္ဆီးဒင့္ျဖစ္လို႕ အဲ့တာ ေဆးရံုကို ေျပးလာၾကည့္တာ အခု ခြဲခန္းထဲမွာတဲ့။ အေျခအေနေတာ့ သိပ္မေကာင္းဘူးထင္တယ္။ ဟုတ္လား မ်က္စိထဲမွာ ဆုိင္ကယ္ကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေမာင္းတတ္တဲ့ သူမပံုစံကို ျမင္ေယာင္မိျပီး ရင္ထဲမွာ စိုးရိမ္စိတ္ေတြနဲ႕ စူးေအာင့္လာပါတယ္။ ဟုတ္လား ခဏေလး ဟိုမွာ ဆရာ၀န္ထြက္လာျပီ ေျပာေျပာဆိုဆို ေျပးထြက္သြားတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ေနာက္ေက်ာကို ေငးၾကည့္မိပါတယ္။ ေနာက္ အသာေလး လွည့္ထြက္လာရင္း ျမက္ခင္းျပင္စပ္က ခံုတန္းေလးမွာ ထိုင္ရင္း ဖုန္းနံပတ္ေလးတစ္ခုကို နွိပ္လိုက္ပါတယ္။ ၾကားေနက်အတိုင္း ဖုန္းပိတ္ထားတယ္ လုိ႕ စက္က ျပန္ေျဖသံၾကားလိုက္ပါတယ္။ ခပ္လွမ္းလွမ္းက သစ္ပင္အုပ္အုပ္ကိုေငးေမာၾကည့္ရင္းက သက္ျပင္းေမာ ခ်မိပါတယ္။
ေဘးမွာ ၀င္ထိုင္တဲ့အရိပ္ေၾကာင့္ လွည့္ၾကည့္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္း။ ေတာ္ေသးတယ္ ကြာ ဘာမွ မျဖစ္တာ ေျခေထာက္နဲ႕လက္ေတာ့ အရိုးထိသြားတယ္ေျပာတယ္ လနဲ႕ခ်ီျပီး အနားယူရမယ္တဲ့ အဲ့တာမွ လည္း ေကာင္မေလး အနားယူျဖစ္မယ္ နို႕မို႕ရင္ တစ္ေနကုန္ တစ္ေနခမ္း အလုပ္လုပ္တာကြ။ လံုး၀ မနားဘူး။ သူ႕စိတ္ကို သူ ျပန္ျပီး ညွင္းဆဲေနသလိုပဲ။ ဟုတ္လား သူက ဘာအလုပ္လုပ္လဲ။ သူက ရုပ္ျမင္သံၾကား သတင္းေထာက္ေလ။ မင္း သူ႕နံမည္ သိလား။ သူေလ..အံၾသစိတ္နဲ႕စိုးရိမ္စိတ္ေတြနဲ႕အတူ ကိုယ္လူပ္လူပ္ရွားရွားျဖစ္သြားတယ္။
ေနာက္မွ စိတ္ကို ထိန္းျပီး သူမအေၾကာင္း သိလိုစိတ္နဲ႕ မင္းနဲ႕သူနဲ႕က သိတာၾကာျပီလား။ သိတာၾကာျပီလား ဆိုေတာ့ သူငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ဆိုပါေတာ့ကြာ။ သူက အရမ္းစိတ္ၾကီးတယ္ ထက္လဲ ထက္တယ္။ မဟုတ္မခံစိတ္ ျပင္းတယ္ကြ။ သူ႕မိဘေတြက ေတာ္ေတာ္ခ်မ္းသာၾကတယ္။ အခု သူက မိဘေတြနဲ႕လည္း အဆက္အသြယ္ျဖတ္ထားတယ္။ အေမြျဖတ္ခံရျပီးကတည္းကပဲ။ ဟုတ္လား ဘာျဖစ္လို႕လဲ။ သူတို႕ သေဘာမတူတဲ့ ေကာင္ေလးနဲ႕ယူလို႕ေလ။
မ်က္စိထဲ ျပာကနဲျဖစ္သြားပါတယ္။ ရုတ္တရက္ထိုးေအာင့္လာျပီး အသက္ရူရပ္မတတ္ျဖစ္သြားလို႕ ရင္၀ကို လက္ဖေနာင့္နဲ႕ ဖိလိုက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းက ရုတ္တရက္စကားကို ရပ္ပစ္လိုက္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လဲ သူငယ္ခ်င္း ေဆာရီးေဆာရီး ငါဘာေတြ ေျပာမိမွန္းမသိဘူး စိတ္မခ်မ္းမသာစရာေတြ။ ရပါတယ္ကြ ေျပာပါ ငါစိတ္၀င္စားတယ္။ အခုသူက အိမ္ေထာင္နဲ႕လား။ မဟုတ္ဘူး သူ႕ေကာင္ေလးက ဆံုးသြားျပီ။ ဟင္ ဘာျဖစ္လို႕လဲ ေထာင္ထဲမွာ ဆံုးတာေလ။ ေထာင္ထဲမွာ နွစ္ၾကီးက်တာ နွိပ္စက္ခံရတဲ့ ဒဏ္နဲ႕ပဲ ဆံုးသြားတာ ။ အဲ့ကတည္းက သူ အျပင္ကို ထြက္လာတာ အခုထက္ထိ ျမန္မာျပည္ကိုလည္း မျပန္ဘူး သူ႕မိဘေတြနဲ႕လည္း မဆက္သြယ္ဘူး။ ငါတို႕ပဲရွိတာဆိုေတာ့ တစ္ခုခုဆို ငါတို႕လိုက္ေစာင့္ေရွာက္ေပးေနတာေပါ့ကြာ။
သူ႕ေကာင္ေလးက ဘာျဖစ္လို႕ ေထာင္က်တာလဲ။ အင္း တကယ္ေတာ့ သူနဲ႕ေကာင္ေလးနဲ႕က သူငယ္ခ်င္းအရင္းခ်ာေတြကြ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္လည္း သိပ္ခ်စ္ၾကတယ္။ သူတုိ႕တကၠသိုလ္ တက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ေကာင္ေလးက ေက်ာင္းသားအေရးအခင္းမွာ ေခါင္းေဆာင္လုပ္တယ္။ ေကာင္မေလးက အဲ့အေရးအခင္းမွာ ဗီဒီယိုနဲ႕မွတ္တမ္းတင္ျပီး အျပင္ကို ျဖန္႕ေပးတယ္။ အဲ့မွာ ေကာင္ေလး အဖမ္းခံရေတာ့ သတင္းေတြ အျပင္ေရာက္တဲ့ကိစၥေတြပါစြဲခ်က္တင္ျပီး ေထာင္ နွစ္၂၀ေက်ာ္ေလာက္ ခ်ခံလိုက္ရတယ္။ အဲ့မွာ ေကာင္မေလးက ေထာင္ထဲေရာက္သြားတဲ့ ေကာင္ေလးကို ေထာင္၀င္စာေတြ႕နိုင္ေအာင္ လက္ထပ္မယ္လို႕ သက္ဆိုင္ရာကို ေတာင္းဆိုတယ္။ အဲ့တာ ေကာင္မေလး မိဘေတြက ဘယ္လက္ခံမလဲ ေနာက္ ေတာ္ေတာ္ေလး အေျခအေနတင္းမာျပီး ေကာင္မေလးက အတင္းလုပ္ဖို႕ ၾကိဳးစားေတာ့ ေကာင္မေလး မိဘေတြက အေမြျဖတ္လိုက္တယ္။ အဲ့မွာ ေကာင္မေလးက သက္ဆိုင္ရာက ခြင့္ျပဳခ်က္ရဖို႕ေစာင့္ေနတုန္း ေကာင္ေလးက ဆံုးသြားတာ. အတြင္းေၾကဒဏ္ရာေတြလို႕ေျပာတယ္ ေကာင္မေလးနဲ႕ပတ္သတ္တာကို ေမးေတာ့ မရလို႕ ရိုက္စစ္တာကေန လက္လြန္သြားတာေျပာတယ္ အဲ့ကတည္းက သူ ထြက္သြားတာ အျပင္ကို။ သူလူေတြနဲ႕ လံုး၀ မဆက္သြယ္ေတာ့ဘူး။
ဒါေပမယ့္ ေကာင္ေလးကို ေပးထားတဲ့ ကတိအတိုင္း သူ ဗီဒီယိုသတင္းေထာက္ေတာ့ ဆက္လုပ္တယ္။ အလုပ္ကလြဲရင္ တစ္ေယာက္တည္းပဲ ေနေလ့ရွိတယ္ကြ။ အခုလည္း ဆိုင္ကယ္ေမွာက္တာ ခဏခဏပဲ ။ငါက သူ႕ေနာက္လုိက္ ရွာရတာ ေမာျပီ။ အေရးေပၚကြန္တက္နံမည္မွာ ငါ့နံမည္ေပးထားတာပဲ ကံေကာင္းလွျပီ သတ္မွတ္ပါတယ္ကြာ။ စကားေတြ ဆက္တုိက္ေျပာျပီး အေတြးကိုယ္စီနဲ႕ ျငိမ္ေနျပီးမွ ငါသူ႕ကို လုိက္ၾကည့္ခ်င္တယ္။ မင္းငါ့ကို ခြင့္ျပဳပါလို႕ေျပာေတာ့ ရတယ္ လိုက္ခဲ့ေလဆိုေတာ့ ေဆးရံုအေဆာက္အဦးထဲကို ျပန္၀င္လာခဲ့ၾကပါတယ္။
ပတ္တီးေတြ အေဖြးသားနဲ႕ နွစ္နွစ္ျခိဳက္ျခဳိ႕က္အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ အျပစ္ကင္းစင္တဲ့ သူမမ်က္နွာေလးကို ေငးစိုက္ၾကည့္ရင္း ကိုယ့္ရင္ထဲမွာ သနားစိတ္ေတြ ၀င္လာမိပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းက ေဆးဗူးေလးေတြ သယ္လာရင္း ငါခန ဆရာမကို သြားေမးလိုက္ဦးမယ္ေနာ္။ မင္းခနေလးေစာင့္ေပးလို႕ ေျပာရင္း ထြက္သြားတဲ့အခ်ိန္ ေဘးခံုေလးမွာ ထုိင္ရင္း သူမမ်က္နွာကို တစိမ့္စိမ့္စိုက္ၾကည့္မိပါတယ္။ သူမ ခဏေနေတာ့ လူးလြန္႕လာပါတယ္ မ်က္လႊာေလးက ေျဖးေျဖးခ်င္းပြင့္လာေတာ့ သူ ကိုယ့္ကိုလည္း ျမင္ေရာ မ်က္လံုးေလးက ျပဴးသြားပါတယ္။ ေနာက္ အၾကာၾကီး ကိုယ့္ကို စူးစုိက္ၾကည့္ျပီးမွာ ရုတ္တရက္ မ်က္လံုးက အေရာင္ေျပာင္းသြားျပီး ကိုယ့္ကို မ်က္နွာလႊဲလိုက္ပါတယ္။
ဘာျဖစ္မွန္းမသိေတာ့ ကိုယ္လဲ ဘာေျပာရမွန္းမသိ ျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္ သူငယ္ခ်င္းက ျပန္၀င္လာျပီး. ေက်းဇူးရွင္ေလး နိုးျပီလား ညည္းအနားယူရမယ္ ဆိုင္ကယ္စီးခြင့္ပါမစ္ပိတ္တယ္ ညေနက်ရင္ ညည္းအစ္မလာလိမ့္မယ္ အခု သူက ကေလးေတြ ေက်ာင္းပို႕ဖို႕ လုပ္ေနလို႕ ဟုတ္လား။ ေဆးေသာက္ရမယ္အခု ေအာ္ ဒါနဲ႕မိတ္ဆက္ေပးရမယ္ ဒါ အစ္ကိုသူငယ္ခ်င္း ေနာင္မင္းျမတ္တဲ့ ဒါ ငါ့ရဲ့ ညီမဆိုးေလးေပါ့ နံမည္က ဆုေမေအာင္တဲ့။
မသိခ်င္ပါဘူး တဲ့ မ်က္နွာကို လႊဲထားရင္းက ခပ္ေဆာင့္ေဆာင့္ေလသံနဲ႕ေျပာေတာ့ ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာ မေကာင္းျခင္းၾကီးစြာျဖစ္သြားျပီး ဘာျဖစ္လို႕လဲလို႕ေမးလိုက္ပါတယ္။ ေအးေအး ဒါဆို ငါတို႕သြားမယ္ ညေန မင္းအစ္မ လာမယ္ေနာ္ ေျပာေျပာဆိုဆိုနဲ႕ ကိုယ့္လက္ကို ဆြဲေခၚျပီး အျပင္ေရာက္ေတာ့မွ သူငယ္ခ်င္း သူက ဒီလိုပဲ သူစိမ္းေတြဆို သိပ္စကားေကာင္းေကာင္းမေျပာဘူးကြ။ ကိုယ္လဲ ရွက္ျပံဳးျပံဳး မိပါတယ္။
ညေနေနရီရီခ်ိန္ေလးမွာ ၀ရံတာေလးမွာ ထြက္ရပ္ရင္း သူမအေၾကာင္းကို ကိုယ္ စဥ္းစားေနမိပါတယ္။ သူမရဲ့ေကာင္ေလးအေပၚ ခံစားခ်က္ေတြ အခုခ်ိန္ေလာက္အထိ နာက်င္ေနတုန္းပဲရွိမယ္လို႕ ေတြးမိေတာ့ ေဖးမၾကင္နာခ်င္စိတ္ေတြ ေပၚလာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူမ ဘာျဖစ္လို႕ သူ႕အေပၚမွာ ေျပာင္းလဲသြားသလဲဆိုေတာ မေတြးမိဘူးျဖစ္ေနပါတယ္။
အခန္းတံခါးကို ခပ္ဖြဖြေလး ေခါက္ေတာ့ ဘာတုန္႕ျပန္သံမွ မၾကားရဘူး။ အဲ့တာ တံခါးကို အသာေလး ဖြင့္လုိက္ေတာ့ ပြင့္သြားပါတယ္။ ကုတင္ေပၚမွာ ေက်ာကို ေခါင္းအံုးေလးေတြ ခုထားျပီး ထုိင္ျပီး ျပဴတင္းေပါက္ကုိ ေငးၾကည့္ေနတဲ့ သူမကို ျမင္ေတာ့ ကိုယ္ ျပံဳးျပလိုက္ပါတယ္။ မရယ္မျပံဳးမ်က္နွာတည္တည္ေလးနဲ႕ ကိုယ့္ကို လွမ္းၾကည့္ျပီး မ်က္နွာကို ခ်က္ျခင္း လႊဲလိုက္ပါတယ္။ ကိုယ္ကုတင္ေဘးနားမွာ သြားရပ္ျပီး သူမမ်က္နွာကို ငံု႕ၾကည့္လုိက္ပါတယ္။ လုိတာထက္ပိုျပီး စိမ္းကားသြားတဲ့ သူမရဲ့အမူအယာေတြေအာက္မွာ ကိုယ္ရင္ထဲမွာ အရမ္းနာက်င္ရတာအမွန္ပါ။
ဆုေမ.အၾကင္နာၾကီးစြာနဲ႕ ေခၚလုိက္တဲ့ ကိုယ့္ေလသံကို ကိုယ္ေတာင္ အံ့ၾသမိတယ္။ သူရုတ္တရက္ ကိုယ့္ကို ေမာ့ၾကည့္လာပါတယ္. ဘာျဖစ္လို႕ ကိုယ့္ကို ဒီလိုဆက္ဆံတာလဲ ကိုယ္နဲ႕မင္းနဲ႕က မိတ္ေဆြေတြ ျဖစ္ခဲ့တယ္ မဟုတ္လား...သူမ မ်က္နွာေလးကို ျပန္လွည့္ထားျပီး ဘာတစ္ခြန္းမွ ဆက္မေျပာပါဘူး။ သူမကို အၾကာၾကီး ရပ္ၾကည့္ေနျပီးမွ ကိုယ္တစ္ကယ္စိတ္မေကာင္းဘူး..ေျပာျပီး သူမရဲ့အမူအယာအတြက္ မခံစားနိုင္ေတာ့လို႕ ကိုယ္လွည့္ထြက္မိတယ္။
သူမဆီက အသံတိုးတိုးေလး ထြက္လာပါတယ္။ တကယ္ပဲ မိတ္ေဆြေတြလို႕ သေဘာထားခဲ့တယ္ဆိုရင္ ဒီေလာက္အခ်ိန္အၾကာၾကီး ဘာျဖစ္လို႕ မဆက္သြယ္သလဲ ေအာင့္ကို လူေတြက လိုတဲ့အခ်ိန္ ဆက္သြယ္ မလိုတဲ့အခ်ိန္ ပစ္ထား အဲ့လို သေဘာထားမယ့္ မိတ္ေဆြမ်ိဳးကို မခင္ခ်င္ဘူး..မာေက်ာေက်ာေလး ေျပာလာတဲ့ သူမရဲ့စကားလံုးေတြေၾကာင့္ ကိုယ္ ျပံဳးမိပါတယ္။ သူမနားကို ျပန္သြားရပ္ရင္းက ရင္ထဲမွာ ခ်စ္ျမတ္နိုးစိတ္ေတြ ၀င္လာလို႕ စိတ္လြတ္သြားျပီး သူမရဲ့ ု ဆံပင္ေလးကို အသာေလး ပြတ္လိုက္ပါတယ္။ ခင္ဗ်ားေလးကို က်ဴပ္ဆက္သြယ္တယ္ေလ ဖုန္းက ဘယ္လိုမွ ဆက္လို႕မွ မရတာပဲလို႕ ေျပာေတာ့ သူမရဲ့ မ်က္ေစာင္းလွလွေလး ကို ကိုယ္ရလိုက္ပါတယ္။ အိုေကေလ ခိုင္လံုတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ မဟုတ္ေပမယ့္ ကၽြန္မ ဒီတစ္ခါေတာ့ ခြင့္လႊတ္လိုက္မယ္တဲ့။ ေနာက္သူမ ရယ္ပါတယ္။
အခန္းေလးထဲမွာ သူမေဘးနားမွာ ထိုင္ရင္း စကားေတြ အၾကာၾကီးေျပာျဖစ္တယ္။ ေနာက္ ေသာက္ထားတဲ့ ေဆးအရွိန္နဲ႕ အိပ္ေမာက်သြားတဲ့ သူမ မ်က္နွာေလးကို တစိမ့္စိမ့္ေငးေမာၾကည့္ရင္း ကိုယ္အခန္းကို ျပန္လာခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ေန႕မနက္မွာေတာ့ ၀ွီးခ်ဲေလးေပၚမွာ ထိုင္ေနတဲ့ သူမကို ကိုယ္တြန္းရင္း ျမက္ခင္းျပင္ စိမ္းစိမ္းေလးေပၚမွာ ေနပူဆာလံူရင္း စကားေတြ ေျပာၾက ေန႕လည္စာ အတူစားရင္း ရယ္စရာေတြေျပာၾက ညဘက္မွာ ေရာက္တက္ရာရာ စကားေတြေျပာရင္း တီဗီအတူၾကည့္ရင္းနဲ႕ ေဆးရံုေပၚက အနားယူရမယ့္ အခ်ိန္ေတြကို နွစ္ေယာက္သား ကုန္လြန္ခဲ့ၾကပါတယ္။
ေဆးရံုက ဆင္းတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ နွစ္ေယာက္သား ရဲ့ အေပ်ာ္ခ်ိန္ေတြ ရပ္တန္႕သြားသလို ခံစားလိုက္ရေပမယ့္ သူမရဲ့ေနရာေလးကိုေတာ့ သိခြင့္ရလို္က္ပါတယ္။ ကိုယ္လာလည္လို႕ရမလားလို႕ေမးေတာ့ ခဏေတာ့ ေတြေတြေလး စဥ္းစားဟန္ျပဳျပီးမွ ရပါတယ္ လာခဲ့ပါတဲ့။
သူမရဲ့အခန္းေလးဟာ တိတ္ဆိတ္လြန္းတဲ့ ရပ္ကြက္ထဲက သံုးထပ္တိုက္ေလးရဲ့ အေပၚဆံုးလႊာတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ ေဘးပတ္ပတ္လည္ အကုန္လံုးနီးပါးက မွန္သားျပင္ခ်ပ္ေတြျဖစ္ျပီး တစ္ခန္းလံုးအျပည့္နံရံေတြမွာ သူမရဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ့ ဓာတ္ပံုေတြ ခ်ိတ္ဆြဲထားပါတယ္။ ေနာက္ သူမနဲ႕ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ရဲ့ ျပံဳးေပ်ာ္ရႊင္ျမဴးေနတဲ့ ရယ္စရာ စတိုင္လ္အမ်ိဳးမ်ိဳးေလးေတြ ထုတ္ျပီး ရိုက္ထားတဲ့ပံုေလးေတြကလဲ ကားခ်ပ္ၾကီးေတြနဲ႕ ခ်ိတ္ထားပါတယ္။
အခန္းေလးထဲမွာ အေသးစားရုပ္ရွင္ျပစက္လို စက္အၾကီးၾကီးဆင္ထားျပီး ေဆာင္းေဘာက္စ္အၾကီးေတြလဲ ထားထားပါတယ္။ ေနာက္ ဗီဒီယိုကင္မရာ ေဒါက္တိုင္ စက္ၾကိဳးေတြ စတဲ့ နည္းပညာဆိုင္ရာ ပစၥည္းေတြကေတာ့ ခမ္းလံုးျပည့္ပါပဲ။ သိပ္ျပီး မိန္းမဆန္ဆန္ အလွဆင္ထားတာ မရွိေပမယ့္ ရွင္းရွင္းေလးနဲ႕ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ အေနာက္တိုင္းဆန္တဲ့ အျပင္အဆင္မ်ိဳးနဲ႕အလွဆင္ထားတဲ့ အခန္းေလးပါ။ သူမရဲ့ ေ၀ယ်ာ၀စၥေတြကို ျပဳစုေပးမယ့္ အသက္ခပ္ၾကီးၾကီး အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ရွိပါတယ္။ ေန႕တိုင္းလာျပီး လုပ္ကိုင္ေပးေနတာျဖစ္ေပမယ့္ ညဘက္မွာေတာ့ သူမတစ္ေယာက္တည္း ေနေလ့ရွိပါတယ္။
သူမရဲ့အခန္းေထာင့္မ်က္နွာစာ နွစ္ခုမွာ ၀ရံတာေလးနွစ္ခုပါရွိပါတယ္။ လအရမ္းသာတဲ့ညေတြ ၾကယ္ေတြ အစံုလင္းတဲ့ ညေတြဆိုရင္ ဒရင္းမ္ဘတ္ေလးေပၚမွာ လဲေလ်ာင္းရင္း သူမ မိုးေကာင္ကင္ၾကီးကို ေမာ့ၾကည့္ေလ့ရွိတယ္လို႕ေျပာပါတယ္။ ကိုယ္နဲ႕သူနဲ႕ ၀ရံတာေလးမွာ ထိုင္ရင္း စကားလက္ဆံု အျမဲက်ျဖစ္ပါတယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ ကိုယ္က ေျပာတာမ်ားျပီး သူမကေတာ့ မရယ္မျပံဳးမ်က္နွာေလးနဲ႕ နားေထာင္ေလ့ရွိပ္ါတယ္။ သူမ သေဘာက်လို႕ ျပံဳးလိုက္ရင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ခ်စ္ဖို႕ေကာင္းပါတယ္။ ရယ္လိုက္ရင္ေတာ့ သြားေဖြးေဖြးေလးေတြ ေပၚေအာင္ကို အသံထြက္ျပီး ရယ္ေလ့ရွိပါတယ္။
ကိုယ့္ရင္ထဲက အၾကင္နာေတြနဲ႕ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြ အန္ထြက္လာတဲ့ေန႕ကေတာ့ မိုးသည္းသည္းမည္း ရြာသြန္းတဲ့ေန႕ေလးတစ္ေန႕ပါ။ အဲ့ေန႕က ကိုယ္ အလုပ္ခန္းကို ကားနဲ႕ထြက္လာတုန္း မိုးေတြ သည္းသည္းမည္းမည္းရြာေတာ့ ကားလမ္းေတြ ပိတ္ဆို႕က်ပ္ေနပါတယ္။
ကားတန္းၾကီးကို စိတ္မရွည္သလို ကိုယ္ေစာင့္ၾကည့္ေနရင္း ကိုယ့္ကားနံေဘးကေန ပြတ္ျပီး ေမာင္းထြက္ဖို႕ ဆိုင္ကယ္ဦးကို လွည့္ေနတဲ့ ဆိုင္ကယ္သမားကို ျမင္ေတာ့ ကိုယ္အသာေလး လွည့္ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါမွာေတာ့ သူမျဖစ္ေနပါတယ္။ သူမရဲ့ဆိုင္ကယ္နဲ႕ ဆိုင္ကယ္ဦးထုပ္ကို ကိုယ္မွတ္မိေနပါတယ္။ ကိုယ့္ကားေဘးကေန ေက်ာ္ထြက္ျပီး ေဘးလမ္းကို ခ်ိဳးလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ကားတစ္စီးက အရွိန္ျပင္းျပင္းနဲ႕ ေမာင္းထြက္လာေတာ့ သူမဆုိင္ကယ္ကို ခ်ိတ္မိသြားပါတယ္။ မိုးေတြ သည္းသည္းမည္းမည္းရြာေနတဲ့အတြက္ ဘရိတ္မမိ ပဲ ဆိုင္ကယ္နဲ႕လူနဲ႕ တရြတ္ဆြဲျပီး တေစာင္းလဲသြားပါတယ္။
ကိုယ့္မ်က္စိထဲ ျပာကနဲျဖစ္သြားျပီး ကားတံခါးကို ဆြဲဖြင့္ျပီး မိုးေရထဲက ထြက္သြားျပီး လဲက်သြားတဲ့ သူမကို ေပြ႕ျပီး ေအာ္လိုက္ပါတယ္။ သူမကလဲ ကိုယ့္ရင္ခြင္ထဲကေန အတင္းရုန္းထြက္ျပီး ကုန္းရုန္းထပါတယ္။ ေနာက္ ကိုယ္သူမရဲ့ ဆုိင္ကယ္ကို ထူျပီး လမ္းေဘးမွာ သြားရပ္လိုက္ပါတယ္။ ဆိုင္ကယ္ေသာ့ခတ္ျပီး သူမကို အတင္းေပြ႕ခ်ီျပီး ကားထဲကို ေခၚလာခဲ့ပါတယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္မီးပိူင့္ကလဲ စိမ္းသြားျပီမို႕ ကားတန္းကလဲ ေရြ႕လ်ားသြားပါတယ္။ ကားေပၚေရာက္ေတာ့မွ သူမ ကိုယ့္မ်က္နွာကို ျမင္ပံုရပါတယ္။ ဘာမွစကားမေျပာပဲ အံကို တင္းတင္းၾကိတ္ရင္း ကိုယ္ကားကို ဂရုစိုက္ေမာင္းေနေတာ့ သူမလဲ ဘာမွ မေျပာပဲ ျငိမ္ျငိမ္ေလး လိုက္လာပါတယ္။
သူမရဲ့ တိုက္ခန္းကို ဦးတည္ေမာင္းျပီး ေပၚတီကိုေအာက္ေရာက္ေတာ့ သူမ ဆင္းဖို႕ၾကိဳးစားေပမယ့္ ေျခေထာက္က ေထာက္မရပဲျဖစ္ေနပံုရပါတယ္။ ကိုယ္လဲ သူမကို ေပြ႕ခ်ီျပီး အေပၚထပ္ကို တက္လာခဲ့ပါတယ္။ အခန္းေရာက္ေတာ့ ကုတင္ေပၚကို ပစ္ခ်ျပီး ကိုယ္ခါးေထာက္ျပီး သူ႕ကို စိတ္ဆိုးမာန္ဆိုးၾကည့္ပါတယ္။ သူမ အ၀တ္လဲေနတဲ့အခ်ိန္ ကိုယ္ေကာ္ဖီေဖ်ာ္ျပီး ေရေႏြးပူပူေလးနဲ႕ အတူ သူမကို တိုက္ပါတယ္။ တစ္ကိုယ္လံုးခ်မ္းလို႕ ခိုက္ခိုက္တုန္ေနတဲ့ သူမကို ကိုယ္ၾကည့္ျပီး စိတ္ထဲ အရမ္းခံစားလာရတာနဲ႕ စိတ္လြတ္သြားျပီး သူမတစ္ကိုယ္လံုးကို ကိုယ္တင္းေနေအာင္ ေပြ႕ဖက္ထားလိုက္ပါတယ္။ ငါၾကာရင္ မင္းဒီလိုေတြ လုပ္တာနဲ႕ေသမယ္ သိလား ဆုေမလို႕ေျပာျပီး ကိုယ္သူ႕ကို အတင္းေထြးေပြ႕ထားေတာ့ သူမက ဘာတစ္ခြန္းမွ မေျပာပဲ ျငိမ္သက္ေနပါတယ္။
ကိုယ့္ပုခံုးစြန္းမွာ စိုစြတ္လာေတာ့ သူမမ်က္နွာကို အတင္းဆြဲေမာ့တဲ့အခါမွာေတာ့ မ်က္ရည္စေတြ စြန္းထင္ေနတဲ့ သူမကို ျမင္လိုက္တဲ့အခါမွာေတာ့ သူမမ်က္ႏွာတစ္ျပင္လံုးကို နမ္းရိူက္ရင္း ကိုယ္ပါ ရင္ခြင္တစ္ခုလံုး လိူင္းထန္သလို ခံစားလာရျပီး သူမနဲ႕အတူ မ်က္ရည္က်မိပါတယ္။ မင္းသိလား ငါမင္းကို ဘယ္ေလာက္ ခ်စ္တယ္ဆိုတာ မင္းသိလား မင္းကို ငါစိုးရိမ္ရတာေတြ ပူပင္ရတာေတြအတြက္ ၾကာရင္ ငါေသမယ္ လို႕ တတြတ္တြတ္ေျပာမိပါတယ္။ ေနာက္ သူမကလဲ ကိုယ့္ကို တင္းေနေအာင္ ျပန္ဖက္တြယ္ထားပါတယ္။ ေနာက္မွ ေလသံတိုးတိုးေလးနဲ႕ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္တဲ့ ကၽြန္မကို အခုလို ခ်စ္တဲ့အတြက္ တကယ္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္တဲ့။
ကိုယ့္ရင္ခြင္ထဲမွာ ေသာက္ေဆးအရွိန္နဲ႕ ေခြေခြေလး အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ သူမမ်က္နွာေလးကို တစ္စိမ့္စိမ့္ၾကည့္ရင္း ဆံစေလးကို အသာေလး နမ္းရိူက္မိပါတယ္။ တကယ့္ပီဘိကေလးတစ္ေယာက္လို အျပစ္ကင္းလွတဲ့သူမေလး တစ္ေယာက္တည္း မိဘရဲ့ရင္ခြင္မဲ့ သူစိမ္းေတြရဲ့အလည္မွာ ရပ္တည္ေနရတာ သူမရဲ့အထီးက်န္မူေတြ နာက်င္ခံစားမူေတြအတြက္ အတူ မ်ွေ၀ခံစားေပးမယ္ သူမကို တစ္သက္လံုးအတြက္ ေစာင့္ေရွာက္ေပးသြားမယ္လို႕ ရင္ထဲမွာ ပိုင္နိုင္စြာ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ကံၾကမၼာက ကိုယ္တို႕နွစ္ေယာက္ကို မ်က္နွာသာမေပးခဲ့ပါဘူး။.......
ခ်က္ျခင္းဆိုသလို သူမ မ်က္နွာကို လႊဲျပီး ကိုယ္ေရွ႕က ျဖတ္ေလ်ာက္သြားခ်ိန္မွာေတာ့ သာမာန္ မိန္းကေလးေတြ ထက္ ျမင့္မားတဲ့အရပ္ကို သတိထားမိလိုက္ပါတယ္။ ကိုယ္ပိုက္ဆံရွင္းျပီး သူမ ေနာက္ ကေန မသိမသာ လိုက္လာမိတယ္။ ဘာေၾကာင့္ သူမေနာက္ကို လိုက္လာမိသလဲဆိုတာေတာ့ စဥ္းစားခ်ိန္ မရလိုက္ပါဘူး။ ဖိနပ္ဆိုင္ေရွ႕မွာ သူမရပ္ေနပါတယ္။ ဒီဇုိင္းဆန္းဆန္းနဲ႕ လွပေသသပ္လြန္းတဲ့ အားကစား ဖိနပ္ခံုျမင့္ျမင့္ေလးေတြရဲ့ ဦးထိပ္ကို သူမရဲ့ လက္ညိဳးေလးနဲ႕ ထိတို႕ရင္း သူမရဲ့မ်က္နွာမွာ ျပံဳးေယာင္သန္း လာတာကို ေတြ႕လိုက္ရခ်ိန္ မွာေတာ့ ကိုယ့္နွလံုးသားတစ္ခုလံုး ရုတ္တရက္ ေအးစက္သြားျပီး ထူးဆန္းစြာနဲ႕ ရင္ေတြ တဒိပ္ဒိပ္ ခုန္လာတာကို သတိထား မိလိုက္ပါတယ္။
ေနာက္ ဖုန္းေခၚသံေလးျမည္လာတဲ့အခ်ိန္ သူမရဲ့ ေဘာင္းဘီအိတ္ထဲက ဖုန္းအျဖဴေလးကိုထုတ္ကိုင္ျပီး စကားေျပာ လုိက္ခ်ိန္မွာေတာ့ ကိုယ့္ရင္ထဲမွာ အရမ္းေပ်ာ္ရႊင္သြားမိပါတယ္။ သူက ျမန္မာမေလး တစ္ေယာက္ပါပဲ။ ဖုန္းေလးကို နားနားကပ္ျပီး ေျပာေနတဲ့အခ်ိန္ သူမရဲ့မ်က္နွာေလးက ရယ္ေမာေနတဲ့ အသြင္ေလးကို ျမင္ရေတာ့ ကိုယ္ စိတ္ထဲ ေတာ္ေတာ္ေလး ရင္ခုန္လူပ္ရွားမိေနပါျပီ။ သူမေရွ႕ကေန ျဖတ္ေက်ာ္ တက္ရင္း ကိုယ္ေခါင္းကုတ္လိုက္ပါတယ္။ ေဘးဘီ၀ဲယာကို ၾကည့္ရင္း အကူအညီေတာင္းခ်င္သလို ပံုစံနဲ႕ သူမရဲ့ ေရွ႕တည့္တည့္မွာ ရပ္လိုက္ပါတယ္။
တဆိတ္ေလာက္ ကူညီနိုင္မလားလို႕ အဂၤလိပ္လိုေမးေတာ့ သူမရဲ့မ်က္နွာေလးက ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို တည္သြားျပီ ရပါတယ္။ ေျပာပါ သူဘာကူညီရမလဲလို႕ ျပန္ေမးတဲ့ အဂၤလိပ္အသံထြက္က ေတာ္ေတာ္ေလးကို အဆင့္ျမင့္တဲ့ ေလယူေလသိမ္းတစ္ခုပါ။ ကိုယ္လဲ ျမန္မာလို ဟိုေလ..ဘာေျပာရမလဲ မသိဘူး။ sorry .. ကြန္ပ်ဴတာ ျပင္တဲ့ ေနရာကို သြားမလို႕ ရွာမေတြ႕လို႕လို႕ အဂၤလိပ္တစ္ပိုင္း ျမန္မာတစ္ပိုင္း ေျပာလိုက္တယ္။
သူမရဲ့ မ်က္ခံုးထူထူေလး တစ္ခ်က္ပင့္သြားျပီးမွ ယူက ျမန္မာလားလို႕ ေမးပါတယ္။ ကိုယ္လဲ ရုတ္တရက္ ၀မ္းသာသြားတဲ့ပံုစံနဲ႕ ဟာ ညီမေလးက ျမန္မာလားလို႕ ခပ္သြက္သြက္ ေမးလိုက္တယ္။ သူမရဲ့မ်က္နွာေလး ျပံဳးသြားျပီး ဟုတ္တယ္ ကၽြန္မ ျမန္မာပဲလို႕ ေျဖပါတယ္။ ကိုယ့္လက္ထဲမွာဘာမွ ပါမလာတာကို သတိထားမိပံုနဲ႕ ကြန္ပ်ဴတာ ျပင္ခ်င္တာလားတဲ့။ ျပင္တဲ့ဆိုင္ လုိက္ရွာေနတာလို႕ေျပာလုိက္ေတာ့ သူမက ကိုယ့္ကို ျမိဳ႕လည္က ကြန္ပ်ဴတာ ေမာလ္ကို သြားသင့္တယ္လို႕ ညႊန္းပါတယ္။ ေနာက္ သူမနဲ႕စကားေတြ ေျပာျဖစ္ပါတယ္။ ထူးဆန္းတာက ကိုယ္နဲ႕စကားေျပာရင္း လမ္းေလ်ာက္ေနေပမယ့္ သူမရဲ့ပံုစံက ေစ်းဆိုင္တန္းေတြကို ေငးရင္း သက္ေတာင့္သက္သာပံုစံနဲ႕ပဲ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္နဲ႕ လမ္းသြားေနသလို ေအးေအးလူလူ ရွိလွပါတယ္။
ကၽြန္မ ေကာ္ဖီေသာက္မယ္.နည္းနည္းေညာင္းျပီ.လို႕ ေျပာရင္း သူမက ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးတစ္ခုထဲကို ၀င္သြားပါတယ္။ ကိုယ္လဲ လိုက္၀င္ရင္း သူမေသာက္တဲ့ ေကာပူခ်ီနိုေကာ္ဖီနဲ႕ ကိုယ့္အတြက္ အေမရိကာနို ေကာ္ဖီအတြက္ ပိုက္ဆံရွင္းဖို႕ လုပ္ေတာ့ သူမက မုန္႕ေလးေတြ ကို လိုက္ၾကည့္ေနရင္းက မရွင္းပါနဲ႕ ကိုယ့္ဘာသာ ရွင္းမယ္လို႕ဆိုေတာ့ မိတ္ျဖစ္ေဆြျဖစ္ပါခင္ဗ်ာလုိ႕ေျပာေတာ့ သူမက ကိုယ့္ကို ခပ္တည္တည္ ၾကည့္ရင္းက ခုနကတင္ ေကာ္ဖီေသာက္ထားတာ ဟုတ္လား ဆက္တိုက္ ေကာ္ဖီေသာက္ရင္ ၾကာရင္ က်မ္းမာေရး ထိခိုက္မယ္လို႕ ေျပာပါတယ္။ ကိုယ္ အသံထြက္ျပီး ရယ္လိုက္ရင္းက နည္းနည္း ရွက္သြားမိတယ္။ ကိုယ္ေကာ္ဖီဆိုင္ထဲမွာ ထုိင္ရင္း သူ႕ေနာက္လိုက္လာတာကို သူသိတယ္လို႕ သြယ္၀ိုက္ျပီး ေျပာလိုက္တာပါပဲ။ အျမင္ စူးရွလြန္းတဲ့ သူမကို နည္းနည္းေတာ့ လန္႕သြားမိတယ္။
အဲ့ဒီ့ေန႕က သူမနဲ႕ကိုယ္နဲ႕ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလး တစ္ခုမွာ အတူထိုင္ရင္း စကားေတြ ေျပာျဖစ္တယ္။ ေကာ္ဖီကို တစိမ့္စိမ့္ အရသာခံေသာက္ရင္းက တီးလံုးသံေလးေတြကို မ်က္စိေလးမွိတ္ျပီး နားေထာင္ေနတဲ့ သူမပံုစံေလးကို ေငးစိုက္ၾကည့္ရင္းက သူမကို ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာ ျမင္ျမင္ခ်င္းမွာပဲ တကယ္ကို ခ်စ္ျမတ္နိုးစိတ္ ျဖစ္ေပၚလာမိတယ္ ဆိုတာ ေသခ်ာသြားပါတယ္။
အဲ့ဒီ့ေန႕က လမ္းခြဲၾကတဲ့အခ်ိန္ သူမရဲ့ဖုန္းနံပတ္ကို ကိုယ္ေတာင္းလိုက္ေတာ့ သူမက ကိုယ့္ကို ခပ္စိုက္စိုက ္ၾကည့္ရင္းက ဖုန္းနံပတ္ေလးကို ရြတ္ျပပါတယ္။ ကိုယ္လဲ ဖုန္းနံပတ္ေလး မွတ္ရင္း သူမရဲ့မ်က္ႏွာေလးကို ငံုၾကည့္ျပီး ဒီေန႕ေတြ႕ဆံုခြင့္ ရတာေလးကို ကိုယ္တကယ္ေက်နပ္ပါတယ္လို႕ ေျပာေတာ့ သူမရဲ့မ်က္နွာေလးလဲ ျပံဳးေယာင္သန္း သြားပါတယ္။ လက္၀ါးေလး ကို အသာေထာင္ျပရင္းက ခ်ာကနဲ လွည့္ထြက္သြားတဲ့ သူမရဲ့ ေက်ာျပင္ကို ကိုယ္ရပ္ၾကည့္ ေငးေမာက်န္ရစ္ခဲ့ခ်ိန္မွာေတာ့ က်န္ရစ္ခဲ့ရသလို ခ်န္ထားခံခဲ့ရသလိုမ်ိဳး ဘာရယ္မဟုတ္တဲ့ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲမူကို ခံစားလိုက္ရသလိုပါပဲ။
အမွတ္တမဲ့ ဆံုခဲ့ၾကတဲ့ ကိုယ္တို႕နွစ္ေယာက္ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ျပန္ဆံုခြင့္ေလး ရမယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္မိပါတယ္ ေကာင္မေလးေရ။
ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ျပန္ဆံုခ်ိန္ကေတာ့ တကယ့္ကို အထူးအဆန္းပါပဲ။ အလုပ္ေတြ ဆက္တိုက္ရူပ္ေနတာေၾကာင့္ ကိုယ္အလုပ္နားခ်ိန္ဟာ အျမဲတမ္း ညသန္းေခါင္ခ်ိန္ျဖစ္ေနေတာ့ သူမရဲ့ဖုန္းနံပတ္ေလးကို ၾကည့္ေနရင္းက သူမေလးအတြက္ အေနွာင့္အယွက္ျဖစ္မွာစိုးလို႕ ဖုန္းမဆက္ျဖစ္ေတာ့ပဲ သက္ျပင္းခ်ရင္းက အိပ္ယာ၀င္ျဖစ္လိုက္တာ မ်ားပါတယ္။
ဒီေန႕ေတာ့ ကမၻာၾကီးပူေႏြးလာမူနဲ႕ဆိုင္တဲ့ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးဆိုင္ရာစာတမ္းအတြက္ ကိုယ္က ဦးေဆာင္ျပီး ေဆြးေႏြးရမွာျဖစ္ပါတယ္။ အစည္းအေ၀းခန္းထဲကို ၀င္လိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့ သတင္းမီဒီယာေတြကိုပါ ေတြ႕လိုက္ပါတယ္။ ကိုယ္လဲ တက္ေရာက္လာတဲ့ သူေတြကို ပရိဂ်က္တာကတဆင့္ ကိုယ့္တို႕စုစည္းထားတဲ့ စာတမ္းကို စိတ္ပါလက္ပါ ေဆြးေႏြးေနတဲ့အခ်ိန္မွာပဲ စိတ္ထဲမွာ တစ္ေယာက္ေယာက္က စူးစိုက္ၾကည့္ေနသလို ခံစားရပါတယ္။ ပရိတ္သတ္ဘက္ကို မ်က္စိတစ္ခ်က္ ေ၀့ၾကည့္လိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့ ဗီဒီယိုကင္မရာအၾကီးၾကီးကို ကြယ္ျပီး ရိုက္ေနတဲ့ နားက်ပ္ေလး တပ္ထားတဲ မ်က္နွာေလး တစ္ျခမ္းကို အမွတ္မထင္ သတိထား လို္က္မိ ပါတယ္။
အစည္းအေ၀းျပီးသြားခ်ိန္မွာေတာ့ ကိုယ့္ကို သတင္းမီဒီယာေတြက ၀ိုင္းျပီး အင္တာဗ်ဴးလုပ္ေနတဲ့အခ်ိန္ ကိုယ္ကလဲ ေနာက္ အစိုးရပိုင္းက လူၾကီးေတြနဲ႕ ခ်ိန္းထားတာတစ္ခုအတြက္ အျမန္ေျပးရမယ့္အခ်ိန္ျဖစ္ေနေတာ့ အားလံုးကို ခပ္တုိတိုျဖတ္ရင္း ထြက္ခြာဖို႕ ျပင္လိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕အတြက္ အခ်ိန္နည္းနည္းေလာက္ ေပးနိုင္မလားရွင္ ခပ္ေထာင့္ေထာင့္ ေလသံေလးနဲ႕ ေမးလာတဲ့ အသံကို ကိုယ္လွည့္မၾကည့္မိပဲ ေဆာရီးပါခင္ဗ်ာ ကၽြန္ေတာ္ အခု သြားရေတာ့မွာမို႕ပါ။ ကၽြန္ေတာ္ကို ဆက္သြယ္ရမယ့္ နံပတ္ေလး တစ္ခ်က္ယူထားေပးပါ။ ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ အခ်ိန္ေပးနိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါမယ့္လို႕ ေျပာလိုက္ပါတယ္။ ေနာက္မွ ရုတ္တရက္ လွည့္ၾကည့္မိေတာ့ ဗီဒီယိုကင္မရာကို ကိုင္ထားရင္းက ကိုယ့္ကို ရပ္ၾကည့္ေနတဲ့ သူမကို ေတြ႕လိုက္ပါတယ္။ မျပံဳးမရယ္ သူမမ်က္နွာေလးကို ေတြ႕လိုက္ရခ်ိန္မွာ ကိုယ့္ရင္ထဲမွာ လူိင္းထန္သလို ခံစားလိုက္ရပါတယ္။
ကိုယ္အၾကာၾကီး သူမမ်က္နွာေလးကို ေငးစိုက္ၾကည့္ရင္းက ဘာေျပာရမွန္းမသိျဖစ္သြားျပီး ကိုယ့္ရဲ့ အတြင္းေရးမူးမေလး ကို ေခၚလိုက္ပါတယ္။ ေနာက္ အစည္းအေ၀းကို ဆယ္မိနစ္ေလာက္ေနမွ ေရာက္နိုင္မယ္လို႕ အေၾကာင္းၾကားေပးပါလုိ႕ ေျပာလိုက္ျပီး သူမကို ကိုယ္မင္းအတြက္ အခ်ိန္ ေပးပါမယ္လို႕ ေျပာလုိက္ေတာ့ သူမက မ်က္နွာေလးကို မဲ့သလိုေလး ျပံဳးရင္းက သူမရဲ့ သတင္းေထာက္ကို ကိုယ့္ကို ေမးဖို႕ ေျပာပါတယ္။ ကင္မရာကိုင္ျပီး ကိုယ့္ကိုရိုက္ေနတဲ့ သူမရဲ့မ်က္နွာတည့္တည့္ကို ကိုယ္ၾကည့္ရင္း သူတို႕ေမးတဲ့ေမးခြန္းေတြကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ေျဖလိုက္ပါတယ္။
အင္တာဗ်ဴးျပီးသြားခ်ိန္မွာေတာ့ ကိုယ့္ကို ဂရုမစိုက္ေတာ့ပဲ ကင္မရာကို ျဖဳတ္သိမ္းေနတဲ့ သူမအနားကို ကိုယ္ သြားျပီး ကိုယ္မင္းနဲ႕ တစ္ခါေလာက္ ျပန္ဆံုခ်င္တယ္ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲလို႕ ေမးေတာ့ အခုေတာင္ မိနစ္ပိုင္း ေတာင္ အခ်ိန္မေပးနိုင္တာ ျပန္ဆံုမယ့္အခ်ိန္ကို ေျပာေတာ့ ရယ္စရာၾကီးလို႕ ရယ္ျပီး ျပန္ေျပာလုိက္တဲ့ ေကာင္မေလးကို ကိုယ္မခ်င့္မရဲနဲ႕ အံၾကိတ္ျပီး အိုေက ဒီည မင္းနဲ႕ကိုယ္နဲ႕ တစ္ေနရာမွာဆံုမယ္ မင္းကိုယ့္ကို အခ်ိန္ျပန္ေပးရမယ္လို႕ ေျပာလုိက္ပါတယ္။ အိုေကေလ ဖုန္းဆက္လိုက္ပါ လို႕ေျပာျပီး သူမက သူ႕အဖြဲ႕ဆီကို ထြက္သြားပါတယ္။
ကုိယ္လဲ ကိုယ္ခရီးဆက္ရမယ့္ေနရာကို အေျပးအလႊားလွည့္ထြက္လာျပီးတစ္လမ္းလံုး အမွတ္မထင္ ္ျပန္ဆံုဆည္းခြင့္ အတြက္ တကယ့္ကို ၀မ္းသာေနမိပါတယ္။ ကိုယ့္အတြင္းေရးမူးမေလးက ကိုယ့္မ်က္နွာ ျပံဳးေနတာ မေတြ႕ဖူးတာမို႕ ဆရာ ဘာေတြ ဒီေလာက္သေဘာက်ေနတာလဲ ခါတိုင္းဆို အစည္းအေ၀းေတြ ဆက္တိုင္း မ်က္နွာက မူန္ကုတ္ေနတာပဲလို႕ ေျပာေတာ့ ေခါင္းအသာယမ္းျပရင္းက အသံထြက္ျပီး ရယ္လိုက္ပါတယ္။
တကယ္တမ္း အဲ့ဒီ့ေန႕က ကိုယ္အလုပ္ေတြ အကုန္လံုး ျပီးျပတ္ခ်ိန္ဟာ ည ၁၂နာရီေက်ာ္ေနျပီျဖစ္ပါတယ္။ လူတစ္ကိုယ္လံုး ပင္ပမ္းႏြမ္းလ်လြန္းတာေၾကာင့္ အခ်ိဳရည္ေသာက္ရင္းက သူမရဲ့ ဖုန္းနံပတ္ေလးကို အသာနွိပ္ရွာ လိုက္ပါတယ္။ ခလုတ္ကို နွိပ္သင့္ မနွိပ္သင့္ စဥ္းစားေနရင္းက သူမကို အရမ္းျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေတြ႕ခ်င္စိတ္ ျဖစ္လာတာနဲ႕ ခလုတ္ေလးကို အသာနွိပ္လိုက္ေတာ့ တူဆိုျပီး ဖုန္းျမည္သံနဲ႕အတူ တီးလံုးသံေလးေတြ ျမည္လာပါတယ္။ ရုတ္တရက္တီးလံုးသံေလးေတြ ရပ္သြားျပီ ဟဲလို..ဆိုတဲ့ အသံခပ္ေထာင့္ေထာင့္ေလး ကို ၾကားလိုက္ရပါတယ္။ သူမရဲ့အသံကို ၾကားလိုက္ရခ်ိန္မွာေတာ့ အသက္ကို ခပ္ျပင္းျပင္းရူရင္း ဘာေျပာရမွန္းမသိ ျဖစ္သြားပါတယ္။ ဟဲလို..ဆိုျပီး သူမ ထပ္ေခၚေတာ့ ကိုယ္ ျပန္ထူးလုိက္ပါတယ္။
ကိုယ္ပါ...အရမ္းေနာက္က်သြားတာ ခြင့္လႊတ္ပါေနာ္..အခုမွ အလုပ္ျပီးလို႕ပါခင္ဗ်ာ လို႕ေျပာေတာ့ သူမက အသံထြက္ျပီး ရယ္ပါတယ္။ မခြင့္လႊတ္ပါဘူးတဲ့။ အခုထက္ထိ ကၽြန္မ ဘာမွ မစားရေသးဘူး ေစာင့္ေနတာလို႕ ျပန္ေျပာလုိက္ေတာ့ ကိုယ့္စိတ္ထဲ အရမ္းအံ့ၾသသြားတယ္။ ကိုယ္အခုထြက္လာခဲ့မယ္ ဘယ္မွာ ဆံုမလဲလို႕ေမးေတာ့ ညလံုးေပါက္ဖြင့္တဲ့ စားေသာက္ဆိုင္ေလးတစ္ခုကို သူခ်ိန္းပါတယ္။ ကိုယ္လဲ ကမမ္းကတမ္း ကားျပင္ခိုိင္းျပီး အျမန္ေမာင္းခိုင္းလိုက္ပါတယ္။
ကိုယ္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ စားေသာက္ဆိုင္မွာ လူရွင္းေနပါတယ္။ သူမကို ရွာမေတြ႕လို႕ ဖုန္းေခၚမလို႕ ျပင္တုန္းမွာပဲ စက္အင္ဂ်င္သံ က်ယ္ေလာင္စြာနဲ႕ ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္အၾကီးတစ္စီး ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ေမာင္း၀င္ လာတာကို ေတြ႕လိုက္ပါတယ္။ ဆိုင္ကယ္ဦးထုပ္ကို ဆြဲခၽြတ္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ကိုယ္ရဲ့ သူမ ျဖစ္ေနတာ ေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။ သူမနားကို ကိုယ္ ေျပးသြားလိုက္ျပီး ေဟး မင္းဆိုင္ကယ္ေမာင္းတာ ၾကမ္းလွခ်ည္လား တစ္ခုခုျဖစ္ရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ ေမးေတာ့ ဘာမွ မေျပာပဲ သူမက မ်က္ခံုးပင့္ျပီး ရယ္ေနပါတယ္။
ကၽြန္မဗိုက္ဆာျပီေလကြယ္လို႕ သူမေျပာရင္းက ကိုယ္နဲ႕သူနဲ႕ ညစာကို မွာၾကပါတယ္။ အစားအစာေတြ ေရာက္လာခ်ိန္မွာေတာ့ သူေရာ ကိုယ္ေရာ ဗိုက္ဆာဆာရွိတာနဲ႕ စကားမေျပာပဲ အားရပါးရ စားျဖစ္ၾကပါတယ္။ ကိုယ့္အတြက္ ေတာ့ အလုပ္ပင္ပမ္းလာတဲ့အခ်ိန္ကိုယ့္ ခ်စ္သူနဲ႕ အတူစားခြင့္ရတဲ့ တကယ့္ကို အရသာရွိလွတဲ့ ညစာေလးပါ။ စပ်စ္၀ိုင္ကို အသာေလး မ်က္စိမိွတ္ျပီး အရသာခံ ေသာက္ေနတဲ့ သူမကို ကိုယ္ခ်စ္ျခင္းမ်ားစြာနဲ႕ ေငးေမာၾကည့္ေနမိပါတယ္။ ေနာက္မွ သူမ နဲ႕ ကိုယ္နဲ႕ ကိုယ္စီရဲ့ အလုပ္ကိစၥနဲ႕ပတ္သတ္တာေတြ မိသားစုနဲ႕ ပတ္သတ္တာေတြ စကားလက္ဆံုက်ျဖစ္ ပါတယ္။ စကားတေျပာေျပာနဲ႕ ေနလာလိုက္တာ သတိထားမိတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ မနက္ေလးနာရီေလာက္ရွိေနပါျပီ။
ျပန္ဖို႕ နုတ္ဆက္ခ်ိန္မွာေတာ့ သူမက ထံုးစံအတိုင္း ကိုယ့္ကို ခ်ာကနဲ ေက်ာခိုင္းျပီး ဆိုင္ကယ္ဆီကို ခပ္မတ္မတ္ ေလ်ာက္သြားျပီး ဆိုင္ကယ္ကို ေမာင္းဖို႕ အသင့္ျပင္ခ်ိန္မွာပဲ ကိုယ္သူမအနားကို သြားရပ္မိပါတယ္။
ဆိုင္ကယ္ ဦးထုပ္စြပ္ခါနီး ကိုယ္ေရာက္လာေတာ့ သူမက ကိုယ့္ကို ငဲ့ၾကည့္ပါတယ္။ ေခါင္းကို ဆတ္ျပီးေမးေတာ့ ကိုယ္ သူမကို အၾကာၾကီး စိုက္ၾကည့္ရင္းက ဆုိင္ကယ္ကို သတိနဲ႕ေမာင္းေနာ္ ဒီေန႕ညေလးအတြက္ ကိုယ့္ေဘးမွာ ေနေပးတာ တကယ္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို႕ ေျပာလိုက္ပါတယ္။ သူမက မ်က္နွာေလးကို မဲ့သလိုေလး ျပံဳးရင္းက ဟုတ္ကဲ့ပါလို႕ ေျဖျပီး ဟဲလ္မတ္ကို စြပ္ျပီး ဆိုင္ကယ္ကို တရၾကမ္း ေမာင္းထြက္သြားပါတယ္။ သူမရဲ့ ဆိုင္ကယ္ေနာက္ျမီးကို ေငးၾကည့္ရင္းက ကိုယ့္ရင္ထဲမွာ ဟာျပီး က်န္ခဲ့ပါတယ္။ ကားေပၚ ေရာက္တဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ ကိုယ္ ေမာေမာနဲ႕ လံုး၀ အိပ္ေမာက်သြားျပီျဖစ္ပါတယ္။
အခုခ်က္ျခင္း ခရီးထြက္ရမယ္ ဟုတ္လား ကိုယ္လဲ မသိရပါလားလို႕ ကိုယ့္အတြင္းေရးမူးမေလးကို ေမးေတာ့ ဟုတ္တယ္ ဆရာ နွစ္ပတ္ၾကာမယ္ အကုန္လံုးစီစဥ္ျပီးျပီ ျပီးတာနဲ႕ ေနာက္တစ္ေနရာကို ခရီးဆက္ရမယ္။ အခ်ိန္ဇယားေတြနဲ႕ ခရီးစဥ္ေတြကို ေျပာေနတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ကိုယ္နဖူးကို လက္ေထာက္ျပီး စဥ္းစားေနပါတယ္။ သူမကို ဘယ္လို နုတ္ဆက္ရမလဲဆိုတာ ေတြးျပီး အခု အျပင္ခဏထြက္မယ္လုိ႕ေျပာေတာ့ ေလယာဥ္ခ်ိန္က အရမ္းကပ္ေနျပီဆရာတဲ့။ ကိုယ္မ်က္နွာ ပ်က္သြားေတာ့ ဒါေပမယ့္ တစ္နာရီေလာက္ေတာ့ ရမယ္ထင္တယ္လို႕ ေျဖလိုက္ခ်ိိန္မွာပဲ ကိုယ္ခ်က္ျခင္း အလုပ္ခန္းကေန အျပင္ကို ထြက္လိုက္ပါတယ္။ ဖုန္းနံပတ္ေလးကို နွိပ္ေတာ့ Busy ေနတယ္လို႕ ေျပာပါတယ္။ ကိုယ္ဆက္ခါ ဆက္ခါ နွိပ္လိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့ ဖုန္းေလးက လံုး၀ ပိတ္သြားပါတယ္။ အခန္းထဲကို ျပန္၀င္လာျပီး ကိုယ္ ထုိင္ခံုေနွာက္ကို မွီထိုင္ရင္း သက္ျပင္းခ်မိပါတယ္။
ေလယာဥ္ကြင္းကို ဆင္းလာတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ကိုယ့္ရဲ့ အလုပ္မိတ္ေဆြေတြနဲ႕ နုတ္ဆက္စကားဆိုရင္း အထဲကို ၀င္လာေတာ့ ေလယာဥ္ကို တက္ဖို႕ ေစာင့္ဆိုင္းေနတဲ့ေနရာမွာရွိတဲ့ မွန္သားျပင္ၾကီးေတြ အျပင္ဘက္က အတက္အဆင္း လုပ္ေနတဲ့ ေလယာဥ္ေတြကို ေငးေမာေနမိပါတယ္။ ေျပးလမ္းေပၚ ထိုးတက္ျပီး ေလယာဥ္ဘီး ေခါက္သိမ္းသံ ဒုတ္ဒုတ္ဆိုတဲ့ အသံၾကားလုိက္ရတဲ့အခါမွာေတာ့ တိမ္လႊာေတြကို ေငးစိုက္ၾကည့္ရင္းက သူမရဲ့ ပံုစံေလးကို မ်က္စိထဲ ျမင္ေယာင္လာေတာ့ စိတ္ထဲ နာက်င္လာတာနဲ႕ မ်က္စိကို တင္းတင္းမွိတ္ ထားလိုက္ပါေတာ့တယ္။
ခရီးစဥ္ေတြ ဆက္တုိက္သြားေနရင္းက လူေရာ စိတ္ေရာ ပင္ပမ္းလွတာမို႕ အျပင္းဖ်ားဖ်ားပါေတာ့တယ္။ ေဆးရံုမွာ တက္ျပီး အနားယူသင့္တယ္လို႕ ေျပာလို႕ သီးသန္႕ခန္းေလးထဲမွာ ေဆးကုသမူခံေနတဲ့အခ်ိန္ ၀ရံတာေလးမွာ ရပ္ျပီး ၾကည့္ေနတုန္း အေရးေပၚကားတစ္စီး ေဆးရံုဆင္၀င္ေအာက္ကို ဆိုက္လာတာ ေတြ႕လိုက္ရတယ္။ မနက္ခင္း ေနေရာင္ျခည္ေႏြးေႏြးေအာက္မွာ ေဆးရံု အေရွ႕ျမက္ခင္းျပင္ကို ဆင္းျပီး ေနေရာင္ျခည္ခံဖို႕ ဆင္းလာတဲ့အခ်ိန္ မဆံုျဖစ္တာ ၾကာျပီျဖစ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ကို ေရးၾကီးသုတ္ျပာပံုစံနဲ႕ ေကာင္တာမွာ ရုတ္တရက္ေတြ႕လိုက္ရတယ္။ ကိုယ့္ကိုျမင္ေတာ့ သူေျပးလာတယ္ မင္းေဆးရံုတက္ေနတာလားတဲ့ ေအး ငါ နွလံုးက သိပ္အလုပ္မလုပ္လို႕ ခဏ အလုပ္နားျပီး ေဆးရံုမွာ အနားယူေနတာလို႕ေျဖလိုက္တယ္။
မင္းကေရာဆိုေတာ့ သက္ျပင္းခ်ျပီး ငါ့ညီမေလးတစ္ေယာက္ပါကြာ ဆိုင္ကယ္အက္ဆီးဒင့္ျဖစ္လို႕ အဲ့တာ ေဆးရံုကို ေျပးလာၾကည့္တာ အခု ခြဲခန္းထဲမွာတဲ့။ အေျခအေနေတာ့ သိပ္မေကာင္းဘူးထင္တယ္။ ဟုတ္လား မ်က္စိထဲမွာ ဆုိင္ကယ္ကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေမာင္းတတ္တဲ့ သူမပံုစံကို ျမင္ေယာင္မိျပီး ရင္ထဲမွာ စိုးရိမ္စိတ္ေတြနဲ႕ စူးေအာင့္လာပါတယ္။ ဟုတ္လား ခဏေလး ဟိုမွာ ဆရာ၀န္ထြက္လာျပီ ေျပာေျပာဆိုဆို ေျပးထြက္သြားတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ေနာက္ေက်ာကို ေငးၾကည့္မိပါတယ္။ ေနာက္ အသာေလး လွည့္ထြက္လာရင္း ျမက္ခင္းျပင္စပ္က ခံုတန္းေလးမွာ ထိုင္ရင္း ဖုန္းနံပတ္ေလးတစ္ခုကို နွိပ္လိုက္ပါတယ္။ ၾကားေနက်အတိုင္း ဖုန္းပိတ္ထားတယ္ လုိ႕ စက္က ျပန္ေျဖသံၾကားလိုက္ပါတယ္။ ခပ္လွမ္းလွမ္းက သစ္ပင္အုပ္အုပ္ကိုေငးေမာၾကည့္ရင္းက သက္ျပင္းေမာ ခ်မိပါတယ္။
ေဘးမွာ ၀င္ထိုင္တဲ့အရိပ္ေၾကာင့္ လွည့္ၾကည့္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္း။ ေတာ္ေသးတယ္ ကြာ ဘာမွ မျဖစ္တာ ေျခေထာက္နဲ႕လက္ေတာ့ အရိုးထိသြားတယ္ေျပာတယ္ လနဲ႕ခ်ီျပီး အနားယူရမယ္တဲ့ အဲ့တာမွ လည္း ေကာင္မေလး အနားယူျဖစ္မယ္ နို႕မို႕ရင္ တစ္ေနကုန္ တစ္ေနခမ္း အလုပ္လုပ္တာကြ။ လံုး၀ မနားဘူး။ သူ႕စိတ္ကို သူ ျပန္ျပီး ညွင္းဆဲေနသလိုပဲ။ ဟုတ္လား သူက ဘာအလုပ္လုပ္လဲ။ သူက ရုပ္ျမင္သံၾကား သတင္းေထာက္ေလ။ မင္း သူ႕နံမည္ သိလား။ သူေလ..အံၾသစိတ္နဲ႕စိုးရိမ္စိတ္ေတြနဲ႕အတူ ကိုယ္လူပ္လူပ္ရွားရွားျဖစ္သြားတယ္။
ေနာက္မွ စိတ္ကို ထိန္းျပီး သူမအေၾကာင္း သိလိုစိတ္နဲ႕ မင္းနဲ႕သူနဲ႕က သိတာၾကာျပီလား။ သိတာၾကာျပီလား ဆိုေတာ့ သူငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ဆိုပါေတာ့ကြာ။ သူက အရမ္းစိတ္ၾကီးတယ္ ထက္လဲ ထက္တယ္။ မဟုတ္မခံစိတ္ ျပင္းတယ္ကြ။ သူ႕မိဘေတြက ေတာ္ေတာ္ခ်မ္းသာၾကတယ္။ အခု သူက မိဘေတြနဲ႕လည္း အဆက္အသြယ္ျဖတ္ထားတယ္။ အေမြျဖတ္ခံရျပီးကတည္းကပဲ။ ဟုတ္လား ဘာျဖစ္လို႕လဲ။ သူတို႕ သေဘာမတူတဲ့ ေကာင္ေလးနဲ႕ယူလို႕ေလ။
မ်က္စိထဲ ျပာကနဲျဖစ္သြားပါတယ္။ ရုတ္တရက္ထိုးေအာင့္လာျပီး အသက္ရူရပ္မတတ္ျဖစ္သြားလို႕ ရင္၀ကို လက္ဖေနာင့္နဲ႕ ဖိလိုက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းက ရုတ္တရက္စကားကို ရပ္ပစ္လိုက္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လဲ သူငယ္ခ်င္း ေဆာရီးေဆာရီး ငါဘာေတြ ေျပာမိမွန္းမသိဘူး စိတ္မခ်မ္းမသာစရာေတြ။ ရပါတယ္ကြ ေျပာပါ ငါစိတ္၀င္စားတယ္။ အခုသူက အိမ္ေထာင္နဲ႕လား။ မဟုတ္ဘူး သူ႕ေကာင္ေလးက ဆံုးသြားျပီ။ ဟင္ ဘာျဖစ္လို႕လဲ ေထာင္ထဲမွာ ဆံုးတာေလ။ ေထာင္ထဲမွာ နွစ္ၾကီးက်တာ နွိပ္စက္ခံရတဲ့ ဒဏ္နဲ႕ပဲ ဆံုးသြားတာ ။ အဲ့ကတည္းက သူ အျပင္ကို ထြက္လာတာ အခုထက္ထိ ျမန္မာျပည္ကိုလည္း မျပန္ဘူး သူ႕မိဘေတြနဲ႕လည္း မဆက္သြယ္ဘူး။ ငါတို႕ပဲရွိတာဆိုေတာ့ တစ္ခုခုဆို ငါတို႕လိုက္ေစာင့္ေရွာက္ေပးေနတာေပါ့ကြာ။
သူ႕ေကာင္ေလးက ဘာျဖစ္လို႕ ေထာင္က်တာလဲ။ အင္း တကယ္ေတာ့ သူနဲ႕ေကာင္ေလးနဲ႕က သူငယ္ခ်င္းအရင္းခ်ာေတြကြ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္လည္း သိပ္ခ်စ္ၾကတယ္။ သူတုိ႕တကၠသိုလ္ တက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ေကာင္ေလးက ေက်ာင္းသားအေရးအခင္းမွာ ေခါင္းေဆာင္လုပ္တယ္။ ေကာင္မေလးက အဲ့အေရးအခင္းမွာ ဗီဒီယိုနဲ႕မွတ္တမ္းတင္ျပီး အျပင္ကို ျဖန္႕ေပးတယ္။ အဲ့မွာ ေကာင္ေလး အဖမ္းခံရေတာ့ သတင္းေတြ အျပင္ေရာက္တဲ့ကိစၥေတြပါစြဲခ်က္တင္ျပီး ေထာင္ နွစ္၂၀ေက်ာ္ေလာက္ ခ်ခံလိုက္ရတယ္။ အဲ့မွာ ေကာင္မေလးက ေထာင္ထဲေရာက္သြားတဲ့ ေကာင္ေလးကို ေထာင္၀င္စာေတြ႕နိုင္ေအာင္ လက္ထပ္မယ္လို႕ သက္ဆိုင္ရာကို ေတာင္းဆိုတယ္။ အဲ့တာ ေကာင္မေလး မိဘေတြက ဘယ္လက္ခံမလဲ ေနာက္ ေတာ္ေတာ္ေလး အေျခအေနတင္းမာျပီး ေကာင္မေလးက အတင္းလုပ္ဖို႕ ၾကိဳးစားေတာ့ ေကာင္မေလး မိဘေတြက အေမြျဖတ္လိုက္တယ္။ အဲ့မွာ ေကာင္မေလးက သက္ဆိုင္ရာက ခြင့္ျပဳခ်က္ရဖို႕ေစာင့္ေနတုန္း ေကာင္ေလးက ဆံုးသြားတာ. အတြင္းေၾကဒဏ္ရာေတြလို႕ေျပာတယ္ ေကာင္မေလးနဲ႕ပတ္သတ္တာကို ေမးေတာ့ မရလို႕ ရိုက္စစ္တာကေန လက္လြန္သြားတာေျပာတယ္ အဲ့ကတည္းက သူ ထြက္သြားတာ အျပင္ကို။ သူလူေတြနဲ႕ လံုး၀ မဆက္သြယ္ေတာ့ဘူး။
ဒါေပမယ့္ ေကာင္ေလးကို ေပးထားတဲ့ ကတိအတိုင္း သူ ဗီဒီယိုသတင္းေထာက္ေတာ့ ဆက္လုပ္တယ္။ အလုပ္ကလြဲရင္ တစ္ေယာက္တည္းပဲ ေနေလ့ရွိတယ္ကြ။ အခုလည္း ဆိုင္ကယ္ေမွာက္တာ ခဏခဏပဲ ။ငါက သူ႕ေနာက္လုိက္ ရွာရတာ ေမာျပီ။ အေရးေပၚကြန္တက္နံမည္မွာ ငါ့နံမည္ေပးထားတာပဲ ကံေကာင္းလွျပီ သတ္မွတ္ပါတယ္ကြာ။ စကားေတြ ဆက္တုိက္ေျပာျပီး အေတြးကိုယ္စီနဲ႕ ျငိမ္ေနျပီးမွ ငါသူ႕ကို လုိက္ၾကည့္ခ်င္တယ္။ မင္းငါ့ကို ခြင့္ျပဳပါလို႕ေျပာေတာ့ ရတယ္ လိုက္ခဲ့ေလဆိုေတာ့ ေဆးရံုအေဆာက္အဦးထဲကို ျပန္၀င္လာခဲ့ၾကပါတယ္။
ပတ္တီးေတြ အေဖြးသားနဲ႕ နွစ္နွစ္ျခိဳက္ျခဳိ႕က္အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ အျပစ္ကင္းစင္တဲ့ သူမမ်က္နွာေလးကို ေငးစိုက္ၾကည့္ရင္း ကိုယ့္ရင္ထဲမွာ သနားစိတ္ေတြ ၀င္လာမိပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းက ေဆးဗူးေလးေတြ သယ္လာရင္း ငါခန ဆရာမကို သြားေမးလိုက္ဦးမယ္ေနာ္။ မင္းခနေလးေစာင့္ေပးလို႕ ေျပာရင္း ထြက္သြားတဲ့အခ်ိန္ ေဘးခံုေလးမွာ ထုိင္ရင္း သူမမ်က္နွာကို တစိမ့္စိမ့္စိုက္ၾကည့္မိပါတယ္။ သူမ ခဏေနေတာ့ လူးလြန္႕လာပါတယ္ မ်က္လႊာေလးက ေျဖးေျဖးခ်င္းပြင့္လာေတာ့ သူ ကိုယ့္ကိုလည္း ျမင္ေရာ မ်က္လံုးေလးက ျပဴးသြားပါတယ္။ ေနာက္ အၾကာၾကီး ကိုယ့္ကို စူးစုိက္ၾကည့္ျပီးမွာ ရုတ္တရက္ မ်က္လံုးက အေရာင္ေျပာင္းသြားျပီး ကိုယ့္ကို မ်က္နွာလႊဲလိုက္ပါတယ္။
ဘာျဖစ္မွန္းမသိေတာ့ ကိုယ္လဲ ဘာေျပာရမွန္းမသိ ျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္ သူငယ္ခ်င္းက ျပန္၀င္လာျပီး. ေက်းဇူးရွင္ေလး နိုးျပီလား ညည္းအနားယူရမယ္ ဆိုင္ကယ္စီးခြင့္ပါမစ္ပိတ္တယ္ ညေနက်ရင္ ညည္းအစ္မလာလိမ့္မယ္ အခု သူက ကေလးေတြ ေက်ာင္းပို႕ဖို႕ လုပ္ေနလို႕ ဟုတ္လား။ ေဆးေသာက္ရမယ္အခု ေအာ္ ဒါနဲ႕မိတ္ဆက္ေပးရမယ္ ဒါ အစ္ကိုသူငယ္ခ်င္း ေနာင္မင္းျမတ္တဲ့ ဒါ ငါ့ရဲ့ ညီမဆိုးေလးေပါ့ နံမည္က ဆုေမေအာင္တဲ့။
မသိခ်င္ပါဘူး တဲ့ မ်က္နွာကို လႊဲထားရင္းက ခပ္ေဆာင့္ေဆာင့္ေလသံနဲ႕ေျပာေတာ့ ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာ မေကာင္းျခင္းၾကီးစြာျဖစ္သြားျပီး ဘာျဖစ္လို႕လဲလို႕ေမးလိုက္ပါတယ္။ ေအးေအး ဒါဆို ငါတို႕သြားမယ္ ညေန မင္းအစ္မ လာမယ္ေနာ္ ေျပာေျပာဆိုဆိုနဲ႕ ကိုယ့္လက္ကို ဆြဲေခၚျပီး အျပင္ေရာက္ေတာ့မွ သူငယ္ခ်င္း သူက ဒီလိုပဲ သူစိမ္းေတြဆို သိပ္စကားေကာင္းေကာင္းမေျပာဘူးကြ။ ကိုယ္လဲ ရွက္ျပံဳးျပံဳး မိပါတယ္။
ညေနေနရီရီခ်ိန္ေလးမွာ ၀ရံတာေလးမွာ ထြက္ရပ္ရင္း သူမအေၾကာင္းကို ကိုယ္ စဥ္းစားေနမိပါတယ္။ သူမရဲ့ေကာင္ေလးအေပၚ ခံစားခ်က္ေတြ အခုခ်ိန္ေလာက္အထိ နာက်င္ေနတုန္းပဲရွိမယ္လို႕ ေတြးမိေတာ့ ေဖးမၾကင္နာခ်င္စိတ္ေတြ ေပၚလာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူမ ဘာျဖစ္လို႕ သူ႕အေပၚမွာ ေျပာင္းလဲသြားသလဲဆိုေတာ မေတြးမိဘူးျဖစ္ေနပါတယ္။
အခန္းတံခါးကို ခပ္ဖြဖြေလး ေခါက္ေတာ့ ဘာတုန္႕ျပန္သံမွ မၾကားရဘူး။ အဲ့တာ တံခါးကို အသာေလး ဖြင့္လုိက္ေတာ့ ပြင့္သြားပါတယ္။ ကုတင္ေပၚမွာ ေက်ာကို ေခါင္းအံုးေလးေတြ ခုထားျပီး ထုိင္ျပီး ျပဴတင္းေပါက္ကုိ ေငးၾကည့္ေနတဲ့ သူမကို ျမင္ေတာ့ ကိုယ္ ျပံဳးျပလိုက္ပါတယ္။ မရယ္မျပံဳးမ်က္နွာတည္တည္ေလးနဲ႕ ကိုယ့္ကို လွမ္းၾကည့္ျပီး မ်က္နွာကို ခ်က္ျခင္း လႊဲလိုက္ပါတယ္။ ကိုယ္ကုတင္ေဘးနားမွာ သြားရပ္ျပီး သူမမ်က္နွာကို ငံု႕ၾကည့္လုိက္ပါတယ္။ လုိတာထက္ပိုျပီး စိမ္းကားသြားတဲ့ သူမရဲ့အမူအယာေတြေအာက္မွာ ကိုယ္ရင္ထဲမွာ အရမ္းနာက်င္ရတာအမွန္ပါ။
ဆုေမ.အၾကင္နာၾကီးစြာနဲ႕ ေခၚလုိက္တဲ့ ကိုယ့္ေလသံကို ကိုယ္ေတာင္ အံ့ၾသမိတယ္။ သူရုတ္တရက္ ကိုယ့္ကို ေမာ့ၾကည့္လာပါတယ္. ဘာျဖစ္လို႕ ကိုယ့္ကို ဒီလိုဆက္ဆံတာလဲ ကိုယ္နဲ႕မင္းနဲ႕က မိတ္ေဆြေတြ ျဖစ္ခဲ့တယ္ မဟုတ္လား...သူမ မ်က္နွာေလးကို ျပန္လွည့္ထားျပီး ဘာတစ္ခြန္းမွ ဆက္မေျပာပါဘူး။ သူမကို အၾကာၾကီး ရပ္ၾကည့္ေနျပီးမွ ကိုယ္တစ္ကယ္စိတ္မေကာင္းဘူး..ေျပာျပီး သူမရဲ့အမူအယာအတြက္ မခံစားနိုင္ေတာ့လို႕ ကိုယ္လွည့္ထြက္မိတယ္။
သူမဆီက အသံတိုးတိုးေလး ထြက္လာပါတယ္။ တကယ္ပဲ မိတ္ေဆြေတြလို႕ သေဘာထားခဲ့တယ္ဆိုရင္ ဒီေလာက္အခ်ိန္အၾကာၾကီး ဘာျဖစ္လို႕ မဆက္သြယ္သလဲ ေအာင့္ကို လူေတြက လိုတဲ့အခ်ိန္ ဆက္သြယ္ မလိုတဲ့အခ်ိန္ ပစ္ထား အဲ့လို သေဘာထားမယ့္ မိတ္ေဆြမ်ိဳးကို မခင္ခ်င္ဘူး..မာေက်ာေက်ာေလး ေျပာလာတဲ့ သူမရဲ့စကားလံုးေတြေၾကာင့္ ကိုယ္ ျပံဳးမိပါတယ္။ သူမနားကို ျပန္သြားရပ္ရင္းက ရင္ထဲမွာ ခ်စ္ျမတ္နိုးစိတ္ေတြ ၀င္လာလို႕ စိတ္လြတ္သြားျပီး သူမရဲ့ ု ဆံပင္ေလးကို အသာေလး ပြတ္လိုက္ပါတယ္။ ခင္ဗ်ားေလးကို က်ဴပ္ဆက္သြယ္တယ္ေလ ဖုန္းက ဘယ္လိုမွ ဆက္လို႕မွ မရတာပဲလို႕ ေျပာေတာ့ သူမရဲ့ မ်က္ေစာင္းလွလွေလး ကို ကိုယ္ရလိုက္ပါတယ္။ အိုေကေလ ခိုင္လံုတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ မဟုတ္ေပမယ့္ ကၽြန္မ ဒီတစ္ခါေတာ့ ခြင့္လႊတ္လိုက္မယ္တဲ့။ ေနာက္သူမ ရယ္ပါတယ္။
အခန္းေလးထဲမွာ သူမေဘးနားမွာ ထိုင္ရင္း စကားေတြ အၾကာၾကီးေျပာျဖစ္တယ္။ ေနာက္ ေသာက္ထားတဲ့ ေဆးအရွိန္နဲ႕ အိပ္ေမာက်သြားတဲ့ သူမ မ်က္နွာေလးကို တစိမ့္စိမ့္ေငးေမာၾကည့္ရင္း ကိုယ္အခန္းကို ျပန္လာခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ေန႕မနက္မွာေတာ့ ၀ွီးခ်ဲေလးေပၚမွာ ထိုင္ေနတဲ့ သူမကို ကိုယ္တြန္းရင္း ျမက္ခင္းျပင္ စိမ္းစိမ္းေလးေပၚမွာ ေနပူဆာလံူရင္း စကားေတြ ေျပာၾက ေန႕လည္စာ အတူစားရင္း ရယ္စရာေတြေျပာၾက ညဘက္မွာ ေရာက္တက္ရာရာ စကားေတြေျပာရင္း တီဗီအတူၾကည့္ရင္းနဲ႕ ေဆးရံုေပၚက အနားယူရမယ့္ အခ်ိန္ေတြကို နွစ္ေယာက္သား ကုန္လြန္ခဲ့ၾကပါတယ္။
ေဆးရံုက ဆင္းတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ နွစ္ေယာက္သား ရဲ့ အေပ်ာ္ခ်ိန္ေတြ ရပ္တန္႕သြားသလို ခံစားလိုက္ရေပမယ့္ သူမရဲ့ေနရာေလးကိုေတာ့ သိခြင့္ရလို္က္ပါတယ္။ ကိုယ္လာလည္လို႕ရမလားလို႕ေမးေတာ့ ခဏေတာ့ ေတြေတြေလး စဥ္းစားဟန္ျပဳျပီးမွ ရပါတယ္ လာခဲ့ပါတဲ့။
သူမရဲ့အခန္းေလးဟာ တိတ္ဆိတ္လြန္းတဲ့ ရပ္ကြက္ထဲက သံုးထပ္တိုက္ေလးရဲ့ အေပၚဆံုးလႊာတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ ေဘးပတ္ပတ္လည္ အကုန္လံုးနီးပါးက မွန္သားျပင္ခ်ပ္ေတြျဖစ္ျပီး တစ္ခန္းလံုးအျပည့္နံရံေတြမွာ သူမရဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ့ ဓာတ္ပံုေတြ ခ်ိတ္ဆြဲထားပါတယ္။ ေနာက္ သူမနဲ႕ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ရဲ့ ျပံဳးေပ်ာ္ရႊင္ျမဴးေနတဲ့ ရယ္စရာ စတိုင္လ္အမ်ိဳးမ်ိဳးေလးေတြ ထုတ္ျပီး ရိုက္ထားတဲ့ပံုေလးေတြကလဲ ကားခ်ပ္ၾကီးေတြနဲ႕ ခ်ိတ္ထားပါတယ္။
အခန္းေလးထဲမွာ အေသးစားရုပ္ရွင္ျပစက္လို စက္အၾကီးၾကီးဆင္ထားျပီး ေဆာင္းေဘာက္စ္အၾကီးေတြလဲ ထားထားပါတယ္။ ေနာက္ ဗီဒီယိုကင္မရာ ေဒါက္တိုင္ စက္ၾကိဳးေတြ စတဲ့ နည္းပညာဆိုင္ရာ ပစၥည္းေတြကေတာ့ ခမ္းလံုးျပည့္ပါပဲ။ သိပ္ျပီး မိန္းမဆန္ဆန္ အလွဆင္ထားတာ မရွိေပမယ့္ ရွင္းရွင္းေလးနဲ႕ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ အေနာက္တိုင္းဆန္တဲ့ အျပင္အဆင္မ်ိဳးနဲ႕အလွဆင္ထားတဲ့ အခန္းေလးပါ။ သူမရဲ့ ေ၀ယ်ာ၀စၥေတြကို ျပဳစုေပးမယ့္ အသက္ခပ္ၾကီးၾကီး အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ရွိပါတယ္။ ေန႕တိုင္းလာျပီး လုပ္ကိုင္ေပးေနတာျဖစ္ေပမယ့္ ညဘက္မွာေတာ့ သူမတစ္ေယာက္တည္း ေနေလ့ရွိပါတယ္။
သူမရဲ့အခန္းေထာင့္မ်က္နွာစာ နွစ္ခုမွာ ၀ရံတာေလးနွစ္ခုပါရွိပါတယ္။ လအရမ္းသာတဲ့ညေတြ ၾကယ္ေတြ အစံုလင္းတဲ့ ညေတြဆိုရင္ ဒရင္းမ္ဘတ္ေလးေပၚမွာ လဲေလ်ာင္းရင္း သူမ မိုးေကာင္ကင္ၾကီးကို ေမာ့ၾကည့္ေလ့ရွိတယ္လို႕ေျပာပါတယ္။ ကိုယ္နဲ႕သူနဲ႕ ၀ရံတာေလးမွာ ထိုင္ရင္း စကားလက္ဆံု အျမဲက်ျဖစ္ပါတယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ ကိုယ္က ေျပာတာမ်ားျပီး သူမကေတာ့ မရယ္မျပံဳးမ်က္နွာေလးနဲ႕ နားေထာင္ေလ့ရွိပ္ါတယ္။ သူမ သေဘာက်လို႕ ျပံဳးလိုက္ရင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ခ်စ္ဖို႕ေကာင္းပါတယ္။ ရယ္လိုက္ရင္ေတာ့ သြားေဖြးေဖြးေလးေတြ ေပၚေအာင္ကို အသံထြက္ျပီး ရယ္ေလ့ရွိပါတယ္။
ကိုယ့္ရင္ထဲက အၾကင္နာေတြနဲ႕ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြ အန္ထြက္လာတဲ့ေန႕ကေတာ့ မိုးသည္းသည္းမည္း ရြာသြန္းတဲ့ေန႕ေလးတစ္ေန႕ပါ။ အဲ့ေန႕က ကိုယ္ အလုပ္ခန္းကို ကားနဲ႕ထြက္လာတုန္း မိုးေတြ သည္းသည္းမည္းမည္းရြာေတာ့ ကားလမ္းေတြ ပိတ္ဆို႕က်ပ္ေနပါတယ္။
ကားတန္းၾကီးကို စိတ္မရွည္သလို ကိုယ္ေစာင့္ၾကည့္ေနရင္း ကိုယ့္ကားနံေဘးကေန ပြတ္ျပီး ေမာင္းထြက္ဖို႕ ဆိုင္ကယ္ဦးကို လွည့္ေနတဲ့ ဆိုင္ကယ္သမားကို ျမင္ေတာ့ ကိုယ္အသာေလး လွည့္ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါမွာေတာ့ သူမျဖစ္ေနပါတယ္။ သူမရဲ့ဆိုင္ကယ္နဲ႕ ဆိုင္ကယ္ဦးထုပ္ကို ကိုယ္မွတ္မိေနပါတယ္။ ကိုယ့္ကားေဘးကေန ေက်ာ္ထြက္ျပီး ေဘးလမ္းကို ခ်ိဳးလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ကားတစ္စီးက အရွိန္ျပင္းျပင္းနဲ႕ ေမာင္းထြက္လာေတာ့ သူမဆုိင္ကယ္ကို ခ်ိတ္မိသြားပါတယ္။ မိုးေတြ သည္းသည္းမည္းမည္းရြာေနတဲ့အတြက္ ဘရိတ္မမိ ပဲ ဆိုင္ကယ္နဲ႕လူနဲ႕ တရြတ္ဆြဲျပီး တေစာင္းလဲသြားပါတယ္။
ကိုယ့္မ်က္စိထဲ ျပာကနဲျဖစ္သြားျပီး ကားတံခါးကို ဆြဲဖြင့္ျပီး မိုးေရထဲက ထြက္သြားျပီး လဲက်သြားတဲ့ သူမကို ေပြ႕ျပီး ေအာ္လိုက္ပါတယ္။ သူမကလဲ ကိုယ့္ရင္ခြင္ထဲကေန အတင္းရုန္းထြက္ျပီး ကုန္းရုန္းထပါတယ္။ ေနာက္ ကိုယ္သူမရဲ့ ဆုိင္ကယ္ကို ထူျပီး လမ္းေဘးမွာ သြားရပ္လိုက္ပါတယ္။ ဆိုင္ကယ္ေသာ့ခတ္ျပီး သူမကို အတင္းေပြ႕ခ်ီျပီး ကားထဲကို ေခၚလာခဲ့ပါတယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္မီးပိူင့္ကလဲ စိမ္းသြားျပီမို႕ ကားတန္းကလဲ ေရြ႕လ်ားသြားပါတယ္။ ကားေပၚေရာက္ေတာ့မွ သူမ ကိုယ့္မ်က္နွာကို ျမင္ပံုရပါတယ္။ ဘာမွစကားမေျပာပဲ အံကို တင္းတင္းၾကိတ္ရင္း ကိုယ္ကားကို ဂရုစိုက္ေမာင္းေနေတာ့ သူမလဲ ဘာမွ မေျပာပဲ ျငိမ္ျငိမ္ေလး လိုက္လာပါတယ္။
သူမရဲ့ တိုက္ခန္းကို ဦးတည္ေမာင္းျပီး ေပၚတီကိုေအာက္ေရာက္ေတာ့ သူမ ဆင္းဖို႕ၾကိဳးစားေပမယ့္ ေျခေထာက္က ေထာက္မရပဲျဖစ္ေနပံုရပါတယ္။ ကိုယ္လဲ သူမကို ေပြ႕ခ်ီျပီး အေပၚထပ္ကို တက္လာခဲ့ပါတယ္။ အခန္းေရာက္ေတာ့ ကုတင္ေပၚကို ပစ္ခ်ျပီး ကိုယ္ခါးေထာက္ျပီး သူ႕ကို စိတ္ဆိုးမာန္ဆိုးၾကည့္ပါတယ္။ သူမ အ၀တ္လဲေနတဲ့အခ်ိန္ ကိုယ္ေကာ္ဖီေဖ်ာ္ျပီး ေရေႏြးပူပူေလးနဲ႕ အတူ သူမကို တိုက္ပါတယ္။ တစ္ကိုယ္လံုးခ်မ္းလို႕ ခိုက္ခိုက္တုန္ေနတဲ့ သူမကို ကိုယ္ၾကည့္ျပီး စိတ္ထဲ အရမ္းခံစားလာရတာနဲ႕ စိတ္လြတ္သြားျပီး သူမတစ္ကိုယ္လံုးကို ကိုယ္တင္းေနေအာင္ ေပြ႕ဖက္ထားလိုက္ပါတယ္။ ငါၾကာရင္ မင္းဒီလိုေတြ လုပ္တာနဲ႕ေသမယ္ သိလား ဆုေမလို႕ေျပာျပီး ကိုယ္သူ႕ကို အတင္းေထြးေပြ႕ထားေတာ့ သူမက ဘာတစ္ခြန္းမွ မေျပာပဲ ျငိမ္သက္ေနပါတယ္။
ကိုယ့္ပုခံုးစြန္းမွာ စိုစြတ္လာေတာ့ သူမမ်က္နွာကို အတင္းဆြဲေမာ့တဲ့အခါမွာေတာ့ မ်က္ရည္စေတြ စြန္းထင္ေနတဲ့ သူမကို ျမင္လိုက္တဲ့အခါမွာေတာ့ သူမမ်က္ႏွာတစ္ျပင္လံုးကို နမ္းရိူက္ရင္း ကိုယ္ပါ ရင္ခြင္တစ္ခုလံုး လိူင္းထန္သလို ခံစားလာရျပီး သူမနဲ႕အတူ မ်က္ရည္က်မိပါတယ္။ မင္းသိလား ငါမင္းကို ဘယ္ေလာက္ ခ်စ္တယ္ဆိုတာ မင္းသိလား မင္းကို ငါစိုးရိမ္ရတာေတြ ပူပင္ရတာေတြအတြက္ ၾကာရင္ ငါေသမယ္ လို႕ တတြတ္တြတ္ေျပာမိပါတယ္။ ေနာက္ သူမကလဲ ကိုယ့္ကို တင္းေနေအာင္ ျပန္ဖက္တြယ္ထားပါတယ္။ ေနာက္မွ ေလသံတိုးတိုးေလးနဲ႕ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္တဲ့ ကၽြန္မကို အခုလို ခ်စ္တဲ့အတြက္ တကယ္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္တဲ့။
ကိုယ့္ရင္ခြင္ထဲမွာ ေသာက္ေဆးအရွိန္နဲ႕ ေခြေခြေလး အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ သူမမ်က္နွာေလးကို တစ္စိမ့္စိမ့္ၾကည့္ရင္း ဆံစေလးကို အသာေလး နမ္းရိူက္မိပါတယ္။ တကယ့္ပီဘိကေလးတစ္ေယာက္လို အျပစ္ကင္းလွတဲ့သူမေလး တစ္ေယာက္တည္း မိဘရဲ့ရင္ခြင္မဲ့ သူစိမ္းေတြရဲ့အလည္မွာ ရပ္တည္ေနရတာ သူမရဲ့အထီးက်န္မူေတြ နာက်င္ခံစားမူေတြအတြက္ အတူ မ်ွေ၀ခံစားေပးမယ္ သူမကို တစ္သက္လံုးအတြက္ ေစာင့္ေရွာက္ေပးသြားမယ္လို႕ ရင္ထဲမွာ ပိုင္နိုင္စြာ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ကံၾကမၼာက ကိုယ္တို႕နွစ္ေယာက္ကို မ်က္နွာသာမေပးခဲ့ပါဘူး။.......
