အေမ

အေမ နုပ်ိဳစဥ္က အေမဟာ ပန္းေလးေတြပ်ိဳးခဲ့တယ္။

အေမ့ရင္ခြင္ ေျမျပင္ထက္က ေပါက္ဖြားလာတဲ့ ပန္းေလးေတြကို အေမ့နို ့ရည္နဲ့ ပက္ဖ်န္းျပီး ရွင္သန္ လန္းဆန္းေစခဲ့တယ္။ အေမဟာ ပန္းေတာထဲမွာပဲ သူ့သက္တမ္း တေလ်ာက္လံုး နစ္ေမ်ာေနခဲ့တယ္။
အေမဟာ နွစ္လ ေတြကို ေမ့ေနခဲ့တယ္။ အေမဟာ ေန့ည ေတြကို ေမ့ခဲ့တယ္။

အေမ ပ်ိဳးေထာင္ခဲ့တဲ့ ပန္းေလးေတြ အေညာင့္ေပါက္ကတည္းက ပိုးမထိ ခရုမကိုက္ေအာင္ အေမ့ ညေတြေပးခဲ့တယ္။ အေမ့ပုခံုးေတြ ေပးခဲ့တယ္။ ေျမၾသဇာေကာင္းဖို့ အေမ့သြားေတြ ၀ါးေကြၽးခဲ့တယ္။

အေမ့ပန္းေလးေတြ ညိဳးေနရင္ အေမ့ မ်က္ရည္စက္ေတြနဲ့ ျပန္လန္းေစခဲ့တယ္။ အေမ ပ်ိဳးခဲ့တဲ့ ပန္းေလးေတြ ေမႊးေနရင္ အေမေပ်ာ္မယ္ အေမပ်ိဳးခဲ့တဲ့ ပန္းေလး ေရာ္ေနရင္လဲ အေမရင္ေမာရွာမယ္။ အေမဟာ ပန္းေတြ ပ်ိဳးခဲ့တယ္။

အေမ့ အတြက္ လွပ လန္းဆန္း ေမႊးပ်ံ႕လြန္းတဲ့ ပန္းပြင့္ ေလးေတြ ရခဲ့တယ္။
အေမ့ အတြက္ လွပ ေပမယ့္ ေမႊးရနံ ကင္းတဲ့ ပန္းေလး ေတြလဲ ရခဲ့တယ္။
အေမ့ အတြက္ ပြင့္ဖတ္ မစံုတဲ့ ပိုးကိုက္တဲ့ ပန္းေလးေတြ ရခဲ့တယ္။
အေမ့ အတြက္ မူးမိုက္ ေစတဲ့ ဆူးစုိက္ ေစတဲ့ ပန္းေလး ေတြလဲ ပြင့္ခဲ့တယ္။
အေမ့မွာ မပြင့္ ေသးတဲ့ ပန္းဖူးေလး ေတြလဲ ရွိေနေသးရဲ့။

အေမ ပ်ိဳးခဲ့တဲ့ ပန္းေလးေတြ အတင့္တယ္ဆံုး ပြင့္လန္းလာလို႕ အလွပဆံုး အခ်ိန္မွာ အေမ့ ပန္းေလးေတြကို ေစ်းဗန္းေပၚ တင္ရတယ္။ အဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ အေမ့ရင္ ဘယ္လိုရွိရွာမလဲ ဘယ္လို မခ်ိရွာမလဲ ဘယ္သူသိနုိင္မလဲ။
ေစ်းဗန္း ေပၚမွာ ေရာင္းပန္းလွတဲ့ ပန္းေလးေတြအတြက္ အေမ ေမာ္နိုင္ေပမယ့္ ေစ်းေဘာင္က်ိဳး တဲ့အထိ ၀ယ္သူမဲ့ ပန္းေလးေတြ အတြက္ အေမ နာက်င္ရွာမယ္။

ေနထိပန္းလို ႏြမ္းလ်ေပ်ာ့ေခြေနတဲ့ ပန္းေလးေတြကို အေမရင္က နွလံုးေသြးနဲ့ ေရ ဆက္ျဖန္း ေပးခဲ့တယ္။ စိတ္တိုင္းက် အေရြးခံ လိုက္ရတဲ့ ပန္းပြင့္ေလးေတြက မ်က္နွာ ခပ္ေမာ္ေမာ္နဲ ့အေမ ရင္ခြင္ ကခြာျပီး အေအးခန္းက ေၾကြပန္းအိုး လွလွေလး ေပၚမွာ တင့္တယ္ေနတယ္။

ဒါေပမယ့္ ဒီပန္းေလးေတြဟာ အကိုင္း အခက္ ျဖတ္ေတာက္ ခံရျပီး ကတည္းက အေမ့ရင္ခြင္ ေျမျပင္နဲ့ ေ၀းကုန္ေတာ့ လူေတြရဲ့ မ်က္စိေအးေအာင္ အျပခံရတဲ့ ပန္းေလးေတြ လူ့အပူလိူင္းမိျပီး ျမန္ျမန္ ႏြမ္းကုန္တာ အေမ သိမယ္မထင္ဘူး။

ေစ်းေကာင္းရတဲ့ အေမ့ ပန္းဖိုးေလးေတြ ေရတြက္ရတို္င္း အေမ ရင္ခ်ိရွာမယ္မထင္ဘူး။ ေပါင္းသင္း ေျမဆြ ပ်ိဳးခဲ့ရတဲ့ အေမ့ လက္အေရခြံ တြန့္တြန့္ေတြၾကားထဲက သစ္လြင္ ေနတဲ့ ေငြစေလး ေတြကို အေမၾကည့္ရင္း အေမ့ရင္မွာ ဘာရွိတယ္ဆိုတာ ဘယ္သူ သိနုိင္မလဲ။ အေမ့ျခံထဲက ႏြမ္းေလ်ာ္စ ျပဳေနတဲ့ အေမ့ပန္းေလးေတြ အတြက္လည္း အေမ ဟာ မေလ်ာ့တဲ့ ဇြဲနဲ့ ပန္းဖိုးထဲက ရလာတဲ့ ေငြစေလးေတြနဲ ့ေျမၾသဇာထည့္ေပးေနဆဲပဲ။

အေမ ပန္းေတြ ပ်ိဳးခဲ့တယ္ ျပီးေတာ့ ပန္းေတြ အေမ ဆက္ပ်ိဳးေနဆဲပဲ အေမ့ ပန္းပ်ိဳး လက္ေတြ ခိုင္မာေနဆဲပဲ အေမက ပန္းေတြ ပ်ိဳးခဲ့တယ္...အေမေလ ပန္းေတြ ပ်ိဳးေနတုန္းပဲ..



ဒို႕ေမေမ

ေကၽြးေမြးသုတ္သင္ သက္ဆံုးပင္
ခ်စ္ခင္ရွာေပ ဒို႕ေမေမ။

ငယ္စဥ္ကာလ စည္းကမ္းျပ
ဆံုးမခဲ့ေပ ဒို႕ေမေမ။

အရြယ္ေရာက္လာ ေက်ာင္းအပ္ကာ
ပညာေပးေပ ဒို႕ေမေမ။

က်မ္းမာဖို႕ေရး သင့္ရာေကၽြး
ေလးစားအပ္ေပ ဒို႕ေမေမ။

၀တ္စားဆင္ယင္ ျမတ္နိုးၾကင္
ခ်စ္ခင္အပ္ေပ ဒို႕ေမေမ။

8 Comments:

မယ္ကိုး said...

အေမ့အေၾကာင္းကို ဘယ္လိုပဲပံုေဖာ္ေဖာ္ ဖတ္လို ့ေကာငး္တယ္ေနာ္။

ေနေဒးသစ္ said...

ပန္းပ်ိဳးတဲ့ လက္တစ္စံုနဲ႕ မိခင္တစ္ေယာက္ရဲ႕ဘဝကို တင္စားထားတာ အံ့ၾသမွင္သတ္မိပါရဲ႕ .... အေတြးေကာင္းသလို မိခင္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘဝကိုလည္း ထင္ထင္ရွားရွားေပၚလြင္ေစပါတယ္ ... စာေကာင္းတစ္ပုဒ္က ရတဲ့ရသအတြက္ စာေရးသူကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ .. အေမမ်ားေန႕နွင့္အတူ အေမ့ရဲ႕ သားသမီးမ်ား အားလံုး က်န္းမာရႊင္လန္းၾကပါေစ။

ပီတိ(စိတ္ပညာ) said...

အေမေန႔ အမွတ္တရ လာဖတ္သြားပါတယ္။ ဒီေန႔မွာ ဒီလိုစာမ်ိဳးေလး ဖတ္လိုက္ရလို႔ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

ငွက္ကေလး said...

အီး ဟီး လြမ္းပါတယ္ခ်ိဳေနမွ ပိုလြမး္သြားျပီ မမေရ ငိုျပီ ျဗဲ ဟဲဟဲ

ကိုလူေထြး said...

ဆုမြန္ကလဲ အေမပ်ိဳးခဲ့တဲ့ ပန္းတပြင့္ပဲေပါ့.. ဟုတ္ဘူးလား....

Anonymous said...

အေမနဲ႔ပတ္သက္တဲ႔ အဖဲြ႔အႏြဲ႔ေတြ ေတြ႔တိုင္းအ၇မ္းကိုခံစား၇ပါတယ္ ဘယ္ေတာ႔မွလဲမ၇ုိးႏုိင္ပါ ေက်းဇူးပါ ညီမေလးေ၇....

kiki said...

အေတြးေကာင္း၊အေရးေကာင္း၊ အေမကို ဥယ်ာဥ္မွဴးတဦးလို ႏွုိင္းယွဥ္ျပီးေရးသားထားတာ ရသ ေျမာက္ပါတယ္ ။
ခ်မ္းေျမ ့ပါေစ မဆုမြန္ေရ.....

မိုးခါး said...

မေရ
ငိုခ်င္သြားတယ္ ..
ပန္းပ်ိဳးသူဘက္ကေတာ့ တာ၀န္ေက်ခဲ့ျပီေနာ္ ..