Google ၾကီးရဲ့ တစ္ေနရာကေန အမွတ္မထင္ ဒီပံုေလးကို ရွာေတြ႕မိေတာ့.ကၽြန္မတို႕ခ်စ္တဲ့ ေလးစားတန္ဖိုးထားတဲ့ လူထုေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ့ပံုကို မွတ္မွတ္ရရ တင္ျဖစ္တယ္..
စြန္႕၀့ံသူမ်ားနဲ႕ မိူင္းမိသူေတြရဲ့ ၾကား
အျဖဴေရာင္ ပိတ္သားထက္မွာ..အေျမွာက္ေတြကို အသင့္ခ်ိန္ရြယ္ထားတဲ့ တင့္ကားေတြ တန္းစီျပီး တေရြ႕ေရြ႕လာေနတယ္ ေနာက္ခံမွာက မီးခိုးလံုးေတြ .ကၽြန္မတို႕ တစ္တန္းလံုး သိသိသာသာ တိတ္ဆိတ္သြားတယ္ ေျခာက္ျခားမူေတြ တုန္လူပ္မူေတြ နဲ႕အတူ ေရွ႕ ဘာျဖစ္မလဲဆိုတာ ေစာင့္ၾကည့္ေနရၾကတဲ့အခ်ိန္ တင့္ကားေတြရဲ့ ေရွ႕တည့္တည့္မွာ အျဖဴေရာင္ရွပ္အက်ီ၀တ္ထားတဲ့ လူငယ္ေလးတစ္ဦးေပၚလာတယ္ သူတင့္ကားေတြရဲ့ ေရွ႕တည့္တည့္မွာ ပိတ္ရပ္လိုက္တယ္ သူတစ္ေယာက္တည္း ထီးထီးၾကီး တင့္ကားေတြေရွ႕မွာ မားမားရပ္ေနတယ္ ထုိင္းေက်ာင္းသားေတြရဲ့ အံ့ၾသေရရြတ္သံ သဲ့သဲ့ၾကားလုိက္ရတယ္ ေနာက္ တင့္ကားၾကီး လူပ္လာတယ္ အားလံုး အလန္႕တၾကား ထေအာ္လိုက္တယ္.
အျဖဴေရာင္၀တ္ထားတဲ့ ေက်ာင္းသားေလး တင့္ကားရဲ့ ဦးတည္ရာဘက္ကို လိုက္ေရြ႕လိုက္တယ္ ကၽြန္မ တကိုယ္လံုး ၾကက္သီးျဖန္းျဖန္းထမိတယ္ ေလေအးခန္းထဲမွာေနရေပမယ့္ ရင္ဘတ္တစ္ခုလံုး ပူေလာင္လာသလိုလို လက္ဖ၀ါးတစ္ခုလံုးက ေခၽြးစီးေတြနဲ႕ ေအးစက္ တင္းက်ပ္ေနတယ္။ မေၾကာက္မရြ႕ံ အစိုးရေခါင္းေဆာင္ေတြကို လက္ညိဳးေငါက္ေငါက္ထိုးျပီး ေျပာေနတဲ့ ရဲရင့္မူအျပည့္နဲ႕ ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္ ကင္မရာေတြ ေရွ႕မွာေတာင္ ေဆာက္တည္ရာမရ ဖင္တၾကြၾကြနဲ႕ မ်က္မာန္ၾကီးစြာ ေဒါသျဖစ္ေနတဲ့ တရုတ္ေခါင္းေဆာင္ေတြ..ေနာက္ျပကြက္က..အၾကမ္းဖက္ နွိမ္နင္းဖို႕အသင့္ျပင္ေနတဲ့ တရုတ္စစ္သားေတြ..ေနာက္ တန္းစီခ်ီတက္လာတဲ့ သံခ်ပ္ကားကားေတြ...သူတို႕အေရွ႕မွာမွ တစ္ဦးတည္း ရပ္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသားေလးတစ္ေယာက္..
မ်က္နွာျခင္းဆိုင္ရပ္လိုက္တဲ့အခါ တင့္ကားၾကီး ျငိမ္သြားတယ္ ေနာက္ သူ အျခားတစ္ဘက္ကို ျပန္ေျပာင္းဦးတည္ျပန္တယ္ အျဖဴေရာင္ေက်ာင္းသားေလး က တင့္ကားရဲ့ ဦးထိပ္ဘက္ကုိ လိုက္ျပီး အလ်င္အျမန္ေျပာင္းရပ္လိုက္ျပန္တယ္ တင့္ကားနဲ႕ေက်ာင္းသားေလး ထုတ္ဆီးတိုးတန္းကစားေနသလို ဒါဟာ ကစားေနတာေတာ့မဟုတ္ဘူး အသက္ကို ထပ္ျပီး ယံုၾကည္ရာအတြက္ အသက္ကိုေတာင္ စြန္႕လႊတ္ဖို႕ အသင့္ရွိေနတဲ့ဆိုတဲ့ ျပရုပ္ကို သူက တကမၻာလံုး သိေအာင္ အာဇာနည္စိတ္ဓာတ္ ေက်ာင္းသားစိတ္ဓာတ္ကို ျပလိုက္တာပါပဲ။
ဟုန္းဟုန္းေတာက္ေနတဲ့ မီးလ်ံေတြၾကား ေသြးအလိမ္းလိမ္းနဲ႕ အလူးအလူးအလိမ့္လိမ့္ ေက်ာင္းသားေတြ..ကၽြန္မတို႕အားလံုးရဲ့ မ်က္နွာျပင္မွာ အံ့ၾသတုန္လူပ္ျခင္းနဲ႕အတူ ..ျငိမ္သက္တိတ္ဆိတ္နာက်င္မူေတြနဲ႕...တင့္ကားရဲ့ေရွ႕မွာ မေၾကာက္မရြံ႕ မားမားရပ္ျပီး တားဖို႕ၾကိဳးစားေနတဲ့ တရုတ္ ေက်ာင္းသားေလးအေပၚ ခံစားရတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြက ကၽြန္မရင္တစ္ခုလံုးကို တင္းတင္း ဆုပ္ကိုင္ခံလိုက္ရသလိုပါပဲ။ သူလိုလူစားမ်ိဳး..သူလို အာဇာနည္စိတ္ဓာတ္မ်ိဳး သူလို ေက်ာင္းသားစိတ္ဓာတ္မ်ိဳး.. အမည္မသိ စြန္႕လႊတ္သြားတဲ့ တကယ့္ ေက်ာင္းသားအာဇာနည္ေတြကို ျပန္ျမင္ေယာင္မိျပီး ကၽြန္မ ေတာ္ေတာ္ထိထိခုိက္ခုိက္ခံစားလိုက္ရပါတယ္။
၁၉၈၉ခုနွစ္က တရုတ္နုိင္ငံ တီအန္မင္ရင္ျပင္ေရွ႕မွာ တရုတ္ေက်ာင္းသားေတြ ဆႏျပတဲ့ေနရာကို တရုတ္အစိုးရက တင့္ကားေတြနဲ႕တက္ၾကိတ္ျပီး အၾကမ္းဖက္နွိမ္နင္းခဲ့တဲ့ ျပကြက္ေလးကို အေမရိကန္ပါေမာကၡက Freedom of Expression နဲ႕ပတ္သတ္ျပီး လူေတြဟာ ဘယ္ေလာက္ငတ္မြတ္တယ္ ေက်ာင္းသားေတြက ဘယ္လိုတိုက္ယူခဲ့ရလဲဆိုတာကို တရုတ္အေျခအေနကို ယွဥ္ျပီး သိနိုင္ဖို႕ ဗီဒီယိုကလစ္ေလးတစ္ခုကို ေက်ာင္းစာသင္ခန္းထဲမွာ ဖြင့္ျပေနတာပါ။ ေက်ာင္းသားေတြဆီ မသြားခင္ အမည္မသိ တရုတ္ေက်ာင္းသားေလးတစ္ေယာက္တည္း တင့္ကားေတြကို မသြားဖို႕ တားေနတဲ့ ျမင္ကြင္းေလးက ကၽြန္မတို႕ေက်ာင္းသားေတြရဲ့ စိတ္နွလံုးကို ေတာ္ေတာ္ေလး ထိထိခိုက္ခိုက္ ခံစားေစပါတယ္။ အားလံုးျငိမ္သက္ တိတ္ဆိတ္သြားတယ္။ နာက်င္မူေတြက အခန္းတစ္ခုလံုးမွာ လႊမ္းျခံဳထားသလိုမ်ိဳး..
ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မ ေဘးနားက အသံ ခပ္သဲ့သဲ့ ထြက္လာတယ္။။ He is so stupid..stupid he should die there should die.. ..အဂၤလိပ္စကားကို အျမဲတမ္းအထစ္ထစ္အေငါ့ေငါ့ သို႕မဟုတ္ အျမဲတမ္း အမွားမွားအယြင္း အသံထြက္ေလ့ရွိတဲ့ ျပည္မၾကီးက ေက်ာင္းလာတက္တဲ့ ကၽြန္မ သူငယ္ခ်င္း တရုတ္မေလးက လက္နွစ္ဘက္ကို တင္းတင္းပိုက္ျပီး တစ္စက္ေလးမွ စိတ္ထိခိုက္မူမျပပဲ အဆိုပါျပကြက္က သူ႕အတြက္ စိတ္အေနွာင့္အယွက္ၾကီးစြာျဖစ္ရသလိုမ်ိဳး မ်က္နွာထားနဲ႕ သူေရရြတ္လိုက္တာျဖစ္ပါတယ္။ အျပစ္မဲ့ေက်ာင္းသားေတြ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ ဆႏျပေနတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြကို စစ္တပ္အင္အားသံုး တင့္ကားနဲ႕ပါ တက္ၾကိတ္ပစ္လို႕ လူေတြ ေထာင္နဲ႕ခ်ီျပီ က်ဆံုးခဲ့ရတဲ့ တီအမ္မင္ရင္ျပင္ျပကြက္ေလးကို ၾကည့္ျပီး နာက်င္မူေတြနဲ႕တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ စာသင္ခန္းေလးထဲက ရုတ္တရက္ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ ေရရြတ္လိုက္တဲ့ သူ႕အသံေၾကာင့္ အားလံုး သူ႕ကို အံ့ၾသတၾကီး လွည့္ၾကည့္ၾကပါတယ္။
ဆရာကိုယ္တိုင္ေတာင္ မ်က္ခံုးပင့္ျပီး သူ႕ကို စူးစူးစိုက္စိုက္ၾကည့္ပါတယ္။ သူဆီက ေအးစက္စက္ေလသံနဲ႕ ဆရာကို တစ္လံုးခ်င္း သူက ေျပာပါတယ္။ ဒီအျဖစ္အပ်က္နဲ႕ပတ္သတ္ျပီး သူ ျပည္ပေရာက္ကတည္းက ေဆြးေႏြးၾကတာ ေျပာၾကတာေတြကို သူၾကားခဲ့ရတယ္ေပါ့။ သူ႕အေနနဲ႕ကေတာ့ ဒီကိစၥမွာ အစိုးရလြန္တယ္လို႕ မယူဆပါဘူးတဲ့။ ကၽြန္မ သူ႕ကို ၾကည့္ေနရင္းကေန အာေခါင္ေတြ ေျခာက္လာျပီး ေရငတ္သလို ခံစားလာရပါတယ္။ သူတုိ႕အစိုးရအေနနဲ႕ တုိင္းျပည္ လံုျခံဳေရးအတြက္ လုပ္ခဲ့တာသာျဖစ္တယ္။ တုိင္းျပည္ကို မျငိမ္မသက္ေအာင္ လုပ္တဲ့ သူေတြကို အစိုးရက ျငိမ္သက္ေအာင္ေျဖရွင္းတဲ့ေနရာမွာ ဒီလိုျဖစ္တာဟာ သိပ္ျပီးေတာ့ ထူးဆန္းတဲ့ကိစၥမဟုတ္ဘူး။ နဂိုကတည္းက အၾကိမ္ၾကိမ္သတိေပးခဲ့တဲ့ အေပၚ ေက်ာင္းသားေတြက မနာခံခဲ့အတြက္ အဲ့လိုျဖစ္တာ သူတုိ႕ၾကိဳသိဖို႕ေကာင္းတယ္ ျဖစ္ေတာ့မွ သိပ္ေတာ့ သနားစရာ စိတ္မေကာင္းစရာမရွိဘူး ဆိုတာကို မ်က္နွာထားခပ္တင္းတင္းနဲ႕ေျပာေနတဲ့ တရုတ္မေလးကို ၾကည့္ျပီး သူ ဘယ္လိုခံယူခ်က္မ်ိဳး ဘယ္လိုနွလံုးသားမ်ိုး ဘယ္လို စိတ္မ်ိဳးနဲ႕ ေျပာထြက္ေနသလဲဆိုတာ အံ့ၾသတၾကီးနဲ႕ ၾကည့္ေနရင္း သူကို ေျပာခ်င္တဲ့ စကားလံုးေတြ ကၽြန္မ ပါးစပ္ဖ်ားကို အလုအယက္တိုးေ၀ွ႕လာပါတယ္။
သူ႕ကို ၾကည့္ရင္း ရင္ဘတ္တစ္ခုလံုးက ဆုပ္ကိုင္ညွစ္ခံရသလို နွလံုးခုန္သံေတြလဲ တဒိန္းဒိန္းျဖစ္လာတယ္။ နုတ္က ေျပာခ်င္ေပမယ့္ ေစးကပ္ေနတယ္။ သူတို႕တုိင္းျပည္အေရး သူတို႕တုိင္းျပည္ကိစၥကို ေျပာေနတာ ငါ၀င္ေျပာရင္ ဘာေတြျဖစ္ကုန္မလဲ...ပါးစပ္က မထိန္းနိုင္ပဲ ေျပာဖို႕ဟန္ျပင္ခ်ိန္မွာပဲ ဆရာစကားသံ က ထြက္လာတယ္။
ဆရာက မင္း အဲ့ဒီ့အျဖစ္အပ်က္ကို ဘယ္လို နားလည္လက္ခံထားတယ္ဆိုတာေတာ့ ငါမသိဘူးတဲ့ ဒါေပမယ့္ မင္းအခုျမင္ေနရတဲ့ ျမင္ကြင္းထဲမွာ ေက်ာင္းသားေတြ လက္နတ္ကိုင္ထားတာ ျမင္လား ေက်ာင္းသားေတြ အၾကမ္းဖက္ေနတာျမင္လားတဲ့ ငါက မင္းတို႕ကို ဒီျပကြက္ကို ျပတယ္ဆိုတာ Freedom of Expression ကို ျပခ်င္တာပဲတဲ့။ မင္းထက္ငယ္တဲ့ မင္းတို႕လူမ်ိဳးေက်ာင္းသားေလးတြဟာ အာဏာအတြက္ ရာထူးဂုဏ္သိမ္ေတြအတြက္ သူတို႕အတြက္ အခြင့္ထူးခံေတြရဖို႕ တိုက္ခဲ့တယ္ ဒီလိုေတာင္းဆိုခဲ့တယ္လို႕ မင္းထင္လားတဲ့။
သူက ခပ္မဲ့မဲ့ျပံဳးတယ္။ဒါဆို ဘာအတြက္ သူတုိ႕တိုက္သလဲတဲ့ ငါတို႕အခု ေက်ာင္းတက္ရတယ္ စီးပြားေရးေတြ လုပ္ခြင့္ရွိတယ္ ငါသိသေလာက္ေတာ့ တရုတ္ျပည္မၾကီးမွာ ဘာမွ ဆိုးဆိုး၀ါး၀ါးျဖစ္ေနတာ ျဖစ္ခဲ့တာ ငါ့သက္တမ္းတေလ်ာက္ မၾကားဖူးဘူးတဲ့။ ေအပက္တကၠသိုလ္က Mass Com ကို ဘြဲ႕ရခဲ့ျပီး ရမ္ဂမ္ဟမ္တကၠသိုလ္မွာ Mass Comကိုပဲ မာစတာ လာတက္ေနတဲ့ ျပည္မၾကီးက ေက်ာင္းသူေလးရဲ့ နုတ္ဖ်ားက ခပ္ျပတ္ျပတ္ေျပာေနတဲ့ စကားလံုးေတြက ဓားသြားတစ္ခုလို စူးရွလြန္းတယ္။ ကၽြန္မ မ်က္လံုးကို စံုမွိတ္လိုက္တယ္။
ဆရာက ဒါဆို မင္းတို႕တရုတ္ျပည္က မင္းတို႕ေျပာသလို တကယ္ပဲ ျငိမ္းခ်မ္းတယ္ဆိုရင္ တကယ္ပဲ အခြင့္အေရးေတြ ရွိေနတယ္ဆိုရင္ သူတို႕ဘာေၾကာင့္ အခုလို အသက္စြန္႕ျပီး ျငိမ္းခ်မ္းစြာနဲ႕တုိက္ရမလဲတဲ့ မင္းထက္ငယ္တဲ့ ေက်ာင္းသားေလးေတြ လမ္းေပၚထြက္ျပီး သူတို႕ဘာေၾကာင့္ တိုက္ပြဲ၀င္ရတယ္ ေတာင္းဆိုရတယ္ ဆိုတာ မင္းသိလားတဲ့။ ဒီလို ေတာင္းဆိုရင္ သူတုိ႕ေသမယ္ သူတုိ႕ကို သတ္မယ္ သူတို႕ပညာေရးကိုထိခိုက္မယ္ ဆိုတာ သိသိခ်ည္းနဲ႕ သူတို႕ရဲ့လြတ္လပ္ျခင္းေတြကို ငတ္မြတ္လြန္းလို႕ အခုလို သူတုိ႕ ေတာင္းဆိုေနတာ ..သူတို႕အတြက္သပ္သပ္ပဲလို႕ မင္းထင္သလားတဲ့ ဆရာက ရုတ္တရက္စကားစျဖတ္လိုက္ျပီး ေနာက္ဆံုးသူတို႕ေသသြားတာေတာင္ မင္းတို႕အစိုးရက..သူတို႕ကိုယ္ထဲကို ၀င္သြားတဲ့ က်ည္ဆံေတာင့္ေတြအေရအတြက္အတိုင္း အစိုးရကို ေလ်ာ္ေၾကးျပန္ေပးရတယ္ဆိုတာ မင္းသိလားလို႕ ဆရာက ဆိုေတာ့..သူက ခ်က္ျခင္းပဲ ခပ္ေဆာင့္ေဆာင့္ျပန္ေအာ္ပါတယ္။
ok now you see တဲ့ သူတို႕ရဲ့ အဓိပါယ္မဲ့လုပ္ရပ္ေတြအတြက္ မိဘေတြပါ ထိခိုက္နစ္နာရတာ သူတုိ႕မွာ ေခါင္းထဲမွာ ဘာမွ မရွိဘူး သူမ်ားက ေသြးထိုးတာေတြ လူံေဆာ္တာေတြကို နားေယာင္ျပီး အစိုးရကို ေတာ္လွန္ဖို႕လုပ္တာ သူမ်ားလက္ေ၀ခံေနျပီး တုိင္းျပည္ကို ေတာ္လွန္ေနတဲ့ တဲ့ ဒလိုင္းလာမားလိုပဲတဲ့..စကားသံေတြကို မခံနိုင္လြန္းလို႕ ကၽြန္မ ေသြးေတြ ပြက္ပြက္ဆူလာတယ္ လက္နွစ္ဘက္က ထိုင္ခံုလက္တမ္းကို တင္းတင္း ဆုပ္ကိုင္ထားရင္းက ေပါက္ထြက္ေတာ့မလိုပဲ နာက်င္လာမိတယ္။ ဆရာနဲ႕သူမနဲ႕ နွစ္ေယာက္တည္ အျပန္အလွန္ ေျပာေနတဲ့ စကားလံုးေတြၾကားမွာ တတန္းလံုးက တိတ္ဆိတ္ ျငိမ္သက္လို႕ အသက္ရူရက်ပ္လြန္းလို႕ ရင္ခြင္တစ္ခုလံုးမြန္းက်ပ္လာလို႕ ကၽြန္မ ၀ုန္းကနဲ ထရပ္လိုက္တယ္။
ကၽြန္မ လံုး၀ မခံစားနိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ကၽြန္မ ၀င္ေျပာလိုက္ရင္ေရာ..တစ္ခုခုေျပာလိုက္ရင္ေရာ.. အားလံုးက အလန္႕တၾကား ကၽြန္မကို ေမာ့ၾကည့္တယ္ ထိုင္ခံုကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းတြန္းျပီး ကၽြန္မ အခန္းအျပင္ကို အေျပးတပိုင္း ထြက္သြားလိုက္မိတယ္။ အျပင္ေရာက္မွ အသက္ကို ခပ္ျပင္းျပင္းရူိက္ရူလိုက္ရင္း မ်က္စိကို တင္းတင္းမွိတ္ထားလိုက္မိတယ္။
အရာရာဟာ တစ္ထပ္တည္းပါလားး အေျခအေနေတြ လူေတြ အားလံုးဟာ နိုင္ငံသာကြဲတယ္ လူမ်ိဳးသာကြဲတယ္ အားလံုးထပ္တူညီေနၾကပါလား။ သူတို႕ေတြ ေျပာေနတဲ့ ေျပာေနက်စကားလံုးေတြဟာ တစ္ထပ္တည္းက်ေနပါလား။ ေတာ္လွန္သူနဲ႕ေထာက္ခံသူေတြၾကား ဘယ္သူက မ်က္စိမွိတ္ထားသလဲ ဘယ္သူက နားေတြ ပိတ္ထားသလဲ ဘယ္သူက မိူင္းေတြမိေနသလဲ အျပန္အလွန္ စြတ္စြဲခ်က္ေတြၾကား ဘယ္အရာေတြက အမွန္တရားေတြလဲ ဘယ္သူက ဆံုးျဖတ္ေပးနုိင္မလဲ။ ပံုရိပ္ေတြ စကားသံေတြ အျဖစ္အပ်က္ေတြ သမုိင္းေတြဟာ လူသားေတြရဲ့ ရပ္တည္ခ်က္ ယံုၾကည္ခ်က္ ခံယူခ်က္ေတြကို ေျပာင္းလဲေပးနိုင္ပါ့မလား။
စြန္႕လႊတ္သြားသူေတြရဲ့ အတိတ္ပံုရိပ္သမိုင္းေတြဟာ ဒီလို ၀ါဒမိုင္းမိေနသူေတြအၾကားမွာ ဖ်က္မ်ဥ္းေတြ ျဖစ္ ေနသလား သမုိင္းမွားေတြ ၀ါဒအမွားေတြ ခံယူခ်က္အမွားေတြကို ေက်ာင္းသခၤန္းစာေတြ..ဆရာေတြ ပါေမာကၡေတြ။ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြ အေပါင္းအသင္းေတြကေရာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေပးနိုင္ပါ့မလား။ ေမးခြန္းေတြ တန္းစီျပီး ကိုယ့္အေတြးထဲမွာ ၀င္လာမိတယ္။
ေခါင္းကိုပဲ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းရမ္းခါျပီး သန္႕စင္ခန္းထဲက မွန္ထဲမွာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေသခ်ာၾကည့္မိေတာ့. မ်က္ရည္စေတြ စြန္းထင္းေနတဲ့ နီရဲေနတဲ့မ်က္၀န္းအစံုနဲ႕ စူးစိုက္ၾကည့္ေနတဲ့ ကိုယ့္ပံုရိပ္ကိုျမင္လိုက္ရတယ္။ ေရေခါင္းကို အဆံုးအထိဖြင့္ခ်ရင္း မ်က္နွာကို ေရနဲ႕ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ပက္လိုက္မိတယ္။
8888အေရးေတာ္ပံုမွာ က်ဆံုးသြားတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြရဲ့ပံုရိပ္ေတြ ေသြးေတြ စြန္းထင္းေနတဲ့ ရုပ္အေလာင္းေတြေရွ႕မွာ ရင္ဘတ္ကို စံုထုျပီး ငိုေၾကြးေနတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ လက္သီးကိုတင္းတင္းဆုပ္ အံကို တင္းတင္းၾကိတ္ရင္း ေတြေတြၾကီးေတြရပ္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ။ အတုန္းအရုန္းလဲျပိဳက်ေနတဲ့ ေက်ာင္းသားရဟန္းရွင္လူေတြကို က်ည္ဆံေတြၾကားက ဆြဲေျပးၾကတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ ေသနတ္က်ည္ဆံေတြၾကား သူတုိ႕ ရင္ခြင္ေတြကို ျဖန္႕က်က္ျပီး ကာေပးေနတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ ေသြးအလိမ္းလိမ္း ေပက်ံေနတဲ့ ေက်ာင္းသူေလးကို ဆြဲေပြ႕ေျပးေနတဲ့ ေဆးေက်ာင္းသားေတြ။
မၾကာေသးမွီကာလက စက္တင္ဘာေရႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးထဲမွာ သံဃာေတာ္ေတြကို မိုးေဖြးေဖြး ေရေဖြးေဖြးၾကားမွာ တြဲလက္ေတြ ျမဲျမံေနေအာင္ယွက္တြဲျပီး တစ္သားတည္း လိုက္ပါေတာင္းဆို ဆႏၵျပခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေလးေတြ ေသြးအလိမ္းလိမ္းေပက်ံေနတဲ့ ကတၱရာလမ္းမၾကီးထက္က ပိုင္ရွင္မဲ့ေနတဲ့ ဖိနပ္ေလးေတြ. အဖမ္းခံရလို႕ ငုတ္တုတ္ေလးေတြထုိင္ေနရတာကို စစ္ဖိနပ္နဲ႕ကန္ရံု အားမရလို႕ နံပတ္တုတ္နဲ႕ခုန္ခုန္ရိုက္ေနတဲ့ စစ္ေခြးေတြ။ အတံုးအရုံး လဲျပိဳက်ခဲ့ရတဲ့ ရဟန္းသံဃာေတြ အဖိုးအရြယ္ သက္ၾကီးရြယ္အိုေတြ .................................................
ကၽြန္မ ရင္ခြင္တစ္ခုလံုးေပါက္ကြဲသြားမတတ္ နာက်င္မူေတြကို ခံစားလာတယ္။ ၀မ္းနည္းမူ နာက်င္မူေတြက တစ္ကိုယ္လံုး ဆူးနဲ႕ထိုးေနသလိုလို တဆစ္ဆစ္ျဖစ္လာတယ္. ကၽြန္မေရွ႕က ေဘစင္မွာ ရုတ္တရက္ ေသြးေတြ ခ်င္းခ်င္းနီလာတယ္..ကမမ္းကတမ္း မ်က္နွာကို လက္နဲ႕အုပ္ကာလုိက္တယ္..
ကၽြန္မ နွာေခါင္းထဲကေန ေသြးေတြ တေပါက္ေပါက္က်လာပါတယ္။ကၽြန္မ စိတ္အရမ္းလူပ္ရွားရင္ျဖစ္ေစ စိတ္အရမ္းထိခိုက္ရင္ျဖစ္ေစ နွာေခါင္းကေန ေသြးက အဆက္မျပတ္က်လာတတ္တယ္။ ေသြးေတြကို ဖိသုတ္ရင္းက အသက္ကို ခပ္ျပင္းျပင္းရူိက္ရူလိုက္တယ္။ သန္႕စင္ခန္းထဲကို ၀င္လာတဲ့ ကၽြန္မ သူငယ္ခ်င္း ထုိင္းမေလးက ေသြးေတြနဲ႕ ခ်င္းခ်င္းနီေနတဲ့ ကၽြန္မ မ်က္နွာကို ျမင္လိုက္ေတာ့ သူအရမ္းလန္႕သြားျပီး.Suu Are you ok are u ok လို႕ အဆက္မျပတ္ေအာ္ရင္း အတင္း ကၽြန္မ မ်က္နွာကို ေမာ့ခိုင္းပါတယ္။ ကၽြန္မ လက္ကို အသာကာျပိး ငါခနေနရင္ သက္သာမွာပါလို႕ ေျပာတာကို လက္မခံပဲ ကၽြန္မ နွေခါင္းကို တစ္ရူုးစနဲ႕ပိတ္ျပီး ေနာက္၀င္လာတဲ့ ထုိင္းမေလးကို ေရခဲေျပးယူခိုင္းပါတယ္။
ေခါင္းထဲ မိုက္ကနဲျဖစ္သြားတဲ့အခ်ိန္ ကၽြန္မ လက္ေမာင္းကို အသာအယာထိန္းကိုင္လိုက္တဲ့ သူကို ေက်းဇူးတင္စိတ္နဲ႕ ငဲ့ၾကည့္ေတာ့ သူ....ကၽြန္မ နဲ႕သူနဲ႕ မ်က္၀န္းခ်င္း ခပ္ၾကာၾကာဆံုျဖစ္တယ္. နာက်င္မူေတြနဲ႕စိုက္ၾကည့္ေနတဲ့ ကၽြန္မ မ်က္၀န္းကို သူရင္မဆိုင္နိုင္လို႕လားေတာ့မသိ မ်က္နွာလႊဲလိုက္တယ္။ သူရဲ့လက္ကို ဖတ္ကနဲပုတ္ခ်လိုက္ျပီး ကၽြန္မ အျပင္ကို တေရာေသာပါး ေျပးထြက္သြားလိုက္တယ္။ က်ိန္းေသတာ တစ္ခုကေတာ့ သူနဲ႕ကၽြန္မနဲ႕ၾကား ေနာင္ကို အေျပာင္အပ်က္သေဘာနဲ႕ေတာင္ ခင္မင္ရင္းႏွီးလိုစိတ္ ကၽြန္မစိတ္က မရွိေတာ့မွာ ေသခ်ာပါတယ္။အရင္ကေတာ့ ကၽြန္မတို႕ အင္မတန္ခ်စ္ခဲ့ၾကတယ္။။ အဲ့ဒီ့ေန႕က ဘန္ေကာက္မွာ မိုးေတြ သည္းသည္းမည္းမည္းရြာတယ္။ ကၽြန္မ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကို မိုးေရထဲမွာ ေမ်ာခ်လိုက္တယ္။ သူကို ကၽြန္မရင္ထဲကေန အျပီး စြန္႕ခြာလိုက္တယ္။
အျဖဴေရာင္၀တ္ထားတဲ့ ေက်ာင္းသားေလး တင့္ကားရဲ့ ဦးတည္ရာဘက္ကို လိုက္ေရြ႕လိုက္တယ္ ကၽြန္မ တကိုယ္လံုး ၾကက္သီးျဖန္းျဖန္းထမိတယ္ ေလေအးခန္းထဲမွာေနရေပမယ့္ ရင္ဘတ္တစ္ခုလံုး ပူေလာင္လာသလိုလို လက္ဖ၀ါးတစ္ခုလံုးက ေခၽြးစီးေတြနဲ႕ ေအးစက္ တင္းက်ပ္ေနတယ္။ မေၾကာက္မရြ႕ံ အစိုးရေခါင္းေဆာင္ေတြကို လက္ညိဳးေငါက္ေငါက္ထိုးျပီး ေျပာေနတဲ့ ရဲရင့္မူအျပည့္နဲ႕ ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္ ကင္မရာေတြ ေရွ႕မွာေတာင္ ေဆာက္တည္ရာမရ ဖင္တၾကြၾကြနဲ႕ မ်က္မာန္ၾကီးစြာ ေဒါသျဖစ္ေနတဲ့ တရုတ္ေခါင္းေဆာင္ေတြ..ေနာက္ျပကြက္က..အၾကမ္းဖက္ နွိမ္နင္းဖို႕အသင့္ျပင္ေနတဲ့ တရုတ္စစ္သားေတြ..ေနာက္ တန္းစီခ်ီတက္လာတဲ့ သံခ်ပ္ကားကားေတြ...သူတို႕အေရွ႕မွာမွ တစ္ဦးတည္း ရပ္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသားေလးတစ္ေယာက္..
မ်က္နွာျခင္းဆိုင္ရပ္လိုက္တဲ့အခါ တင့္ကားၾကီး ျငိမ္သြားတယ္ ေနာက္ သူ အျခားတစ္ဘက္ကို ျပန္ေျပာင္းဦးတည္ျပန္တယ္ အျဖဴေရာင္ေက်ာင္းသားေလး က တင့္ကားရဲ့ ဦးထိပ္ဘက္ကုိ လိုက္ျပီး အလ်င္အျမန္ေျပာင္းရပ္လိုက္ျပန္တယ္ တင့္ကားနဲ႕ေက်ာင္းသားေလး ထုတ္ဆီးတိုးတန္းကစားေနသလို ဒါဟာ ကစားေနတာေတာ့မဟုတ္ဘူး အသက္ကို ထပ္ျပီး ယံုၾကည္ရာအတြက္ အသက္ကိုေတာင္ စြန္႕လႊတ္ဖို႕ အသင့္ရွိေနတဲ့ဆိုတဲ့ ျပရုပ္ကို သူက တကမၻာလံုး သိေအာင္ အာဇာနည္စိတ္ဓာတ္ ေက်ာင္းသားစိတ္ဓာတ္ကို ျပလိုက္တာပါပဲ။
ဟုန္းဟုန္းေတာက္ေနတဲ့ မီးလ်ံေတြၾကား ေသြးအလိမ္းလိမ္းနဲ႕ အလူးအလူးအလိမ့္လိမ့္ ေက်ာင္းသားေတြ..ကၽြန္မတို႕အားလံုးရဲ့ မ်က္နွာျပင္မွာ အံ့ၾသတုန္လူပ္ျခင္းနဲ႕အတူ ..ျငိမ္သက္တိတ္ဆိတ္နာက်င္မူေတြနဲ႕...တင့္ကားရဲ့ေရွ႕မွာ မေၾကာက္မရြံ႕ မားမားရပ္ျပီး တားဖို႕ၾကိဳးစားေနတဲ့ တရုတ္ ေက်ာင္းသားေလးအေပၚ ခံစားရတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြက ကၽြန္မရင္တစ္ခုလံုးကို တင္းတင္း ဆုပ္ကိုင္ခံလိုက္ရသလိုပါပဲ။ သူလိုလူစားမ်ိဳး..သူလို အာဇာနည္စိတ္ဓာတ္မ်ိဳး သူလို ေက်ာင္းသားစိတ္ဓာတ္မ်ိဳး.. အမည္မသိ စြန္႕လႊတ္သြားတဲ့ တကယ့္ ေက်ာင္းသားအာဇာနည္ေတြကို ျပန္ျမင္ေယာင္မိျပီး ကၽြန္မ ေတာ္ေတာ္ထိထိခုိက္ခုိက္ခံစားလိုက္ရပါတယ္။
၁၉၈၉ခုနွစ္က တရုတ္နုိင္ငံ တီအန္မင္ရင္ျပင္ေရွ႕မွာ တရုတ္ေက်ာင္းသားေတြ ဆႏျပတဲ့ေနရာကို တရုတ္အစိုးရက တင့္ကားေတြနဲ႕တက္ၾကိတ္ျပီး အၾကမ္းဖက္နွိမ္နင္းခဲ့တဲ့ ျပကြက္ေလးကို အေမရိကန္ပါေမာကၡက Freedom of Expression နဲ႕ပတ္သတ္ျပီး လူေတြဟာ ဘယ္ေလာက္ငတ္မြတ္တယ္ ေက်ာင္းသားေတြက ဘယ္လိုတိုက္ယူခဲ့ရလဲဆိုတာကို တရုတ္အေျခအေနကို ယွဥ္ျပီး သိနိုင္ဖို႕ ဗီဒီယိုကလစ္ေလးတစ္ခုကို ေက်ာင္းစာသင္ခန္းထဲမွာ ဖြင့္ျပေနတာပါ။ ေက်ာင္းသားေတြဆီ မသြားခင္ အမည္မသိ တရုတ္ေက်ာင္းသားေလးတစ္ေယာက္တည္း တင့္ကားေတြကို မသြားဖို႕ တားေနတဲ့ ျမင္ကြင္းေလးက ကၽြန္မတို႕ေက်ာင္းသားေတြရဲ့ စိတ္နွလံုးကို ေတာ္ေတာ္ေလး ထိထိခိုက္ခိုက္ ခံစားေစပါတယ္။ အားလံုးျငိမ္သက္ တိတ္ဆိတ္သြားတယ္။ နာက်င္မူေတြက အခန္းတစ္ခုလံုးမွာ လႊမ္းျခံဳထားသလိုမ်ိဳး..
ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မ ေဘးနားက အသံ ခပ္သဲ့သဲ့ ထြက္လာတယ္။။ He is so stupid..stupid he should die there should die.. ..အဂၤလိပ္စကားကို အျမဲတမ္းအထစ္ထစ္အေငါ့ေငါ့ သို႕မဟုတ္ အျမဲတမ္း အမွားမွားအယြင္း အသံထြက္ေလ့ရွိတဲ့ ျပည္မၾကီးက ေက်ာင္းလာတက္တဲ့ ကၽြန္မ သူငယ္ခ်င္း တရုတ္မေလးက လက္နွစ္ဘက္ကို တင္းတင္းပိုက္ျပီး တစ္စက္ေလးမွ စိတ္ထိခိုက္မူမျပပဲ အဆိုပါျပကြက္က သူ႕အတြက္ စိတ္အေနွာင့္အယွက္ၾကီးစြာျဖစ္ရသလိုမ်ိဳး မ်က္နွာထားနဲ႕ သူေရရြတ္လိုက္တာျဖစ္ပါတယ္။ အျပစ္မဲ့ေက်ာင္းသားေတြ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ ဆႏျပေနတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြကို စစ္တပ္အင္အားသံုး တင့္ကားနဲ႕ပါ တက္ၾကိတ္ပစ္လို႕ လူေတြ ေထာင္နဲ႕ခ်ီျပီ က်ဆံုးခဲ့ရတဲ့ တီအမ္မင္ရင္ျပင္ျပကြက္ေလးကို ၾကည့္ျပီး နာက်င္မူေတြနဲ႕တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ စာသင္ခန္းေလးထဲက ရုတ္တရက္ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ ေရရြတ္လိုက္တဲ့ သူ႕အသံေၾကာင့္ အားလံုး သူ႕ကို အံ့ၾသတၾကီး လွည့္ၾကည့္ၾကပါတယ္။
ဆရာကိုယ္တိုင္ေတာင္ မ်က္ခံုးပင့္ျပီး သူ႕ကို စူးစူးစိုက္စိုက္ၾကည့္ပါတယ္။ သူဆီက ေအးစက္စက္ေလသံနဲ႕ ဆရာကို တစ္လံုးခ်င္း သူက ေျပာပါတယ္။ ဒီအျဖစ္အပ်က္နဲ႕ပတ္သတ္ျပီး သူ ျပည္ပေရာက္ကတည္းက ေဆြးေႏြးၾကတာ ေျပာၾကတာေတြကို သူၾကားခဲ့ရတယ္ေပါ့။ သူ႕အေနနဲ႕ကေတာ့ ဒီကိစၥမွာ အစိုးရလြန္တယ္လို႕ မယူဆပါဘူးတဲ့။ ကၽြန္မ သူ႕ကို ၾကည့္ေနရင္းကေန အာေခါင္ေတြ ေျခာက္လာျပီး ေရငတ္သလို ခံစားလာရပါတယ္။ သူတုိ႕အစိုးရအေနနဲ႕ တုိင္းျပည္ လံုျခံဳေရးအတြက္ လုပ္ခဲ့တာသာျဖစ္တယ္။ တုိင္းျပည္ကို မျငိမ္မသက္ေအာင္ လုပ္တဲ့ သူေတြကို အစိုးရက ျငိမ္သက္ေအာင္ေျဖရွင္းတဲ့ေနရာမွာ ဒီလိုျဖစ္တာဟာ သိပ္ျပီးေတာ့ ထူးဆန္းတဲ့ကိစၥမဟုတ္ဘူး။ နဂိုကတည္းက အၾကိမ္ၾကိမ္သတိေပးခဲ့တဲ့ အေပၚ ေက်ာင္းသားေတြက မနာခံခဲ့အတြက္ အဲ့လိုျဖစ္တာ သူတုိ႕ၾကိဳသိဖို႕ေကာင္းတယ္ ျဖစ္ေတာ့မွ သိပ္ေတာ့ သနားစရာ စိတ္မေကာင္းစရာမရွိဘူး ဆိုတာကို မ်က္နွာထားခပ္တင္းတင္းနဲ႕ေျပာေနတဲ့ တရုတ္မေလးကို ၾကည့္ျပီး သူ ဘယ္လိုခံယူခ်က္မ်ိဳး ဘယ္လိုနွလံုးသားမ်ိုး ဘယ္လို စိတ္မ်ိဳးနဲ႕ ေျပာထြက္ေနသလဲဆိုတာ အံ့ၾသတၾကီးနဲ႕ ၾကည့္ေနရင္း သူကို ေျပာခ်င္တဲ့ စကားလံုးေတြ ကၽြန္မ ပါးစပ္ဖ်ားကို အလုအယက္တိုးေ၀ွ႕လာပါတယ္။
သူ႕ကို ၾကည့္ရင္း ရင္ဘတ္တစ္ခုလံုးက ဆုပ္ကိုင္ညွစ္ခံရသလို နွလံုးခုန္သံေတြလဲ တဒိန္းဒိန္းျဖစ္လာတယ္။ နုတ္က ေျပာခ်င္ေပမယ့္ ေစးကပ္ေနတယ္။ သူတို႕တုိင္းျပည္အေရး သူတို႕တုိင္းျပည္ကိစၥကို ေျပာေနတာ ငါ၀င္ေျပာရင္ ဘာေတြျဖစ္ကုန္မလဲ...ပါးစပ္က မထိန္းနိုင္ပဲ ေျပာဖို႕ဟန္ျပင္ခ်ိန္မွာပဲ ဆရာစကားသံ က ထြက္လာတယ္။
ဆရာက မင္း အဲ့ဒီ့အျဖစ္အပ်က္ကို ဘယ္လို နားလည္လက္ခံထားတယ္ဆိုတာေတာ့ ငါမသိဘူးတဲ့ ဒါေပမယ့္ မင္းအခုျမင္ေနရတဲ့ ျမင္ကြင္းထဲမွာ ေက်ာင္းသားေတြ လက္နတ္ကိုင္ထားတာ ျမင္လား ေက်ာင္းသားေတြ အၾကမ္းဖက္ေနတာျမင္လားတဲ့ ငါက မင္းတို႕ကို ဒီျပကြက္ကို ျပတယ္ဆိုတာ Freedom of Expression ကို ျပခ်င္တာပဲတဲ့။ မင္းထက္ငယ္တဲ့ မင္းတို႕လူမ်ိဳးေက်ာင္းသားေလးတြဟာ အာဏာအတြက္ ရာထူးဂုဏ္သိမ္ေတြအတြက္ သူတို႕အတြက္ အခြင့္ထူးခံေတြရဖို႕ တိုက္ခဲ့တယ္ ဒီလိုေတာင္းဆိုခဲ့တယ္လို႕ မင္းထင္လားတဲ့။
သူက ခပ္မဲ့မဲ့ျပံဳးတယ္။ဒါဆို ဘာအတြက္ သူတုိ႕တိုက္သလဲတဲ့ ငါတို႕အခု ေက်ာင္းတက္ရတယ္ စီးပြားေရးေတြ လုပ္ခြင့္ရွိတယ္ ငါသိသေလာက္ေတာ့ တရုတ္ျပည္မၾကီးမွာ ဘာမွ ဆိုးဆိုး၀ါး၀ါးျဖစ္ေနတာ ျဖစ္ခဲ့တာ ငါ့သက္တမ္းတေလ်ာက္ မၾကားဖူးဘူးတဲ့။ ေအပက္တကၠသိုလ္က Mass Com ကို ဘြဲ႕ရခဲ့ျပီး ရမ္ဂမ္ဟမ္တကၠသိုလ္မွာ Mass Comကိုပဲ မာစတာ လာတက္ေနတဲ့ ျပည္မၾကီးက ေက်ာင္းသူေလးရဲ့ နုတ္ဖ်ားက ခပ္ျပတ္ျပတ္ေျပာေနတဲ့ စကားလံုးေတြက ဓားသြားတစ္ခုလို စူးရွလြန္းတယ္။ ကၽြန္မ မ်က္လံုးကို စံုမွိတ္လိုက္တယ္။
ဆရာက ဒါဆို မင္းတို႕တရုတ္ျပည္က မင္းတို႕ေျပာသလို တကယ္ပဲ ျငိမ္းခ်မ္းတယ္ဆိုရင္ တကယ္ပဲ အခြင့္အေရးေတြ ရွိေနတယ္ဆိုရင္ သူတို႕ဘာေၾကာင့္ အခုလို အသက္စြန္႕ျပီး ျငိမ္းခ်မ္းစြာနဲ႕တုိက္ရမလဲတဲ့ မင္းထက္ငယ္တဲ့ ေက်ာင္းသားေလးေတြ လမ္းေပၚထြက္ျပီး သူတို႕ဘာေၾကာင့္ တိုက္ပြဲ၀င္ရတယ္ ေတာင္းဆိုရတယ္ ဆိုတာ မင္းသိလားတဲ့။ ဒီလို ေတာင္းဆိုရင္ သူတုိ႕ေသမယ္ သူတုိ႕ကို သတ္မယ္ သူတို႕ပညာေရးကိုထိခိုက္မယ္ ဆိုတာ သိသိခ်ည္းနဲ႕ သူတို႕ရဲ့လြတ္လပ္ျခင္းေတြကို ငတ္မြတ္လြန္းလို႕ အခုလို သူတုိ႕ ေတာင္းဆိုေနတာ ..သူတို႕အတြက္သပ္သပ္ပဲလို႕ မင္းထင္သလားတဲ့ ဆရာက ရုတ္တရက္စကားစျဖတ္လိုက္ျပီး ေနာက္ဆံုးသူတို႕ေသသြားတာေတာင္ မင္းတို႕အစိုးရက..သူတို႕ကိုယ္ထဲကို ၀င္သြားတဲ့ က်ည္ဆံေတာင့္ေတြအေရအတြက္အတိုင္း အစိုးရကို ေလ်ာ္ေၾကးျပန္ေပးရတယ္ဆိုတာ မင္းသိလားလို႕ ဆရာက ဆိုေတာ့..သူက ခ်က္ျခင္းပဲ ခပ္ေဆာင့္ေဆာင့္ျပန္ေအာ္ပါတယ္။
ok now you see တဲ့ သူတို႕ရဲ့ အဓိပါယ္မဲ့လုပ္ရပ္ေတြအတြက္ မိဘေတြပါ ထိခိုက္နစ္နာရတာ သူတုိ႕မွာ ေခါင္းထဲမွာ ဘာမွ မရွိဘူး သူမ်ားက ေသြးထိုးတာေတြ လူံေဆာ္တာေတြကို နားေယာင္ျပီး အစိုးရကို ေတာ္လွန္ဖို႕လုပ္တာ သူမ်ားလက္ေ၀ခံေနျပီး တုိင္းျပည္ကို ေတာ္လွန္ေနတဲ့ တဲ့ ဒလိုင္းလာမားလိုပဲတဲ့..စကားသံေတြကို မခံနိုင္လြန္းလို႕ ကၽြန္မ ေသြးေတြ ပြက္ပြက္ဆူလာတယ္ လက္နွစ္ဘက္က ထိုင္ခံုလက္တမ္းကို တင္းတင္း ဆုပ္ကိုင္ထားရင္းက ေပါက္ထြက္ေတာ့မလိုပဲ နာက်င္လာမိတယ္။ ဆရာနဲ႕သူမနဲ႕ နွစ္ေယာက္တည္ အျပန္အလွန္ ေျပာေနတဲ့ စကားလံုးေတြၾကားမွာ တတန္းလံုးက တိတ္ဆိတ္ ျငိမ္သက္လို႕ အသက္ရူရက်ပ္လြန္းလို႕ ရင္ခြင္တစ္ခုလံုးမြန္းက်ပ္လာလို႕ ကၽြန္မ ၀ုန္းကနဲ ထရပ္လိုက္တယ္။
ကၽြန္မ လံုး၀ မခံစားနိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ကၽြန္မ ၀င္ေျပာလိုက္ရင္ေရာ..တစ္ခုခုေျပာလိုက္ရင္ေရာ.. အားလံုးက အလန္႕တၾကား ကၽြန္မကို ေမာ့ၾကည့္တယ္ ထိုင္ခံုကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းတြန္းျပီး ကၽြန္မ အခန္းအျပင္ကို အေျပးတပိုင္း ထြက္သြားလိုက္မိတယ္။ အျပင္ေရာက္မွ အသက္ကို ခပ္ျပင္းျပင္းရူိက္ရူလိုက္ရင္း မ်က္စိကို တင္းတင္းမွိတ္ထားလိုက္မိတယ္။
အရာရာဟာ တစ္ထပ္တည္းပါလားး အေျခအေနေတြ လူေတြ အားလံုးဟာ နိုင္ငံသာကြဲတယ္ လူမ်ိဳးသာကြဲတယ္ အားလံုးထပ္တူညီေနၾကပါလား။ သူတို႕ေတြ ေျပာေနတဲ့ ေျပာေနက်စကားလံုးေတြဟာ တစ္ထပ္တည္းက်ေနပါလား။ ေတာ္လွန္သူနဲ႕ေထာက္ခံသူေတြၾကား ဘယ္သူက မ်က္စိမွိတ္ထားသလဲ ဘယ္သူက နားေတြ ပိတ္ထားသလဲ ဘယ္သူက မိူင္းေတြမိေနသလဲ အျပန္အလွန္ စြတ္စြဲခ်က္ေတြၾကား ဘယ္အရာေတြက အမွန္တရားေတြလဲ ဘယ္သူက ဆံုးျဖတ္ေပးနုိင္မလဲ။ ပံုရိပ္ေတြ စကားသံေတြ အျဖစ္အပ်က္ေတြ သမုိင္းေတြဟာ လူသားေတြရဲ့ ရပ္တည္ခ်က္ ယံုၾကည္ခ်က္ ခံယူခ်က္ေတြကို ေျပာင္းလဲေပးနိုင္ပါ့မလား။
စြန္႕လႊတ္သြားသူေတြရဲ့ အတိတ္ပံုရိပ္သမိုင္းေတြဟာ ဒီလို ၀ါဒမိုင္းမိေနသူေတြအၾကားမွာ ဖ်က္မ်ဥ္းေတြ ျဖစ္ ေနသလား သမုိင္းမွားေတြ ၀ါဒအမွားေတြ ခံယူခ်က္အမွားေတြကို ေက်ာင္းသခၤန္းစာေတြ..ဆရာေတြ ပါေမာကၡေတြ။ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြ အေပါင္းအသင္းေတြကေရာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေပးနိုင္ပါ့မလား။ ေမးခြန္းေတြ တန္းစီျပီး ကိုယ့္အေတြးထဲမွာ ၀င္လာမိတယ္။
ေခါင္းကိုပဲ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းရမ္းခါျပီး သန္႕စင္ခန္းထဲက မွန္ထဲမွာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေသခ်ာၾကည့္မိေတာ့. မ်က္ရည္စေတြ စြန္းထင္းေနတဲ့ နီရဲေနတဲ့မ်က္၀န္းအစံုနဲ႕ စူးစိုက္ၾကည့္ေနတဲ့ ကိုယ့္ပံုရိပ္ကိုျမင္လိုက္ရတယ္။ ေရေခါင္းကို အဆံုးအထိဖြင့္ခ်ရင္း မ်က္နွာကို ေရနဲ႕ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ပက္လိုက္မိတယ္။
8888အေရးေတာ္ပံုမွာ က်ဆံုးသြားတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြရဲ့ပံုရိပ္ေတြ ေသြးေတြ စြန္းထင္းေနတဲ့ ရုပ္အေလာင္းေတြေရွ႕မွာ ရင္ဘတ္ကို စံုထုျပီး ငိုေၾကြးေနတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ လက္သီးကိုတင္းတင္းဆုပ္ အံကို တင္းတင္းၾကိတ္ရင္း ေတြေတြၾကီးေတြရပ္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ။ အတုန္းအရုန္းလဲျပိဳက်ေနတဲ့ ေက်ာင္းသားရဟန္းရွင္လူေတြကို က်ည္ဆံေတြၾကားက ဆြဲေျပးၾကတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ ေသနတ္က်ည္ဆံေတြၾကား သူတုိ႕ ရင္ခြင္ေတြကို ျဖန္႕က်က္ျပီး ကာေပးေနတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ ေသြးအလိမ္းလိမ္း ေပက်ံေနတဲ့ ေက်ာင္းသူေလးကို ဆြဲေပြ႕ေျပးေနတဲ့ ေဆးေက်ာင္းသားေတြ။
မၾကာေသးမွီကာလက စက္တင္ဘာေရႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးထဲမွာ သံဃာေတာ္ေတြကို မိုးေဖြးေဖြး ေရေဖြးေဖြးၾကားမွာ တြဲလက္ေတြ ျမဲျမံေနေအာင္ယွက္တြဲျပီး တစ္သားတည္း လိုက္ပါေတာင္းဆို ဆႏၵျပခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေလးေတြ ေသြးအလိမ္းလိမ္းေပက်ံေနတဲ့ ကတၱရာလမ္းမၾကီးထက္က ပိုင္ရွင္မဲ့ေနတဲ့ ဖိနပ္ေလးေတြ. အဖမ္းခံရလို႕ ငုတ္တုတ္ေလးေတြထုိင္ေနရတာကို စစ္ဖိနပ္နဲ႕ကန္ရံု အားမရလို႕ နံပတ္တုတ္နဲ႕ခုန္ခုန္ရိုက္ေနတဲ့ စစ္ေခြးေတြ။ အတံုးအရုံး လဲျပိဳက်ခဲ့ရတဲ့ ရဟန္းသံဃာေတြ အဖိုးအရြယ္ သက္ၾကီးရြယ္အိုေတြ .................................................
ကၽြန္မ ရင္ခြင္တစ္ခုလံုးေပါက္ကြဲသြားမတတ္ နာက်င္မူေတြကို ခံစားလာတယ္။ ၀မ္းနည္းမူ နာက်င္မူေတြက တစ္ကိုယ္လံုး ဆူးနဲ႕ထိုးေနသလိုလို တဆစ္ဆစ္ျဖစ္လာတယ္. ကၽြန္မေရွ႕က ေဘစင္မွာ ရုတ္တရက္ ေသြးေတြ ခ်င္းခ်င္းနီလာတယ္..ကမမ္းကတမ္း မ်က္နွာကို လက္နဲ႕အုပ္ကာလုိက္တယ္..
ကၽြန္မ နွာေခါင္းထဲကေန ေသြးေတြ တေပါက္ေပါက္က်လာပါတယ္။ကၽြန္မ စိတ္အရမ္းလူပ္ရွားရင္ျဖစ္ေစ စိတ္အရမ္းထိခိုက္ရင္ျဖစ္ေစ နွာေခါင္းကေန ေသြးက အဆက္မျပတ္က်လာတတ္တယ္။ ေသြးေတြကို ဖိသုတ္ရင္းက အသက္ကို ခပ္ျပင္းျပင္းရူိက္ရူလိုက္တယ္။ သန္႕စင္ခန္းထဲကို ၀င္လာတဲ့ ကၽြန္မ သူငယ္ခ်င္း ထုိင္းမေလးက ေသြးေတြနဲ႕ ခ်င္းခ်င္းနီေနတဲ့ ကၽြန္မ မ်က္နွာကို ျမင္လိုက္ေတာ့ သူအရမ္းလန္႕သြားျပီး.Suu Are you ok are u ok လို႕ အဆက္မျပတ္ေအာ္ရင္း အတင္း ကၽြန္မ မ်က္နွာကို ေမာ့ခိုင္းပါတယ္။ ကၽြန္မ လက္ကို အသာကာျပိး ငါခနေနရင္ သက္သာမွာပါလို႕ ေျပာတာကို လက္မခံပဲ ကၽြန္မ နွေခါင္းကို တစ္ရူုးစနဲ႕ပိတ္ျပီး ေနာက္၀င္လာတဲ့ ထုိင္းမေလးကို ေရခဲေျပးယူခိုင္းပါတယ္။
ေခါင္းထဲ မိုက္ကနဲျဖစ္သြားတဲ့အခ်ိန္ ကၽြန္မ လက္ေမာင္းကို အသာအယာထိန္းကိုင္လိုက္တဲ့ သူကို ေက်းဇူးတင္စိတ္နဲ႕ ငဲ့ၾကည့္ေတာ့ သူ....ကၽြန္မ နဲ႕သူနဲ႕ မ်က္၀န္းခ်င္း ခပ္ၾကာၾကာဆံုျဖစ္တယ္. နာက်င္မူေတြနဲ႕စိုက္ၾကည့္ေနတဲ့ ကၽြန္မ မ်က္၀န္းကို သူရင္မဆိုင္နိုင္လို႕လားေတာ့မသိ မ်က္နွာလႊဲလိုက္တယ္။ သူရဲ့လက္ကို ဖတ္ကနဲပုတ္ခ်လိုက္ျပီး ကၽြန္မ အျပင္ကို တေရာေသာပါး ေျပးထြက္သြားလိုက္တယ္။ က်ိန္းေသတာ တစ္ခုကေတာ့ သူနဲ႕ကၽြန္မနဲ႕ၾကား ေနာင္ကို အေျပာင္အပ်က္သေဘာနဲ႕ေတာင္ ခင္မင္ရင္းႏွီးလိုစိတ္ ကၽြန္မစိတ္က မရွိေတာ့မွာ ေသခ်ာပါတယ္။အရင္ကေတာ့ ကၽြန္မတို႕ အင္မတန္ခ်စ္ခဲ့ၾကတယ္။။ အဲ့ဒီ့ေန႕က ဘန္ေကာက္မွာ မိုးေတြ သည္းသည္းမည္းမည္းရြာတယ္။ ကၽြန္မ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကို မိုးေရထဲမွာ ေမ်ာခ်လိုက္တယ္။ သူကို ကၽြန္မရင္ထဲကေန အျပီး စြန္႕ခြာလိုက္တယ္။
လမင္းကို လူိင္းပုတ္တဲ့ ပင္လယ္ရဲ့ ည
ဟိုးအေ၀းက လိူင္းလံုးၾကီးေတြ တရိပ္ရိပ္ တဟဲဟဲ ေအာ္ျမည္လာတဲ့ နဂါးေခါင္းၾကီးေတြ ျမင့္နိုင္သေလာက္ ယိမ္းထိုး တက္ အေမာက္ေထာင္ျပီး လြန္႕လူးလိမ့္ျပီး ထိုးတက္လာသလိုမ်ိဳး တ၀ုန္း၀ုန္း တက္လာေနတယ္။ မိုးကုတ္စက္၀ိုင္း တစ္ျခမ္းလံုးကို သူ႕ရင္ခြင္တစ္ခုလံုး အျပည့္ ျဖတ္မ်ဥ္းတစ္ေၾကာင္းလို တိတိက်က် ျဖန္႕က်က္ကာထားတဲ့ ပင္လယ္ၾကိးကလဲ မည္းလိုက္တာမွ ေမွာင္မိုက္ေနတာပဲ ပင္လယ္ကမ္းေျခအစပ္ အေရာက္မွာမွ လိူင္းေခါင္းျဖဴေတြက တေလ်ာေသာပါးေျပးလာခါျပီးမွ ရုတ္တရက္ ငိုက္ကနဲ ဦးစိုက္ဆင္းသြားတယ္ ေနာက္ သဲေသာင္ျပင္ေပၚမွာ တင္က်န္ခဲ့တဲ့ ေရဘူေဖာင္းအစေလးေတြက ဟိုဒီေ၀့၀ဲလို႕ ခနုက ေဒါသတၾကိး ေျပးတက္လာတဲ့ လိူင္းလံုးၾကိးေတြက သူတို႕ မဟုတ္ေတာ့သလိုပဲ..
ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီ့ေန႕က ေလျငိမ္တယ္ ပင္လယ္ကမ္းစပ္မွာ ထူးထူးျခားျခား ေလေလးတစ္ခ်က္ေတာင္ မေ၀့ပဲ ျငိမ္သက္ေနတယ္။ ေနာက္..လသာတယ္။ လမင္းၾကီးက ၀ိုင္းစက္ေနျပီး ေငြမွင္ေရာင္ သန္းတဲ့ လေရာင္ေတြ ေမွာင္မည္းေနတဲ့ ပင္လယ္ေပၚ လိူင္းလံုးထိပ္ေတြေပၚ ျဖာက်ေနတဲ့ အလွက ေတာ္ေတာ္ေလး ရင္သပ္ရူေမာဖို႕ေကာင္းတယ္....
ပင္လယ္ရဲ့ ညိဴ႕ငင္မူ လရဲ့ ဆြဲေဆာင္မူ..ျငိမ္းခ်မ္း တိတ္ဆိတ္မူ ညအေမွာင္ရဲ့ တည္ျငိမ္မူ စတာေတြက လူေတြရဲ့ စိတ္နွလံုးေတြကို ပံုမွန္မဟုတ္ပဲ နူးညံသြားေအာင္ ဒါမွမဟုတ္ ရူးသြပ္သြားေအာင္ ေျပာင္းလဲသြားေအာင္ ဆြဲေဆာင္မူရွိတယ္ ဆိုပဲ..
ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုလံုးက ေအးျမျခင္းေတြ ျငိမ္းခ်မ္းျခင္းေတြ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္ျခင္းေတြ နဲ႕ အတိျပီးေနသေလာက္ ကၽြန္ေတာ့္ ရင္ခြင္တစ္ခုလံုး လိူင္းတံပိုးေတြ တ၀ုန္း၀ုန္းထန္သလို အပူမီးလ်ံေတြ တျငီးျငီး ေတာက္ေလာင္ေနတယ္...
ေဘးနားမွာ လက္နွစ္ဘက္ကို တင္းတင္းပိုက္ မတ္မတ္ရပ္ရင္း ပင္လယ္ကို ေငးၾကည့္ေနတဲ့ သူမမ်က္နွာက ပကတိ တည္ျငိမ္ေအးစက္လြန္းေနတယ္ သူမရဲ့ မ်က္၀န္းနက္နက္ေတြက လေရာင္မွာ အေရာင္ေတြ တျဖတ္ျဖတ္ေတာက္ေနသလို သူမငုိေနသလား..မျဖစ္နုိင္ဘူး .သူမဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ဘယ္အတြက္နဲ႕မွ သူ႕အတြက္ မ်က္ရည္က်ဖို႕ဆိုတာ မျဖစ္နုိင္ဘူး။ သူမရဲ့ ျပတ္သားမူေတြအတြက္ သူအျမဲတမ္း ထိခိုက္နာက်င္ခဲ့ရတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြက အခုထက္ထိ အသစ္ေတြလိုပဲ နာနာက်ည္းက်ည္း ရွိေနတုန္းပဲ။
သူမနဲ႕ေ၀းရာကို နွစ္ခ်ီျပီး သြားရေတာ့မယ္လို႕ အသိေပးတဲ့အခ်ိိန္မွာ သူမရဲ့မ်က္နွာက တစ္ခ်က္ေတာ့ ညိဳ႕ကနဲ လူပ္လူပ္ခတ္ခတ္ ျဖစ္သြားသလို ေနာက္ မ်က္လံုးကို တင္းတင္းေစ့ပိတ္ထားျပီး အျမဲလိုလို တိက်ျပတ္သားတဲ့ စကားေတြသာ ဆိုေလ့ရွိတဲ့ နုတ္ခမ္းအစံုက ဘာတစ္ခြန္းမွ မေျပာပဲ အၾကာၾကီးျငိမ္သက္သြားတယ္။ ဘာကိုမွ တုန္႕ျပန္ျခင္းမရွိပဲ ျငိမ္သက္ေနတဲ့ သူမကို စိုက္ၾကည့္ရင္း ငါမရွိလည္း မင္းေနလို႕ျဖစ္မွာပါလို႕ ကိုယ္နာနာက်င္က်င္ေရရြတ္ေတာ့..သူမတစ္ခ်က္ျပံဳးတယ္ ဟုတ္တာေပါ့ က်ိမ္းေသတာက မင္းမရွိလည္း ငါေနခဲ့ရမွာပဲေလ ဟုတ္တယ္ မင္းမရွိလည္း ငါေနရဲရမွာပဲလို႕ ပင္လယ္ျပင္ၾကီးကို ေငးစိုက္ၾကည့္ရင္း ေအးစက္စက္ေလသံနဲ႕ သူမ ေျပာတယ္။
သူ သူမအနားမွာ နီးနီးကပ္ကပ္ ရပ္ေနရင္းနဲ႕ကို သူနဲ႕သူမၾကားမွာ အခုကတည္းက မုိင္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကိဳတင္ကြာေ၀းေနသလို။ ဆို႕နစ္ေၾကကြဲစိတ္ေတြနဲ႕ ရုတ္တရက္ အသက္ရူက်ပ္လာသလို မြန္းက်ပ္စြာ ခံစားလာရေတာ့ သူမကို ငဲ့ေစာင္းၾကည့္ျပီး အရမ္းေမွာင္ေနျပီ ေရေတြလည္း အရမ္းတက္လာလိမ့္မယ္ ဟိုတယ္ေပၚ ျပန္တက္ေတာ့မယ္..လိုက္ခဲ့မလား ေနခဲ့ဦးမလားလို႕ သူမကို ေမးေတာ့..သူမဆီက ဘာစကားမွ ျပန္မၾကားရဘူး။ ေနာက္ သူမစိတ္ကို နားမလည္စြာနဲ႕ပဲ..တိတ္တဆိတ္ လွည့္ထြက္ခဲ့လိုက္တယ္ ေနာက္ေက်ာဘက္ဆီမွာေတာ့ ကမ္းေျခက ေက်ာက္ေဆာင္ေတြကို လူိင္းပုတ္သံ တ၀ုန္း၀ုန္းကို ၾကားေနရတယ္။
.............
သူလွည့္ထြက္သြားတဲ့အခ်ိန္ ရုတ္ခ်ည္း အရာရာက တိတ္ဆိတ္သြားသလို သူမတစ္ေယာက္တည္း ေလာကၾကီးထဲမွာ သက္ရွိသတၱ၀ါတစ္ေယာက္ပဲ က်န္ေနေတာ့သလိုလို ပင္လယ္ၾကီးရယ္ ကမ္းစပ္မွာ မတ္မတ္ရပ္ေနတဲ့ သူမရယ္ ေနာက္ မိုးေကာင္ကင္ေပၚက အရိပ္မည္းေတြ ထင္ဟပ္ေနတဲ့ လမင္းၾကီးရယ္ ရင္ထဲမွာပါ တလွပ္လွပ္တုန္ယင္လာျပီး လက္ဖ၀ါးေတြမွာ ေခၽြးေစးေတြ ျပန္လာပါတယ္။ သူမတစ္ေယာက္တည္း က်န္ခဲ့ပါလား ဆိုတဲ့ အထီးက်န္စိတ္က စိတ္ကို တကယ္ အားငယ္တုန္လူပ္ေစတယ္။
သူမ တကယ္ေတာ့ ပင္လယ္ကို အရမ္းေၾကာက္သည္။ ငယ္ငယ္ကတည္းက အေမနဲ႕အေဖက ေရအရမ္းၾကိဳက္တဲ့ သူမက ပင္လယ္ကမ္းေျခအစပ္မွာ ခ်ေပးလိုက္တဲ့အခ်ိန္ လိူင္းအပုတ္မွာ သူမ ေခ်ာ္လဲျပီး ပါးစပ္ထဲက ငန္တူးတူး ပင္လယ္ေရေတြ ၀င္လာျပီး ထပ္ခါတလဲလဲ ရုိက္ပုတ္လာတဲ့ လူိင္းလံုးေတြၾကားမွာ အလူးအလူးအလိမ့္လိမ့္ သူမ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ အေၾကာက္လြန္ျပီး ဖ်ားခဲ့ဖူးတယ္တဲ့။ အထူးသျဖင့္ ပင္လယ္ျပင္မ်က္နွာျပင္ကို လေရာင္ဆမ္းထားေပမယ့္ မည္းေမွာင္ေနတဲ့ ေရျပင္မည္းမည္းၾကီးကို ၾကည့္ရင္း စိတ္ေတြက ပံုမွန္မဟုတ္သလို...လေရာင္ရဲ့ ညိဳ႕ငင္မူလား ပင္လယ္ရဲ့ဖမ္းစားမူလား ဒါေပမယ့္ ဘုရားေရ ထူးျခားဆန္းျပား နူးညံ့သိမ္ေမြ႕ တဲ့ ခ်စ္ျခင္းတရားက ဘာျဖစ္လို႕မ်ား သူနဲ႕သူမၾကားမွာ ဒီလိုအခ်ိန္ ဒီလိုေနရာမ်ိဳးမွာေတာင္ ေပ်ာက္ဆံုးေပ်ာက္ကြယ္ေနပါလား။
သူသြားရေတာ့မည္တဲ့။ တိုင္ပင္ျခင္းမမည္တဲ့ အသိေပးျခင္း ဟုတ္သည္ ဒါ အသိေပးရံုသပ္သပ္မ်သာျဖစ္သည္။ အျမဲလိုလို သူနဲ႕သူမၾကားမွာ ရွိေနတတ္တာက တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ မ်က္စိေအာက္က အေပ်ာက္မခံေလာက္ေအာင္ ခ်စ္ျခင္းတရားေတြ ၾကီးမားၾကပါလ်က္ နွစ္ေယာက္ၾကားမွာ တင္းတင္းခံေနတဲ့ အေၾကာင္းတရားက မာနတရား ျဖစ္ေနတယ္။ ၾကီးျပင္းခဲ့ရာ အသိုင္းအ၀ိုင္း မိသားစု အေရွ႕နဲ႕အေနာက္ ဒါေပမယ့္ ခံယူခ်က္နဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္ တူညီေနတာ တစ္ခုအတြက္ ကံၾကမၼာကို ေက်းဇူးတင္ရမလို။ ေနာက္ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ တကယ့္ကို ေမတၱာအစစ္နဲ႕ ခ်စ္ျခင္းအတိနဲ႕ ခ်စ္ေနေသးျခင္းပါ။
အျမဲလိုလို သူ႕အေပၚတစ္စံုတစ္ရာ ခ်ဴပ္ကိုင္ဖို႕မၾကိဳးစားခဲ့တာ အရာရာအတြက္ လြတ္လပ္ခြင့္ အျပည့္ေပးထားျခင္းနဲ႕ ဘယ္ေသာအခါမွ ဘယ္လိုလူမ်ိဳးနဲ႕မွ သံသယဆိုတာ တစ္ေရြးသားမွ မရွိပဲ သူမ ရဲ့ ခ်စ္သူအေပၚ ယံုၾကည္စိတ္ခ်ျခင္း အျပည့္ရွိတဲ့အတြက္ ၀န္တုိမူေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့ ျပသနာဆိုတာ သူနဲ႕သူမၾကားမွာ သိပ္စိမ္းတဲ့ စကားလံုးတစ္လံုးသာျဖစ္သည္။ သူနဲ႕သူမ ခ်စ္သူေတြျဖစ္တဲ့ေန႕က သူမ ေတာင္းခဲ့တဲ့ ကတိသည္ ရွားရွားပါးပါး တစ္ခုသာျဖစ္သည္။
ေက်းဇူးျပဳျပီး ငါ့ကိုမလိမ္ပါနဲ႕ ခ်စ္သူ မင္းဆီက ငါေတာင္းခ်င္တာ အဲ့ကတိတစ္ခုတည္းပါပဲ။ ငါ့ကို မလိမ္ပါနဲ႕ ဘယ္အတြက္နဲ႕မွ ဘယ္အေၾကာင္းအရာကိုမွ ငါ့ကို မလိမ္ပါနဲ႕ အမွန္အတိုင္းေျပာလုိက္လို႕ ငါနာက်င္ေစမလားဆိုျပီးလည္း မလိမ္ပါနဲ႕ အဲ့လိမ္လည္ျခင္းကသာ ငါ့ကို ပိုျပီး ထိခိုက္ေစနိုင္တယ္ ေနာက္ျပီး တကယ့္လို႕မ်ား ငါ့ကိုမခ်စ္ေတာ့ရင္လည္း မခ်စ္ေတာ့ေၾကာင္း ငါ့ကို အမွန္အတိုင္းေျပာပါ ငါ့ကို လိမ္လည္ျခင္းနဲ႕ မင္းကိုမင္းလည္း မလံုလဲစိတ္ေတြနဲ႕ အပူေလာင္မခံပါနဲ႕ ငါတို႕ခ်စ္သူေတြ အျဖစ္နဲ႕ေနခဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ အမွန္တရားေတြနဲ႕ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ခ်ဴပ္ေနွာင္ျခင္း လိပ္ျပာသန္႕ျခင္း စိတ္ခံစားလြတ္လပ္ ေပါ့ပါးျခင္းေတြနဲ႕ခ်စ္ၾကရေအာင္ တကယ့္လို႕မ်ား မခ်စ္နိုင္ေတာ့ရင္ အခ်စ္အသစ္ေတြ႕ခဲ့ရင္ ငါ့ကိုပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာပါ ငါတို႕ အရင္းနွီးဆံုး ေနခဲ့ၾကေသးတာပဲ မိတ္ေဆြအေနနဲ႕ေတာ့ ဆက္ျဖစ္လို႕ရေသးတာပဲ အခ်စ္ေရ လို႕ ကိုယ္ေျပာေတာ့ ကိုယ့္လက္ဖ၀ါးနွစ္ဘက္ကို တင္းတင္းဆုပ္ကိုင္ျပီး သူ ကၽြန္မကို ျပံဳးၾကည့္ေနခဲ့တာ မွတ္မိပါေသးတယ္။ အဲ့အခ်ိန္ေတြတုန္းကေတာ့ တကယ့္ကို ျငိမ္းခ်မ္းေအးျမမူေတြ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာအျပည့္ေတြနဲ႕ ၾကည္နူးခဲ့ၾကတာပါ။
ေနာက္ပိုင္းေတြမွာ..အနီးကပ္ဆံုး တစ္ေယာက္အနားကို တစ္ေယာက္ ခ်ဥ္းကပ္လာခ်ိန္ မွာေတာ့. သူနဲ႕သူမၾကားက ကြာဟမူေတြ... နားလည္မူလြဲတာေတြ. .နာက်င္မူေတြ.. မေက်လည္မူေတြ.. ျဖစ္လာတိုင္း ေပါက္ကြဲပစ္လို႕ နာက်င္မူကို ပိုအားေပးေစမယ့္ စကားလံုးေတြ နာက်င္ေစမယ့္ မ်က္၀န္းအၾကည့္ေတြနဲ႕ မေပါက္ကြဲခ်င္တဲ့ ခံစားခ်က္ျခင္း တူတဲ့ သူေရာ ကၽြန္မမွာပါ တူညီခ်က္ေတြက နူတ္ကို တင္းတင္းေစ့ပိတ္လိုက္ျပီး စကားလံုးေတြကို ျမိဳသိပ္လိုက္ၾကတယ္။ လုိအပ္ေနရင္းနဲ႕ကို ေခါင္းခါခဲ့တဲ့ အၾကိမ္ေတြ မ်ားလာတယ္။ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ မနာက်င္ေစလိုတဲ့ စိတ္ေစတနာေတြနဲ႕ တစ္ေယာက္ရဲ့အေ၀းကို တစ္ေယာက္က ထြက္ေျပးသြား လိုက္တာေတြဟာ ပိုျပီးေတာ့ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ နာက်င္ေစခဲ့တယ္ဆိုတာ မသိခဲ့ၾကတာအမွန္ပါ။
သိလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့..သူနဲ႕သူမ လေရာင္ဆမ္းတဲ့ ပင္လယ္ၾကီးနားမွာ အတူယွဥ္ရပ္ရင္း ခြဲခြံာျခင္းဆိုတဲ့ ခရီးအစကို ေရာက္ေနၾကျပီ။ လူတစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ဟာ ခ်စ္ရက္နဲ႕ခြဲခြာၾကရတယ္။ ခ်စ္ျခင္းကပဲ နီးစပ္ေစခဲ့တယ္ ခ်စ္ျခင္းကပဲ ကြဲကြာျခင္းကို ျဖစ္ေစတယ္။ ခ်စ္ျခင္းကပဲ ခြဲခြာဖို႕အတြက္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကတယ္။ ခ်စ္ျခင္းက တစ္ခါတစ္ေလ အလြမ္းေတြနဲ႕ပဲ အဆံုးသတ္လွေနေစခဲ့တယ္။ နာက်င္မူေတြနဲ႕ပဲ ခ်စ္ျခင္းကိုပိုျပီး ခိုင္မာေစခဲ့တယ္။ အမွန္တရားေတြက တစ္ခါတစ္ေလမွာ ထိခိုက္ေစလြန္းတယ္။ စစ္မွန္တဲ့ ခ်စ္ျခင္းကို ရခဲ့အတြက္ေတာ့ ေက်းဇူးတင္မိသလိုလို။
သူမ ေျခက်င္း၀တ္အထိ ပင္လယ္ေရ တရိပ္ရိပ္တိုးလာတာ သတိထားလိုက္မိတယ္။ လိူင္းေတြရဲ့ အရွိန္ျပင္းျပင္း တိုးပုတ္လာတဲ့အတြက္ သူမခႏၵာကိုယ္ ရုတ္တရက္ယုိင္သြားတယ္။ လေရာင္က ရိပ္ကနဲ တိမ္အုပ္ၾကားမွာ ေျပး၀င္သြားတယ္။ ရုတ္တရက္ ေလျပင္းေတြ တ၀ုန္း၀ုန္းတိုက္ခတ္လာတယ္။ အုန္းပင္ေတြရဲ့ အုန္းလက္ အခ်င္းခ်င္း ရိုက္ခတ္သံေတြက မိစၥာေတြလက္ခုပ္လက္၀ါးတီးေနသလို။ လိူင္းသံ တ၀ုန္း၀ုန္း ေက်ာက္ေဆာင္ေတြ ၾကားထဲ ေလခၽြန္သံလို ေလတိုးသံ စူးစူးရွရွေတြက နားစည္ကို ခပ္ျပင္းျပင္း ရိုက္ခတ္လာတယ္။ နားထဲမွာ ေခၚသံသဲ့သဲ့ ၾကားလိုက္ရတယ္ ခ်စ္သူ ေခၚသံေလမ်ားလား။ စကားသံခပ္တိုးတိုးက ေလျပင္းေတြၾကားထဲကေန တျဖည္းျဖည္း က်ယ္ေလာင္လာသလိုလုိ...
မင္း ေနခဲ့မွာ မဟုတ္လား..ေနခဲ့မွာ မဟုတ္လား..မင္းေနခဲ့မွာ မဟုတ္လား. ငါမရွိပဲ... မင္းေနလို႕ရတယ္မဟုတ္လား။
မင္းမရွိပဲ ေနခဲ့တဲ့အခ်ိန္ေတြမွာလဲ ငါေနလို႕ရပါတယ္လို႕ ျပံဳးေျပာခဲ့ရင္းက (ငါမေနခဲ့ပါရေစနဲ႕ ငါမေနပါရေစနဲ႕လို႕ ရင္ထဲမွာ ငိုေၾကြးေနရင္းက ...ခ်စ္သူေရ.....လိမ္လည္ျခင္းကို မုန္းတဲ့ငါ ငါ့ကိုမလိမ္ပါနဲ႕လို႕ ငါကိုယ္တိုင္ ကတိေတာင္းခဲ့တဲ့ ငါခ်စ္တဲ့မင္းကို တစ္ခ်ိန္လံုး နာက်င္ေစမွာစိုးတဲ့စိတ္နဲ႕ .. ငါလိမ္ခဲ့ဖူးတယ္ဆိုတာ မင္းသိခဲ့ရင္ ..)
မ်က္ရည္ေတြနဲ႕ေ၀့၀ဲလာတဲ့ ျမင္ကြင္းခပ္၀ါး၀ါးမွာ .အရွိန္ျပင္းျပင္းနဲ႕ေျပးလာတဲ့ ပင္လယ္ျပင္ၾကီးကို ျမင္ေနရတယ္.ဘုရားေရ..ငါက ပင္လယ္ၾကီးဆီ သြားေနတာလား ပင္လယ္ၾကီးက သူရဲ့ရင္ခြင္ထဲ ဆြဲသြင္းဖို႕ၾကိဳးစားေနတာလား.....အံကို ခပ္တင္းတင္းဖိကိုက္လိုက္ခ်ိန္မွာ နုတ္ခမ္းဖ်ားမွာ ငံက်ိက်ိ ေသြးလိုလို ေနာက္ေတာ့ ပါးစပ္ထဲကို အလံုးအရင္းနဲ႕၀င္လာတာက ပင္လယ္ဆားငန္ေရေတြ...ရုတ္တရက္ အရာအားလံုးဟာ အေမွာင္အတိျဖစ္သြားတယ္...
အဲ့ေန႕ညက ပင္လယ္ျပင္ေပၚက လိုူင္းေတြ ေကာင္းကင္က လမင္းကို ေတာင္ လွမ္းပုတ္နိုင္ေအာင္ ပင္လယ္ေရမ်က္နွာျပင္ ထူးထူးျခားျခား ရုတ္တရက္ျမင့္တက္ခဲ့သတဲ့။
(မၾကာေသးခင္က ျပန္လာတဲ့ ခ်ာအမ္းပင္လယ္ကမ္းေျခရဲ့ ညတစ္ညမွာ ေပၚလာတဲ့ စိတ္ခံစားမူ အေတြးအတိုင္း ေရးျဖစ္တယ္)
ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီ့ေန႕က ေလျငိမ္တယ္ ပင္လယ္ကမ္းစပ္မွာ ထူးထူးျခားျခား ေလေလးတစ္ခ်က္ေတာင္ မေ၀့ပဲ ျငိမ္သက္ေနတယ္။ ေနာက္..လသာတယ္။ လမင္းၾကီးက ၀ိုင္းစက္ေနျပီး ေငြမွင္ေရာင္ သန္းတဲ့ လေရာင္ေတြ ေမွာင္မည္းေနတဲ့ ပင္လယ္ေပၚ လိူင္းလံုးထိပ္ေတြေပၚ ျဖာက်ေနတဲ့ အလွက ေတာ္ေတာ္ေလး ရင္သပ္ရူေမာဖို႕ေကာင္းတယ္....
ပင္လယ္ရဲ့ ညိဴ႕ငင္မူ လရဲ့ ဆြဲေဆာင္မူ..ျငိမ္းခ်မ္း တိတ္ဆိတ္မူ ညအေမွာင္ရဲ့ တည္ျငိမ္မူ စတာေတြက လူေတြရဲ့ စိတ္နွလံုးေတြကို ပံုမွန္မဟုတ္ပဲ နူးညံသြားေအာင္ ဒါမွမဟုတ္ ရူးသြပ္သြားေအာင္ ေျပာင္းလဲသြားေအာင္ ဆြဲေဆာင္မူရွိတယ္ ဆိုပဲ..
ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုလံုးက ေအးျမျခင္းေတြ ျငိမ္းခ်မ္းျခင္းေတြ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္ျခင္းေတြ နဲ႕ အတိျပီးေနသေလာက္ ကၽြန္ေတာ့္ ရင္ခြင္တစ္ခုလံုး လိူင္းတံပိုးေတြ တ၀ုန္း၀ုန္းထန္သလို အပူမီးလ်ံေတြ တျငီးျငီး ေတာက္ေလာင္ေနတယ္...
ေဘးနားမွာ လက္နွစ္ဘက္ကို တင္းတင္းပိုက္ မတ္မတ္ရပ္ရင္း ပင္လယ္ကို ေငးၾကည့္ေနတဲ့ သူမမ်က္နွာက ပကတိ တည္ျငိမ္ေအးစက္လြန္းေနတယ္ သူမရဲ့ မ်က္၀န္းနက္နက္ေတြက လေရာင္မွာ အေရာင္ေတြ တျဖတ္ျဖတ္ေတာက္ေနသလို သူမငုိေနသလား..မျဖစ္နုိင္ဘူး .သူမဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ဘယ္အတြက္နဲ႕မွ သူ႕အတြက္ မ်က္ရည္က်ဖို႕ဆိုတာ မျဖစ္နုိင္ဘူး။ သူမရဲ့ ျပတ္သားမူေတြအတြက္ သူအျမဲတမ္း ထိခိုက္နာက်င္ခဲ့ရတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြက အခုထက္ထိ အသစ္ေတြလိုပဲ နာနာက်ည္းက်ည္း ရွိေနတုန္းပဲ။
သူမနဲ႕ေ၀းရာကို နွစ္ခ်ီျပီး သြားရေတာ့မယ္လို႕ အသိေပးတဲ့အခ်ိိန္မွာ သူမရဲ့မ်က္နွာက တစ္ခ်က္ေတာ့ ညိဳ႕ကနဲ လူပ္လူပ္ခတ္ခတ္ ျဖစ္သြားသလို ေနာက္ မ်က္လံုးကို တင္းတင္းေစ့ပိတ္ထားျပီး အျမဲလိုလို တိက်ျပတ္သားတဲ့ စကားေတြသာ ဆိုေလ့ရွိတဲ့ နုတ္ခမ္းအစံုက ဘာတစ္ခြန္းမွ မေျပာပဲ အၾကာၾကီးျငိမ္သက္သြားတယ္။ ဘာကိုမွ တုန္႕ျပန္ျခင္းမရွိပဲ ျငိမ္သက္ေနတဲ့ သူမကို စိုက္ၾကည့္ရင္း ငါမရွိလည္း မင္းေနလို႕ျဖစ္မွာပါလို႕ ကိုယ္နာနာက်င္က်င္ေရရြတ္ေတာ့..သူမတစ္ခ်က္ျပံဳးတယ္ ဟုတ္တာေပါ့ က်ိမ္းေသတာက မင္းမရွိလည္း ငါေနခဲ့ရမွာပဲေလ ဟုတ္တယ္ မင္းမရွိလည္း ငါေနရဲရမွာပဲလို႕ ပင္လယ္ျပင္ၾကီးကို ေငးစိုက္ၾကည့္ရင္း ေအးစက္စက္ေလသံနဲ႕ သူမ ေျပာတယ္။
သူ သူမအနားမွာ နီးနီးကပ္ကပ္ ရပ္ေနရင္းနဲ႕ကို သူနဲ႕သူမၾကားမွာ အခုကတည္းက မုိင္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကိဳတင္ကြာေ၀းေနသလို။ ဆို႕နစ္ေၾကကြဲစိတ္ေတြနဲ႕ ရုတ္တရက္ အသက္ရူက်ပ္လာသလို မြန္းက်ပ္စြာ ခံစားလာရေတာ့ သူမကို ငဲ့ေစာင္းၾကည့္ျပီး အရမ္းေမွာင္ေနျပီ ေရေတြလည္း အရမ္းတက္လာလိမ့္မယ္ ဟိုတယ္ေပၚ ျပန္တက္ေတာ့မယ္..လိုက္ခဲ့မလား ေနခဲ့ဦးမလားလို႕ သူမကို ေမးေတာ့..သူမဆီက ဘာစကားမွ ျပန္မၾကားရဘူး။ ေနာက္ သူမစိတ္ကို နားမလည္စြာနဲ႕ပဲ..တိတ္တဆိတ္ လွည့္ထြက္ခဲ့လိုက္တယ္ ေနာက္ေက်ာဘက္ဆီမွာေတာ့ ကမ္းေျခက ေက်ာက္ေဆာင္ေတြကို လူိင္းပုတ္သံ တ၀ုန္း၀ုန္းကို ၾကားေနရတယ္။
.............
သူလွည့္ထြက္သြားတဲ့အခ်ိန္ ရုတ္ခ်ည္း အရာရာက တိတ္ဆိတ္သြားသလို သူမတစ္ေယာက္တည္း ေလာကၾကီးထဲမွာ သက္ရွိသတၱ၀ါတစ္ေယာက္ပဲ က်န္ေနေတာ့သလိုလို ပင္လယ္ၾကီးရယ္ ကမ္းစပ္မွာ မတ္မတ္ရပ္ေနတဲ့ သူမရယ္ ေနာက္ မိုးေကာင္ကင္ေပၚက အရိပ္မည္းေတြ ထင္ဟပ္ေနတဲ့ လမင္းၾကီးရယ္ ရင္ထဲမွာပါ တလွပ္လွပ္တုန္ယင္လာျပီး လက္ဖ၀ါးေတြမွာ ေခၽြးေစးေတြ ျပန္လာပါတယ္။ သူမတစ္ေယာက္တည္း က်န္ခဲ့ပါလား ဆိုတဲ့ အထီးက်န္စိတ္က စိတ္ကို တကယ္ အားငယ္တုန္လူပ္ေစတယ္။
သူမ တကယ္ေတာ့ ပင္လယ္ကို အရမ္းေၾကာက္သည္။ ငယ္ငယ္ကတည္းက အေမနဲ႕အေဖက ေရအရမ္းၾကိဳက္တဲ့ သူမက ပင္လယ္ကမ္းေျခအစပ္မွာ ခ်ေပးလိုက္တဲ့အခ်ိန္ လိူင္းအပုတ္မွာ သူမ ေခ်ာ္လဲျပီး ပါးစပ္ထဲက ငန္တူးတူး ပင္လယ္ေရေတြ ၀င္လာျပီး ထပ္ခါတလဲလဲ ရုိက္ပုတ္လာတဲ့ လူိင္းလံုးေတြၾကားမွာ အလူးအလူးအလိမ့္လိမ့္ သူမ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ အေၾကာက္လြန္ျပီး ဖ်ားခဲ့ဖူးတယ္တဲ့။ အထူးသျဖင့္ ပင္လယ္ျပင္မ်က္နွာျပင္ကို လေရာင္ဆမ္းထားေပမယ့္ မည္းေမွာင္ေနတဲ့ ေရျပင္မည္းမည္းၾကီးကို ၾကည့္ရင္း စိတ္ေတြက ပံုမွန္မဟုတ္သလို...လေရာင္ရဲ့ ညိဳ႕ငင္မူလား ပင္လယ္ရဲ့ဖမ္းစားမူလား ဒါေပမယ့္ ဘုရားေရ ထူးျခားဆန္းျပား နူးညံ့သိမ္ေမြ႕ တဲ့ ခ်စ္ျခင္းတရားက ဘာျဖစ္လို႕မ်ား သူနဲ႕သူမၾကားမွာ ဒီလိုအခ်ိန္ ဒီလိုေနရာမ်ိဳးမွာေတာင္ ေပ်ာက္ဆံုးေပ်ာက္ကြယ္ေနပါလား။
သူသြားရေတာ့မည္တဲ့။ တိုင္ပင္ျခင္းမမည္တဲ့ အသိေပးျခင္း ဟုတ္သည္ ဒါ အသိေပးရံုသပ္သပ္မ်သာျဖစ္သည္။ အျမဲလိုလို သူနဲ႕သူမၾကားမွာ ရွိေနတတ္တာက တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ မ်က္စိေအာက္က အေပ်ာက္မခံေလာက္ေအာင္ ခ်စ္ျခင္းတရားေတြ ၾကီးမားၾကပါလ်က္ နွစ္ေယာက္ၾကားမွာ တင္းတင္းခံေနတဲ့ အေၾကာင္းတရားက မာနတရား ျဖစ္ေနတယ္။ ၾကီးျပင္းခဲ့ရာ အသိုင္းအ၀ိုင္း မိသားစု အေရွ႕နဲ႕အေနာက္ ဒါေပမယ့္ ခံယူခ်က္နဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္ တူညီေနတာ တစ္ခုအတြက္ ကံၾကမၼာကို ေက်းဇူးတင္ရမလို။ ေနာက္ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ တကယ့္ကို ေမတၱာအစစ္နဲ႕ ခ်စ္ျခင္းအတိနဲ႕ ခ်စ္ေနေသးျခင္းပါ။
အျမဲလိုလို သူ႕အေပၚတစ္စံုတစ္ရာ ခ်ဴပ္ကိုင္ဖို႕မၾကိဳးစားခဲ့တာ အရာရာအတြက္ လြတ္လပ္ခြင့္ အျပည့္ေပးထားျခင္းနဲ႕ ဘယ္ေသာအခါမွ ဘယ္လိုလူမ်ိဳးနဲ႕မွ သံသယဆိုတာ တစ္ေရြးသားမွ မရွိပဲ သူမ ရဲ့ ခ်စ္သူအေပၚ ယံုၾကည္စိတ္ခ်ျခင္း အျပည့္ရွိတဲ့အတြက္ ၀န္တုိမူေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့ ျပသနာဆိုတာ သူနဲ႕သူမၾကားမွာ သိပ္စိမ္းတဲ့ စကားလံုးတစ္လံုးသာျဖစ္သည္။ သူနဲ႕သူမ ခ်စ္သူေတြျဖစ္တဲ့ေန႕က သူမ ေတာင္းခဲ့တဲ့ ကတိသည္ ရွားရွားပါးပါး တစ္ခုသာျဖစ္သည္။
ေက်းဇူးျပဳျပီး ငါ့ကိုမလိမ္ပါနဲ႕ ခ်စ္သူ မင္းဆီက ငါေတာင္းခ်င္တာ အဲ့ကတိတစ္ခုတည္းပါပဲ။ ငါ့ကို မလိမ္ပါနဲ႕ ဘယ္အတြက္နဲ႕မွ ဘယ္အေၾကာင္းအရာကိုမွ ငါ့ကို မလိမ္ပါနဲ႕ အမွန္အတိုင္းေျပာလုိက္လို႕ ငါနာက်င္ေစမလားဆိုျပီးလည္း မလိမ္ပါနဲ႕ အဲ့လိမ္လည္ျခင္းကသာ ငါ့ကို ပိုျပီး ထိခိုက္ေစနိုင္တယ္ ေနာက္ျပီး တကယ့္လို႕မ်ား ငါ့ကိုမခ်စ္ေတာ့ရင္လည္း မခ်စ္ေတာ့ေၾကာင္း ငါ့ကို အမွန္အတိုင္းေျပာပါ ငါ့ကို လိမ္လည္ျခင္းနဲ႕ မင္းကိုမင္းလည္း မလံုလဲစိတ္ေတြနဲ႕ အပူေလာင္မခံပါနဲ႕ ငါတို႕ခ်စ္သူေတြ အျဖစ္နဲ႕ေနခဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ အမွန္တရားေတြနဲ႕ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ခ်ဴပ္ေနွာင္ျခင္း လိပ္ျပာသန္႕ျခင္း စိတ္ခံစားလြတ္လပ္ ေပါ့ပါးျခင္းေတြနဲ႕ခ်စ္ၾကရေအာင္ တကယ့္လို႕မ်ား မခ်စ္နိုင္ေတာ့ရင္ အခ်စ္အသစ္ေတြ႕ခဲ့ရင္ ငါ့ကိုပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာပါ ငါတို႕ အရင္းနွီးဆံုး ေနခဲ့ၾကေသးတာပဲ မိတ္ေဆြအေနနဲ႕ေတာ့ ဆက္ျဖစ္လို႕ရေသးတာပဲ အခ်စ္ေရ လို႕ ကိုယ္ေျပာေတာ့ ကိုယ့္လက္ဖ၀ါးနွစ္ဘက္ကို တင္းတင္းဆုပ္ကိုင္ျပီး သူ ကၽြန္မကို ျပံဳးၾကည့္ေနခဲ့တာ မွတ္မိပါေသးတယ္။ အဲ့အခ်ိန္ေတြတုန္းကေတာ့ တကယ့္ကို ျငိမ္းခ်မ္းေအးျမမူေတြ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာအျပည့္ေတြနဲ႕ ၾကည္နူးခဲ့ၾကတာပါ။
ေနာက္ပိုင္းေတြမွာ..အနီးကပ္ဆံုး တစ္ေယာက္အနားကို တစ္ေယာက္ ခ်ဥ္းကပ္လာခ်ိန္ မွာေတာ့. သူနဲ႕သူမၾကားက ကြာဟမူေတြ... နားလည္မူလြဲတာေတြ. .နာက်င္မူေတြ.. မေက်လည္မူေတြ.. ျဖစ္လာတိုင္း ေပါက္ကြဲပစ္လို႕ နာက်င္မူကို ပိုအားေပးေစမယ့္ စကားလံုးေတြ နာက်င္ေစမယ့္ မ်က္၀န္းအၾကည့္ေတြနဲ႕ မေပါက္ကြဲခ်င္တဲ့ ခံစားခ်က္ျခင္း တူတဲ့ သူေရာ ကၽြန္မမွာပါ တူညီခ်က္ေတြက နူတ္ကို တင္းတင္းေစ့ပိတ္လိုက္ျပီး စကားလံုးေတြကို ျမိဳသိပ္လိုက္ၾကတယ္။ လုိအပ္ေနရင္းနဲ႕ကို ေခါင္းခါခဲ့တဲ့ အၾကိမ္ေတြ မ်ားလာတယ္။ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ မနာက်င္ေစလိုတဲ့ စိတ္ေစတနာေတြနဲ႕ တစ္ေယာက္ရဲ့အေ၀းကို တစ္ေယာက္က ထြက္ေျပးသြား လိုက္တာေတြဟာ ပိုျပီးေတာ့ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ နာက်င္ေစခဲ့တယ္ဆိုတာ မသိခဲ့ၾကတာအမွန္ပါ။
သိလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့..သူနဲ႕သူမ လေရာင္ဆမ္းတဲ့ ပင္လယ္ၾကီးနားမွာ အတူယွဥ္ရပ္ရင္း ခြဲခြံာျခင္းဆိုတဲ့ ခရီးအစကို ေရာက္ေနၾကျပီ။ လူတစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ဟာ ခ်စ္ရက္နဲ႕ခြဲခြာၾကရတယ္။ ခ်စ္ျခင္းကပဲ နီးစပ္ေစခဲ့တယ္ ခ်စ္ျခင္းကပဲ ကြဲကြာျခင္းကို ျဖစ္ေစတယ္။ ခ်စ္ျခင္းကပဲ ခြဲခြာဖို႕အတြက္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကတယ္။ ခ်စ္ျခင္းက တစ္ခါတစ္ေလ အလြမ္းေတြနဲ႕ပဲ အဆံုးသတ္လွေနေစခဲ့တယ္။ နာက်င္မူေတြနဲ႕ပဲ ခ်စ္ျခင္းကိုပိုျပီး ခိုင္မာေစခဲ့တယ္။ အမွန္တရားေတြက တစ္ခါတစ္ေလမွာ ထိခိုက္ေစလြန္းတယ္။ စစ္မွန္တဲ့ ခ်စ္ျခင္းကို ရခဲ့အတြက္ေတာ့ ေက်းဇူးတင္မိသလိုလို။
သူမ ေျခက်င္း၀တ္အထိ ပင္လယ္ေရ တရိပ္ရိပ္တိုးလာတာ သတိထားလိုက္မိတယ္။ လိူင္းေတြရဲ့ အရွိန္ျပင္းျပင္း တိုးပုတ္လာတဲ့အတြက္ သူမခႏၵာကိုယ္ ရုတ္တရက္ယုိင္သြားတယ္။ လေရာင္က ရိပ္ကနဲ တိမ္အုပ္ၾကားမွာ ေျပး၀င္သြားတယ္။ ရုတ္တရက္ ေလျပင္းေတြ တ၀ုန္း၀ုန္းတိုက္ခတ္လာတယ္။ အုန္းပင္ေတြရဲ့ အုန္းလက္ အခ်င္းခ်င္း ရိုက္ခတ္သံေတြက မိစၥာေတြလက္ခုပ္လက္၀ါးတီးေနသလို။ လိူင္းသံ တ၀ုန္း၀ုန္း ေက်ာက္ေဆာင္ေတြ ၾကားထဲ ေလခၽြန္သံလို ေလတိုးသံ စူးစူးရွရွေတြက နားစည္ကို ခပ္ျပင္းျပင္း ရိုက္ခတ္လာတယ္။ နားထဲမွာ ေခၚသံသဲ့သဲ့ ၾကားလိုက္ရတယ္ ခ်စ္သူ ေခၚသံေလမ်ားလား။ စကားသံခပ္တိုးတိုးက ေလျပင္းေတြၾကားထဲကေန တျဖည္းျဖည္း က်ယ္ေလာင္လာသလိုလုိ...
မင္း ေနခဲ့မွာ မဟုတ္လား..ေနခဲ့မွာ မဟုတ္လား..မင္းေနခဲ့မွာ မဟုတ္လား. ငါမရွိပဲ... မင္းေနလို႕ရတယ္မဟုတ္လား။
မင္းမရွိပဲ ေနခဲ့တဲ့အခ်ိန္ေတြမွာလဲ ငါေနလို႕ရပါတယ္လို႕ ျပံဳးေျပာခဲ့ရင္းက (ငါမေနခဲ့ပါရေစနဲ႕ ငါမေနပါရေစနဲ႕လို႕ ရင္ထဲမွာ ငိုေၾကြးေနရင္းက ...ခ်စ္သူေရ.....လိမ္လည္ျခင္းကို မုန္းတဲ့ငါ ငါ့ကိုမလိမ္ပါနဲ႕လို႕ ငါကိုယ္တိုင္ ကတိေတာင္းခဲ့တဲ့ ငါခ်စ္တဲ့မင္းကို တစ္ခ်ိန္လံုး နာက်င္ေစမွာစိုးတဲ့စိတ္နဲ႕ .. ငါလိမ္ခဲ့ဖူးတယ္ဆိုတာ မင္းသိခဲ့ရင္ ..)
မ်က္ရည္ေတြနဲ႕ေ၀့၀ဲလာတဲ့ ျမင္ကြင္းခပ္၀ါး၀ါးမွာ .အရွိန္ျပင္းျပင္းနဲ႕ေျပးလာတဲ့ ပင္လယ္ျပင္ၾကီးကို ျမင္ေနရတယ္.ဘုရားေရ..ငါက ပင္လယ္ၾကီးဆီ သြားေနတာလား ပင္လယ္ၾကီးက သူရဲ့ရင္ခြင္ထဲ ဆြဲသြင္းဖို႕ၾကိဳးစားေနတာလား.....အံကို ခပ္တင္းတင္းဖိကိုက္လိုက္ခ်ိန္မွာ နုတ္ခမ္းဖ်ားမွာ ငံက်ိက်ိ ေသြးလိုလို ေနာက္ေတာ့ ပါးစပ္ထဲကို အလံုးအရင္းနဲ႕၀င္လာတာက ပင္လယ္ဆားငန္ေရေတြ...ရုတ္တရက္ အရာအားလံုးဟာ အေမွာင္အတိျဖစ္သြားတယ္...
အဲ့ေန႕ညက ပင္လယ္ျပင္ေပၚက လိုူင္းေတြ ေကာင္းကင္က လမင္းကို ေတာင္ လွမ္းပုတ္နိုင္ေအာင္ ပင္လယ္ေရမ်က္နွာျပင္ ထူးထူးျခားျခား ရုတ္တရက္ျမင့္တက္ခဲ့သတဲ့။
(မၾကာေသးခင္က ျပန္လာတဲ့ ခ်ာအမ္းပင္လယ္ကမ္းေျခရဲ့ ညတစ္ညမွာ ေပၚလာတဲ့ စိတ္ခံစားမူ အေတြးအတိုင္း ေရးျဖစ္တယ္)
နုတ္ဆက္တယ္
မဆုမြန္ရဲ့ တိုင္းျပည္ေလးကို အခ်ိန္ေပးျပီး လာလည္ခဲ့ၾကတဲ့ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းေတြ အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္တယ္ တလက္စတည္း ကၽြန္မ နုတ္ဆက္ပါတယ္...တစ္ခ်ိန္က်ရင္ေတာ့ ဘေလာ့ခ္ေလးကို ျပန္လာနိုင္မယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္တယ္..ဘေလာ့ခ္မွာ ေရးခဲ့တဲ့ ပို႕စ္ေတြထဲမွာ ဖတ္တဲ့သူေတြ ကို စိတ္အေနွာင့္အယွက္ျဖစ္စရာ အေၾကာင္းအရာေတြမ်ား ပါသြားခဲ့ရင္ တကယ့္ကို အနူးအညြတ္ ေတာင္းပန္တယ္. အားလံုး စိတ္ေရာ ကိုယ္ေရာ ျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစရွင္။
ဒါ့အျပင္ ..မဆုမြန္ ဒီကေန႕ တန္ေဆာင္မုန္း လျပည့္ေက်ာ္သံုးရက္ေန႕မွ စတင္ျပီးလည္း facebook အတြင္း Farm Town, Farm Ville, Yo Ville, Cafe World ေဆာ့ကစားျခင္းမွ ရာသက္ပန္ အနားယူေတာ့မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေဆာ့ေဖာ္ ေဆာ့ဖက္ ၃၁ ဘံုသား ေ၀ေနယ် သတၱ၀ါ အမ်ားကို အသိေပးအပ္ပါတယ္။
လြမ္းမိတဲ့ အိုးပုတ္ ဂ်ိဳးရုပ္နဲ႕ ပလုတ္တုတ္ေလးမ်ား
ဒီေန႕ သြားေဆးခန္းသြားျဖစ္တယ္။ ေရပန္းေလးေတြနဲ႕ပက္ျဖန္းသလို ကိရိယာေလးနဲ႕ ပါးစပ္ကို ထံုေဆးလိုမ်ိဳး မူတ္ေပးေနတဲ့ အတြက္ ပါးစပ္တစ္ခုလံုး ေသြးခ်င္းခ်င္းနီေနတာေတာင္ နာက်င္ျခင္းအလ်င္းမရွိပါဘူး။ မ်က္နွာကို အ၀တ္နဲ႕ ကာစီးထားျပီး သူတို႕ ကၽြန္မသြားေတြကို ထိုးလိုက္ ကေလာ္လိုက္ ျခစ္လိုက္နဲ႕ စိတ္တိုင္းက် စီရင္ေနတဲ့အခ်ိန္ အေမွာင္ထုထဲမွာ စိတ္အေတြးေတြ ပ်ံ႕လြင့္မိတယ္။ ဟိုးငယ္ငယ္တုန္းက ဘ၀ဆီကိုပါ....
ငယ္ငယ္ကဆို သြားနဲ႕ေနျပီဆို လွ်ာေလးနဲ႕ထိုးလိုက္ ကေလာ္လိုက္ နဲ႕လိုက္ ထြက္လာတဲ့ ေသြးေလးေတြကို စုပ္လိုက္နဲ႕ လူပ္တုပ္ လူပ္တုပ္ သြားေလးကို လ်ာေလးနဲ႕စမ္းစမ္းျပီး အရသာခံေနပါတယ္။ က်ိဳးခါနီးျပီဆိုရင္ေတာ့ သြားအေျခရင္းကို အပ္ခ်ည္ၾကိဳးျဖဴေလးနဲ႕ တုပ္ေနွာင္ျပီးတာနဲ႕ အစ္ကိုတစ္ေယာက္ေယာက္က သြားကို ဆတ္ကနဲ ၾကိဳးနဲ႕ ဆြဲနုတ္ပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလဆိုရင္ အေဖက ကိုယ့္သြားေလးကို ကိုင္ျပီး မွန္းစမ္း မွန္းစမ္း ကိုင္ၾကည့္မယ္ဆိုျပီး သြားကို ဆတ္ကနဲ ဆြဲနုတ္လိုက္တယ္ ဆိုရင္ပဲ ပါသြားပါျပီ။ မ်က္စိကိုစံုမွိတ္ အားကနဲ ေအာ္ျပီး မ်က္ရည္ေလးစမ္းစမ္းနဲ႕ ေရနဲ႕ပလုပ္က်င္း လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ သြားတစ္ေခ်ာင္းက ျပဳတ္သြားပါျပီ။ အေပၚသြားဆို ေျမမွာ သြားျမဳတ္ ေအာက္သြားဆို မိုးေပၚပစ္ျပီး ၾကြက္ေလးေရ နင့္သြား ငါ့ေပး ငါ့သြား နင္ယူလို႕ ငယ္သံပါေအာင္ အာေခါင္ျခစ္ေအာ္တာ သတိရပါတယ္။
ကၽြန္မ ငယ္ငယ္ကဆို တစ္မတ္တန္ ရွားမီးသၾကားလံုးၾကီးကို သိပ္ၾကိဳက္ပါတယ္။ ပါးေစာင္မွာ ငံုထားျပီး တျမံဳ႕ျမံဳနဲ႕ အရသာခံရတာကိုက အရသာတစ္မ်ိဳးပါ။ အဲ့တာေၾကာင့္ ကၽြန္မသြားေတြဆို အခ်ိဳၾကိဳက္လြန္းလို႕ သြားပိုးစားျပီး ေရွ႕သြားနွစ္ေခ်ာင္းက ေလ၀င္ေပါက္ေလးလို သြားက်ိဳးျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မန္က်ည္းသီးေစ့ေလးေတြကို ေလွာ္ျပီး စကၠဴကန္ေတာ့ေလးနဲ႕ ငါးျပားဖိုး ဆယ္ျပားဖိုး ေရာင္းတဲ့အခါ ျမံဳ႕ထားျပီးမွ တေတာက္ေတာက္နဲ႕ ကိုက္၀ါးရတာလည္း အရသာတစ္မ်ိဳးပါပဲ။ ေနာက္တစ္မ်ိဳးက ကုကၠိဳလ္ေစ့ေသးေသးေလးေတြကို ေလွာ္စားတာလဲ ၾကိဳက္ပါတယ္။ ေနာက္ ဗာဒံေစ့ကို အေစးအေပခံျပီးကို အုတ္နီခဲနဲ႕ထုျပီး အထဲက အဆံျဖဴျဖဴေလးကို လက္သည္းမဲမဲေလးေတြနဲ႕ ခြာစားရတာဆိုရင္ျဖင့္ ဘယ္အရသာနဲ႕မွ မလဲနိုင္ပါဘူး။
ေနာက္နည္းနည္းပိုက္ဆံရွိရင္ေတာ့ ေရခဲစိမ္ကြမ္းယာကို ၀ယ္စားေလ့ရွိပါတယ္။ ဖရံုယို ဒူးရင္းယို နာနတ္ယိုလို အခ်ိဳေလးေတြ ေျမပဲဆံေလးေတြ အစိမ္းေရာင္ ယိုေလးေတြ ထည့္ျပီး အခ်ိဳယာေပးထားတဲ့ ကြမ္းယာေလးေတြကို ေရခဲစိမ္ထားတာပါ။ ေနာက္ နို႕ဆီဆမ္းထားတဲ့ အစိမ္းတစ္ျခမ္း အနီတစ္ျခမ္း ေရခဲေပါက္စီကိုလည္း အရမ္းၾကိဳက္ပါတယ္။ ဓားလွီးမုန္႕လို႕ေခၚတဲ့ အျဖဴေရာင္နို႕ေအးေခ်ာင္းၾကီးကို လက္တစ္လံုးစာေလးေတြ ျဖတ္ျဖတ္ျပီး သစ္သားတုတ္နဲ႕ထိုးေရာင္းတာ ေနာက္ စက္၀ိုင္းပံုစံ ဒလက္ၾကီးကို တစ္ခါလွည့္ တစ္မတ္ငါးမူးနဲ႕လွည့္ျပီး က်လာတဲ့ နံပတ္စဥ္အတိုင္း ဒါးလီွးေရခဲေခ်ာင္းစားရတာကိုလည္း သတိရပါတယ္။ တစ္ခါ ေဘာလံုးကြင္းလို ကြင္းေလးထဲက ဖန္ေဂၚလီလံုးေလးကို အခုဘိလိယက္ထိုးသလို တုတ္တံေလးနဲ႕ ထိုးလိုက္ျပီး ဖန္ေဂၚလီလံုး ေလး လိမ့္တဲ့ေနရာ တင္တဲ့ သံေခ်ာင္းေလးေတြေပၚက နံပတ္အတိုင္းလည္း ေရခဲေခ်ာင္းကို စားရပါတယ္။ ကၽြန္မငယ္ငယ္ကဆို ရိုးရိုးတန္းတန္း တစ္ခါမွ မုန္႕ကို ၀ယ္မစားပါဘူး။ အဲ့လို ကိုယ္တုိင္ကစားျပီးမွ ရလာတဲ့ နံပတ္အတိုင္း စားရတာကို ပိုသေဘာက်ေလ့ရွိပါတယ္။
ကၽြန္မ ၾကိဳက္တဲ့ မုန္႕တစ္ခုက ဂ်စ္တူးဇီးေတာ္ဖီမုန္႕ အိတ္ထဲမွာ ကာတြန္းစာအုပ္ေသးေသးေလးပါပါတယ္။ ေနာက္ ဆီးသီးအၾကီးၾကီးေတြကို ယိုရႊဲရႊဲထိုးထားတဲ့ စံေရႊျမင့္ ေရႊအိုးဇီးထုပ္ ေနာက္ အ၀ါေရာင္ ထန္းလ်က္ေခ်ာင္းအရွည္ၾကီးေတြ ကိုလည္း အားေပးပါတယ္။ ေနာက္ အုန္းသီးကပ္ေစးနဲကို ဒန္ခြက္ေလးနဲ႕ခ်ေရာင္းျပီး တုတ္ေလးနဲ႕ ရစ္ကာ ပတ္ကာနဲ႕ အေခြလိုက္ေလး အုန္းသီးကပ္ေစးနဲ တုတ္မုန္႕ေလးကိုလဲ ၾကိဳက္ပါတယ္။ ေနာက္ ဂ်ံဳနဲ႕လုပ္ထားတဲ့ ဒုတ္ထုိး အရုပ္မ်ိဳးစံုကိုလည္း အျမဲတမ္း အရုပ္သည္ၾကီးေဘးမွာ ငုတ္တုတ္ထိုင္ျ႔ပီး အားေပးပါတယ္ အစိမ္းေရာင္အနီေရာင္ အျပာေရာင္ ဒီဇိုင္းအစံုလုပ္ထားတဲ့ ၾကက္တူေရြး နဂါး ဖား ၾကက္ဖ စတဲ့အရုပ္ေလးေတြရဲ့ ေအာက္မွာ ပီပီေလးတပ္ေပးထားျပီး အရုပ္အစံုလုပ္ေရာင္းတာပါ။ ကေလးေတြ ၀ိုင္း၀ိုင္းလည္တဲ့ အရုပ္သည္ၾကီးေပါ့။
ကၽြန္မ ကစားစရာေတြထဲမွာ အၾကိဳက္ဆံုးကေတာ့ ဂ်င္ေပါက္တာပါပဲ။ စက္၀ိုင္းၾကီးရဲ့အလည္မွာ ၀င္ဆို႕ ထြက္ဆို႕နဲ႕ ခပ္ျမန္ျမန္ ၾကိဳးကို ရစ္ျပီး ဆို႕ျမန္ျမန္ လု ရတာ၊ ေသေသခ်ာခ်ာ ခၽြန္ထားတဲ့ သံခၽြန္ပါတဲ့ ကိုယ္ဂ်င္လံုးနဲ႕ ၀ိုင္းအလည္မွာ ခ်ေပးထားရတဲ့ ဂ်င္ထိပ္တည့္တည့္ကို ခြပ္ကနဲ ကြဲေအာင္ ပိတ္ေပါက္ရတဲ့ အရသာကို အၾကိဳက္ဆံုးပါ။ ေလးခြေသးေသးေလးေတြနဲ႕ ေလာက္စလံုးလံုးျပီး ေဘးလြယ္အိတ္ထဲ ထည့္ျပီး ရွိသမ် ေျမြ ဖား ကင္းလိပ္ေခ်ာ အိမ္ေျမွာင္ စာကေလး က်ီးကန္း ွရွဥ့္ အကုန္လိုက္ပစ္ရတာလည္း ၾကိဳက္ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕ျခံထဲက အပင္ေတြမွန္သမ် ကၽြန္မ မတက္ဘူးတဲ့ အပင္မရွိပါဘူး။ ဘယ္ေလာက္ တက္ကစားၾကသလဲဆိုရင္ ပင္စည္ေတာင္ ေခ်ာမြတ္ေနပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕ရဲ့ျခံေလးအေၾကာင္း ဒီမွာ ေရးဖူးပါတယ္။
ေနအရမ္းပူရင္ေတာ့ သစ္ပင္အရိပ္ေအာက္မွာ သားေရကြင္းေတြအမ်ားၾကီးကို လက္ေကာက္၀တ္မွာ ၀တ္ထားျပီး ေဂၚလီပစ္ရတာ ရမ္ဘိုရုပ္ေတြ စစ္သားရုပ္ေလးေတြကို ေထာင္ပီး ေခါင္ထိကုန္ ရေအာင္ ေဂၚလီပစ္ေလ့က်င့္တာ.ထမင္းလံုးရယ္ မွန္ကြဲစေတြရယ္နဲ႕ သစ္ပင္ေတြပတ္ပတ္လည္မွာ အပ္ခ်ည္ၾကိဳးကို ခ်ည္ျပီး မွန္စာတိုက္ျပီး စြန္ကို ေကာ့သြားေအာင္ ျဖတ္ရတဲ့အရသာ အဲ့လိုကစားနည္းေတြကို ကၽြန္မ ငယ္ငယ္က အထက္ကို အစ္ကိုသံုးေယာက္နဲ႕ အျပဳိင္ အကုန္ေဆာ့ပါတယ္။ ေနာက္ ၀ါးလံုးနွစ္ေခ်ာင္းရဲ့ အလည္မွာ သစ္သားတန္းေလးခံျပီး ကုလားမ ေျခေထာက္တမ္း အျပိဳင္ ၀ါးလံုးတန္းေပၚ ကုတ္တက္ျပီး လမ္းေလ်ာက္ျပိဳင္တာ သစ္သားဖုေလး ကၽြတ္က်ျပိး ျပဳတ္က်တုန္းကလည္း သြားကၽြတ္ဖူးပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခု ကၽြန္မ အၾကိဳက္ဆံုး ေပါင္ေပါင္ေသနတ္ပါ။ ေပါင္ေပါင္သိးလို႕ေခၚတဲ့ အသီးစိမ္းစိမ္းေလးေတြနဲ႕ ပုေလြပံုစံ၀ါးစိမ္းလံုး အေပါက္ေလးထဲကို အသီးေလး ေတ့ျပီး ထည့္ ေနာက္ တုတ္တံေသးေသးေလးနဲ႕ ဒုတ္ကနဲ ေဆာင့္ထိုးလိုက္ရင္ ေပါင္ကနဲ ျမည္ျပီး မ်က္နွာတည့္တည့္ နဖူးတည့္တည့္ ေနာက္စိတည့္တည့္ မွန္ရင္ မစားသာတာ အမွန္ပါ။ ေနာက္ဆံုး ကၽြန္မတို႕ ကေလးတန္းေလးေတြက ေပါင္ေပါင္ေသနတ္ကိုင္ျပီး အၾကမ္းဖက္လာလို႕ မ်က္စိေတြ သြားေတြအကုန္ ျပဳတ္ကုန္မွာစိုးလို႕ ေက်ာင္းမွာ ေပါင္ေပါင္လက္နတ္ကိုင္ေဆာင္ခြင့္ ပိတ္ပင္လိုက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လြယ္အိတ္ေလးေတြကို ေနာက္ျပန္ပစ္ျပီး ေက်ာပိုးလြယ္ထားတဲ့ ကၽြန္မတို႕ကေတာ့ ေက်ာင္းဆင္းေခါင္းေလာင္းထိုးတာနဲ႕ တရၾကမ္း ေျပးထြက္လာျပီး ေက်ာင္း၀င္းအျပင္ဘက္ေရာက္တာနဲ႕ ေပါင္ေပါင္ေသနတ္တိုက္ပြဲ ဆင္ႏြဲၾကေတာ့တာပါပဲ။
ကၽြန္မအစ္ကိုေတြက ကၽြန္မတို႕ မရမ္းကုန္း ေအာင္မဂၤလာရပ္ကြက္မွာဆိုရင္ ကေလးဗိုလ္ ဆရာေကာင္ေတြျဖစ္ေနေတာ့ ကၽြန္မကလည္း အစ္ကိုေတြနဲ႕ အျပိဳင္ လူမိုက္ပါ။ သရဲအရမ္းေျခာက္တဲ့ ဆိုတဲ့ ဦးေရႊ ဆီးျခံထဲမွာ ကေလးေတြကို အုန္းမူတ္ခြက္ သရဲျပမယ္ အုန္းမူတ္ခြက္ခုန္ခုန္ထလာတာကို တစ္ခါၾကည့္ တစ္မတ္ ငါးမူးနဲ႕ ျပတာ ကၽြန္မက ေငြေကာက္တဲ့သူပါ။ တကယ္ေတာ့ ေမွာက္ထားတဲ့ အုန္းမူတ္ခြက္ထဲမွာ ဖားထည့္ထားတာပါ။ အစ္ကိုေတြက သူတုိ႕သြားေလရာ ကၽြန္မလုိက္တာ သိပ္မၾကိဳက္ပါဘူး။ ကၽြန္မက တစ္ခုခုဆို အမူတြဲတူေပမယ့္ အေမ့ကို အျမဲအတိုင္အေတာထူလို႕ပါ။ တစ္ခါလည္း ျမကန္သာကန္ထဲမွာ သူတို႕ေရကူးတာ ကၽြန္မ အတင္းလိုက္သြားျပီး ကၽြန္မအတြက္ ငွက္ေပ်ာတုံးေလး ခုတ္ေပးထားျပီး သူတုိ႕ေရငုတ္ျပိဳင္ေနတုန္း ကၽြန္မက ဌက္ေပ်ာ္တံုးေပၚကို ခြတက္ျပီး ဂၽြမ္းထိုးတာ ေရနစ္လို႕ ကၽြန္မအစ္ကိုေတြ အကုန္လံုး တုိင္ကပ္ျပီး ေျဗာအတီးခံရကတည္းက အစ္ကိုသံုးေယာက္က တစ္ခုခုဆို ကၽြန္မကို မ်က္စိလွည့္ျပီး ထားထားခဲ့ျပီး ထြက္ေျပးသြားတတ္ၾကပါတယ္။
ကၽြန္မအစ္ကိုေတြက ကစားစရာလုပ္နည္း အကုန္ကၽြမ္းပါတယ္။ ေရာ္ဘာဖိနပ္ဖင္ေပါက္ေနတာေလးေတြကို စက္၀ိုင္းပံုစံ ကားဘီးေလးေတြ ျဖတ္ျဖတ္ျပီး ၀ါးေခ်ာင္းေလးေတြ သစ္သားေခ်ာင္းေလးေတြနဲ႕ ကားပံုစံ လုပ္ပါတယ္။ ၀ါးလံုးရွည္ရွည္ကို ကားလက္ကိုင္လိုလုပ္ျပိး တြန္းျပီး ကားေမာင္းျပိဳင္ၾကတာပါ။ ကၽြန္မတို႕ဆို အျမဲ ကားပံုစံ ျပိဳင္ၾက ေမာင္းၾကနဲ႕ပါ ဒါေပမယ့္ မီးထြန္းပြဲေတြဆို ကေလးေတြ အကုန္ အ၀တ္သစ္အစားသစ္ လွလွပပေလးေတြ၀တ္ျပီး ယံုနားရြက္ေလးေတြ ဆင္နားရြက္ပံုစံၾကယ္ပံုစံ မီးပုန္းေလးေတြ ေရာင္စံု မွန္ၾကည္စကၠဴေလးေတြနဲ႕ လွလွေလးေတြ တြန္းျပီးလည္း အၾကြားျပိဳင္ၾကပါေသးတယ္။ ကၽြန္မကေတာ့ ေျဗာက္အိုးေဖာက္ရတာကိုပိုၾကိဳက္ပါတယ္။ ပိုၾကိဳက္တာကေတာ့ မာက်ဴရိလို႕ေခၚတဲ့ သတၱဳျပားေလးကို မီးရိူ႕ျပီး အလင္းဆံုး ေတာက္ျပီး အတံုးေလး ျပဳတ္က်လာတာနဲ႕ တံေတြးဆြတ္ထားတဲ့ သားေရဖိနပ္ဖင္နဲ႕ ေဖာင္းကနဲ ေကာက္ရိုက္ရတာအခ်ိန္ ျမည္တဲ့ အသံက ေျဗာက္အိုးထက္က်ယ္ပါတယ္။
အရင္ကဆို အစ္ကိုသံုးေယာက္နဲ႕ သမီးဦးကၽြန္မကို အက်ီဆင္တူ၀ယ္ေပးေလ့ရွိလို႕ ကၽြန္မက အျမဲ ေယာက္က်ားေလး အက်ီေလးေတြ ၀တ္ရပါတယ္။ ညီမေလးေမြးလာေတာ့မွကၽြန္မတို႕ ညီအစ္မနွစ္ေယာက္ ဆင္တူ ဂါ၀န္ေလးေတြ ၀တ္ျပီး မိဘနွစ္ပါးရဲ့ လက္ကို ဘယ္ညာဆြဲကိုင္ျပီး ဘုရားပြဲေစ်းတန္းေတြမွာ လိုခ်င္တာမွန္သမ် အကုန္လိုက္ပူဆာရတာ ကေလးအခ်င္းခ်င္းေတြ႕ရင္ ကိုယ့္လက္ထဲက အရုပ္ကိုမသိမသာ ကိုင္ျပျပီး ၾကြားတာ မ်က္ေစာင္းထိုးရတာ. ဘ၀မွာ အဲ့အခ်ိန္ေတြတုန္းကဆို မိဘရဲ့ရင္ခြင္ေအာက္မွာ စားခ်ိန္တန္ စား အိပ္ခ်ိန္တန္ အိမ္ စာခ်ိန္တန္ ကစား ကစားခ်ိန္တန္ ကစား :)ဘာဆိုဘာမွ ပူပင္ေသာက ဗ်ာပါဒေတြဆိုတာ တစ္လံုးတစ္ပါဒမွ မရွိခဲ့တာအမွန္ပါ။ ေနမေကာင္းလို႕ ေဆးခန္းသြားရရင္ ေဆးထိုးအပ္အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ၾကည့္ျပီး အေသးဆံုးအပ္ကေလးနဲ႕ထိုးေပးပါလို႕ ေဒါက္တာကို ေျပာရတာ အေမ့လက္ကို တင္းေနေအာင္ဆုပ္ျပီး ေဆးထိုးခါနီး တင္ပါးကို လွန္လိုက္တာနဲ႕ အသံျပဲနဲ႕ ေဆးခန္းတစ္ခုလံုး ၾကြက္ၾကြက္ညံေအာင္ ေအာ္ငိုတာ အေမ့ကို ေနမေကာင္းတာ အေၾကာင္းျပျပီး ၾကက္စြပ္ျပဳတ္ ေကာ္ဖီ မုန္႕ အမ်ိဳးမ်ိဳး ပူဆာတာ အဲ့တာေတြ အကုန္လံုးဟာ အခုခ်ိန္မွာေတာ့ ျပန္မရနုိင္ေတာ့တဲ့ အခ်ိန္ေတြပါပဲ။
သြားေဆး သြားျခစ္ျပီးျပီ လို႕ ထိုင္းေဒါက္တာမေလးက ေျပာေတာ့ အေဖာ္မပါပဲေဆးခန္းလာရတဲ့ ကုိယ္ ကိုယ့္ဘာသာ ကုတင္ေပၚက အသာထပါတယ္။ ေနာက္ ပစၥည္းတင္တဲ့ ဗန္းေလးေပၚက ပိုက္ဆံအိတ္ကို လွမ္းယူရင္း ဘယ္ေလာက္က်လဲလို႕ ေမးလိုက္ျပီး ပိုက္ဆံရွင္းလုိက္ပါတယ္။ ေနာက္ ေဆးခန္းတံခါးကို တြန္းဖြင့္ျပီး ငါသြားေတြလဲ ၾကိမ္းေနတာ ဘာစားရင္ေကာင္းမလဲလို႕ ငူငူၾကီး ရပ္ျပီး ေတြးမိပါတယ္။ အခုခ်ိန္ အေဖသာရွိရင္ ငါ့ကို အစာမာမာ စားခုိင္းမယ္မထင္ဘူး။ အေမကေရာ ငါ့ကို ဘာမ်ား ခ်က္ေကၽြးမလဲ ဂ်ီက်တဲ့ ဂ်ီးမ်ားတဲ့ ကၽြန္မကို မိသားစုက ဘယ္လိုမ်ား ျပဳစုၾကမလဲလို႕ စိတ္ကူးယဥ္ျပီး ေတြးမိေနတုန္း ေဘးနားကေန ၀ူးကနဲ စက္သံကို အရွိန္ျမင့္ျမင့္နဲ႕ ပြတ္ေမာင္းသြားတဲ့ ထိုင္းဆိုင္ကယ္တက္စီသမားရဲ့ ေဟးကနဲ သတိေပးသလို ေအာ္သြားတဲ့ အသံေၾကာင့္ ကၽြန္မ အလန္႕တၾကား ကားလမ္းေဘးကို ေျပးကပ္လိုက္မိျပီးမွ လက္ရွိ အေနအထားကို သတိျပန္၀င္မိပါေတာ့တယ္။
ငယ္ငယ္ကဆို သြားနဲ႕ေနျပီဆို လွ်ာေလးနဲ႕ထိုးလိုက္ ကေလာ္လိုက္ နဲ႕လိုက္ ထြက္လာတဲ့ ေသြးေလးေတြကို စုပ္လိုက္နဲ႕ လူပ္တုပ္ လူပ္တုပ္ သြားေလးကို လ်ာေလးနဲ႕စမ္းစမ္းျပီး အရသာခံေနပါတယ္။ က်ိဳးခါနီးျပီဆိုရင္ေတာ့ သြားအေျခရင္းကို အပ္ခ်ည္ၾကိဳးျဖဴေလးနဲ႕ တုပ္ေနွာင္ျပီးတာနဲ႕ အစ္ကိုတစ္ေယာက္ေယာက္က သြားကို ဆတ္ကနဲ ၾကိဳးနဲ႕ ဆြဲနုတ္ပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလဆိုရင္ အေဖက ကိုယ့္သြားေလးကို ကိုင္ျပီး မွန္းစမ္း မွန္းစမ္း ကိုင္ၾကည့္မယ္ဆိုျပီး သြားကို ဆတ္ကနဲ ဆြဲနုတ္လိုက္တယ္ ဆိုရင္ပဲ ပါသြားပါျပီ။ မ်က္စိကိုစံုမွိတ္ အားကနဲ ေအာ္ျပီး မ်က္ရည္ေလးစမ္းစမ္းနဲ႕ ေရနဲ႕ပလုပ္က်င္း လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ သြားတစ္ေခ်ာင္းက ျပဳတ္သြားပါျပီ။ အေပၚသြားဆို ေျမမွာ သြားျမဳတ္ ေအာက္သြားဆို မိုးေပၚပစ္ျပီး ၾကြက္ေလးေရ နင့္သြား ငါ့ေပး ငါ့သြား နင္ယူလို႕ ငယ္သံပါေအာင္ အာေခါင္ျခစ္ေအာ္တာ သတိရပါတယ္။
ကၽြန္မ ငယ္ငယ္ကဆို တစ္မတ္တန္ ရွားမီးသၾကားလံုးၾကီးကို သိပ္ၾကိဳက္ပါတယ္။ ပါးေစာင္မွာ ငံုထားျပီး တျမံဳ႕ျမံဳနဲ႕ အရသာခံရတာကိုက အရသာတစ္မ်ိဳးပါ။ အဲ့တာေၾကာင့္ ကၽြန္မသြားေတြဆို အခ်ိဳၾကိဳက္လြန္းလို႕ သြားပိုးစားျပီး ေရွ႕သြားနွစ္ေခ်ာင္းက ေလ၀င္ေပါက္ေလးလို သြားက်ိဳးျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မန္က်ည္းသီးေစ့ေလးေတြကို ေလွာ္ျပီး စကၠဴကန္ေတာ့ေလးနဲ႕ ငါးျပားဖိုး ဆယ္ျပားဖိုး ေရာင္းတဲ့အခါ ျမံဳ႕ထားျပီးမွ တေတာက္ေတာက္နဲ႕ ကိုက္၀ါးရတာလည္း အရသာတစ္မ်ိဳးပါပဲ။ ေနာက္တစ္မ်ိဳးက ကုကၠိဳလ္ေစ့ေသးေသးေလးေတြကို ေလွာ္စားတာလဲ ၾကိဳက္ပါတယ္။ ေနာက္ ဗာဒံေစ့ကို အေစးအေပခံျပီးကို အုတ္နီခဲနဲ႕ထုျပီး အထဲက အဆံျဖဴျဖဴေလးကို လက္သည္းမဲမဲေလးေတြနဲ႕ ခြာစားရတာဆိုရင္ျဖင့္ ဘယ္အရသာနဲ႕မွ မလဲနိုင္ပါဘူး။
ေနာက္နည္းနည္းပိုက္ဆံရွိရင္ေတာ့ ေရခဲစိမ္ကြမ္းယာကို ၀ယ္စားေလ့ရွိပါတယ္။ ဖရံုယို ဒူးရင္းယို နာနတ္ယိုလို အခ်ိဳေလးေတြ ေျမပဲဆံေလးေတြ အစိမ္းေရာင္ ယိုေလးေတြ ထည့္ျပီး အခ်ိဳယာေပးထားတဲ့ ကြမ္းယာေလးေတြကို ေရခဲစိမ္ထားတာပါ။ ေနာက္ နို႕ဆီဆမ္းထားတဲ့ အစိမ္းတစ္ျခမ္း အနီတစ္ျခမ္း ေရခဲေပါက္စီကိုလည္း အရမ္းၾကိဳက္ပါတယ္။ ဓားလွီးမုန္႕လို႕ေခၚတဲ့ အျဖဴေရာင္နို႕ေအးေခ်ာင္းၾကီးကို လက္တစ္လံုးစာေလးေတြ ျဖတ္ျဖတ္ျပီး သစ္သားတုတ္နဲ႕ထိုးေရာင္းတာ ေနာက္ စက္၀ိုင္းပံုစံ ဒလက္ၾကီးကို တစ္ခါလွည့္ တစ္မတ္ငါးမူးနဲ႕လွည့္ျပီး က်လာတဲ့ နံပတ္စဥ္အတိုင္း ဒါးလီွးေရခဲေခ်ာင္းစားရတာကိုလည္း သတိရပါတယ္။ တစ္ခါ ေဘာလံုးကြင္းလို ကြင္းေလးထဲက ဖန္ေဂၚလီလံုးေလးကို အခုဘိလိယက္ထိုးသလို တုတ္တံေလးနဲ႕ ထိုးလိုက္ျပီး ဖန္ေဂၚလီလံုး ေလး လိမ့္တဲ့ေနရာ တင္တဲ့ သံေခ်ာင္းေလးေတြေပၚက နံပတ္အတိုင္းလည္း ေရခဲေခ်ာင္းကို စားရပါတယ္။ ကၽြန္မငယ္ငယ္ကဆို ရိုးရိုးတန္းတန္း တစ္ခါမွ မုန္႕ကို ၀ယ္မစားပါဘူး။ အဲ့လို ကိုယ္တုိင္ကစားျပီးမွ ရလာတဲ့ နံပတ္အတိုင္း စားရတာကို ပိုသေဘာက်ေလ့ရွိပါတယ္။
ကၽြန္မ ၾကိဳက္တဲ့ မုန္႕တစ္ခုက ဂ်စ္တူးဇီးေတာ္ဖီမုန္႕ အိတ္ထဲမွာ ကာတြန္းစာအုပ္ေသးေသးေလးပါပါတယ္။ ေနာက္ ဆီးသီးအၾကီးၾကီးေတြကို ယိုရႊဲရႊဲထိုးထားတဲ့ စံေရႊျမင့္ ေရႊအိုးဇီးထုပ္ ေနာက္ အ၀ါေရာင္ ထန္းလ်က္ေခ်ာင္းအရွည္ၾကီးေတြ ကိုလည္း အားေပးပါတယ္။ ေနာက္ အုန္းသီးကပ္ေစးနဲကို ဒန္ခြက္ေလးနဲ႕ခ်ေရာင္းျပီး တုတ္ေလးနဲ႕ ရစ္ကာ ပတ္ကာနဲ႕ အေခြလိုက္ေလး အုန္းသီးကပ္ေစးနဲ တုတ္မုန္႕ေလးကိုလဲ ၾကိဳက္ပါတယ္။ ေနာက္ ဂ်ံဳနဲ႕လုပ္ထားတဲ့ ဒုတ္ထုိး အရုပ္မ်ိဳးစံုကိုလည္း အျမဲတမ္း အရုပ္သည္ၾကီးေဘးမွာ ငုတ္တုတ္ထိုင္ျ႔ပီး အားေပးပါတယ္ အစိမ္းေရာင္အနီေရာင္ အျပာေရာင္ ဒီဇိုင္းအစံုလုပ္ထားတဲ့ ၾကက္တူေရြး နဂါး ဖား ၾကက္ဖ စတဲ့အရုပ္ေလးေတြရဲ့ ေအာက္မွာ ပီပီေလးတပ္ေပးထားျပီး အရုပ္အစံုလုပ္ေရာင္းတာပါ။ ကေလးေတြ ၀ိုင္း၀ိုင္းလည္တဲ့ အရုပ္သည္ၾကီးေပါ့။
ကၽြန္မ ကစားစရာေတြထဲမွာ အၾကိဳက္ဆံုးကေတာ့ ဂ်င္ေပါက္တာပါပဲ။ စက္၀ိုင္းၾကီးရဲ့အလည္မွာ ၀င္ဆို႕ ထြက္ဆို႕နဲ႕ ခပ္ျမန္ျမန္ ၾကိဳးကို ရစ္ျပီး ဆို႕ျမန္ျမန္ လု ရတာ၊ ေသေသခ်ာခ်ာ ခၽြန္ထားတဲ့ သံခၽြန္ပါတဲ့ ကိုယ္ဂ်င္လံုးနဲ႕ ၀ိုင္းအလည္မွာ ခ်ေပးထားရတဲ့ ဂ်င္ထိပ္တည့္တည့္ကို ခြပ္ကနဲ ကြဲေအာင္ ပိတ္ေပါက္ရတဲ့ အရသာကို အၾကိဳက္ဆံုးပါ။ ေလးခြေသးေသးေလးေတြနဲ႕ ေလာက္စလံုးလံုးျပီး ေဘးလြယ္အိတ္ထဲ ထည့္ျပီး ရွိသမ် ေျမြ ဖား ကင္းလိပ္ေခ်ာ အိမ္ေျမွာင္ စာကေလး က်ီးကန္း ွရွဥ့္ အကုန္လိုက္ပစ္ရတာလည္း ၾကိဳက္ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕ျခံထဲက အပင္ေတြမွန္သမ် ကၽြန္မ မတက္ဘူးတဲ့ အပင္မရွိပါဘူး။ ဘယ္ေလာက္ တက္ကစားၾကသလဲဆိုရင္ ပင္စည္ေတာင္ ေခ်ာမြတ္ေနပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕ရဲ့ျခံေလးအေၾကာင္း ဒီမွာ ေရးဖူးပါတယ္။
ေနအရမ္းပူရင္ေတာ့ သစ္ပင္အရိပ္ေအာက္မွာ သားေရကြင္းေတြအမ်ားၾကီးကို လက္ေကာက္၀တ္မွာ ၀တ္ထားျပီး ေဂၚလီပစ္ရတာ ရမ္ဘိုရုပ္ေတြ စစ္သားရုပ္ေလးေတြကို ေထာင္ပီး ေခါင္ထိကုန္ ရေအာင္ ေဂၚလီပစ္ေလ့က်င့္တာ.ထမင္းလံုးရယ္ မွန္ကြဲစေတြရယ္နဲ႕ သစ္ပင္ေတြပတ္ပတ္လည္မွာ အပ္ခ်ည္ၾကိဳးကို ခ်ည္ျပီး မွန္စာတိုက္ျပီး စြန္ကို ေကာ့သြားေအာင္ ျဖတ္ရတဲ့အရသာ အဲ့လိုကစားနည္းေတြကို ကၽြန္မ ငယ္ငယ္က အထက္ကို အစ္ကိုသံုးေယာက္နဲ႕ အျပဳိင္ အကုန္ေဆာ့ပါတယ္။ ေနာက္ ၀ါးလံုးနွစ္ေခ်ာင္းရဲ့ အလည္မွာ သစ္သားတန္းေလးခံျပီး ကုလားမ ေျခေထာက္တမ္း အျပိဳင္ ၀ါးလံုးတန္းေပၚ ကုတ္တက္ျပီး လမ္းေလ်ာက္ျပိဳင္တာ သစ္သားဖုေလး ကၽြတ္က်ျပိး ျပဳတ္က်တုန္းကလည္း သြားကၽြတ္ဖူးပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခု ကၽြန္မ အၾကိဳက္ဆံုး ေပါင္ေပါင္ေသနတ္ပါ။ ေပါင္ေပါင္သိးလို႕ေခၚတဲ့ အသီးစိမ္းစိမ္းေလးေတြနဲ႕ ပုေလြပံုစံ၀ါးစိမ္းလံုး အေပါက္ေလးထဲကို အသီးေလး ေတ့ျပီး ထည့္ ေနာက္ တုတ္တံေသးေသးေလးနဲ႕ ဒုတ္ကနဲ ေဆာင့္ထိုးလိုက္ရင္ ေပါင္ကနဲ ျမည္ျပီး မ်က္နွာတည့္တည့္ နဖူးတည့္တည့္ ေနာက္စိတည့္တည့္ မွန္ရင္ မစားသာတာ အမွန္ပါ။ ေနာက္ဆံုး ကၽြန္မတို႕ ကေလးတန္းေလးေတြက ေပါင္ေပါင္ေသနတ္ကိုင္ျပီး အၾကမ္းဖက္လာလို႕ မ်က္စိေတြ သြားေတြအကုန္ ျပဳတ္ကုန္မွာစိုးလို႕ ေက်ာင္းမွာ ေပါင္ေပါင္လက္နတ္ကိုင္ေဆာင္ခြင့္ ပိတ္ပင္လိုက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လြယ္အိတ္ေလးေတြကို ေနာက္ျပန္ပစ္ျပီး ေက်ာပိုးလြယ္ထားတဲ့ ကၽြန္မတို႕ကေတာ့ ေက်ာင္းဆင္းေခါင္းေလာင္းထိုးတာနဲ႕ တရၾကမ္း ေျပးထြက္လာျပီး ေက်ာင္း၀င္းအျပင္ဘက္ေရာက္တာနဲ႕ ေပါင္ေပါင္ေသနတ္တိုက္ပြဲ ဆင္ႏြဲၾကေတာ့တာပါပဲ။
ကၽြန္မအစ္ကိုေတြက ကၽြန္မတို႕ မရမ္းကုန္း ေအာင္မဂၤလာရပ္ကြက္မွာဆိုရင္ ကေလးဗိုလ္ ဆရာေကာင္ေတြျဖစ္ေနေတာ့ ကၽြန္မကလည္း အစ္ကိုေတြနဲ႕ အျပိဳင္ လူမိုက္ပါ။ သရဲအရမ္းေျခာက္တဲ့ ဆိုတဲ့ ဦးေရႊ ဆီးျခံထဲမွာ ကေလးေတြကို အုန္းမူတ္ခြက္ သရဲျပမယ္ အုန္းမူတ္ခြက္ခုန္ခုန္ထလာတာကို တစ္ခါၾကည့္ တစ္မတ္ ငါးမူးနဲ႕ ျပတာ ကၽြန္မက ေငြေကာက္တဲ့သူပါ။ တကယ္ေတာ့ ေမွာက္ထားတဲ့ အုန္းမူတ္ခြက္ထဲမွာ ဖားထည့္ထားတာပါ။ အစ္ကိုေတြက သူတုိ႕သြားေလရာ ကၽြန္မလုိက္တာ သိပ္မၾကိဳက္ပါဘူး။ ကၽြန္မက တစ္ခုခုဆို အမူတြဲတူေပမယ့္ အေမ့ကို အျမဲအတိုင္အေတာထူလို႕ပါ။ တစ္ခါလည္း ျမကန္သာကန္ထဲမွာ သူတို႕ေရကူးတာ ကၽြန္မ အတင္းလိုက္သြားျပီး ကၽြန္မအတြက္ ငွက္ေပ်ာတုံးေလး ခုတ္ေပးထားျပီး သူတုိ႕ေရငုတ္ျပိဳင္ေနတုန္း ကၽြန္မက ဌက္ေပ်ာ္တံုးေပၚကို ခြတက္ျပီး ဂၽြမ္းထိုးတာ ေရနစ္လို႕ ကၽြန္မအစ္ကိုေတြ အကုန္လံုး တုိင္ကပ္ျပီး ေျဗာအတီးခံရကတည္းက အစ္ကိုသံုးေယာက္က တစ္ခုခုဆို ကၽြန္မကို မ်က္စိလွည့္ျပီး ထားထားခဲ့ျပီး ထြက္ေျပးသြားတတ္ၾကပါတယ္။
ကၽြန္မအစ္ကိုေတြက ကစားစရာလုပ္နည္း အကုန္ကၽြမ္းပါတယ္။ ေရာ္ဘာဖိနပ္ဖင္ေပါက္ေနတာေလးေတြကို စက္၀ိုင္းပံုစံ ကားဘီးေလးေတြ ျဖတ္ျဖတ္ျပီး ၀ါးေခ်ာင္းေလးေတြ သစ္သားေခ်ာင္းေလးေတြနဲ႕ ကားပံုစံ လုပ္ပါတယ္။ ၀ါးလံုးရွည္ရွည္ကို ကားလက္ကိုင္လိုလုပ္ျပိး တြန္းျပီး ကားေမာင္းျပိဳင္ၾကတာပါ။ ကၽြန္မတို႕ဆို အျမဲ ကားပံုစံ ျပိဳင္ၾက ေမာင္းၾကနဲ႕ပါ ဒါေပမယ့္ မီးထြန္းပြဲေတြဆို ကေလးေတြ အကုန္ အ၀တ္သစ္အစားသစ္ လွလွပပေလးေတြ၀တ္ျပီး ယံုနားရြက္ေလးေတြ ဆင္နားရြက္ပံုစံၾကယ္ပံုစံ မီးပုန္းေလးေတြ ေရာင္စံု မွန္ၾကည္စကၠဴေလးေတြနဲ႕ လွလွေလးေတြ တြန္းျပီးလည္း အၾကြားျပိဳင္ၾကပါေသးတယ္။ ကၽြန္မကေတာ့ ေျဗာက္အိုးေဖာက္ရတာကိုပိုၾကိဳက္ပါတယ္။ ပိုၾကိဳက္တာကေတာ့ မာက်ဴရိလို႕ေခၚတဲ့ သတၱဳျပားေလးကို မီးရိူ႕ျပီး အလင္းဆံုး ေတာက္ျပီး အတံုးေလး ျပဳတ္က်လာတာနဲ႕ တံေတြးဆြတ္ထားတဲ့ သားေရဖိနပ္ဖင္နဲ႕ ေဖာင္းကနဲ ေကာက္ရိုက္ရတာအခ်ိန္ ျမည္တဲ့ အသံက ေျဗာက္အိုးထက္က်ယ္ပါတယ္။
အရင္ကဆို အစ္ကိုသံုးေယာက္နဲ႕ သမီးဦးကၽြန္မကို အက်ီဆင္တူ၀ယ္ေပးေလ့ရွိလို႕ ကၽြန္မက အျမဲ ေယာက္က်ားေလး အက်ီေလးေတြ ၀တ္ရပါတယ္။ ညီမေလးေမြးလာေတာ့မွကၽြန္မတို႕ ညီအစ္မနွစ္ေယာက္ ဆင္တူ ဂါ၀န္ေလးေတြ ၀တ္ျပီး မိဘနွစ္ပါးရဲ့ လက္ကို ဘယ္ညာဆြဲကိုင္ျပီး ဘုရားပြဲေစ်းတန္းေတြမွာ လိုခ်င္တာမွန္သမ် အကုန္လိုက္ပူဆာရတာ ကေလးအခ်င္းခ်င္းေတြ႕ရင္ ကိုယ့္လက္ထဲက အရုပ္ကိုမသိမသာ ကိုင္ျပျပီး ၾကြားတာ မ်က္ေစာင္းထိုးရတာ. ဘ၀မွာ အဲ့အခ်ိန္ေတြတုန္းကဆို မိဘရဲ့ရင္ခြင္ေအာက္မွာ စားခ်ိန္တန္ စား အိပ္ခ်ိန္တန္ အိမ္ စာခ်ိန္တန္ ကစား ကစားခ်ိန္တန္ ကစား :)ဘာဆိုဘာမွ ပူပင္ေသာက ဗ်ာပါဒေတြဆိုတာ တစ္လံုးတစ္ပါဒမွ မရွိခဲ့တာအမွန္ပါ။ ေနမေကာင္းလို႕ ေဆးခန္းသြားရရင္ ေဆးထိုးအပ္အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ၾကည့္ျပီး အေသးဆံုးအပ္ကေလးနဲ႕ထိုးေပးပါလို႕ ေဒါက္တာကို ေျပာရတာ အေမ့လက္ကို တင္းေနေအာင္ဆုပ္ျပီး ေဆးထိုးခါနီး တင္ပါးကို လွန္လိုက္တာနဲ႕ အသံျပဲနဲ႕ ေဆးခန္းတစ္ခုလံုး ၾကြက္ၾကြက္ညံေအာင္ ေအာ္ငိုတာ အေမ့ကို ေနမေကာင္းတာ အေၾကာင္းျပျပီး ၾကက္စြပ္ျပဳတ္ ေကာ္ဖီ မုန္႕ အမ်ိဳးမ်ိဳး ပူဆာတာ အဲ့တာေတြ အကုန္လံုးဟာ အခုခ်ိန္မွာေတာ့ ျပန္မရနုိင္ေတာ့တဲ့ အခ်ိန္ေတြပါပဲ။
သြားေဆး သြားျခစ္ျပီးျပီ လို႕ ထိုင္းေဒါက္တာမေလးက ေျပာေတာ့ အေဖာ္မပါပဲေဆးခန္းလာရတဲ့ ကုိယ္ ကိုယ့္ဘာသာ ကုတင္ေပၚက အသာထပါတယ္။ ေနာက္ ပစၥည္းတင္တဲ့ ဗန္းေလးေပၚက ပိုက္ဆံအိတ္ကို လွမ္းယူရင္း ဘယ္ေလာက္က်လဲလို႕ ေမးလိုက္ျပီး ပိုက္ဆံရွင္းလုိက္ပါတယ္။ ေနာက္ ေဆးခန္းတံခါးကို တြန္းဖြင့္ျပီး ငါသြားေတြလဲ ၾကိမ္းေနတာ ဘာစားရင္ေကာင္းမလဲလို႕ ငူငူၾကီး ရပ္ျပီး ေတြးမိပါတယ္။ အခုခ်ိန္ အေဖသာရွိရင္ ငါ့ကို အစာမာမာ စားခုိင္းမယ္မထင္ဘူး။ အေမကေရာ ငါ့ကို ဘာမ်ား ခ်က္ေကၽြးမလဲ ဂ်ီက်တဲ့ ဂ်ီးမ်ားတဲ့ ကၽြန္မကို မိသားစုက ဘယ္လိုမ်ား ျပဳစုၾကမလဲလို႕ စိတ္ကူးယဥ္ျပီး ေတြးမိေနတုန္း ေဘးနားကေန ၀ူးကနဲ စက္သံကို အရွိန္ျမင့္ျမင့္နဲ႕ ပြတ္ေမာင္းသြားတဲ့ ထိုင္းဆိုင္ကယ္တက္စီသမားရဲ့ ေဟးကနဲ သတိေပးသလို ေအာ္သြားတဲ့ အသံေၾကာင့္ ကၽြန္မ အလန္႕တၾကား ကားလမ္းေဘးကို ေျပးကပ္လိုက္မိျပီးမွ လက္ရွိ အေနအထားကို သတိျပန္၀င္မိပါေတာ့တယ္။
ျဖဴတုတ္ေလးအတြက္ တက္ခ္ပို႕စ္
ညီမငယ္ေလး ျဖဴတုတ္က တက္ခ္ပို႕စ္တစ္ခု ေရးခိုင္းထားတာ ေက်ာင္းစာေမးပြဲရွိေနတာက တစ္ေၾကာင္း ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္ထဲက မထြက္နိုင္ေလာက္ေအာင္ လယ္စိုက္ေနရ ေကာ္ဖီဆိုင္ဖြင့္ရနဲ႕ လက္မလည္ျဖစ္ေနရတာက တစ္ေၾကာင္း အေၾကာင္းေၾကာင္းေတြနဲ႕ ပို႕စ္ေလးက ၾကန္႕ၾကာေနခဲ့တာပါ။ ညီမေလး တက္ခ္တဲ့ပို႕စ္ကေတာ့ နွစ္သက္မိတဲ့ အမ်ိဳးသားမ်ားအေၾကာင္းပါတဲ့။ ျပီးခဲ့တဲ့လကပဲ မဆုမြန္ခ်စ္တဲ့ မဆုမြန္ ခ်စ္သူမ်ား(၁) ၊ မဆုမြန္ခ်စ္သူမ်ား ေနာက္ဆက္တြဲ၊ ဖ်က္ပစ္ခ်င္တဲ့ရက္စြဲမ်ား ဆိုျပီး အပိုင္းလိုက္ တင္ျဖစ္ပါေသးတယ္။ ေနာက္ဆံုးတင္ျဖစ္တာေတာ့ ကၽြန္မရဲ့ ဘ၀လက္တြဲေဖာ္ဆိုတာေပါ့။ မဆုမြန္ အဲ့ဒီ့ပို႕စ္ေလးေတြ တင္ျဖစ္ေတာ့ ဆီေဘာက္စ္မွာ ေကာင္းခ်ီးေပးတဲ့ သူေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႕ ေတြ႕လိုက္ရတယ္။ မဆုမြန္ဆိုတာ ထည့္သမ် လက္ခံတဲ့ စာတိုက္ပံုးနဲ႕တူတယ္လို႕ေတာင္ တံဆိပ္ကပ္သြားပါေသးတယ္။
ညီမေလးျဖဴတုတ္ တပ္ခ္တဲ့ပို႕စ္ေလးကို ျပန္ေကာက္ရရင္ ခ်စ္ခင္နွစ္သက္မိတဲ့ အခ်က္ေလးေတြ ေျပာျပခ်င္တယ္။ ။ မဆုမြန္ ခ်စ္တဲ့ အမ်ိဳးသားအေပၚ နစ္သက္မိမယ့္အခ်က္ေတြကေတာ့ မဆုမြန္ရဲ့ ခ်စ္သူဟာ ကမၻာေလာကၾကီး အတြက္ မဟုတ္ရင္ ေတာင္ ကိုယ့္တုိင္းျပည္နဲ႕ ကိုယ့္လူမ်ိဳးအတြက္ ေကာင္းက်ိဳး ေဆာင္က်ဥ္း ေပးနိုင္မယ့္ နုိင္ငံသားေကာင္း တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။
မိသားစုကို ခ်စ္တဲ့ မိဘနွစ္ပါးကို အရိုအေသ ထားျပီး ေလးစားတန္ဖိုးထားတဲ့ သားေကာင္း တစ္ေယာက္ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ ညီအစ္ကိုေမာင္နွစ္မေတြရဲ့ ေကာင္းက်ိဳးကို ေဆာင္ရြက္ေပးနိုင္တဲ့ ေသြးရင္း တစ္ေယာက္လဲ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ ေဆြမ်ိဳးညာတကာေတြရဲ့ အမ်ိဳးဂုဏ္ကို ျမွင့္တင္ေပးနိုင္မယ့္ သားခ်င္းတစ္ေယာက္လဲ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ ၾကီးသူကိုရိုေသ ရြယ္တူကို ေလးစားျပီး ငယ္သူအေပၚ ဂရုဏာထားျပီး ေစာင့္ေရွာက္ ကာကြယ္တတ္တဲ့ သူလဲ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ ကိုယ့္ရဲ့ ေန႕စဥ္က်င့္ၾကံေနတဲ့ အလုပ္ေတြအေပၚမွာ ကိုယ့္ရဲ့ စိတ္လိပ္ျပာမွာပါ သန္႕ရွင္းစင္ၾကယ္ျပီး ကိုယ့္က်င့္တရား ေကာင္းမြန္တဲ့ အမ်ိဳးေကာင္းသား တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။
မနွစ္သက္မိမယ့္အခ်က္ကေတာ့ ကိုယ့္ခ်စ္တဲ့ သူေတြအေပၚမွာ အျပစ္ပံုခ်မယ့္ စိတ္ဓာတ္တစ္ခု ေတာ့ မရွိေစခ်င္ဘူး။ ဥပမာ သူလုပ္လိုက္ရတဲ့ အျဖစ္အပ်က္တစ္ခုက သူ႕ေၾကာင့္မဟုတ္ပါပဲနဲ႕ တျခားသူအေပၚ ခ်စ္တဲ့စိတ္ တစ္ျခားသူရဲ့ အလုိအတိုင္း လုပ္ေပးလိုက္ရတာပါလို႕ ဆင္ေ၀ွ႕ရန္ေရွာင္ေျပာတတ္တဲ့ ပံုခ်လႊဲခ်တတ္တဲ့ အက်င့္မရွိေစခ်င္ပါဘူး။ သူတို႕ေျပာေလ့ရွိတဲ့ မင္းသာ ငါ့ကို တစ္ခြန္းတည္းေျပာလုိက္ မင္းအတြက္ ငါ မင္းလုပ္ခိုင္းတာမွန္သမ် အကုန္လုပ္မယ္ ဆိုတာမ်ိဳးေပါ့ ခ်စ္သူကို ခ်စ္လို႕ပဲ လုပ္ေပးလိုက္ ရသလိုလုိနဲ႕ ပတ္၀န္းက်င္က အျပစ္တင္လာနိုင္တဲ့ အျဖစ္ေတြမွာ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူေတြကို ကိုယ္တိုင္ကပဲ အမူတြဲေခၚတဲ့ အျပဳအမူမ်ိဳးကို လက္ခံလို႕မရတာ တစ္ခုတည္းပါပဲ။
ဥပမာ မိသားစုကို ကိုယ္တုိင္က အလုပ္အေကၽြးျပဳခ်င္လို႕ လုပ္ေကၽြးေနရတာကို ကိုယ္အေပၚ ၀န္တာၾကီးေနတာ မိသားစုၾကီးကို ထမ္းေနရလို႕ဆိုတာမ်ိဳး ပတ္၀န္းက်င္မွာ သနားစရာျဖစ္ေအာင္လုပ္တာမ်ိဳး ကိုယ္တုိင္က ေရွာင္လႊဲလို႕ရတဲ့ အျဖစ္ေတြေပမယ့္ သူမ်ားကို ထိုးခ်တဲ့ အျဖစ္မ်ိဳး ကိုယ့္မိန္းမ ကိုယ့္ရည္းစားမၾကိဳက္ဘူး သူ႕ကို ေၾကာက္ရတယ္ကြ ဆိုတာကို လူပံုအလည္မွာ ကိုယ့္ခ်စ္တဲ့သူကို သူမ်ား အျမင္ကတ္ေအာင္ လုပ္တာမ်ိဳး ေတြပါ။
ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ အေပၚ မွာပဲျဖစ္ျဖစ္ အမ်ိဳးသားေတြအေပၚမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ လိင္တူေတြေပၚမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္ဘက္ကေန မ်က္၀န္းအၾကည့္နဲ႕ျဖစ္ေစ ႏူတ္ထြက္ စကားအရျဖစ္ေစ ကိုယ္အမူအယာ အားျဖင့္ျဖစ္ေစ chat အားျဖင့္ ျဖစ္ေစ cbox အားျဖင့္ ျဖစ္ေစ အနိုင္က်င့္ နွိပ္ကြပ္ ေစာ္ကား နွိမ့္ခ် တဲ့ ဘယ္လို အျပဳအမူမ်ိဳးကိုမွ ေယာက်္ားေကာင္းပီသတဲ့ စိတ္နဲ႕ နွမခ်င္း ကိုယ္ခ်င္းစာနာ ေထာက္ထားစိတ္ေတြနဲ႕ မျပဳလုပ္ေစခ်င္ပါဘူး။ လူပီသတဲ့စိတ္နဲ႕ ကိုယ္ကိုတိုင္လည္း ဒီလိုမ်ိဳး ျပဳမူက်င့္ၾကံျပီး ကိုယ့္ခ်စ္တဲ့သူအေပၚ ကိုယ့္နွစ္သတ္တဲ့ အမူအက်င့္ေလးေတြကို နားလည္ေအာင္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲနိုင္ေပးမယ့္ ေမတၱာစိတ္ေလးေတြ ေမြးနိုင္ၾကပါေစလို႕ ဆုေတာင္းတယ္ တက္ခ္အတြက္ မဆုမြန္ စိတ္ကူးရသလိုေလး ေရးျဖစ္တာ ညီမေလး ျဖဴတုတ္ ေက်နပ္မယ္ထင္ပါတယ္ရွင္။
ညီမေလးျဖဴတုတ္ တပ္ခ္တဲ့ပို႕စ္ေလးကို ျပန္ေကာက္ရရင္ ခ်စ္ခင္နွစ္သက္မိတဲ့ အခ်က္ေလးေတြ ေျပာျပခ်င္တယ္။ ။ မဆုမြန္ ခ်စ္တဲ့ အမ်ိဳးသားအေပၚ နစ္သက္မိမယ့္အခ်က္ေတြကေတာ့ မဆုမြန္ရဲ့ ခ်စ္သူဟာ ကမၻာေလာကၾကီး အတြက္ မဟုတ္ရင္ ေတာင္ ကိုယ့္တုိင္းျပည္နဲ႕ ကိုယ့္လူမ်ိဳးအတြက္ ေကာင္းက်ိဳး ေဆာင္က်ဥ္း ေပးနိုင္မယ့္ နုိင္ငံသားေကာင္း တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။
မိသားစုကို ခ်စ္တဲ့ မိဘနွစ္ပါးကို အရိုအေသ ထားျပီး ေလးစားတန္ဖိုးထားတဲ့ သားေကာင္း တစ္ေယာက္ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ ညီအစ္ကိုေမာင္နွစ္မေတြရဲ့ ေကာင္းက်ိဳးကို ေဆာင္ရြက္ေပးနိုင္တဲ့ ေသြးရင္း တစ္ေယာက္လဲ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ ေဆြမ်ိဳးညာတကာေတြရဲ့ အမ်ိဳးဂုဏ္ကို ျမွင့္တင္ေပးနိုင္မယ့္ သားခ်င္းတစ္ေယာက္လဲ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ ၾကီးသူကိုရိုေသ ရြယ္တူကို ေလးစားျပီး ငယ္သူအေပၚ ဂရုဏာထားျပီး ေစာင့္ေရွာက္ ကာကြယ္တတ္တဲ့ သူလဲ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ ကိုယ့္ရဲ့ ေန႕စဥ္က်င့္ၾကံေနတဲ့ အလုပ္ေတြအေပၚမွာ ကိုယ့္ရဲ့ စိတ္လိပ္ျပာမွာပါ သန္႕ရွင္းစင္ၾကယ္ျပီး ကိုယ့္က်င့္တရား ေကာင္းမြန္တဲ့ အမ်ိဳးေကာင္းသား တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။
မနွစ္သက္မိမယ့္အခ်က္ကေတာ့ ကိုယ့္ခ်စ္တဲ့ သူေတြအေပၚမွာ အျပစ္ပံုခ်မယ့္ စိတ္ဓာတ္တစ္ခု ေတာ့ မရွိေစခ်င္ဘူး။ ဥပမာ သူလုပ္လိုက္ရတဲ့ အျဖစ္အပ်က္တစ္ခုက သူ႕ေၾကာင့္မဟုတ္ပါပဲနဲ႕ တျခားသူအေပၚ ခ်စ္တဲ့စိတ္ တစ္ျခားသူရဲ့ အလုိအတိုင္း လုပ္ေပးလိုက္ရတာပါလို႕ ဆင္ေ၀ွ႕ရန္ေရွာင္ေျပာတတ္တဲ့ ပံုခ်လႊဲခ်တတ္တဲ့ အက်င့္မရွိေစခ်င္ပါဘူး။ သူတို႕ေျပာေလ့ရွိတဲ့ မင္းသာ ငါ့ကို တစ္ခြန္းတည္းေျပာလုိက္ မင္းအတြက္ ငါ မင္းလုပ္ခိုင္းတာမွန္သမ် အကုန္လုပ္မယ္ ဆိုတာမ်ိဳးေပါ့ ခ်စ္သူကို ခ်စ္လို႕ပဲ လုပ္ေပးလိုက္ ရသလိုလုိနဲ႕ ပတ္၀န္းက်င္က အျပစ္တင္လာနိုင္တဲ့ အျဖစ္ေတြမွာ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူေတြကို ကိုယ္တိုင္ကပဲ အမူတြဲေခၚတဲ့ အျပဳအမူမ်ိဳးကို လက္ခံလို႕မရတာ တစ္ခုတည္းပါပဲ။
ဥပမာ မိသားစုကို ကိုယ္တုိင္က အလုပ္အေကၽြးျပဳခ်င္လို႕ လုပ္ေကၽြးေနရတာကို ကိုယ္အေပၚ ၀န္တာၾကီးေနတာ မိသားစုၾကီးကို ထမ္းေနရလို႕ဆိုတာမ်ိဳး ပတ္၀န္းက်င္မွာ သနားစရာျဖစ္ေအာင္လုပ္တာမ်ိဳး ကိုယ္တုိင္က ေရွာင္လႊဲလို႕ရတဲ့ အျဖစ္ေတြေပမယ့္ သူမ်ားကို ထိုးခ်တဲ့ အျဖစ္မ်ိဳး ကိုယ့္မိန္းမ ကိုယ့္ရည္းစားမၾကိဳက္ဘူး သူ႕ကို ေၾကာက္ရတယ္ကြ ဆိုတာကို လူပံုအလည္မွာ ကိုယ့္ခ်စ္တဲ့သူကို သူမ်ား အျမင္ကတ္ေအာင္ လုပ္တာမ်ိဳး ေတြပါ။
ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ အေပၚ မွာပဲျဖစ္ျဖစ္ အမ်ိဳးသားေတြအေပၚမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ လိင္တူေတြေပၚမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္ဘက္ကေန မ်က္၀န္းအၾကည့္နဲ႕ျဖစ္ေစ ႏူတ္ထြက္ စကားအရျဖစ္ေစ ကိုယ္အမူအယာ အားျဖင့္ျဖစ္ေစ chat အားျဖင့္ ျဖစ္ေစ cbox အားျဖင့္ ျဖစ္ေစ အနိုင္က်င့္ နွိပ္ကြပ္ ေစာ္ကား နွိမ့္ခ် တဲ့ ဘယ္လို အျပဳအမူမ်ိဳးကိုမွ ေယာက်္ားေကာင္းပီသတဲ့ စိတ္နဲ႕ နွမခ်င္း ကိုယ္ခ်င္းစာနာ ေထာက္ထားစိတ္ေတြနဲ႕ မျပဳလုပ္ေစခ်င္ပါဘူး။ လူပီသတဲ့စိတ္နဲ႕ ကိုယ္ကိုတိုင္လည္း ဒီလိုမ်ိဳး ျပဳမူက်င့္ၾကံျပီး ကိုယ့္ခ်စ္တဲ့သူအေပၚ ကိုယ့္နွစ္သတ္တဲ့ အမူအက်င့္ေလးေတြကို နားလည္ေအာင္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲနိုင္ေပးမယ့္ ေမတၱာစိတ္ေလးေတြ ေမြးနိုင္ၾကပါေစလို႕ ဆုေတာင္းတယ္ တက္ခ္အတြက္ မဆုမြန္ စိတ္ကူးရသလိုေလး ေရးျဖစ္တာ ညီမေလး ျဖဴတုတ္ ေက်နပ္မယ္ထင္ပါတယ္ရွင္။
ထိုင္ထ အၾကိမ္တစ္ေထာင္နဲ႕ ငါးေျခာက္တစ္ျပား
အသက္၁၃နွစ္အရြယ္ အလယ္တန္း ေက်ာင္းသူေလးနွစ္ေယာက္ကို သခ်ၤာမတြက္နိုင္လို႕ ဆရာမက ထိုင္ထ အၾကိမ္ တစ္ေထာင္ ဒဏ္ေပးလိုက္တယ္တဲ့.. အဲ့ဒီ့သတင္းေလးကို ဖတ္မိတာ နည္းနည္းေတာ့ ၾကာပါျပီ။ ထိုင္ထ အၾကိမ္ တစ္ေထာင္ ထိုင္ထ အၾကိမ္တစ္ေထာင္ ဘုရား ဘုရား ဘယ္လိုစိတ္မ်ိဳးနဲ႕မ်ား ဒီဒဏ္ကို ဆရာမ ခ်ပါလိမ့္လို႕ ဖတ္ျပီးတဲ့အခ်ိန္ကတည္းက ရင္ထဲ၀င္လာတဲ့ အေတြးေတြက အခုထက္ထိ ေဖ်ာက္ဖ်က္လို႕မရေသးတာအမွန္ပါ။
တနသၤာရီတိုင္း ေကာ့ေသာင္းျမိဳ႕က ေအးရိပ္ျငိမ္ အထက္တန္းေက်ာင္းက အလယ္တန္းျပ သခ်ၤာဆရာမက ခုနွစ္တန္း ေက်ာင္းသူ မဇာလြင္နဲ႕ မဇင္နိုင္ကိုတို႕နွစ္ေယာက္ကို မသင္ရေသးတဲ့ ပုစၦာေတြ တြက္ခိုင္းျပီးေတာ့ မရတဲ့အခါ ထိုင္ထ အၾကိမ္တစ္ေထာင္စီ အျပစ္ဒဏ္ေပးခဲ့ပါတယ္တဲ့။
ကေလးမေလးေတြက ထုိင္ထ လုပ္ေနရတဲ့အခ်ိန္ မဇာလြင္က အၾကိမ္ ၈၀၀ နဲ႕ မဇင္နိုင္က အၾကိမ္ ၂၀၀ေက်ာ ္ျပည့္တဲ့အခ်ိန္ ေက်ာင္းဆင္းေခါင္းေလာင္းထိုးေတာ့ ရပ္နားခဲ့ရတယ္ အရမ္းလဲ ရွက္ရတယ္ ဆရာမက အဲ့လို လုပ္ခုိင္းလို႕ ၀မ္းလဲနည္းတယ္ အခု လမ္းေတာင္ ေကာင္းေကာင္းမေလ်ာက္နိုင္ေတာ့ဘူး လို႕ ေက်ာင္းသူေလး ေတြက ငိုရိူက္ရင္း မိဘေတြကို ျပန္ေျပာခဲ့ပါတယ္။
နွစ္တိုင္း ဆုရခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသူေပမယ့္ အဲ့သခ်ၤာဆရာမဆီမွာ က်ဴရွင္မယူတဲ့အတြက္ စာေတာ္တဲ့ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြကို ေရြးျပီး နွိပ္ကြပ္ခဲ့တာျဖစ္တယ္လို႕လဲ သတင္းထဲမွာ ပါရွိပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ေက်ာင္းသားမိဘေတြက တိုင္ၾကားတဲ့အတြက္ ေက်ာင္းမွာ အထူးအစည္းအေ၀း လုပ္ျပီးေက်ာင္းအုပ္ဆရာၾကီးက အဆိုပါ ဆရာမကို သူငယ္တန္းျပအျဖစ္ ေျပာင္းေရႊ႕ဒဏ္ေပးခဲ့တယ္လို႕ သိရပါတယ္။
အခုလို ဆရာမတစ္ေယာက္ရဲ့ ေက်ာင္းသားေတြအေပၚမွာ ျပဳမူက်င့္ၾကံလိုက္တဲ့ လုပ္ရပ္ကို ေတြးမိျပီး ရင္ထဲမွာ စဥ္းစားစရာေတြ အမ်ားၾကီး ၀င္လာပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕အေပၚ အမ်ိဳးမ်ိဳး အနစ္နာခံ အပင္ပမ္းခံ အဆင္းရဲခံျပီး အနေႏၱာအနႏဂုိဏ္း၀င္ သင္ဆရာ ျမင္ဆရာ ၾကားဆရာေတြ အားလံုး ကို ကၽြန္မ တကယ္ပဲ ဦးညြတ္ ကန္ေတာ့ပါတယ္။ ရိုေသေလးစားပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ငါးေျခာက္ျပားတစ္ခ်ပ္ေတာင္ လံုျခံဳေအာင္ မသိမ္းနုိင္ရင္ မင္းတုိင္း ျပည္ဘယ္လိုအုပ္ခ်ဴပ္မလဲလို႕ ဆိုျပီး ၾကိမ္နဲ႕ေဆာ္တဲ့ ဆရာေတာ္ရဲ့ ေစတနာကိုလည္း အခုခ်ိန္အထိ မွားလား မွန္လားဆိုတာ ကိုယ္ပိုင္အေတြးနဲ႕ ေတြးမိေနတုန္းပါပဲ။
ဒါေပမယ့္ အိမ္မွာ အဆင္မေျပလို႕ ေက်ာင္းေရာက္ရင္ ေက်ာင္းသားေတြကို မဲရိုက္တတ္တဲ့ ဆရာ ဆရာမေတြ. သူတို႕ဆီမွာ က်ဴရွင္မယူလို႕ ေက်ာင္းသားကို အျပစ္ရွာတတ္တဲ့ အထက္ပါ ဆရာမလို ဆရာမ်ိဳးေတြ မိမိကို ကန္ေတာ့လက္ေဆာင္မ်ားမ်ားေပးနိုင္တဲ့ ေက်ာင္းသားအေပၚ မ်က္နွာသာေပး ဆက္ဆံတာမ်ိဳးေတြ. ေျပာရရင္ေတာ့ အမ်ားၾကီးပါပဲ။ ကေလးနဲ႕ အျပစ္နဲ႕မတန္ေအာင္ ရိုက္နွက္ဆံုးမတတ္တဲ့ ဆရာ ဆရာမေတြလဲ ၾကံဳခဲ့ဖူးပါတယ္။ မိဘေတြကိုယ္တုိင္ကလဲ အရိုက္ၾကမ္းတဲ့ ဆရာ ဆရာမကိုမွ ေရြးအပ္နွံတာမ်ိဳးလဲ ရွိပါတယ္။
လက္ေရး၀ိုင္း၀ိုင္းၾကီးၾကီးေတြ ေရးတတ္တဲ့ ကၽြန္မကို နင့္လက္ေရးက လွလိုက္တာလို႕ ေျပာတိုင္း ကၽြန္မ ငယ္ငယ္ကဆို လက္ေရးမလွလို႕၀လံုးမ၀ိုင္းလို႕ လက္ဆစ္ထိပ္ကို ေပတံေစာင္းနဲ႕ေခါက္ခဲ့တဲ့ ဆရာမကို အခုထက္ထိ သတိရတုန္းပါပဲ။ ငယ္ငယ္ကတည္းက ဆရာမက စာမသင္ခ်င္ရင္ ေခါင္းခ်အိပ္ ေခါင္းေထာင္ရင္ စကားေျပာရင္ နံမည္မွတ္လို႕ ေျပာလိုက္တာနဲ႕ ဆရာမအလိုေတာ္ရိ ေမာ္နီတာရဲ့ နံမည္စာရင္းရဲ့ နံပတ္တစ္က ဘယ္လိုမွ ဦးေခါင္းကို မအိပ္ခ်င္ပဲနဲ႕ နွိမ္ျပီး ငံု႕ထားရမွာ မၾကိဳက္တာ စကားမေျပာရပဲ ပါးစပ္ပိတ္ထားရတာကို မလြန္ဆန္နိုင္တာ အရိုက္ခံရရင္ ကိုယ္ပဲ အျမဲေရွ႕ဆံုးက ျဖစ္ခဲ့တာ။
နားထင္စပ္က ဆံစကို ဆြဲနုတ္တာ. ဗိုက္ေခါက္ကို လက္နဲ႕ညွပ္ျပီး အသားနီလန္ေအာင္ ဆြဲစိတ္တာ. မ်က္နွာကို ေဘာဖ်က္နဲ႕ ေကာက္ေပါက္တာ အတန္းေရွ႕ထြက္ျပီး ဂါ၀န္မခိုင္းျပီး တင္ပါးကို အရိူးရာထင္ေအာင္ ရိုက္တာ..အားလံုးဟာ ေက်ာင္းသားေတြအေပၚ ျဖစ္ထြန္းေစခ်င္တဲ့ ေစတနာလဲ ပါမယ္ထင္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ တစ္ခါတစ္ေလ သိပ္ရက္စက္လြန္းတဲ့ ဒဏ္ေတြ ေပးတာမ်ိဳးက်ေတာ့ ရင္ထဲ နာက်င္ရတာအမွန္ပါပဲ။ ကၽြန္မဆို သူငယ္တန္းကတည္းက သူမ်ားကို ခဲတံနဲ႕ ထိုးလို႕ ေက်ာင္းအုပ္ၾကီးရံုးခန္းေရာက္တာ ၁၀တန္းအထိ ေက်ာင္းသားေလးကို ဆံုးမစာလုိက္ေပးလို႕ ၾကိမ္နဲ႕ အတြယ္ခံရ အရိုက္ခံရတုန္းပါပဲ။ေက်ာင္း စာမရလို႕ထက္ ေျပာစကားနားမေထာင္လို႕ ဒူးေခါင္းေအာက္ ဆီးေစ့ထားျပီး းဒူးေထာင္ခိုင္းထားရင္းက လက္နွစ္ဘက္ကို ဆန္႕ကားျပီး ေလယာဥ္ပ်ံ ေမာင္းခိုင္းတာမ်ိဳး ၾကံဳရသလို ကၽြန္မကိုယ္တုိင္က လိုလိုခ်င္ခ်င္ကို ေက်ာင္းစာမရတဲ့သူကို နားရြက္ဆြဲျပီး တစ္ခန္း၀င္ တစ္ခန္းထြက္ လိုက္ျပရတာ ေက်နပ္ခဲ့တာမ်ိဳးလဲ ရွိပါတယ္။ ပိုဆိုးတာက ေက်ာင္းအိမ္သာကို သြားရင္ လူမ်ားလြန္းလို႕ဆိုျပီး တစ္လွည့္စီထြက္ရတဲ့အခါ အျပင္ထြက္တဲ့သ ူျပန္မလာေသးရင္ ဘယ္လိုပဲ လက္ညိဳးေလးေထာင္ျပီး အျပင္ထြက္ခ်င္တယ္လို႕ ေျပာေပမယ့္ ေပးမထြက္လို႕ ဆရာမကို ေၾကာက္ျပီး ဖင္လိမ္ထားတာကေန အတန္းထဲမွာ ေသးေပါက္ခ်ပစ္လိုက္ရတာ မ်ိဳး ေတြ ၾကံဳဖူးပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခုက ကၽြန္မတို႕ အလက (၅) မရမ္းကုန္းေက်ာင္းမွာ မနက္ပိုင္း ေက်ာင္းတက္တဲ့အခ်ိန္ ေက်ာင္းမွာ အဂၤလိပ္ဆရာမက စာသင္ေနတုန္း အျမဲတမ္း ကၽြန္မတို႕ကို စာလုပ္ခိုင္းထားျပီး စားပြဲေပၚမွာ အေၾကာ္အစံုထည့္ထားတဲ့ မုန္႕ဟင္းခါး အျမဲစားပါတယ္။ ဆရာမစားတဲ့ မုန္႕ဟင္းခါးနံ႕ဟာ မနက္ပိုင္း အစာမစားခဲ့နိုင္တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြရဲ့ နွာေခါင္းကို အျမဲတမ္းနွိပ္စက္ပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ ဗိုက္တဂြီဂ ီြျဖစ္ေနတဲ့ သူ႕ကို ေမွ်ာ္ၾကည့္ေနတတ္တဲ့ ကၽြန္မတို႕အားလံုးရဲ့ ေရွ႕မွာ သူအျမဲတမ္း မုန္႕ဟင္းခါးစားပါတယ္။ အဲ့တာကိုေျပာရင္ သိပ္ကေလးဆန္တယ္ အဓိပါယ္မရွိဘူးလို႕ ဆိုနိုင္ေပမယ့္ အဲ့သလို ကေလးေတြရဲ့ေရွ႕မွာ ေက်ာင္းတက္ေနတဲ့အခ်ိန္ အစားတစ္ခုကို ျမိန္ရည္ရွက္ေရ စားတတ္တဲ့ ဆရာမကို ကၽြန္မ စိတ္ထဲ ခါးသီးတာ အဲ့တုန္းကတည္းကပါ။
ေနာက္ ကၽြန္မကိုယ္ေတြ႕အရ အရမ္းစိတ္ဆိုးခဲ့ရတာရွိပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕ ေမာင္အငယ္ဆံုးေလးက ငယ္ငယ္ကတည္းက က်မ္းမာေရး မေကာင္းပဲ အျမဲ ခ်ဴခ်ာပါတယ္။ အိမ္မွာ ရာသီေျပာင္းတိုင္း သူ႕ကို အျမဲတမ္း ဂရုစိုက္ရပါတယ္။ ငယ္ငယ္တုန္းက တစ္ကိုယ္လံုး ေရေႏြးပူေလာင္လို႕ လက္တစ္ျခမ္းက သိပ္မသန္ပါဘူး။ တစ္ေန႕ ေမာင္ေလး ေက်ာင္းကျပန္လာေတာ့ တစ္ကိုယ္လံုး ညစ္ပတ္ ေပတူးျပီး ေခၽြးေတြနဲ႕စိုရႊဲလာပါတယ္။ ေနာက္ သူတစ္ညလံုးဖ်ားပါတယ္။
ကၽြန္မ အလုပ္ကျပန္လာေတာ့ ေမာင္ေလး ေနမေကာင္းဘူးဆိုေတာ့ ဘာျဖစ္လို႕လဲေမးေတာ့ သူတို႕ကို အခ်ိန္ပိုေၾကး ပိုက္ဆံေကာက္တာ ပါမလာလို႕ ခံုေပၚမွာ လက္ေျမွာက္ခိုင္း ထားတဲ့အျပင္မွာမွ ေက်ာင္း၀င္း တစ္ခုလံုးက ျမက္ေတြရွင္းခိုင္းျပီး အမိူက္ေကာက္ရပါတယ္တဲ့။ ေနပူျပီး ေျခေထာက္ေအးေတာ့ သူ အေအးပတ္ျပီး ဖ်ားေတာ့တာပါပဲ။ ကေလးက စည္းကမ္းေဖာက္တာလဲ မဟုတ္ စာေမးပြဲက်တာလည္းမဟုတ္ အခ်ိန္ပိုေၾကး ပါမလာတာ ေနာက္ေန႕ ယူလို႕မရဘူးလား ဘာျဖစ္လုိ႕ ကေလးေတြကို ညွင္းဆဲရသလဲဆိုတာ ေတြးျပီး ကၽြန္မအရမ္းေဒါသျဖစ္လို႕ ေက်ာင္းကို တုိင္ဖို႕စဥ္းစားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေမက ကိုယ္လုပ္လိုက္ရင္ ကိုယ့္ကေလးကို ပိုညိဳးမွာေပါ့ သမီးတဲ့ ကၽြန္မ ဘာမွ မေျပာခ်င္ေလာက္ေအာင္ ေျခကုန္လက္ပမ္း က်သြားမိပါတယ္။
တိုင္းျပည္ရဲ့ အနာဂတ္ဟာ ကၽြန္မတို႕ရဲ့ရင္ေသြးေလးေတြရဲ့ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ တုိးတက္မူေပၚမွာအမ်ားၾကီး မူတည္ပါတယ္တဲ့။ အဲ့ဒီ့ကေလးေတြ ကို ပံုသြင္းတဲ့ ဆရာ ဆရာမေတြရဲ့ ကိုင္တြယ္ဆံုးမမူမွာလည္း အမ်ားၾကီး မူတည္တယ္လို႕ထင္ပါတယ္။ ေစတနာတစ္ခုေၾကာင့္ျဖစ္ေစ စိတ္ေစရာတစ္ခုေၾကာင့္ျဖစ္ေစ သိပ္ ၾကမ္းတမ္းလြန္းတဲ့ ျပစ္ဒဏ္ေတြ ေပးလိုက္တဲ့အခါ ငယ္ရြယ္နုနယ္လြန္းတဲ့ ကေလးေတြရဲ့ စိတ္ခံစားခ်က္မူေတြမွာစိတ္ဒဏ္ရာ အနာတရေတြ မစြန္းထင္မိပါေစနဲ႕ လို႕ပဲ ဆုေတာင္းခ်င္ပါတယ္။
ထိုင္ထအၾကိမ္တစ္ေထာင္သတင္းကို ဒီမွာ ဖတ္လို႕ရပါတယ္။
