စပ်စ္သီး မၾကိဳက္သူမ်ား


မည္သူ့ကိုမွ် အခ်ိဳမေကၽြးခဲ့ပါ ကၽြန္မတို ့ကိုယ္တုိင္ပင္လ်င္ အခ်ဥ္မဟုတ္ပါ။

ကၽြန္မ သူငယ္ခ်င္းမ်ားသည္ ကၽြန္မ သူငယ္ခ်င္းမ်ား သပ္သပ္သာ ျဖစ္သည္..ကၽြန္မ တို့ေတြ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ အလြန္ အင္မတန္ကို ခ်စ္ခဲ့ၾကပါသည္ ကၽြန္မတို့ရဲ့ ဆယ္နွစ္နွစ္ ေက်ာ္ ခ်စ္ျခင္းသည္ ေတာ္တန္ရံု ခ်စ္ျခင္းမ်ိဳးေတြ ေတာ္တန္ရံု သံေယာဇဥ္မ်ိဳးေတြ ေတာ္တန္ရံု ေမတၱာတရားေတြနဲ့ ေပါင္းစပ္ ဖြဲ့စည္းထားခဲ့တာ မဟုတ္ပါ ကၽြန္မတို့ ခ်စ္ျခင္းေတြထဲမွာ အနစ္နာ ခံျခင္းေတြ ပါခဲ့သည္္ စြန့္လႊတ္ ျခင္းေတြ ပါခဲ့သည္ ေပးဆပ္ ျခင္းေတြ ေစတနာ ေတြ ေရာသမ ေပါင္းစပ္ ထားတဲ့ ခ်စ္ျခင္း တရားေတြမွာ ရယူလိုျခင္း ဂုဏ္ေဖာ္ လိုျခင္း မရိုးသားျခင္း အလ်င္းမရွိ ေလာဘ ေဒါသ မာန္မာနတရားေတြ ပဂတိ ကင္းစင္ခဲ့ သည္ဆိုတာ ေျပာရဲခဲ့ၾကပါတယ္။ ကၽြန္မတို့ အလြန္ခ်စ္ ခဲ့ၾကပါတယ္.။ တကယ့္ကို အလြန္ အင္မတန္ကို ခ်စ္ခဲ့ ၾကပါသည္။

ေ၀းလံ ေခါင္းပါးတဲ့ ေနရာေတြ ဆီကေန ကားတစ္တန္ ႏြားတစ္တန္ ေလွတစ္တန္နဲ့ ကၽြန္မတို့ေတြသည္ ေက်ာပိုးအိတ္ ကိုယ္စီ လြယ္ပိုးျပီး စာကို ဆာေလာင္ မြတ္သိပ္စြာနဲ့ သင္ယူခဲ့ခ်ိန္ေတြမွာ ကၽြန္မတို ့ စိတ္နွလံုးေတြ ကၽြန္မတို ့ ပံုရိပ္ေတြဟာ အျဖဴေရာင္ သပ္သပ္မ်သာ..ဒီအရိပ္ ဒီအ၀န္း အ၀ိုင္းကို ခိုလူ့့ံလာၾကစဥ္က ကၽြန္မတို့အားလံုး စိတ္အစဥ္ဟာ ဗလာသပ္သပ္ပါ ျမင္ျမင္သမ်ေတြသည္ ကၽြန္မတို့အတြက္ ထူးေထြတည့္ အံရာေသာ္ေတြ ခ်ည္းျဖစ္ခဲ့သည္။။ နွစ္ကိုယ္ၾကား တီးတိုးသံေတြၾကားမွာ မလံုမလဲစိတ္နဲ့ ကို္ယ္ပါ အလိုလို အသက္ေအာင့္မိခဲ့သည္။ လ်ိဳ့၀ွက္ခ်က္ေတြ ဆန္းျပားမူေတြ ဖုန္းကြယ္မူေတြ ဖြင့္ဟျခင္းေတြ သတိထားရမည့္ သူမ်ားနဲ့ ယံုၾကည္ထိုက္ သူေတြမ်ား စသျဖင့္ အျပံဳးစေတြ ရိတိတိ အသံမ်ား အာေဘာင္အာရင္း အသံမ်ား လက္သီး လက္ေမာင္းမ်ားၾကား ခပ္အုပ္အုပ္ ရယ္သံမ်ား တီးတိုးသံေလးမ်ားနဲ့ ဖြဲ့စည္းထားေသာ ဒီ၀န္းက်င္ ေနရာေလးသည္သာ အံ့ၾသကုန္နိုင္ဖြယ္မရွိ ရင္သပ္ရႈေမာစရာ အတိ ျဖစ္ခဲ့သည္။
အနီေရာင္ လြင္ျပင္က်ယ္ၾကီးထဲက အေမွာင္ရိပ္ေတြၾကားထဲမွာ ေနရင္းနဲ့ အလင္းေရာင္ကို ခံစားခဲ့ၾကသည္။ ဘာေျပာေျပာ ေခါင္းျငိမ့္ရတာကိုက အရသာျဖစ္သည္ အားလံုးသည္ ေထာက္ခံစရာေတြသာျဖစ္သည္။ မၾကားဖူးသည္မ်ားကို အားရပါးရၾကားရသည္ မေျပာရဲခဲ့သည္မ်ားကုိ အားရပါးရ ပြားခဲ့သည္။ ကၽြန္မတို့ နားေထာင္မ၀ျဖစ္ခဲ့ၾကသည္ အခ်ိန္ေတြသည္ ကုန္လြယ္ခဲ့သည္ ဇြန္းေျခာက္ေခ်ာင္းတပ္ ထမင္းသုတ္တစ္ပြဲကို ေရေႏြးၾကမ္း တစ္အိုးနဲ့ ကၽြန္မတို ့ဆာေလာင္မူ ေတြကို ျဖည့္ဆည္း ခဲ့ၾကသည္။ အလြန္တရာ မြဲေတေသာ ကၽြန္မတို ့အလြန္ အင္မတန္ကို ေပ်ာ္ခဲ့သည္။

ေငြသည္ ရယ္စရာ တစ္ခု သာျဖစ္သည္ တစ္ရာေက်ာ္ ကိုင္နုိင္လ်င္ပင္ သူေဌး သူၾကြယ္ျဖစ္သည္ ေခါင္းေဆာင္ပင္လ်င္ ခဏ ျဖစ္နုိင္ေသးသည္ ဘာမွန္းမသိ လြတ္လပ္ ေပါ့ပါး ဘယ္လိုမွ ေစ့မရတဲ့ နူတ္ခမ္းေတြနဲ့ ရႊင္ျမဴး့ၾကည္လင္ စိတ္အစဥ္နဲ့ တစ္ေယာက္မ်က္နွာ တစ္ေယာက္ၾကည့္ကာ မ်က္နွာပိုးမသတ္နိုင္ပဲ ျမဴးတူးေပ်ာ္ပါးခဲ့သည္။ ေဗဒါလမ္း ကဗ်ာမွ မေဗဒါေၾကာင့္ ကၽြန္မတို့ အဆူပူခံရသည္ ေခ်ာင္းကို၀င္ ေခ်ာင္းကထြက္ ေမာပန္းေနရွာတဲ့ မေဗဒါေလး ခင္ဗ်ာ ဘဲအုပ္ကပါ ထပ္ယက္ေတာ့ ဆိုတဲ့ ေဆြးေႏြးသူ့ မ်က္နွာေပးေၾကာင့္ျဖစ္သည္။။ ရယ္ေမာျခင္းတြင္ မာယာမပါသည္ကား အေသအခ်ာျဖစ္သည္ အာရံုမ၀င္ပဲ ေခါင္းကို ေထာက္ခံသေယာင္ ညိမ့္တတ္သူမ်ားလဲ ရွိေသးသည္ ထိုသူမ်ားသည္ မၾကာခဏ သန္းေ၀တတ္သည္။ ေျပာသူျပီးလ်င္ အလန္တၾကားထျပီး အမွားရွာ ေ၀ဖန္ေသည္။ကၽြန္မတို ့ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီး လုပ္အားေပးခဲ့ၾကသည္။ အေရးလုပ္ အခိုင္း ခံရျခင္းပင္ သည္လ်င္ ဂုဏ္ယူစရာ ျဖစ္ခဲ့သည္ ။

ကၽြန္မတို့ သင္တန္းခ်ိန္ေတြ ကုန္လြယ္ခဲ့သည္ ကၽြန္မတို ့စာေတြတတ္ခဲ့ၾကသည္။ ကၽြန္မတို ့စာဖတ္၀ိုင္းေတြ တက္ခဲ့သည္ ကၽြန္မတို ့စကားေတြ ေျပာတတ္ခဲ့သည္။ ၾကမ္းတစ္ေျပးတည္း ထုိင္ခြင့္ရခဲ့ခ်ိန္မ်ားသည္ အခုခ်ိန္တြင္ အစားထိုးျပန္မရနုိ္င္ေတာ့ျပီ ကၽြန္မတို ့နွစ္ကိုယ္ၾကား ေျပာခြင့္မ်ား ရခဲ့သည္ ခ်စ္ျခင္း အတိျဖင့္ အနီးကပ္ ေငးေမာခဲ့သည္ မ်က္နွာကို မ်က္လႊာ အဖြင့္ အပိတ္မွာ ပင္လ်င္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားမွာ စိုးရိမ္မိသည္ တစ္စိမ့္စိမ့္ ၾကည့္ရသည္ ကိုက ရင္တြင္းမွာ တလွပ္လွပ္ အသံၾကားရံုျဖင့္လဲ ရင္ခုန္ျခင္းမ်ား ျဖစ္တတ္ေသးသည္ ထိုစဥ္က တံမ်က္ စည္း မလွဲ ေရမခပ္ျခင္း သည္ ျပသနာ အၾကီးစား မ်ားျဖစ္ခဲ့သည္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္မတို ့အလြန္ေပ်ာ္ခဲ့သည္။

ေတာင္ကုန္းေလးထက္က ေလထန္ကုန္းေလးမွာ ေလေတြ တလေဟာ အန္ခ်ခဲ့ၾကသည္ ေခါင္းေတြ တဆတ္ဆတ္ျငိမ့္ခဲ့ၾကသည္ ေခါင္းေတြ တရစပ္ ခါခဲ့ၾကသည္ ေခါင္းေတြ ငံုခဲ့ၾကသည္ ေခါင္းေတြေမာ္ခဲ့ၾကသည္ စကားလံုးၾကီးမ်ား မနိုင္တနိုင္ ထမ္းရင္ ခင္ရင့္ရင့္ ေျပာတတ္သူမ်ားကို ခပ္အုပ္အုပ္ အတင္းတုတ္ တတ္ခဲ့လာသည္..ကၽြန္မတို ့ တူညီစြာ ကြဲလြဲခဲ့ၾကသည္။

ကၽြန္မတို ့အလြန္ အင္မတန္ကို ခ်စ္ခဲ့ၾကသည္။ ကၽြန္မတို ့ ကားခေတြ မတတ္နုိင္ ေတာ့ျပီ ကၽြန္မတို ့စာအုပ္ေလးမ်ား ကုလားနဲ့ အေဖာ္ျပဳရျပီ စက္ကူက တဆင့္ ေငြကို တုိက္ရိုက္ ထုတ္လုပ္ တတ္ျပီ ကၽြန္မတို ့ အခ်င္းခ်င္း မြတ္သိပ္ လာၾကသည္ ဆာေလာင္ မူမ်ားသည္ အဆန္း မဟုတ္ေတာ့ျပီ သို့္ေသာ္ မျမင္ရတဲ့ တစ္ရက္ တစ္ေန့ တစ္ခ်ိန္သည္ ပူေလာင္ျခင္း အတိသာ ျပီးေတာ့သည္္။

အေၾကာင္း သိလာတာနဲ့အမ် ေပါင္းမိၾကတဲ့ ကၽြန္မတို့ ရန္ျဖစ္ၾကသည္ ကၽြန္မတို ့ေပါက္ကြဲၾကသည္ ကၽြန္မတို့ အခြဲခံရသည္ ကၽြန္မတို့ ကြဲလြဲၾကသည္ ကၽြန္မ တို့ကို မ်က္မွန္ စိမ္းမ်ား တပ္ၾကည့္ၾကသည္ ကၽြန္မတို့ကို အနာအဆာ ေရြးခ်ယ္ ပယ္ထုတ္စ ျပဳလာသည္။

ကၽြန္မတို ့ကို ပ်ားရည္လူးၾကသည္ ပ်ားအတုတ္ခံရသည္ သကာလူးၾကသည္ ပုရြတ္ဆိတ္ အကိုက္ခံရသည္ ကၽြန္မတို ့နာက်င္ရသည္ မိေအး တရစပ္ ေအာ္သည္ ဂဏန္း ကေတာ့ ကန့္လန့္တိုက္ ေလ်ာက္ေနရင္း လက္မ ေထာင္ေနဆဲျဖစ္သည္။

ကၽြန္မတို့ ၾကမ္းျပင္ေလး ကြပ္လပ္ျဖစ္လာသည္ ျမင္ေတြ့ရခ်ိန္မွာ က်ဲေတာက္လာသည္ ကၽြန္မတို ့ နူတ္ေတြ ဆြံအစျပဳလာသည္ ကၽြန္မတို ့ စကားေတြ အမ်ားၾကီး မ်ိဳခ်ခဲ့ၾကသည္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဆိုသည့္ စကားအဆံုး ကၽြန္မတို ့ ...အားလံုး မွင္သက္ခဲ့ၾကသည္.သမုိင္း၀င္ စကားတစ္ခုျဖစ္ခဲ့သည္ ကၽြန္မတို ျပင္းထန္ မာေက်ာမူမ်ား ေအာက္တြင္ အလြန္နာက်င္ခဲ့ၾကသည္။ ကၽြန္မတို့ မေမ့နုိင္ေသာ ေန့တစ္ခုျဖစ္သည္ အဲ့ဒီ့ေန့က ေနၾကြပ္ၾကြပ္ပူသည္ အေရွ့ မ်က္နွာစာတြင္ က်ီးအာသံမ်ား ဆူညံခဲ့သည္ ေလထန္ ကုန္း ေလးမွာ စကားလံုးမ်ား အေငြ့ပ်ံခဲ့သည္။ ကၽြန္မတို ့ဆက္ခ်စ္ ေနၾကေသးသည္။ ကၽြန္မတို ့ျငိမ္သက္စျပဳလာသည္ ထုိျငိမ္သက္မူ ပင္လ်င္ ျပင္းထန္စြာ လုူပ္ရွားျခင္းရဲ့ အစပ်ိဳးျခင္းျဖစ္သည္

ကၽြန္မတို ့အားလံုး ဇာတ္လုိက္ေတြ ျဖစ္ခဲ့သည္ ကၽြန္မတို ့အားလံုး ဘုရားေလာင္းမ်ား ျဖစ္ခဲ့သည္ ကၽြန္မတို ့အၾကိမ္ၾကိမ္ ေဒ၀ဒတ္ ျဖစ္ခဲ့သည္ ေသခ်ာတာ ကေတာ့ ကၽြန္မတို ့အားလံုး သရုပ္ေဆာင္ ခဲ့ၾကသည္ နာက်င္ လ်က္ပင္လ်င္ နာက်င္မူကို တမ္းမက္ခဲ့သည္ အေသအခ်ာကို အထပ္ထပ္ ကြဲလြဲခဲ့ၾကသည္ လက္ညိုးသာေထာင္ျပီး ေခါင္းပဲ ျငိမ့္တတ္သည္ဟု မၾကာခဏ အေရာင္ ေျပာင္းသူ ေတြက စြတ္စြဲေျပာၾကသည္ အဆိုသည္ မွန္ကန္ေၾကာင္း ကၽြန္မတို့ ေခါင္း ျငိမ့္ျပရေသးသည္

ကၽြန္မတို့ အားလံုး တစ္ေနရာဆီမွာ ျငိမ္ျငိမ္ေလး ထုိင္ျဖစ္ၾကသည္ ကၽြန္မတို ့ အေရာင္စံု ခဲတံေတြနဲ ့ ပံုတူပန္းခ်ီေတြ ေရးခဲဲ့သည္ အံ့ၾသစရာ ေကာင္းသည္ ပံုမ်ား အားလံုး ထပ္တူ ျဖစ္ေနသည္ ေဘာင္မခတ္ပဲ ေရာင္စံု ျခယ္ထား ေသာပံုမ်ား အားလံုး သည္ အနီေရာင္ ေသြးကြက္မ်ား သပ္သပ္ သာျဖစ္ေနသည္

ကၽြန္မတို့ ေထာင္စုျပည့္ခ်ိန္မွာ မုန္တိုင္း ရုတ္တရက္ အတိုက္ခံရသည္ ထိုစဥ္က နာဂစ္ထက္ပင္ ၾကမ္းသည္ မုန္တိုင္း ရိုက္ခ်က္ျပင္းသည္ အုပ္စုထဲတြင္ ကၽြန္မတစ္ေယာက္တည္း လြင့္ပါသြားသည္ ကၽြန္မ အခန္းက်ဥ္းေလးထဲ ကားယားျပဳတ္က်သည္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားသည္သာ မ်က္ရည္အတိျဖင့္ ငိုေကၽြးသည္ က်န္သူမ်ား ရယ္သြမ္းေသြးသည္ ကၽြန္မကို ခ်စ္သူမ်ားသည္ အရက္နဲ့ နွာေခါင္းေသြး ေရာစပ္ျပီး ကဗ်ာေတြ ေရးစပ္ၾကသည္ နွာေခါင္းေသြးသည္ ခံုပုေလးမ်ားကို ကိုင္ရိုက္ျခင္းျဖင့္ ယုိစီးလာျခင္း ျဖစ္သည္ မင္းေၾကာင့္ ငါ့ေၾကာင့္ အျပန္အလွန္ ထိုးၾကရင္း ငိုခ်င္းေတြကို ေျပာေျပာျပီး တေသာေသာ ရယ္ေမာၾကသည္ ကၽြန္မတို ့အလြန္ အင္မတန္ကို ခ်စ္ၾကသည္..

ဘ၀ေတြသည္ ကြဲလြဲစျပဳလာသည္ အသက္ရွင္ ေနထိုင္ေရးသည္ ဦးစားေပး အရာတစ္ခုျဖစ္လာသည္ ကၽြန္မတို ့ မွင္ရည္ေတြ က်ဲစျပဳလာသည္ ကားတစ္တန္ သမားမ်ား ေရေရာတာ မ်ားလာသည္ ေရတစ္တန္ သမားကေတာ့ မေလ်ာ့တမ္း ဆက္တိုက္ ေမႊလာ လိုက္တာ အနွစ္ပင္ ျဖစ္စျပဳလာသည္ ကၽြန္မတို့ အားလံုး သိုးစျပဳလာသည္.. ကၽြန္မတို့ တစ္စစ နီးကပ္လာရင္းကို ေ၀းကြာစ ျပဳလာသည္ ကၽြန္မတို ့အလြန္ အင္မတန္ကို ခ်စ္ေနၾကဆဲျဖစ္သည္

ကၽြန္မတို့ တြဲလက္ေတြ ဆုပ္ထားဆဲျဖစ္သည္ ကၽြန္မတို ့ ရင္ေတြ အပ္ထားဆဲ ျဖစ္သည္ ကၽြန္မတို ့ေက်ာေတြ ကပ္ထားဆ ဲျဖစ္သည္ အနီးကပ္ ထိုးေသာ ဓားခ်က္ေတြ စိတ္လာသည္ အေ၀းပစ္ ျမားခ်က္ေတြေၾကာင့္ သုမန ေက်ာမွာ ဇကာေပါက္ေတြ မ်ားလာသည္ အသက္ရႈသံေတြ ျမန္လာသည္ ေခၽြးစက္ေတြ အန္ခ်ခဲ့သည္ ေသြးစက္ေတြ တစ္ေပါက္ေပါက္ ယိုစီး က်ေနဆ ဲျဖစ္သည္ မ်က္ရည္စမ်ားျဖင့္ က်ိန္းစပ္ေနဆဲ မ်က္၀န္းေတြ နီျမန္း မူန္၀ါးစျပဳလာသည္

ဆာေလာင္မူေတြကို မ်ိဳသိပ္ခဲ့ရတဲ့ အံသြားေတြသည္ မေက်နပ္ခ်က္မ်ားကိုသာ နာနာဖိ၀ါးျပီး စကားလံုးမ်ားကို ျမိဳျမိဳခ်ရင္း လူသားစားလိုစိတ္ကို က်ိက်ိျမည္ေအာင္ကို မေနမနား ၾကိတ္ခဲြရင္း အာသာေျဖခဲ့သည္ လက္သီးဆုတ္မ်ားသည္ ျဖန့္ၾကည့္မိလ်င္ ေသြးျခင္းျခင္း နီျခင္းကိုသာ ရႈနိုင္မည္ အေတြးထဲမွာ တင္ အၾကိမ္ၾကိမ္ သတ္ျပီးျဖစ္သည့္ သူမ်ားနွင့္ ထမင္းစားျဖစ္ေနေသးသည္ ျပီးလ်င္ လက္ထိုးအန္ပစ္သည္ အနည္းငယ္ ေငြစရွိလ်င္ နို့၀ယ္ျပီး ေဆးပစ္သည္

အားလံုးျပီးဆံုးခ်ိန္ တန္ျပီဟု ထင္သည္ ကၽြန္မ ခြဲထြက္ရမည့္ ေန့တစ္ေန့တြင္ ကၽြန္မတို ့အားလံုး လမ္းဆံုတြင္ ေတြ ့ၾကသည္ နူတ္ဆက္ၾကသည့္ အခါတိုင္း ဆဲဆိုၾကသည္ ကၽြန္မတို့ ခ်စ္ေနၾကေသးသည္ နုတ္ဆက္ျခင္းကို ကၽြန္မ အလြန္မုန္းတီးသည္ မလိုအပ္ေသာ စကားမ်ားကို သယ္ရတာ ေလးသည္ ခရီးသည္ေတြသာ ျဖစ္ေနေသးသည္ ကၽြန္မတို ့ခြဲခြာခဲ့ၾကသည္ အျပီးတုိင္ ခြဲခြာျခင္းဟု က်ိန္းေသလ်က္ မၾကာခင္ ျပန္ဆံုနိုင္မည္ဟု အတင္းယူဆ ခံယူထားသည္ ကၽြန္မ ျပန္ခ်င္သည္..

ထီးတည္း ရွိေနခဲ့ေသာ ေနရာတြင္ ဖုန္းေကာတစ္ခုနဲ့ ကၽြန္မ ဘ၀ထဲကို သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ျပန္၀င္လာသည္ ။. အလြန္ ေ၀းလံေသာေနရာ အလြန္ နီးကပ္ေသာ ေနရာမ်ားတြင္ ေနေစကာမူ ဖုန္းလုိင္းနဲ့ ခ်က္လိုင္းသည္သာ ေလလိူင္းကတဆင့္ လက္ေခ်ာင္းေလးမ်ားမွ တဆင့္ စကားလံုးမ်ားကို သယ္ေဆာင္ေပးသည္ ကၽြန္မတို ့အလြန္ အင္မတန္ ခ်စ္ေနၾကေသးသည္ ေတြ ့ၾကလ်င္ ဆဲဆိုၾကသည္ ၾကိမ္းေမာင္းၾကသည္ ဦးသူက မဆဲလ်င္ သံသယ ျဖစ္ၾကသည္ အျပန္ အလွန္ နွိမ္ခ်ၾကသည္ အျပန္ အလွန္ ၾကြား၀ါၾကသည္ ရယ္ေမာရင္း နွင့္ပင္လ်င္ မ်က္ရည္ ေတြေတြက်ၾကသည္ ကၽြန္မတို ့အလြန္ခ်စ္ၾကသည္

တစ္ေန့သားတြင္ ငလ်င္ျပင္းစြာ လူပ္သည္ လူပ္ရသည့္ အေၾကာင္းမ်ားစြာ ရွိသည္ ငလ်င္လူပ္မည္ကို ၾကိဳသိသည္ အဘယ္မ် ရစ္ခ်ခ္တာ စေကးနွင့္ မည္သည့္ေနရာကို ဗဟိုျပဳ ျပီး လူပ္မည္ကိုကား မသိ ပိတ္မိေနသူမ်ား ၾကားညွပ္ေနသူမ်ား ကို ေခၽြးဒီးဒီးက်ေအာင္ ေသြးခ်င္းခ်င္းရဲေနတဲ့ လက္ဖ၀ါးေတြနဲ ့ မရရေအာင္ ျခစ္ထုတ္ကယ္မေနတဲ့သူေတြကို အေပၚစည္းကၾကည့္ရင္း ပ၀ါစကို အသာခ်ျပီး ဆံပင္ ဖားလ်ားခ်ရင္း မပဋာရုပ္နဲ့ အတင္း ပဏာ လုပ္ေနသူမ်ားလည္း ေတြ့ရသည္ ၾကိတ္ရယ္ေနသူမ်ားကို ေတြ ့ရသည္

ထိုအခိုက္ တရားခံဖမ္းလက္ညိဳးေတြ မိုးတြင္းမူိေပါက္ေတြလို အေျမာက္အမ်ား ေပၚလာသည္ အဂၤုလိမာလ ရွိ္ေစခ်င္သည္ လက္ညိဳးပန္းကံုးအစံုလိုက္ ကို ျမိိဳ ့မီးေလာင္စဥ္ မယ္ဒလင္ တီးမပ်က္သူအား ပန္းကံုးစြပ္လိုသည္ ေပါင္မုန္ ့မရွိလ်င္ ကိတ္မုန့္စားၾကမည့္ သူမ်ားအတြက္ တရုတ္ျပည္က လာသည့္ နို့မူန့္ေဖ်ာ္တိုက္လိုသည္ ခက္သည္က ထိုသူမ်ားသည္ နို့မေသာက္ ေရကိုမလို အရက္သာလိုသည္ စာတမ္းေတြ ဖတ္ၾကမည္ ငိုပြဲေတြ ဆက္ၾကမည္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္မတို အလြန္ခ်စ္ခဲ့ၾကသည္

ကၽြန္မတို ့မည္သူကိုမ် အခ်ိဳမေကၽြးခဲ့ပါ ကၽြန္မတို ့ကိုယ္တုိင္ပင္လ်င္ အခ်ဥ္မဟုတ္ပါ။။

9 Comments:

Anonymous said...

ေနထြန္းပါ
ဘေလာ့ဂ္ေတြကို အခ်ိန္အားရင္လိုက္ဖတ္ ႀကည့္တတ္ေပမယ့္ comment ေရးတာ ဒုတိယေျမာက္ပါ။ ဖတ္ရင္းနဲ ့ေရးတဲ့သူလိုနာ က်င္လာလို ့ေရးမိတာ။ ေရးထားတဲ့စ ကား ေျပ၊ အတတ္ပညာ နဲ ့ရသေျမာက္မူက သာ မန္စာ ေရးဆရာတေယာက္ရဲ ့အတတ္ပညာ ထက္သာ ပါတယ္။ အက်ဥ္းက်စဥ္ကာလမွာ စာေရးဖတ္ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ ေျပာ ဖူးတာ ကိုသတိရမိပါ တယ္။ နွလံုးသားနဲ ့ေရးရင္းနဲ ့ေရးတဲ့စာမွာပါ ေသြးလုိက္လာ တာကို ေတြ ့ရသလိုပဲ။ အနဲဆံုး ေတာ့ ဘာသာစကားတူ၊ အဘိဓမၼာနဲ ့ခံစားခ်က္ သိပ္မကြာမယ့္ သူတေယာက္နဲ ့ အခ်ိန္ ေပးျပီးစကားေျပာဖို ့လိုမယ္ထင္ပါတယ္။ ေလးေလးနက္နက္တိုက္တြန္းခ်င္တာကေတာ့ ေတာ္ေတာ္နာက်င္ရသည့္တိုင္ေအာင္ စာေတာ့ဆက္ေရးပါ။
ေနထြန္း

masumon said...

ကိုေနထြန္း နားလည္ ခံစား အသိအမွတ္ျပဳေပးတဲ့ အတြက္ ေက်းဇဴးပါရွင္

ဗီလိန္ said...

ခံစားခ်က္ေတြျပည့္လို႔ပါလားဗ်ာ။ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတယ္။

လူလ said...

မဂၤလာပါ မဆုမြန္

လာဖတ္သြား၏။
စာေရး အရမ္းေကာင္းတာပဲ။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ...

ေကာင္းကင္ကို said...

အေရးအသား ေကာင္းလွခ်ည္လား သူငယ္ခ်င္း။ လက္ေျမွာက္သြားပါတယ္။

Anonymous said...

တကယ္ေတာ့့က်ေနာ္တို ့သူငယ္ခ်င္းမ်ားသည္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ တေလာက က်ေနာ္ႏွင့္သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ ခ်က္တင္မွာေတြ ့လ်င္ေတာင္ မေခၚနုိင္မေျပာနိုင္ျဖစ္ၾကသည္အထိ စိတ္ဆုိးၾကသည္။ ျပီးေတာ့ ထံးစံအတိုင္းဆဲဆိုၾကသည္သို ့ေသာ္ တကယ္တမ္းလက္ေတြ ့စမ္းစစ္ၾကည့္လုိက္သည့္အခါဘာမွမဟုတ္ သူ ့ထက္သူအနစ္နာခံမွဳကို စိတ္ထဲအလိုမက်ေနၾကျခင္းသာျဖစ္သည္။ သူသာ သူထက္ ပိုမိုအနစ္နာခံလုိသည္ စြန္ ့လြတ္လိုသည္ ေပးဆပ္လိုသည္ ယုတ္ဆြအဆံုး ရွိသမွ်သာေပးလိုျပီး ဘာမွရယူလိုျခင္းမရွိေသာ အၾကြင္းမဲ ့ေမတာမ်ားျဖင့္သာ ဆုမြန္မ ( ငပိန္မ)မမွ ယခုဘေလာက္ေလးလုပ္ျပီး အတိတ္ကို တိုင္တမ္းလာခဲ့သည္။ က်ေနာ္လည္း ဒီစာမ်က္နွာေလးဖတ္ျပီး မေနနုိ္င္ေတာ့။ အရာအားလံုး ေမ့ပစ္ထားနုိင္ရင္ေတာင္ က်ေနာ္တို ့ရဲ ့ျဖဴစင္မွဳေလးမ်ား အေသအခ်ာရွိခဲ့ဖူးပါသည္။ ရွိေနခဲ့ပါသည္။ ရွိေနဦးပါမည္။ က်ေနာ္တို ့ အလြန္ခ်စ္ခင္ခဲ့ၾကသည္။နုိင္ငံေရးေလာကဓံရဲ ့ တိုက္ခိုက္မွဳၾကားတြင္ က်ေနာ္တို ့ ခံတပ္သည္ သစာတရားသာလွ်င္ျဖစ္ခဲ့သည္။ က်ေနာ္တို ့ရဲ ့ယံုၾကည္ခ်က္ေတြကိုႏွလံူးေသြးႏွင့္ပူးခ်ည္ျပီး စြန္ ့စဒစြန္ ့စားစားစီးစင္းခဲ့ျခင္းသာျဖစ္သည္ vက်ေနာ္တို ့အေျခအေနအေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ အခုလို ေ၀းကြာခဲ့ၾကသည္ဆိုဦးေတာ့ က်ေနာ္တို ့ျဖူစင္မွဳမ်ားသည္ လွပစြာ ျဖးစင္ေနဦးမည္သာ။နိုင္ငံေရးေလာကဓံရဲ ့အရိုက္အပုတ္မ်ားၾကား က်ေနာ္တို ့ ေနရာငွာနေ၀းကြာခဲ့သည္ကား မွန္သည္။ က်ေနာ္တို ့ရဲ ့ခ်စ္ျခင္းတရားကိုကာ း ဘယ္အရာမွ ေ၀းလြင့္ေအာင္လုပ္နုိင္မည္မဟုတ္။ က်ေနာ္တို ့သူငယ္ခ်င္းမ်ားသည္ ေသြးအမ်ိဳးစားတူစြာ ရင္ခုန္သံတူစြာ ဆက္လက္စီးျမဲ စီးေနဦးမွာ ျဖစ္သည္။် အေ၀းေရာက္သူငယ္ခ်င္း ။ ေအာင္ထြန္း

ေယာနသံစင္ေရာ္ said...

မြန္းက်ပ္ျခင္း၊ ႐ုန္းထြက္ျခင္း၊ နာက်င္ျခင္း
လြတ္လပ္ျခင္း၊ နားလည္ျခင္း နဲ႔ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ…..
ရသေတြအမ်ဳိးမ်ဳိးခံစားသြားရတယ္။

ေယာနသံစင္ေရာ္ said...

မြန္းက်ပ္ျခင္း၊ ႐ုန္းထြက္ျခင္း၊ နာက်င္ျခင္း
လြတ္လပ္ျခင္း၊ နားလည္ျခင္း နဲ႔ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ…..
ရသေတြအမ်ဳိးမ်ဳိးခံစားသြားရတယ္။

Anonymous said...

suu Mon,

I read your poem, shwe gone daing ko lwan tal, last year. I thik last month, NC told me that when he ask his friends to read your story, they were crying.Yesterday, he ask me," hay guy, did you read suu mon's story?" I reply, 'not yet."So, this morning, I thaught to read yours- but I hoped it is just a normal story, because it is just about us. When I arrive my office,I have to find your blog. But , I can't find the story even i find the blog.Finally I reach my destination through your help,and then i read it.Oh God!Now you are an artist. it is fantastic story. this story give me the past memory.We were running on Gabaraye Pagoda Road to catch our friends. finally we didn't.At that time,you and i talked about our future_ i hope you will remember, that when we will be older we would have to talk about that we are running for funny.Now we are not quite old,but your are talking about our lovely past. သူငယ္ခ်င္းေရ ငါေတာ႔ဇာတ္လိုက္မဟုတ္ေတာ့ဘူး
Thank you very much for your story.

anonymous friend