အခ်ိဳမၾကိဳက္သူမ်ား

အခုလက္ရွိ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ နုိင္ငံေရး အက်ပ္အတည္း အခင္းအက်င္းထဲက နွစ္ရွည္ခရီးရွည္ၾကီးထဲမွာ မားမားမတ္မတ္ ရပ္တည္ေနတဲ့ ခက္ခဲပင္ပမ္းေပမယ့္ မားမား မတ္မတ္ ရပ္တည္ေနဆဲျဖစ္တဲ့ ကၽြန္မခ်စ္တဲ့ အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ အဖြဲ႕၀င္လူငယ္ေတြ အေပၚ သတိရျခင္း ေလးစားျခင္းမ်ားစြာနဲ႕ ဒီပို႕စ္ေလးကို တင္ျဖစ္တယ္။

မည္သူ့ကိုမွ် အခ်ိဳမေကၽြးခဲ့ပါ ကၽြန္မတို ့ကိုယ္တုိင္ပင္လ်င္ အခ်ဥ္မဟုတ္ပါ။

ကၽြန္မ သူငယ္ခ်င္းမ်ားသည္ ကၽြန္မ သူငယ္ခ်င္းမ်ား သပ္သပ္သာ ျဖစ္သည္..ကၽြန္မ တို့ေတြ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ အလြန္ အင္မတန္ကို ခ်စ္ခဲ့ၾကပါသည္ ကၽြန္မတို့ရဲ့ ဆယ္နွစ္နွစ္ ေက်ာ္ ခ်စ္ျခင္းသည္ ေတာ္တန္ရံု ခ်စ္ျခင္းမ်ိဳးေတြ ေတာ္တန္ရံု သံေယာဇဥ္မ်ိဳးေတြ ေတာ္တန္ရံု ေမတၱာတရားေတြနဲ့ ေပါင္းစပ္ ဖြဲ့စည္းထားခဲ့တာ မဟုတ္ပါ။ ကၽြန္မတို့ ခ်စ္ျခင္းေတြထဲမွာ အနစ္နာ ခံျခင္းေတြ ပါခဲ့သည္္ စြန့္လႊတ္ ျခင္းေတြ ပါခဲ့သည္။ ေပးဆပ္ ျခင္းေတြ ေစတနာ ေတြ ေရာသမ ေပါင္းစပ္ ထားတဲ့ ခ်စ္ျခင္း တရားေတြမွာ ရယူလိုျခင္း ဂုဏ္ေဖာ္ လိုျခင္း မရိုးသားျခင္း အလ်င္းမရွိ ေလာဘ ေဒါသ မာန္မာနတရားေတြ ပဂတိ ကင္းစင္ခဲ့ သည္ဆိုတာ ေျပာရဲခဲ့ၾက ပါတယ္။ ကၽြန္မတို့ အလြန္ခ်စ္ ခဲ့ၾကပါတယ္.။ တကယ့္ကို အလြန္ အင္မတန္ကို ခ်စ္ခဲ့ ၾကပါသည္။

ေ၀းလံ ေခါင္းပါးတဲ့ ေနရာေတြ ဆီကေန ကားတစ္တန္ ႏြားတစ္တန္ ေလွတစ္တန္နဲ့ ကၽြန္မတို့ေတြသည္ ေက်ာပိုးအိတ္ ကိုယ္စီ လြယ္ပိုးျပီး အုဌ္လမ္းက ဗဟိုဌာနခ်ဳပ္မွာ သင္ၾကားေပးတဲ့ ဘ၀သခၤန္းစာကို ဆာေလာင္ မြတ္သိပ္စြာနဲ့ သင္ယူခဲ့ခ်ိန္ေတြမွာ ကၽြန္မတို ့ စိတ္နွလံုးေတြ ကၽြန္မတို ့ ပံုရိပ္ေတြဟာ အျဖဴေရာင္ သပ္သပ္မ်သာ..။

ဒီအရိပ္ ဒီအ၀န္း အ၀ိုင္းကို ခိုလူ့့ံလာၾကစဥ္က ကၽြန္မတို့အားလံုး စိတ္အစဥ္ဟာ ဗလာသပ္သပ္ပါ ျမင္ျမင္သမ်ေတြသည္ ကၽြန္မတို့အတြက္ ထူးေထြတည့္ အံရာေသာ္ေတြ ခ်ည္းျဖစ္ခဲ့သည္။။ နွစ္ကိုယ္ၾကား တီးတိုးသံေတြၾကားမွာ မလံုမလဲစိတ္နဲ့ ကို္ယ္ပါ အလိုလို အသက္ေအာင့္မိခဲ့သည္။

လ်ိဳ့၀ွက္ခ်က္ေတြ ဆန္းျပားမူေတြ ဖုန္းကြယ္မူေတြ ဖြင့္ဟျခင္းေတြ သတိထားရမည့္ သူမ်ားနဲ့ ယံုၾကည္ထိုက္ သူေတြမ်ား စသျဖင့္ အျပံဳးစေတြ ရိတိတိ အသံမ်ား အာေဘာင္အာရင္း အသံမ်ား လက္သီး လက္ေမာင္းတန္း ေတြရဲ့ ၾကား ခပ္အုပ္အုပ္ ရယ္သံမ်ား တီးတိုးသံေလးမ်ားနဲ့ ဖြဲ့စည္းထားေသာ ဒီ၀န္းက်င္ ေနရာေလးသည္သာ အံ့ၾသ ကုန္နိုင္ဖြယ္ မရွိ ရင္သပ္ရႈေမာစရာ အတိ ျဖစ္ခဲ့သည္။

အနီေရာင္ လြင္ျပင္က်ယ္ၾကီးထဲက အေမွာင္ရိပ္ေတြၾကားထဲမွာ ေနရင္းနဲ့ အလင္းေရာင္ကို ခံစားခဲ့ၾကသည္။ ဘာေျပာေျပာ ေခါင္းျငိမ့္ရတာကိုက အရသာျဖစ္သည္ အားလံုးသည္ ေထာက္ခံစရာေတြသာျဖစ္သည္။ မၾကားဖူးသည္ မ်ားကို အားရပါးရၾကားရသည္ မေျပာရဲခဲ့သည္မ်ားကုိ အားရပါးရ ပြားခဲ့သည္။ ကၽြန္မတို့ နားေထာင္မ၀ျဖစ္ခဲ့ၾကသည္။

အခ်ိန္ေတြသည္ ကုန္လြယ္ခဲ့သည္ ဇြန္းေျခာက္ေခ်ာင္းတပ္ ထမင္းသုတ္တစ္ပြဲကို ေရေႏြးၾကမ္း တစ္အိုးနဲ့ ကၽြန္မတို ့ဆာေလာင္မူ ေတြကို ျဖည့္ဆည္း ခဲ့ၾကသည္။ အလြန္တရာ မြဲေတေသာ ကၽြန္မတို ့အလြန္ အင္မတန္ကို ေပ်ာ္ခဲ့သည္။ ေငြသည္ ရယ္စရာ တစ္ခု သာျဖစ္သည္။ တစ္ရာေက်ာ္ ကိုင္နုိင္လ်င္ပင္ သူေဌး သူၾကြယ္ျဖစ္သည္ ေခါင္းေဆာင္ ပင္လ်င္ ခဏ ျဖစ္နုိင္ေသးသည္။ ဘာမွန္းမသိ လြတ္လပ္ ေပါ့ပါး ဘယ္လိုမွ ေစ့မရတဲ့ နူတ္ခမ္း ေတြနဲ့ ရႊင္ျမဴး ၾကည္လင္ စိတ္အစဥ္နဲ့ တစ္ေယာက္မ်က္နွာ တစ္ေယာက္ၾကည့္ကာ ဘယ္ရယ္မဟုတ္ အလိုလို ေပ်ာ္ရႊင္ျပီး မ်က္နွာပိုး မသတ္နိုင္ပဲ ျမဴးတူးေပ်ာ္ပါးခဲ့သည္။

တစ္ခါသားမွာ အန္တီနဲ႕ အဘကိုယ္တုိင္ အျမဲ ထိုင္ျပီး အားေပးေလ့ရွိတဲ့ စာဖတ္၀ိုင္းမွာ ေဗဒါလမ္း ကဗ်ာမွ မေဗဒါေၾကာင့္ ကၽြန္မတို့ အဆူပူခံရသည္။ ေခ်ာင္းကို၀င္ ေခ်ာင္းကထြက္ ေမာပန္းေနရွာတဲ့ မေဗဒါေလး ခင္ဗ်ာ ဘဲအုပ္ကပါ ထပ္ယက္ေတာ့ ဆိုတဲ့ ေဆြးေႏြးသူမ်က္နွာေပးေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ အျမဲလိုလို ျမဴးေနတဲ့ကၽြန္မတို႕ ကို ၾကည့္ မရေသာ ေခါင္းေဆာင္ဆိုသူမ်ားက လြတ္လပ္စြာ ရယ္ခြင့္မျပဳလိုေသာေၾကာင့္ မၾကာခဏ ရယ္ခြင့္ပါမစ္ အပိတ္ ခံရ ေသာ္လည္း မ်က္နွာေလးေတြ ခံုေပၚအပ္ရင္း လက္၀ါးေလးေတြ အုပ္ကာ အုပ္ကာ ၾကိဳက္ရူိက္ ရယ္ခဲ့ရခ်ိန္ ေတြကို အသက္မဲ့ ေျခာက္ကပ္လြန္းတဲ့ ဟန္လုပ္ ရယ္သံ ေတြကို ကိုယ္တုိင္ရယ္ရင္း သူမ်ား ရယ္တာကို နားေထာင္ရင္း နာနာက်င္က်င္ အမွတ္ရေန ေသးေတာ့သည္။

ကၽြန္မတို႕ ရယ္ေမာျခင္းတြင္ မာယာမပါသည္ကား အေသအခ်ာျဖစ္သည္။ အာရံုမ၀င္ပဲ ေခါင္းကို ေထာက္ခံ သေယာင္ ညိမ့္တတ္သူမ်ားလဲ ရွိေသးသည္။ ထိုသူမ်ားသည္ မၾကာခဏ သန္းေ၀တတ္သည္။ ေျပာသူျပီးလ်င္ အလန္တၾကားထျပီး အမွားရွာ ေ၀ဖန္ေသည္။ မလိုသူမ်ားမွ အနွိပ္ကြပ္ခံရျခင္း ေခါင္းေဆာင္ဟု ဆိုသူမ်ားရဲ့ ပညာေပးခံရျခင္း အေရးတၾကီးဟု ဆိုကာ ေရခပ္ တံျမက္လွည္း မ်ေလာက္ အေရးလုပ္ အခိုင္း ခံရျခင္းပင္ သည္လ်င္ ဂုဏ္ယူစရာ ျဖစ္ခဲ့သည္ ။ ကၽြန္မတို ့ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီး လုပ္အားေပးခဲ့ၾကသည္။ ထိုစဥ္က လူၾကီးမ်ာရဲ့ ခြင့္ျပဳခ်က္မပါပဲ လူငယ္ေတြ ဘုရားေပၚတက္ျခင္း အာဇာနည္ကုန္းခ်ီတက္ရန္ျပင္ျခင္းမ်ား သည္ ျပသနာ အၾကီးစား မ်ားျဖစ္ခဲ့သည္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ လူၾကီးမ်ားကို နားမေထာင္ခ်င္ဟန္ေဆာင္ရျခင္းျဖင့္ ကၽြန္မတို ့အလြန္ေပ်ာ္ခဲ့သည္။

ေလးစားျခင္း ျမတ္နိုးျခင္း ယံုၾကည္ျခင္း ေနာက္..အားကိုးျခင္း ဟုတ္သည္ ကၽြန္မတို႕ရဲ့ အားကိုးျခင္း ျဖစ္သည္။ ကၽြန္မတို႕အားလံုးရဲ့ လြတ္ေျမာက္ရာလမ္းစသည္ ထိုသူတို႕သာ လုပ္နိုင္ေျခရွိသည္ကို ပိုျပီး ပိုျပီး ယံုၾကည္ခိုင္မာ လာသည္ခ်ည္းသာျဖစ္သည္။ လက္ေမာင္းေသြးမ်ား မေဖာက္ခဲ့ေသာ္လည္း ကၽြန္မတို႕ အသက္ေပးမည္ ဘ၀ေပးမည္ဟု ေၾကြးေၾကာ္ ၾကံဳး၀ါးၾကရင္း လက္၀ါးျခင္း ရိုက္ၾကျခင္း ေက်ာင္းသား အရြယ္ စာငတ္ေနသည့္ ေက်ာင္းေပ်ာက္ေနသည့္ ကၽြန္မတို့ အန္တီကိုယ္တုိင္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ၾကီးၾကီး ရည္ရြယ္ခ်က္ၾကီးၾကီးနဲ႕ ဖြင့္ထားတဲ့ ဌာနခ်ဳပ္ၾကီးထဲက သင္တန္းခ်ိန္ေတြ မွာ အခ်ိန္ေတြကို ကုန္လြယ္ေစခဲ့သည္ ကၽြန္မတို ့စာေတြတတ္ခဲ့ၾကသည္။ ကၽြန္မတို ့စာဖတ္၀ိုင္းေတြ တက္ခဲ့သည္။ ကၽြန္မတို ့စကားေတြ ေျပာတတ္ခဲ့သည္။

ခ်စ္ေသာ အန္တီစုနဲ႕ ၾကမ္းတစ္ေျပးတည္း ထုိင္ခြင့္ရခဲ့ခ်ိန္မ်ားသည္ အခုခ်ိန္တြင္ အစားထိုးျပန္မရနုိ္င္ေတာ့ျပီ ကၽြန္မတို ့နွစ္ကိုယ္ၾကား ေျပာခြင့္မ်ား ရခဲ့သည္ ခ်စ္ျခင္း အတိျဖင့္ အနီးကပ္ ေငးေမာခဲ့သည္။ အခ်ိဳးက် ေျပျပစ္ ေခ်ာေမာလြန္းလွတဲ့ အန္တီ့ မ်က္နွာကို မ်က္လႊာ အဖြင့္ အပိတ္မွာ ပင္လ်င္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားမွာ စိုးရိမ္မိသည္ ေခါင္းေဆာင္ရဲ့ က်က္သေရရွိလွတဲ့ မ်က္နွာကို ေဘးကေန တစ္စိမ့္စိမ့္ ၾကည့္ရသည္ကိုက ရင္တြင္းမွာ တလွပ္လွပ္ အသံၾကားရံုျဖင့္လဲ ရင္ခုန္ျခင္းမ်ား ျဖစ္တတ္ေသးသည္။

ေတာင္ကုန္းေလးထက္က ေလထန္ကုန္းေလးမွာ ေလေတြ တလေဟာ အန္ခ်ခဲ့ၾကသည္ ေခါင္းေတြ တဆတ္ဆတ္ျငိမ့္ခဲ့ၾကသည္ ေခါင္းေတြ တရစပ္ ခါခဲ့ၾကသည္ ေခါင္းေတြ ငံုခဲ့ၾကသည္ ေခါင္းေတြေမာ္ခဲ့ၾကသည္ စကားလံုးၾကီးမ်ား မနိုင္တနိုင္ ထမ္းရင္ ခင္ရင့္ရင့္ ေျပာတတ္သူမ်ားကို ခပ္အုပ္အုပ္ အတင္းတုတ္ တတ္ခဲ့လာသည္..ကၽြန္မတို ့ တူညီစြာ ကြဲလြဲခဲ့ၾကသည္။

ကၽြန္မတို ့အလြန္ အင္မတန္ကို ခ်စ္ခဲ့ၾကသည္။ ကၽြန္မတို ့ ကားခေတြ မတတ္နုိင္ ေတာ့ျပီ ကၽြန္မတို ့စာအုပ္ေလးမ်ား ကုလားနဲ့ အေဖာ္ျပဳရျပီ စကၠဴေဟာင္းေလးက တဆင့္ ေငြကို တုိက္ရိုက္ ထုတ္လုပ္ တတ္ျပီ။ ကၽြန္မတို ့ အခ်င္းခ်င္း မြတ္သိပ္ လာၾကသည္ ဆာေလာင္ မူမ်ားသည္ အဆန္း မဟုတ္ေတာ့ျပီ သို႕ေသာ္ အခ်င္းခ်င္း မဆံုရတဲ့ တစ္ရက္ တစ္ေန့ တစ္ခ်ိန္သည္က ပူေလာင္ျခင္း အတိသာ ျပီးေတာ့သည္္။

အေၾကာင္း သိလာတာနဲ့အမ် ေပါင္းမိၾကတဲ့ ကၽြန္မတို့ ရန္ျဖစ္ၾကသည္ ကၽြန္မတို ့ေပါက္ကြဲၾကသည္ ကၽြန္မတို့ အခြဲခံရသည္ ကၽြန္မတို့ ကြဲလြဲၾကသည္ ကၽြန္မ တို့ကို မ်က္မွန္ စိမ္းမ်ား တပ္ၾကည့္ၾကသည္ ကၽြန္မတို့ကို အနာအဆာ ေရြးခ်ယ္ ပယ္ထုတ္စ ျပဳလာသည္။ လက္ညိဳးထိုးျခင္း တရားခံ စြတ္စြဲျခင္း မေတာ္တရား နံမည္တပ္ခံရျခင္း ေျခထိုးျခင္း ေဂ်ာက္တြန္း ေခ်ာက္တြန္းျခင္းခံရမူမ်ားသည္ ထုိေနရာရဲ့ ယဥ္ေက်းမူ အစဥ္အလာ တစ္ခု လိုပဲျဖစ္လာသည္။

အံကိုတင္းတင္းၾကိတ္ လက္သီးကို တင္းတင္းဆုပ္ရင္း မ်က္ရည္က်ရင္း ဟုတ္သည္ နာက်င္မ်က္ရည္က်ရင္းနဲ႕ ျပန္ေျဖရွင္းခြင့္မရွိတဲ့ ျဖစ္စဥ္ေတြမွာ ေခါင္းငံု႕ခံရင္း သည္ေနရာကေန သြားခြင့္ရေပမယ့္ ထြက္ေျပးခြင့္မရတဲ့ က်ိန္စာသင့္သူေတြလို အံၾကိတ္ရင္း တင္းခံခဲ့သည္ ဘ၀ေတြေပးျပီး ရင္းခံခဲ့သည္။ အခ်ိဳ႕ေသာသူတို႕ ကၽြန္မတို ့ကို ပ်ားရည္လူးၾကသည္ ပ်ားအတုတ္ခံရသည္ သကာလူးၾကသည္ ပုရြတ္ဆိတ္ အကိုက္ခံရသည္ ကၽြန္မတို ့နာက်င္ရသည္ မိေအး တရစပ္ ေအာ္သည္ ဂဏန္း ကေတာ့ ကန့္လန့္တိုက္ ေလ်ာက္ေနရင္း လက္မ ေထာင္ေနဆဲျဖစ္သည္။

ကၽြန္မတို ႕ ေခါင္းေဆာင္ထုိင္ေနက် ၾကမ္းျပင္ေလး ကြပ္လပ္ျဖစ္လာသည္ ေခါင္းေဆာင္ကို တုိက္ရိုက္ ျမင္ေတြ့ရခ်ိန္မွာ က်ဲေတာက္လာသည္ လြတ္လပ္စြာေျပာဆိုခြင့္ေပးခဲ့တဲ့ ေခါင္းေဆာင္နဲ႕ စကားေတြ ေျပာခြင့္ရတဲ့ ကၽြန္မတို ့ နူတ္ေတြ ဆြံအစျပဳလာသည္ ကၽြန္မတို ့ စကားေတြ အမ်ားၾကီး မ်ိဳခ်ခဲ့ၾကသည္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဆိုသည့္ စကားအဆံုး ကၽြန္မတို ့ ...အားလံုး မွင္သက္ခဲ့ၾကသည္.မေနနိုင္ရင္ ထြက္သြား..ထြက္သြား...ရပ္တည္ေရးမွာ ခ်စ္ၾကည္ေရးကို ျပိဳကြဲေအာင္ မလုပ္နဲ႕ မေနနိုင္ရင္ ထြက္သြား.....သမုိင္း၀င္ စကားတစ္ခုျဖစ္ခဲ့သည္ ကၽြန္မတို ့ ျပင္းထန္ မာေက်ာမူမ်ား ေအာက္တြင္ အလြန္နာက်င္ခဲ့ၾကသည္။

ကၽြန္မတို့ မေမ့နုိင္ေသာ ေန့တစ္ခုျဖစ္သည္ အဲ့ဒီ့ေန့က ေနၾကြပ္ၾကြပ္ပူသည္။ အနီေရာင္ သံပန္းကာရံထားတဲ့ ဌာနခ်ဳပ္ အေရွ့ မ်က္နွာစာတြင္ က်ီးအာသံမ်ား ဆူညံခဲ့သည္ ေလထန္ ကုန္း ေလးမွာ စကားလံုးမ်ား အေငြ့ပ်ံခဲ့သည္။ ကၽြန္မတို ့ဆက္ခ်စ္ ေနၾကေသးသည္။ ကၽြန္မတို ့ျငိမ္သက္စျပဳလာသည္ ထုိျငိမ္သက္မူ ပင္လ်င္ ျပင္းထန္စြာ လုူပ္ရွားျခင္းရဲ့ အစပ်ိဳးျခင္းျဖစ္သည္

ကၽြန္မတို ့အားလံုး ဇာတ္လုိက္ေတြ ျဖစ္ခဲ့သည္ ကၽြန္မတို ့အားလံုး ဘုရားေလာင္းမ်ား ျဖစ္ခဲ့သည္ ကၽြန္မတို ့အၾကိမ္ၾကိမ္ ေဒ၀ဒတ္ ျဖစ္ခဲ့သည္ ေသခ်ာတာ ကေတာ့ ကၽြန္မတို ့အားလံုး သရုပ္ေဆာင္ ခဲ့ၾကသည္ နာက်င္ လ်က္ပင္လ်င္ နာက်င္မူကို တမ္းမက္ခဲ့သည္ အေသအခ်ာကို အထပ္ထပ္ ကြဲလြဲခဲ့ၾကသည္ လက္ညိုးသာ ေထာင္ျပီး ေခါင္းပဲ ျငိမ့္တတ္သည္ဟု မၾကာခဏ အေရာင္ ေျပာင္းသူ ေတြက စြတ္စြဲေျပာၾကသည္ အဆိုသည္ မွန္ကန္ေၾကာင္း ကၽြန္မတို့ ေခါင္း ျငိမ့္ျပရေသးသည္။

ကၽြန္မတို့ အားလံုး တစ္ေနရာဆီမွာ ျငိမ္ျငိမ္ေလး ထုိင္ျဖစ္ၾကသည္။ မရယ္ေမာျဖစ္ၾကေတာ့တဲ့ မ်က္နွာေသေတြနဲ႕ အံကိုတင္းတင္းၾကိတ္ရင္း ကၽြန္မတို ့ အေရာင္စံု ခဲတံေတြနဲ ့ ပံုတူပန္းခ်ီေတြ ေရးခဲဲ့သည္ အံ့ၾသစရာ ေကာင္းသည္ ပံုမ်ား အားလံုး ထပ္တူ ျဖစ္ေနသည္ ေဘာင္မခတ္ပဲ ေရာင္စံု ျခယ္ထား ေသာပံုမ်ား အားလံုး သည္ အနီေရာင္ ေသြးကြက္မ်ား သပ္သပ္ သာျဖစ္ေနသည္။ ကၽြန္မ တို႕ အလန္႕တၾကား ကၽြန္မတို႕အခ်င္းခ်င္းရဲ့ ရင္ဘတ္ေတြကို ငံု ့ၾကည့္တဲ့အခါ နွလံုးေသြးေတြသည္ ပန္းခ်ီကားမ်ားေပၚသို႕ တစ္စက္စက္ တေပါက္ေပါက္ တသြင္သြင္ စီးက်ေနပါသည္။

ကၽြန္မတို့ ေထာင္စုျပည့္ခ်ိန္မွာ မုန္တိုင္း ရုတ္တရက္ အတိုက္ခံရသည္ ထိုစဥ္က နာဂစ္ထက္ပင္ ၾကမ္းသည္ မုန္တိုင္း ရိုက္ခ်က္ျပင္းသည္ အုပ္စုထဲတြင္ ကၽြန္မတစ္ေယာက္တည္း လြင့္ပါသြားသည္ ကၽြန္မ ေထာင္တြင္း အခန္းက်ဥ္းေလးထဲ ကားယားျပဳတ္က်သည္။ သူငယ္ခ်င္းမ်ားသည္သာ မ်က္ရည္အတိျဖင့္ ငိုေကၽြးသည္ က်န္သူမ်ား ရယ္သြမ္းေသြးသည္။ မျမင္ရလ်င္ ေအးမည္ဟု ထင္ၾကသည္။ ကၽြန္မကို ခ်စ္သူမ်ားသည္ အရက္နဲ့ နွာေခါင္းေသြး ေရာစပ္ျပီး ကဗ်ာေတြ ေရးစပ္ၾကသည္ နွာေခါင္းေသြးသည္ ခံုပုေလးမ်ားကို ကိုင္ရိုက္ျခင္းျဖင့္ ယုိစီးလာျခင္း ျဖစ္သည္ မင္းေၾကာင့္ ငါ့ေၾကာင့္ အျပန္အလွန္ ထိုးၾကရင္း ငိုခ်င္းေတြကို ေျပာေျပာျပီး တေသာေသာ ရယ္ေမာၾကသည္ ကၽြန္မတို ့အလြန္ အင္မတန္ကို ခ်စ္ၾကသည္..

ဘ၀ေတြသည္ ကြဲလြဲစျပဳလာသည္ အသက္ရွင္ ေနထိုင္ေရးသည္ ဦးစားေပး အရာတစ္ခုျဖစ္လာသည္ ကၽြန္မတို ့ မွင္ရည္ေတြ က်ဲစျပဳလာသည္ ကားတစ္တန္ သမားမ်ား ေရေရာတာ မ်ားလာသည္ ေရတစ္တန္ သမားကေတာ့ မေလ်ာ့တမ္း ဆက္တိုက္ ေမႊလာ လိုက္တာ အနွစ္ပင္ ျဖစ္စျပဳလာသည္ ကၽြန္မတို့ အားလံုး သိုးစျပဳလာသည္.. ကၽြန္မတို့ တစ္စစ နီးကပ္လာရင္းကို ေ၀းကြာစ ျပဳလာသည္ ကၽြန္မတို ့အလြန္ အင္မတန္ကို ခ်စ္ေနၾကဆဲျဖစ္သည္။

မည္မ်ပင္ ေမာပန္းေနေစကာမူ ကၽြန္မတို ့ တြဲလက္ေတြ ဆုပ္ထားဆဲျဖစ္သည္ ကၽြန္မတို ့ ရင္ေတြ အပ္ထားဆဲ ျဖစ္သည္ ကၽြန္မတို ့ေက်ာေတြ ကပ္ထားဆ ဲျဖစ္သည္ အနီးကပ္ ထိုးေသာ ဓားခ်က္ေတြ စိတ္လာသည္ အေ၀းပစ္ ျမားခ်က္ေတြေၾကာင့္ သုမန ေက်ာမွာ ဇကာေပါက္ေတြ မ်ားလာသည္ အသက္ရႈသံေတြ ျမန္လာသည္ ေခၽြးစက္ေတြ အန္ခ်ခဲ့သည္ ေသြးစက္ေတြ တစ္ေပါက္ေပါက္ ယိုစီး က်ေနဆ ဲျဖစ္သည္ မ်က္ရည္စမ်ားျဖင့္ က်ိန္းစပ္ေနဆဲ မ်က္၀န္းေတြ နီျမန္း မူန္၀ါးစျပဳလာသည္

ဆာေလာင္မူေတြကို မ်ိဳသိပ္ခဲ့ရတဲ့ အံသြားေတြသည္ မေက်နပ္ခ်က္မ်ားကိုသာ နာနာဖိ၀ါးျပီး စကားလံုးမ်ားကို ျမိဳျမိဳခ်ရင္း လူသားစားလိုစိတ္ကို က်ိက်ိျမည္ေအာင္ကို မေနမနား ၾကိတ္ခဲြရင္း အာသာေျဖခဲ့သည္ လက္သီးဆုတ္မ်ားသည္ ျဖန့္ၾကည့္မိလ်င္ ေသြးျခင္းျခင္း နီျခင္းကိုသာ ရႈနိုင္မည္။ အေတြးထဲမွာ တင္ အၾကိမ္ၾကိမ္ သတ္ျပီးျဖစ္သည့္ သူမ်ားနွင့္ ထမင္းစားျဖစ္ေနေသးသည္ ျပီးလ်င္ လက္ထိုးအန္ပစ္သည္ အနည္းငယ္ ေငြစရွိလ်င္ နို့၀ယ္ျပီး ေဆးပစ္သည္။

အားလံုးျပီးဆံုးခ်ိန္ တန္ျပီဟု ထင္သည္ ကၽြန္မ ခြဲထြက္ရမည့္ ေန့တစ္ေန့တြင္ ကၽြန္မတို ့အားလံုး လမ္းဆံုတြင္ ေတြ ့ၾကသည္ နူတ္ဆက္ၾကသည့္ အခါတိုင္း ဆဲဆိုၾကသည္ ကၽြန္မတို့ ခ်စ္ေနၾကေသးသည္ နုတ္ဆက္ျခင္းကို ကၽြန္မ အလြန္မုန္းတီးသည္။ မလိုအပ္ေသာ စကားမ်ားကို သယ္ရတာ ေလးသည္ ခရီးသည္ေတြသာ ျဖစ္ေနေသးသည္။ ကၽြန္မတို ့ခြဲခြာခဲ့ၾကသည္ ။ အျပီးတုိင္ ခြဲခြာျခင္းဟု က်ိန္းေသလ်က္ မၾကာခင္ ျပန္ဆံုနိုင္မည္ဟု အတင္းယူဆ ခံယူထားသည္ ကၽြန္မ အခုေတာ့ အိမ္ ျပန္ခ်င္ေနသည္..

ထီးတည္း ရွိေနခဲ့ေသာ ေနရာတြင္ ဖုန္းေကာတစ္ခုနဲ့ ကၽြန္မ ဘ၀ထဲကို သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ျပန္၀င္လာသည္ ။. အလြန္ ေ၀းလံေသာေနရာ အလြန္ နီးကပ္ေသာ ေနရာမ်ားတြင္ ေနေစကာမူ ဖုန္းလုိင္းနဲ့ ခ်က္လိုင္းသည္သာ ေလလိူင္းကတဆင့္ လက္ေခ်ာင္းေလးမ်ားမွ တဆင့္ စကားလံုးမ်ားကို သယ္ေဆာင္ေပးသည္ ကၽြန္မတို ့အလြန္ အင္မတန္ ခ်စ္ေနၾကေသးသည္ ေတြ ့ၾကလ်င္ ဆဲဆိုၾကသည္ ၾကိမ္းေမာင္းၾကသည္ ဦးသူက မဆဲလ်င္ သံသယ ျဖစ္ၾကသည္ အျပန္ အလွန္ နွိမ္ခ်ၾကသည္ အျပန္ အလွန္ ၾကြား၀ါၾကသည္ ရယ္ေမာရင္း နွင့္ပင္လ်င္ မ်က္ရည္ ေတြေတြက်ၾကသည္ ကၽြန္မတို ့အလြန္ခ်စ္ၾကသည္

တစ္ေန့သားတြင္ ငလ်င္ျပင္းစြာ လူပ္သည္ လူပ္ရသည့္ အေၾကာင္းမ်ားစြာ ရွိသည္ ငလ်င္လူပ္မည္ကို ၾကိဳသိသည္။ အဘယ္မ် ရစ္ခ်ခ္တာ စေကးနွင့္ မည္သည့္ေနရာကို ဗဟိုျပဳ ျပီး လူပ္မည္ကိုကား မသိ ပိတ္မိေနသူမ်ား ၾကားညွပ္ေနသူမ်ား ကို ေခၽြးဒီးဒီးက်ေအာင္ ေသြးခ်င္းခ်င္းရဲေနတဲ့ လက္ဖ၀ါးေတြနဲ ့ မရရေအာင္ ျခစ္ထုတ္ကယ္မေနတဲ့သူေတြကို အေပၚစည္းကၾကည့္ရင္း ပ၀ါစကို အသာခ်ျပီး ဆံပင္ ဖားလ်ားခ်ရင္း မပဋာရုပ္နဲ့ အတင္း ပဏာ လုပ္ေနသူမ်ားလည္း ေတြ့ရသည္ ၾကိတ္ရယ္ေနသူမ်ားကို ေတြ ့ရသည္

ထိုအခိုက္ တရားခံဖမ္းလက္ညိဳးေတြ မိုးတြင္းမူိေပါက္ေတြလို အေျမာက္အမ်ား ေပၚလာသည္ အဂၤုလိမာလ ရွိ္ေစခ်င္သည္ လက္ညိဳးပန္းကံုးအစံုလိုက္ ကို ျမိိဳ ့မီးေလာင္စဥ္ မယ္ဒလင္ တီးမပ်က္သူအား ပန္းကံုးစြပ္လိုသည္ ေပါင္မုန္ ့မရွိလ်င္ ကိတ္မုန့္စားၾကမည့္ သူမ်ားအတြက္ တရုတ္ျပည္က လာသည့္ နို့မူန့္ေဖ်ာ္တိုက္လိုသည္ ခက္သည္က ထိုသူမ်ားသည္ နို့မေသာက္ ေရကိုမလို အရက္သာလိုသည္ စာတမ္းေတြ ဖတ္ၾကမည္ ငိုပြဲေတြ ဆက္ၾကမည္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္မတို အလြန္ခ်စ္ခဲ့ၾကသည္

ကၽြန္မတို ့မည္သူကိုမ် အခ်ိဳမေကၽြးခဲ့ပါ ကၽြန္မတို ့ကိုယ္တုိင္ပင္လ်င္ အခ်ဥ္မဟုတ္ပါ။

5 Comments:

ျမတ္ေလးငုံ said...

ခ်စ္ညီမေလး အမလဲအခ်ဥ္မဟုတ္ဘူးေနာ္?။
ဆီးခ်ဳိရွိလုိ႔အခ်ိဳမစားရဘူးေလ။
ဟန္ေဆာင္မွဳေတြ.အေပၚယံေတြ.မာန္တက္ေနတာေတြ.
ေငြမ်က္နွာေတြ.ကိုယ္ကိုယ္အထင္ၾကီးတာေတြ.
အရာရာကိုေငြနဲ႔ေျပာလာေတြကို
ညီမေျပာသလုိ အမကလဲ က်မတုိ႔ကိုယ္တုိင္အခ်ဥ္မဟုတ္ပါလုိ႔ ေျပာလုိက္ေတာ႕မယ္။ဒီပိုစ္ေလးကိုၾကိဳက္မွၾကိဳက္

မဆုမြန္ said...

မမျမတ္ေလးငံု ညီမေလးလည္း အခ်ိဳမၾကိဳက္ဘူးေလ အခါးပဲၾကိဳက္တယ္ ခိခိ ေက်းဇူးပါေနာ္ မမ ညီမေလး တုိ႕ ခံစားခ်က္ေတြကို စီနီယာရဲေဘာ္ၾကီး အစ္မၾကီးတစ္ေယာက္အေနနဲ႕ ခံစားနားလည္လိမ့္မယ္ ထင္ပါတယ္..

Nann said...

မဆုမြန္ေရ..

နန္း ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး
ဒါေပမယ့္ ဒီပုိ႔စ္ကို ဖတ္ၿပီး အံတင္းတင္းႀကိတ္မိတယ္..
ခြင့္ျပဳမယ္ဆိုရင္ မဆုမြန္ရဲ့ ဂ်ဳနီယာ ျဖစ္ခ်င္တယ္

kiki said...

“ ဂဏန္း ကေတာ့ ကန့္လန့္တိုက္ ေလ်ာက္ေနရင္း လက္မ ေထာင္ေနဆဲျဖစ္သည္။.”...
ဒီစကားလံုး (ၾကိဳက္တယ္) ။
အဲ့ဒီ ဂဏန္းေလးနဲ ့ လိုက္ဖက္တာက ခ်ဥ္ခ်ဥ္စပ္စပ္ ..ေဆာ့စ္ ေလးပါပဲ ။

ေတာင့္ထား ေအာင္ေမာင္းေရ ။
အေနေဝးေနၾကေပမဲ့ စိတ္ခ်င္းနီးေနၾကရင္လည္း နီးစပ္မွဳတမ်ိဳး အားသစ္တမ်ိဳးပါပဲ

ဥာဏ္လင္းထူး said...

အရမ္းေကာင္းတယ္ဗ်ာ။ရင္ကပစ္တဲ့ျမွားမို႔လို႔လားမသိ ရင္ကိုတည့္တည့္ထိေတာ့တာပဲ။
စိတ္မေကာင္းစရာတခုကေတာ့ ယေန႔ေခတ္လူငယ္မ်ားသည္(ကၽြန္ေတာ္အပါအ၀င္)ႏိုင္ငံေရးေသြးမရွိေတာ့ပါ။